You are currently browsing the category archive for the ‘Υγεία’ category.

νοσ.Πρεβεζας

Από καιρό η επιτροπή αγώνα για την υγεία στην Πρέβεζα ξεκίνησε μια μεγάλη εκστρατεία ενημέρωσης και συναντήσεων με σωματεία και φορείς στην πόλη. Ο σκοπός ήταν η συλλογή χιλιάδων υπογραφών, η κινητοποίηση των πρεβεζάνων και η συμμέτοχη τους σ’ ένα μεγάλο συλλαλητήριο, σ’ ένα παλλαϊκό ξεσηκωμό για το νοσοκομείο της Πρέβεζας. Και τα κατάφερε. Μάζεψε πάνω από 12.000 υπογραφές. Επίσης χιλιάδες πολίτες βροντοφώναξαν υπέρ της διατήρησης και της αναβάθμισης του νοσοκομείου την Τετάρτη, 17 Απριλίου, στο χώρο του νοσοκομείου. Εργαζόμενοι, νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό, εκπρόσωποι κομμάτων, συνδικαλιστικοί φορείς και μαθητές γέμισαν ασφυκτικά το χώρο απ’ άκρη σ’ άκρη. Στο συλλαλητήριο παραβρέθηκαν μεταξύ άλλων ο βουλευτής Πρέβεζας του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Μπάρκας, ο Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας κ. Δημόπουλος, ο δήμαρχος Πρέβεζας κ. Μπαΐλης, οι αντιδήμαρχοι Πρέβεζας κ.κ. Φραγκούλης και Κορωναίος, ο επικεφαλής της δημοτικής παράταξης “Δημόσιος Χώρος” κ. Ρέντζος κ.ά.

Ο Πρόεδρος του σωματείου των εργαζομένων του νοσοκομείου Στρατής Βουγέλης τόνισε μεταξύ άλλων κατά την ομιλία του: «Σας καλωσορίζουμε στο συλλαλητήριο που διοργανώνει η επιτροπή αγώνα υγείας Πρέβεζας και ο σύλλογός μας. Από το χώρο του νοσοκομείου της πόλης μας στέλνουμε ένα ηχηρό μήνυμα ότι θα αντισταθούμε στις πολιτικές που υποβαθμίζουν και διαλύουν το νοσοκομείο, αλλά και τα κέντρα υγείας του νομού μας. Θα αγωνιστούμε για την αναβάθμισή τους, ώστε να καλύπτουν πλήρως τις ανάγκες των κατοίκων της περιοχής μας, αλλά και των χιλιάδων επισκεπτών της. Θα αγωνιστούμε για να καταργηθούν τα χαράτσια, οι πληρωμές, οι συμμετοχές στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Για να καταργηθεί κάθε επιχειρηματική δράση στο χώρο της υγείας. Για ένα σύστημα υγείας, πραγματικά δημόσιο και δωρεάν και για υψηλού επιπέδου υπηρεσίες για όλους τους συνανθρώπους μας, χωρίς διακρίσεις, χωρίς αποκλεισμούς. Το νοσοκομείο της πόλης μας, βρίσκεται σε μια διαδικασία ραγδαίας υποβάθμισης. Μέσα σε δύο χρόνια, έχασε πάνω από το 30% του στελεχιακού δυναμικού του και η κατάσταση μέρα με τη μέρα χειροτερεύει, καθώς οι πραγματικές προσλήψεις τακτικού προσωπικού έχουν μηδενιστεί. Κρίσιμες ιατρικές ειδικότητες αποδεκατίστηκαν, γι’ αυτό σήμερα βρίσκεται στα πρόθυρα να ανασταλούν λειτουργίες ολόκληρων τμημάτων ή και των νέων του ή και ολοκληρωτικής κατάρρευσης. Το υπάρχον προσωπικό, ιατρικό, νοσηλευτικό, διοικητικό λειτουργεί και προσφέρει υπηρεσίες στα όρια της ψυχικής και σωματικής αντοχής. Κάθε χρόνο οι προϋπολογισμοί του κατακρεουργούνται κι αυτό, σε συνδυασμό με την ελάχιστη χρηματοδότησή του από το κράτος, οδηγεί σε ελλείψεις σε υγειονομικό υλικό, αδυναμία εκτέλεσης ειδικών και αναγκαίων εργαστηριακών εξετάσεων. Φτάσαμε ακόμα και στο σημείο τον περασμένο Δεκέμβρη να δίνουμε μάχες για να ανάψει μερικές ώρες το καλοριφέρ και να ζεσταθούν οι νοσηλευόμενοι ασθενείς μας. Εδώ και αρκετά χρόνια οι εκάστοτε κυβερνήσεις δεν του δίνουν την οικονομική δυνατότητα και έγκριση να ανανεώσει τον ιατροτεχνολογικό του εξοπλισμό. Είναι δική μας, πρεβεζάνικη πρωτοτυπία αυτό; Όχι φίλες και φίλοι, αυτά που συμβαίνουν σε μάς δεν αποτελούν πρωτοτυπία του νοσοκομείου μας. Παντού, σ’ όλη την επικράτεια της χώρας, τα ίδια προβλήματα, περίπου υπάρχουν.»

Από την πλευρά του ο βουλευτής Πρέβεζας του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Μπάρκας, υπογράμμισε ότι η επίθεση, που έχει ξεκινήσει η τρικομματική κυβέρνηση στον κόσμο της εργασίας, στους συνταξιούχους και στους νέους ανθρώπους, ολοκληρώνεται με την επίθεση στη δημόσια υγεία. Ήδη έχουν ψηφίσει ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΔΗΜΑΡ την ιδιωτικοποίηση της υγείας, βάζοντας εισιτήριο για τους ασθενείς στα δημόσια νοσοκομείο. Όσον αφορά το νοσοκομείο της Πρέβεζας, έχει ήδη απαξιωθεί πολύ, διότι δεν υπάρχουν γιατροί, νοσηλευτικό προσωπικό. Η απαξίωση οδηγεί το νοσοκομείο στο κλείσιμο και τη δημόσια υγεία στην ιδιωτικοποίηση. Πρέπει όλοι μαζί, να αντιπαλέψουμε αυτές τις λογικές, να ρίξουμε τις κυβερνήσεις που θέλουν να ιδιωτικοποιήσουν την υγεία. Η υγεία, είναι κοινωνικό αγαθό, όχι εμπόρευμα. Πρέπει όλοι μαζί να κάνουμε τον υπέρ πάντων αγώνα, έτσι ώστε το νοσοκομείο να παραμείνει ανοιχτό με τις απαραίτητες κλινικές και τα κέντρα υγείας ,τα αγροτικά ιατρεία, για να μπορούν οι άνθρωποι να έχουν δημόσια και δωρεάν υγεία.Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ με συνεχείς παρεμβάσεις στη βουλή και ερωτήσεις προς τους αρμόδιους υπουργούς θεωρεί ότι το νοσοκομείο της Πρέβεζας δεν πρέπει να συνεχίσει να απαξιώνεται. Πρέπει να έρθει ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, πρέπει να μείνει ανοιχτό και κυρίως, πρέπει να μείνει δημόσιο, έτσι ώστε κάθε πολίτης της Πρέβεζας και των γύρω περιοχών να μπορούν να έχουν πρόσβαση στην υγεία.»

νοσ.Πρεβεζας2

 Η μεγαλειώδης αυτή συνάντηση στο νοσοκομείο της Πρέβεζας ολοκληρώθηκε με πορεία από το νοσοκομείο στην παραλία της πόλης, στο ύψος του δημαρχείου.

Αποτέλεσμα αυτού του αγώνα ήταν να κινητοποιηθούν οι τοπικοί παράγοντες και να αρχίσουν οι υποσχέσεις κι οι προσπάθειες να καθησυχάσουν τον κόσμο.

Το Περιφερειακό Συμβούλιο αποφάσισε κατά πλειοψηφία πως πρέπει: α. να παραμείνει το νοσοκομείο στην Πρέβεζα και να είναι διοικητικά αυτόνομο, β) να αναβαθμισθεί η υλικοτεχνικής του υποδομή, να ενισχυθεί το έμψυχο δυναμικό (ιατρικό, νοσηλευτικό κ.λπ. προσωπικό) και παράλληλα να ενισχυθούν τα κέντρα υγείας, γ. να καταβληθούν όλες οι προβλεπόμενες και αναγκαίες για τη λειτουργία του χρηματοδοτήσεις και δ) να προωθηθούν όλες οι ενέργειες για τη δημιουργία του νέου “Νοσοκομείου Δυτικής Ακτής”.

Ο Περιφερειάρχης Ηπείρου κ. Αλέξανδρος Καχριμάνης όμως, ως Πόντιος Πιλάτος ένιψε τα χέρια του, αφού είπε τα εξής: «Στο ΕΣΠΑ, τον Πολιτισμό και την Υγεία λάμβανε αποφάσεις η κεντρική εξουσία και τις έστελνε τυπικά εδώ. Πώς να πεις μετά ότι αυτές τις αποφάσεις τις απεντάσεις; Ο καθένας να αναλάβει την ευθύνη του. Εμείς δεν έχουμε αρμοδιότητα. Όλο το σχεδιασμό τον κάνει το Υπουργείο.

Οι φήμες όμως οργιάζουν, οι εργαζόμενοι είναι επιφυλακτικοί καθώς ο περιφερειακός Σύμβουλος Μιχάλης Κασσής παρενέβη κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης, υποστηρίζοντας: «Την άλλη εβδομάδα στο Υπουργικό Συμβούλιο, θα συζητηθούν οι συγχωνεύσεις και το Νοσοκομείο της Πρέβεζας θα είναι μέσα σε αυτές…»

Σύμφωνα με πληροφορίες, το σχέδιο συγχώνευσης των νοσηλευτικών μονάδων στην Ήπειρο, θα περιλαμβάνει τη δημιουργία 3 νοσοκομειακών συγκροτημάτων (από 5 που είναι τώρα):

1. Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων,

2. Γενικό Νοσοκομείο Ιωαννίνων “Χατζηκώστα” – Π.Ν.-ΚΥ Φιλιατών και

3. Γ.Ν. Άρτας – Γ.Ν. Πρέβεζας.

Μια άλλη εξέλιξη ήρθε να χειροτερεύσει το κλίμα: Η παραίτηση του Διευθυντή της Παθολογικής Κλινικής κ. Μπαΐλη, που κάνει οριακή τη λειτουργία του νοσοκομείου. Η παθολογική κλινική είναι η καρδιά του κάθε νοσοκομείου, που υποστηρίζει τη λειτουργία και των άλλων κλινικών. Χωρίς αυτή δεν μπορεί να λειτουργήσει το νοσοκομείο. Δεν μπορούν να γίνουν ασφαλείς εφημερίες, αφού θα υπάρχουν μέρες που το νοσοκομείο δεν θα έχει παθολόγο, παιδίατρο, αναισθησιολόγο, και νεφρολόγο που είναι ένας σε κάθε κλινική. Είναι μια κατάσταση που βάζει την ζωή των ασθενών σε κίνδυνο, και η διοίκηση πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της, πριν επέμβει ο εισαγγελέας.

Advertisements

Την Κυριακή, 14 Απρίλη, οργανώθηκε στη Θεσσαλονίκη, από το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης μια πρώτη άτυπη πανελλαδική συνάντηση κοινωνικών ιατρείων και φαρμακείων. Η συμμετοχή ήταν μεγάλη, αν σκεφτεί κανείς το άτυπο της συνάντησης και τη διαδικτυακή της οργάνωση και συντονισμό. Η οργάνωση και η φιλοξενία από τους συναγωνιστές Θεσσαλονικείς ήταν άψογη. Παρευρέθηκαν αρκετά κοινωνικά ιατρεία και φαρμακεία, από την Κρήτη ώς τη Βόρεια Ελλάδα: Ρέθυμνο, Ηράκλειο Κρήτης, Μυτιλήνη, Ελληνικό Αττικής, Πετράλωνα – Θησείο, Πειραιάς, Καματερό, Βόλος, Λάρισα, Κοζάνη, Νάουσα, Δράμα, Κιλκίς, Θεσσαλονίκη και Πρέβεζα.

Η συνάντηση χαρακτηρίστηκε σαν μια πρώτη γνωριμία δομών αλληλεγγύης στο χώρο της υγείας και ασχολήθηκε κυρίως με τη φυσιογνωμία, τις αρχές και τον τρόπο λειτουργίας των ιατρείων.

Από τη συζήτηση φάνηκε ότι πέρα από τις επιμέρους διαφοροποιήσεις που αφορούν την αφετηρία και το στήσιμο της κάθε δομής (λαϊκές συνελεύσεις, κινήσεις πολιτών, αντιρατσιστικές πρωτοβουλίες, δημοτικές κινήσεις, ιατρικούς και φαρμακευτικούς συλλόγους κ.λπ.) και την υποστήριξη από δήμους και περιφέρειες ή όχι, υπήρξαν αρκετά κοινά σημεία στις αρχές λειτουργίας τους (αυτοοργάνωση, αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες λήψης αποφάσεων, ανεξαρτησία από φορείς, μη χρηματοδότηση από ΕΣΠΑ) και τους στόχους (όχι υποκατάσταση δημόσιου τομέα υγείας, αγώνας για την αυτοκατάργησή τους υπέρ ενός καθολικού δημόσιου συστήματος υγείας χωρίς αποκλεισμούς, σταθερός αντιρατσιστικός προσανατολισμός με παρεμβάσεις ενάντια σε φαινόμενα ρατσισμού στο χώρο της υγείας).

Επίσης υπήρξε έντονος προβληματισμός και ανησυχία για τον όλο και διευρυνόμενο αποκλεισμό από τη νοσοκομειακή περίθαλψη ενός μεγάλου τμήματος του πληθυσμού, που δεν έχει ασφάλεια λόγω των ανάλγητων νεοφιλελεύθερων πολιτικών που πλήττουν καίρια το χώρο της υγείας, αδιαφορώντας για την αξιοπρέπεια και τη ζωή των ανθρώπων.

Το θέμα αυτό ξεφεύγει από τη δράση των κοινωνικών ιατρείων, τα οποία παρέχουν πρωτοβάθμια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και πρέπει να γίνει διεκδίκηση όλης της κοινωνίας. Σ’ αυτό το πλαίσιο αποφασίστηκε ο συντονισμός και οι κοινές δράσεις όλων των ιατρείων ξεκινώντας από την οργάνωση κάθε μήνα μιας κοινής μέρας δράσεων για την ανάδειξη του αποκλεισμού των ανασφάλιστων από τα νοσοκομεία.

Τέλος συμφωνήθηκε η οργάνωση μιας μεγαλύτερης συνάντησης των κοινωνικών ιατρείων και φαρμακείων στις αρχές του καλοκαιριού, με πιθανότερο τόπο συνάντησης την Αθήνα, όπου θα γίνει μια προσπάθεια επεξεργασίας πολλών θεμάτων που προκύπτουν από τη λειτουργία τους και μιας κοινής διακήρυξης για τις αρχές και τους στόχους τους.

 

Πέγκυ Κανελλοπούλου

Καλλιόπη Μιχελάκου

Τα κοινωνικά ιατρεία, φαρμακεία και οδοντιατρεία δημιουργήθηκαν μέσα από την ανάγκη να υπερασπιστούμε το δικαίωμα σε μία ισότιμη, καθολική, χωρίς διακρίσεις υγεία, για όλους τους ανθρώπους και αρχικά απευθύνονταν κυρίως σε μετανάστες χωρίς έγγραφα.

Στην εποχή της οικονομικής κρίσης όλο και περισσότεροι ανασφάλιστοι έλληνες και μετανάστες επισκέπτονται τα ιατρεία καθώς η “μαύρη” εργασία, η ανεργία και οι περικοπές στην υγειονομική περίθαλψη και το κοινωνικό κράτος δεν αφήνουν πολλά περιθώρια στους ανθρώπους να προσεγγίσουν το δημόσιο σύστημα υγείας και πρόνοιας. Το φάρμακο, από την άλλη, έχει μετατραπεί σε είδος πολυτελείας.

Ταυτόχρονα, γινόμαστε μάρτυρες ολοένα και περισσότερων ρατσιστικών εκδηλώσεων και πράξεων σε δημόσιους χώρους και χώρους εργασίας, όπως είναι τα νοσοκομεία, τα σχολεία και τα πανεπιστήμια. Η εξέλιξη αυτή μας αναγκάζει να αντιδράσουμε τόσο μέσα από τους θεσμούς, όσο και μέσα από τις δομές της αυτοοργάνωσής μας.

Για το ιατρικό σώμα:

Οι αρχές της ισοτιμίας, καθολικότητας και ισότητας στην παροχή υγείας και κατά συνέπεια η αποτροπή ρατσιστικών πράξεων και εκδηλώσεων στους χώρους που προάγουν την υγεία δεν είναι θέμα μόνο προσωπικής επιλογής, αλλά συστατικό στοιχείο τόσο του ιατρικού λειτουργήματος όσο και των φορέων παροχής υπηρεσιών υγείας. «Οι υπηρεσίες υγείας παρέχονται ισότιμα σε κάθε πολίτη ανεξάρτητα από την οικονομική, κοινωνική και επαγγελματική του κατάσταση» (ιδρυτικός νόμος του ΕΣΥ υπ’ αρ. 1397, ΦΕΚ 143, άρθρο 1).

Οι χώροι που προάγουν την υγεία (νοσοκομεία, ιατρεία, κέντρα υγείας) και οι λειτουργοί της υγείας (γιατροί, νοσηλευτές, διοικητικοί, παραϊατρικό, βοηθητικό προσωπικό) υποχρεούνται να παρέχουν τις υπηρεσίες ισότιμα σε όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως χρώματος φυλής ή εθνικότητας, σύμφωνα με τον κώδικα ιατρικής δεοντολογίας. «Το ιατρικό λειτούργημα ασκείται σύμφωνα με τους γενικά αποδεκτούς και ισχύοντες κανόνες της ιατρικής επιστήμης. Διέπεται από απόλυτο σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και απευθύνεται σε όλους τους ανθρώπους χωρίς διάκριση φύλου, φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, ηλικίας, σεξουαλικού προσανατολισμού, κοινωνικής θέσης ή πολιτικής ιδεολογίας. (νόμος υπ’ αρ. 3418 Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας. 28 Νοεμβρίου 2005 κεφ. Β΄, άρθρο 3).

Κατά συνέπεια σε χώρους (νοσοκομεία, κέντρα υγείας, κοινωνικά ιατρεία) πού από την αρχή της σύστασής τους δημιουργήθηκαν για να προάγεται η ισοτιμία και η μη διάκριση μεταξύ των ανθρώπων όσον αφορά την παροχή ενός τόσο πολύτιμου δημόσιου αγαθού όπως είναι η υγεία, δεν μπορεί ταυτόχρονα να επιτρέπεται η προώθηση ρατσιστικών ιδεών με οποιονδήποτε τρόπο.

Δηλώνουμε ότι δεν επιτρέπουμε τη δημόσια εκδήλωση και προώθηση ρατσιστικών μηνυμάτων και πράξεων μέσα στους χώρους των κοινωνικών ιατρείων, καθώς και στους χώρους εκδηλώσεων ή δραστηριοτήτων που διοργανώνουν τα ιατρεία.

Συγκεκριμένα:

Δεν επιτρέπουμε τη συμμετοχή στα κοινωνικά ιατρεία εθελοντών που ανήκουν σε πολιτικούς χώρους ή σωματεία που προάγουν ρατσιστικές απόψεις, συλλογικά ή μεμονωμένα.

Δεν θα ανεχθούμε καμία ρατσιστική συμπεριφορά ή προσπάθεια παρέμβασης στο έργο μας στους χώρους των ιατρείων.

Δεν επιτρέπουμε την προώθηση τέτοιων απόψεων στους υγειονομικούς χώρους, μέσα από συνθήματα ή λογότυπα.

Ο ρατσισμός είναι τέκνο του φασισμού. Και ο φασισμός δεν είναι άποψη. Είναι έγκλημα.

Καλούμε τους συναδέλφους όλων των ενώσεων των νοσοκομειακών γιατρών και τους συναδέλφους όλων των κοινωνικών ιατρείων να βάλουν προς ψήφιση στις γενικές συνελεύσεις τους, το παραπάνω ψήφισμα.

Καλούμε επίσης τους ιατρικούς συλλόγους της χώρας, τα διοικητικά συμβούλια των νοσοκομείων και τους συλλόγους εργαζομένων στα νοσοκομεία να συνυπογράψουν το ψήφισμα και να τοποθετηθούν έμπρακτα απέναντι στα φαινόμενα ρατσισμού, οπουδήποτε τα συναντούν στο χώρο της υγείας.

 

6.12.2012

Κοινωνικό Ιατρείο Ρεθύμνου

Κοινωνικό Ιατρείο Δράμας

Κοινωνικό Ιατρείο Ηρακλείου

Κοινωνικό Ιατρείο Αγίου Νικολάου

Κοινωνικό Ιατρείο Πρέβεζας

κοινωνικό ιατρείο– Επειδή η ανταπόκριση των συμπολιτών μας στο κάλεσμα του κοινωνικού ιατρείου για στήριξη με φάρμακα είναι μεγαλύτερη από τη δυνατότητα του χώρου να τα στεγάσει –και τους ευχαριστούμε γι’ αυτό,

– Επειδή ο κύκλος των ανασφάλιστων συμπολιτών μας συνεχώς διευρύνεται και η αξιοπρεπής παροχή υπηρεσιών υγείας σ’ αυτούς απαιτεί μεγαλύτερο και λειτουργικότερο χώρο,

Παρακαλούμε θερμά όποιον από τους συμπολίτες μας θα μπορούσε να προσφέρει χώρο, περίπου 80 με 100 τ.μ., για τη στέγαση της αλληλεγγύης, που προσφέρει δωρεάν ένα συνεχώς διευρυνόμενο δίκτυο γιατρών και αλληλέγγυων και περιλαμβάνει υπηρεσίες ιατρείων διαφόρων ειδικοτήτων και κοινωνικού φαρμακείου για τους ανασφάλιστους, να μας καλέσει στα τηλέφωνα 6936859437,6936859438 και 6932646168.

Το Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης, στηριγμένο στην προσφορά φίλων και αλληλέγγυων συμπολιτών μας, μπορεί να καλύψει μόνο τα πάγια έξοδα λειτουργίας και τα χαράτσια.

Πρέβεζα, 5 Νοεμβρίου 2012

Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Πρέβεζας

Οι γιατροί του γαλλικού δημόσιου νοσοκομείου EPS de Ville Evrard εξέδωσαν το ακόλουθο ψήφισμα συμπαράστασης προς τους έλληνες γιατρούς και ασθενείς που ζητάνε ένα δημόσιο σύστημα υγείας:

 

ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Οι γιατροί του ΕPS de Ville Evrard εκφράζουν την ανησυχία τους για τις συνέπειες στην υγεία, συγκεκριμένα στο επίπεδο της ψυχικής υγείας, από την εφαρμοζόμενη πολιτική αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα.

Αυτές οι συνέπειες, με τον πολλαπλασιασμό επί τρία του ρυθμού των αυτοκτονιών, θα έπρεπε όλους να μας προβληματίσουν για την επίδραση των μέτρων, τα οποία δεν υπαγορεύονται, παρά μόνο από τη δημοσιονομική πολιτική και με τον κίνδυνο μετάδοσης παρόμοιων μέτρων εντός του ευρωπαϊκού χώρου.

Είμαστε πολύ βαθιά συγκλονισμένοι από την εμφάνιση σ’ αυτή τη χώρα της απαγόρευσης πρόσβασης σε περίθαλψη, είτε λόγω άρνησης στο δικαίωμα ασφάλισης υγείας, είτε εξ αιτίας της εθνικότητας ή της θρησκείας.

Απαιτούμε να μην απολαμβάνει καμία νομιμότητα στην Ευρώπη η νεοναζιστική ιδεολογία.

Δηλώνουμε αλληλέγγυοι στους έλληνες γιατρούς και είμαστε έτοιμοι να δώσουμε την υποστήριξή μας σε κάθε ευαίσθητη πρωτοβουλία τους, με σκοπό να ανακουφίσουν τον πόνο των ασθενών τους και ιδιαίτερα αυτών που έχουν επηρεασθεί ψυχικά σε μια κατάσταση κοινωνικής ανασφάλειας.

[Πηγή: http://www.left.gr/article.php?id=14226%5D

ροζ-τηλεφωνο

Τρία χρόνια τώρα (ίσως και πιο πολλά) έχει ανοίξει ένας υποτιθέμενος μεγάλος δημόσιος “διάλογος” για την “αναμόρφωση – αναδιάταξη των μονάδων υγείας” στη χώρα, ο οποίος έχει ουσιαστικά μία και μόνο κατεύθυνση –και αυτή δεν είναι άλλη από τη σύνθλιψη του δημόσιου συστήματος υγείας. Στα πλαίσια αυτά έχουν επιστρατευθεί διάφοροι μεγαλόσχημοι “σοφοί της υγείας”, οι οποίοι, κατ’ εντολή των διατακτών τους, έχουν πλέον αποφανθεί: «Τα μικρά περιφερειακά νοσοκομεία πρέπει ουσιαστικά να κλείσουν!»

Όλα μπήκαν στην προκρούστεια λογική του κόστους! Οι “σοφοί της υγείας” είναι βέβαιο ότι ουδόλως ασχολήθηκαν με το να μελετήσουν τις ανάγκες που καλύπτει κάθε νοσοκομείο, ποιος είναι ο τομέας ευθύνης του, ποια είναι η προσφορά του στον αγώνα για την υγεία και ποια η ασφάλεια των πολιτών. Στις (ακριβοπληρωμένες) εισηγήσεις τους φαίνεται ξεκάθαρα ότι, αντί να προτείνουν λύσεις για τον περιορισμό της σπατάλης, την καταπολέμηση της διαφθοράς, το σπάσιμο των κυκλωμάτων, πρότειναν περιορισμό των δραστηριοτήτων των περιφερειακών νοσοκομείων, συρρίκνωση των δράσεών τους, αποψίλωση του διοικητικού προσωπικού, αποδυνάμωση των ιατρικών ειδικοτήτων και τελικά την πλήρη απορρόφησή τους από τα μεγάλα νοσοκομεία!

Έτσι και στη σημερινή συγκυρία η νέα συγκυβέρνηση, προετοιμάζοντας το ιδεολογικό έδαφος για νέες συρρικνώσεις και καταργήσεις δημόσιων δομών και υπηρεσιών υγείας, ξέθαψε πάλι τα ιδεολογήματα της οικονομικής επιστήμης περί “παραγωγικότητας”, “αποδοτικότητας”, “πληρότητας”, “επιχειρηματικότητας”, “αξιοποίησης μέσω κοινοπραξιών με ιδιώτες” των δημόσιων δομών παροχής υπηρεσιών υγείας και περίθαλψης. Για τους συνοδοιπόρους της σημερινής συγκυβέρνησης ιδέες όπως ίαση, ανθρωποκεντρική ιατρική και νοσηλεία, ασθενής, άνθρωπος, λαϊκές ανάγκες σε υπηρεσίες υγείας, επαρκής στελέχωση, είναι μάλλον ξένες, για να μην πούμε εχθρικές. Εξ άλλου, για τους ταγούς του νεοφιλελευθερισμού και των μνημονίων αυτά αποτελούν ξύλινη συνδικαλιστική γλώσσα, αριστερά ιδεολογήματα, ίσως και κομμουνιστική προπαγάνδα που θέλει να μας βγάλει από το ευρώ! Σ’ αυτή την κατεύθυνση εντάσσονται οι απόψεις που εκφράστηκαν από τον υπουργό οικονομικών, αλλά και τον υπουργό υγείας, περί πληθώρας δομών υγείας, καθώς επίσης και μια ομοβροντία δημοσιευμάτων του τύπου, περί “χαμηλής πληρότητας” των νοσοκομείων κ.λπ.

Φαίνεται λοιπόν ότι το προσεχές διάστημα γύρω από την προσπάθεια της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ να συρρικνώσει περαιτέρω τις δημόσιες δομές παροχής υπηρεσιών υγείας, να βάλει ακόμα βαθύτερα στο παιχνίδι το ιδιωτικό κερδοσκοπικό κεφάλαιο και να ξεπουλήσει σ’ αυτό ακόμα και τμήματα ή και ολόκληρα νοσοκομεία, θα συγκρουστούν δυο απόψεις:

  • αυτή που προσεγγίζει τη δημόσια υγεία και την περίθαλψη με όρους αστικής οικονομίας, επιχειρηματικότητας, ατομικής υποχρέωσης του πολίτη, καθολικής εφαρμογής των μνημονίων, και υποταγής στους τοκογλύφους δανειστές,
  • με αυτή που προσεγγίζει την υγεία σαν κοινωνικό αγαθό, βασική υποχρέωση του κράτους προς τους πολίτες, προσπελάσιμη ελεύθερα από όλους χωρίς προϋποθέσεις και προαπαιτούμενα.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα μια σειρά από δημοσιεύματα τόσο στον τοπικό όσο και στον αθηναϊκό τύπο κάνουν αναφορά και σε ενδεχόμενο συρρίκνωσης των δραστηριοτήτων του Γ.Ν. Πρέβεζας και του συνόλου των δομών που υπάγονται σ’ αυτό, γεγονός που, όπως εύκολα μπορεί να αντιληφθεί κανείς, θα έχει τραγικές συνέπειες για τη ζωή και την υγεία χιλιάδων ανθρώπων της Πρέβεζας, της Λευκάδας και της Βόρειας Αιτωλοακαρνανίας που εξυπηρετούνται απ’ αυτό.

Θα πρέπει να επισημανθεί πως η εγκατάλειψη και απαξίωση που συντελέσθηκε όλα αυτά τα χρόνια στο νοσοκομείο και τις υπόλοιπες δομές του, έγινε με ευθύνη των κυβερνήσεων, των διοικήσεων και των τοπικών παραγόντων, που δεν φρόντισαν να το στελεχώσουν και να το θωρακίσουν, τόσο σε έμψυχο δυναμικό όσο και σε υλικοτεχνικές υποδομές. Η κατάσταση βέβαια το τελευταίο καιρό, όσον αφορά τη λειτουργία του, επιδεινώνεται δραματικά μέρα με τη μέρα, με την τραγική έλλειψη της απαραίτητης χρηματοδότησης για την κάλυψη των λειτουργικών του αναγκών. Έτσι, από μέρα σε μέρα κινδυνεύει να καταρρεύσει λειτουργικά, με τραγικές συνέπειες για τη ζωή και την υγεία χιλιάδων ανθρώπων που εξυπηρετεί.

Απαιτείται λοιπόν η συστράτευση του λαού και των φορέων της περιοχής με τους εργαζόμενους στην υγεία, ώστε να μην υποβαθμιστεί το Γ.Ν. Πρέβεζας, να διασφαλιστεί ο δημόσιος και δωρεάν χαρακτήρας της υγείας, με βάση τις υγειονομικές ανάγκες της περιοχής, να διεκδικηθεί η άμεση στελέχωση του νοσοκομείου με μόνιμο ιατρικό, νοσηλευτικό και λοιπό προσωπικό και να προχωρήσει άμεσα η κατασκευή νέου δημόσιου νοσοκομείου που να ικανοποιεί τις σημερινές απαιτήσεις της κοινωνίας.

Θανάσης Ανωγιάτης

Μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Εργαζομένων Γ.Ν. Πρέβεζας

Προς τον Υπουργό Υγείας

25.10.2012

Οι συνεχιζόμενες μνημονιακές πολιτικές έχουν οδηγήσει την κοινωνία στα όρια της εξαθλίωσης. Κύριο στοιχείο των επιλογών της τρικομματικής κυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ είναι και η διάλυση κάθε έννοιας κοινωνικού κράτους, από την οποία δεν θα μπορούσε να εξαιρεθεί και το Εθνικό Σύστημα Υγείας και ειδικά το Νοσοκομείο Πρέβεζας.

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το Νοσοκομείο Πρέβεζας και οι δομές του, τα Κέντρα Υγείας και οι δομές ψυχικής υγείας, το Κέντρο Ψυχικής Υγείας και το Ιατροπαιδαγωγικό Κέντρο, οι δομές Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης (ο ξενώνας, τα δύο προστατευόμενα διαμερίσματα και η πρόσφατα ενταγμένη στο νοσοκομείο δομή αποκατάστασης), το ΚΕΦΙΑΠ (το παλιό ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ), δεν είναι πολύ διαφορετικά από αυτά που αντιμετωπίζουν όλες οι δομές του ΕΣΥ πανελλαδικά. Ιδιαίτερα στην περιφέρεια όμως, λόγω των μνημονιακών πολιτικών στην υγεία αλλά και των νεοφιλελεύθερων επιλογών της διαρκώς προωθούμενης συρρίκνωσης του δημόσιου συστήματος, της εκτεταμένης διαφθοράς και του πάρτι με τα φάρμακα, τα υλικά κ.λπ., που προωθούσαν και ενθάρρυναν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις, η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο.

 

Όσον αφορά στην Πρέβεζα, η κυβέρνησή σας σχεδιάζει την συγχώνευσή του, αφού το έχει αφήσει να καταρρεύσει στο μεταξύ εντελώς (ελλείψεις βασικών υλικών: γάζες, αντιδραστήρια ακόμα και για βασικές εργαστηριακές εξετάσεις, ορθοπεδικά υλικά για χειρουργεία). Ο αγώνας του προσωπικού και η υπομονή του κοινού έχουν αποτρέψει την ανεξέλεγκτη ανθρωπιστική κρίση. Πιο συγκεκριμένα, παρατηρούμε την κατάρρευση της εφημερίας, όπου δεν υπάρχει ασφάλεια πλέον για τους ασθενείς και τους γιατρούς, σύμφωνα και με το επιστημονικό συμβούλιο του νοσοκομείου, αφού το νοσοκομείο εφημερεύει σε 24ωρη βάση, 365 μέρες το χρόνο. Οι περισσότερες εφημερίες των ειδικών μετατρέπονται σε μεικτές και ετοιμότητας, δηλαδή από το σπίτι. Τον τελευταίο καιρό έχουμε μάλιστα και τους καρδιολόγους σε εφημερία ετοιμότητας, θέτοντας άμεσα σε κίνδυνο την ζωή των ασθενών της καρδιολογικής μονάδας.

Τα Κέντρα Υγείας είναι υποστελεχωμένα, με μεγάλες ελλείψεις γιατρών και λοιπού προσωπικού και με αυθαίρετες μετακινήσεις γιατρών για εφημερίες από ΚΥ μιας περιοχής σε μία άλλη. Οι δομές της ψυχικής υγείας, οι οποίες έχουν μια σημαντική προσφορά στην ευρύτερη περιοχή εκτός του νομού (Λευκάδα, Βόρεια Αιτωλοακαρνανία, ενώ και το Ιατροπαιδαγωγικό καλύπτει επιπλέον τις ανάγκες των παιδιών και των εφήβων για υπηρεσίες ψυχικής υγείας ολόκληρου του Νομού Άρτας), αφήνονται να μαραζώσουν λόγω της υποχρηματοδότησης και της υποστελέχωσης σε εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό. Αυτό συμβαίνει μάλιστα σε μια περίοδο που οι ψυχικές διαταραχές αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο και οι ευάλωτοι άνθρωποι με ψυχικές διαταραχές τις έχουν σαν μοναδικό αποκούμπι, λόγω συνήθως της άσχημης οικονομικής τους κατάστασης.

Αλλά και η κτιριακή κατάσταση του νοσοκομείου Πρέβεζας βρίσκεται σε κάκιστο επίπεδο. Το νοσοκομείο της Πρέβεζας κατασκευάστηκε στην τριετία 1969-1972, σε οικόπεδο συνολικής έκτασης 12.000 περίπου τ.μ. Οι κτιριακές του εγκαταστάσεις καλύπτουν έκταση 7.230 τ.μ. περίπου. Η υπάρχουσα κατάσταση των κτιριακών υποδομών του νοσοκομείου απέχει πολύ από τις τρέχουσες ανάγκες των πολιτών, του ίδιου του νοσοκομείου. Σύμφωνα με τις ισχύουσες ευρωπαϊκές προδιαγραφές, η μέση επιφάνεια ανά κλίνη είναι 90 τ.μ., ενώ στο νοσοκομείο της Πρέβεζας αντιστοιχούν 65,71 τ.μ. Το κτίριο για μακρά περίοδο παρέμεινε ασυντήρητο κι αυτό είχε επίδραση και στη σημερινή του κατάσταση. Υπάρχουν σοβαρότατα προβλήματα στις υποδομές του, όπως στους χώρους υγιεινής (ανύπαρκτα σχεδόν W.C. και λουτρά), στις κακές, ασυντήρητες και πεπαλαιωμένες ηλεκτρολογικές και υδραυλικές εγκαταστάσεις του, στις άθλιες συνθήκες στα υπόγειά του (πλυντήρια, σιδερωτήρια, ιματιοθήκη, τεχνική υπηρεσία ), στους ανεπαρκείς (δύο τον αριθμό) και συνήθως μονίμως χαλασμένους ανελκυστήρες του (πέρα από το γεγονός ότι μέσω των ίδιων ανελκυστήρων μεταφέρονται ασθενείς, νεκροί, σκουπίδια και μολυσματικά υλικά, ιματισμός καθαρός και ακάθαρτος, τρόφιμα και φαγητά των ασθενών κ.λπ.), στους ανεπαρκείς χώρους στα εργαστήρια, στον ανεπαρκή εξαερισμό στα εργαστήρια, στην ανυπαρξία παθητικής πυροπροστασίας των επιμέρους χώρων, στην έλλειψη υποδομών για τη λήψη μέτρων υγιεινής και ασφάλειας των εργαζομένων, στην έλλειψη αποθηκευτικών χώρων, στην έλλειψη κλιματισμού στους θαλάμους νοσηλείας των ασθενών.

Επειδή, η υγεία και η περίθαλψη των ανθρώπων του Ν. Πρέβεζας, όπως και παντού, πρέπει να είναι πάνω από κάθε περικοπές και έξω από κάθε σχέδιο λιτότητας.

Επειδή, τα απανωτά Μνημόνια και οι άνευ προηγουμένου ταξική μονομέρεια της κυβέρνησής σας υπέρ των εχόντων και κατεχόντων, καταδικάζει τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία στη φτώχεια, στην απόγνωση και στην ατομική περιπλάνηση για τις υπηρεσίες υγείας και περίθαλψης που δικαιούται.

Επειδή, οι εργαζόμενοι/ες, οι άνεργοι/ες, η νεολαία, οι συνταξιούχοι, αλλά και όσοι ζουν και εργάζονται στην περιοχή μας, αξίζουν και έχουν χρυσοπληρώσει ένα σύστημα υγείας που να καλύπτει τις σύγχρονες ανάγκες τους.

Ερωτάται ο Υπουργός:

  • Τι σκοπεύετε να κάνετε για να διασφαλίσετε τη συνέχιση της λειτουργίας του νοσοκομείου και των δομών του;
  • Πώς θα αντιμετωπίσετε τη χρόνια υποχρηματοδότηση και υποστελέχωση των μονάδων υγείας, που τινάζουν στον αέρα την κοινωνική συνοχή του νομού;
  • Τι σκοπεύετε να κάνετε για την κατασκευή νέου νοσοκομείου, τη στιγμή μάλιστα που ο δήμος παραχωρεί έκταση και το υπάρχον παρουσιάζει μια σειρά προβλημάτων που εκθέσαμε παραπάνω;
  • Θα συνεχίσετε το αντικοινωνικό και απάνθρωπο σχέδιο του ενός δημοσίου νοσοκομείου ανά διοικητική περιφέρεια, που θα τοποθετήσει την Ελλάδα πλάι – πλάι με τις χώρες της υποσαχάριας Αφρικής, όσον αφορά στην κρατική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη;

 

 

Είναι γνωστή η κυβερνητική πολιτική, που εκπορεύεται από την τρόικα, για την υποβάθμιση και το κλείσιμο των τοπικών νοσοκομείων, ειδικότερα της Πρέβεζας και Λευκάδας. Ο υγειονομικός χάρτης μάλλον θα προβλέπει ένα νοσοκομείο σε κάθε περιφέρεια.

Ο αγώνας για να μην κλείσουν, αλλά να ενισχυθούν τα εν λόγω νοσοκομεία, δεν αποκλείει την άμεση διεκδίκηση ενός μεγάλου νοσοκομείου για την περίθαλψη των κατοίκων των 2 νομών, Πρέβεζας – Λευκάδας, και ολόκληρου του Ξηρομέρου: είναι ένας πληθυσμός πάνω από 100.000 κατοίκους. Η πιο λογική τοποθεσία για την ανέγερση νοσοκομείου, στο οποίο θα έχει πρόσβαση αυτός ο πληθυσμός, είναι το Άκτιο. Απ’ ό,τι γνωρίζω, ο Δήμος Πρέβεζας έχει δεσμευμένα 60 στρέμματα στη περιοχή.

Η διεκδίκηση ξεχωριστά από κάθε νόμο νέου νοσοκομείου είναι ανέφικτη στις σημερινές συνθήκες, εξυπηρετεί ρουσφετολογικές υποσχέσεις τοπικών παραγοντίσκων και δημιουργεί έριδες μεταξύ των πολιτών του κάθε νομού, ενώ έπρεπε όλοι οι δήμαρχοι, οι αντιπεριφερειάρχες και τα κόμματα των περιοχών αυτών να ζητήσουν την ανέγερση ενός κοινού κρατικού νοσοκομείου. Κανένας υγειονομικός χάρτης δεν μπορεί να προβλέπει δύο νέα νοσοκομεία σε απόσταση 15 χιλιόμετρων στις σημερινές συνθήκες. Ήδη μαθαίνω ότι για το υπό ανέγερση νέο νοσοκομείο της Λευκάδας –που ήταν προϊόν κομματικών ρουσφετολογικών παρεμβάσεων– σταματά κάθε ενεργεία, με επείγον σήμα για τα έργα που είχαν ενταθεί στα ΕΣΠΑ και δεν έχουν ξεκινήσει.

Σήμερα όμως, μέχρι να γίνει νέο νοσοκομείο –αν θα επιτύχουμε την ανέγερσή του –, πρέπει να ενταθεί ο αγώνας για να μην κλείσουν, αλλά να τροφοδοτούνται σωστά σε υγειονομικό υλικό, να αναβαθμιστούν σε τεχνολογικό εξοπλισμό και να στελεχωθούν οι υπάρχουσες δομές.

Νίκος Λιβιεράτος, ιατρός

Η ληστεία του ΕΟΠΥΥ με τις τηλεφωνικές εταιρείες ολοκληρώνεται. Oι εργαζόμενοι στο 184, που έκλειναν τα ραντεβού και βρίσκονταν στις πρώην μονάδες του ΙΚΑ, απολυθήκαν,αφού το ρόλο αυτό πήραν οι δεκάδες τηλεφωνικές εταιρείες, στις οποίες για κάθε ραντεβού πληρώνεις πάνω από ένα ευρώ.Αποτέλεσμα να μη μπορούν οι ασφαλισμένοι του ΕΟΠΥΥ να κλείνουν ραντεβού,παρά μόνο τηλεφωνικά. Μέχρι σήμερα τηλεφωνούσαν στο 184 με ασήμαντη χρέωση μιας αστικής μονάδας ή πήγαιναν στα συγκροτήματα του πρώην ΙΚΑ κι έκλειναν αυτοπροσώπως το ραντεβού τους χωρίς το χαράτσι του  ενός ευρώ. Στην Πρέβεζα απολύθηκαν οι πέντε υπάλληλοι,μεταξύ των όποιων και μια έγκυος. Μπράβο κ.κ. υπουργοί και υφυπουργοί Λυκουρέτζο και Σαλμά, και σ’ανώτερα!

Έγγραφο του αναπληρωτή διοικητή τού Θεραπευτηρίου Λέρου προς τον Υπουργό υγείας: Οι ψυχασθενείς υποσιτίζονται

Το Μάιο του 2010 οι υπουργοί υγείας των χωρών του ΟΟΣΑ αποφάσισαν στο Παρίσι ότι σε περίοδο κρίσης ο τομέας της υγείας δεν πρέπει να “υποστεί περικοπές”. Σε αντίθετη περίπτωση, «το κόστος της υγείας που θα επιδεινωθεί θα είναι μεγαλύτερο από το όφελος των περικοπών». Σήμερα ο Λιαρόπουλος υποστηρίζει: «Από ό,τι γνωρίζω, το κύριο ζητούμενο στο μνημόνιο είναι η συνολική δαπάνη υγείας να μην υπερβεί το 9% του ΑΕΠ και η δημόσια δαπάνη το 6%. Σήμερα, η χώρα έχει εκπληρώσει και τους δύο αυτούς στόχους.»Ο κ. Γιούνκερ όμως δεν είναι ευχαριστημένος: Απαιτεί περισσότερη οικονομία, που οδηγεί σε κλείσιμο των υπολοίπων νοσοκομείων στη Ήπειρο και στη διπλανή Λευκάδα.

Ήδη τα νομαρχιακά νοσοκομεία απαξιώνονται με ταχυτάτους ρυθμούς και πάνε για κλείσιμο Δεν διορίζονται νέοι γιατροί και προσωπικό, δεν υπάρχουν τα στοιχειώδη για ιατρικές πράξεις: γάζες, σύριγγες και γάντια. Κόβουν τις εφημερίες των γιατρών. δεν πληρώνουν τα νυχτερινά στις νοσοκόμες, αδιαφορώντας πλήρως για την υγεία των χιλιάδων συμπολιτών μας. Χαρακτηριστικό είναι ότι δεν υπάρχει κενό κρεβάτι για ένα νέο νεφροπαθή σε όλη τη δυτική Ελλάδα, ούτε στις ιδιωτικές κλινικές· έτσι, αναγκάζεται να κάνει αιμοκάθαρση στην Αθήνα! –κι ας υπάρχουν μηχανήματα νεφρού στην αποθήκη στο νοσοκομείο της Πρέβεζας.

Απ’ ό,τι φαίνεται, ότι το κενό δεν θα το καλύψει ούτε η ιδιωτική πρωτοβουλία, με τη μεσαία τάξη να εξαθλιώνεται, με αποτέλεσμα, όσοι ζουν στην περιφέρεια, ακόμη και οι πλούσιοι, να μην έχουν πρόσβαση σε στοιχειώδεις παροχές υγείας.

Οδηγούμαστε σε ανθρωπιστική κρίση, και αμερικανοποίηση της υγείας, με τις θανάσιμες ανισότητες που χαρακτηρίζουν τις Η.Π.Α. Όποιος αμφιβάλλει, δεν έχει παρά να παρακολουθήσει το ντοκιμαντέρ για την υγεία Sicko”, του Μάικλ Μουρ. Στην Αμερική σήμερα μια πλούσια οικογένεια κατέχει πλούτο όσο ογδόντα εκατομμύρια φτωχοί αμερικανοί.

Νίκος Λιβιεράτος

ιατρός καρδιολόγος

ΥΓ. Κι ενώ το κοινωνικό κράτος διαλύεται –για να έρθουμε στα δικά μας–, συνεχίζεται η κατασπατάληση δημόσιων και κοινοτικών πόρων σε έργα αντιαναπτυξιακά και καταστροφικά για το περιβάλλον, με τη συμμετοχή και ανοχή των τοπικών αρχών, όπως το πάρτυ τσιμέντου, που αφορά όλη την ακτή της Πρέβεζας: Παντοκράτορα, Κυανή Ακτή, μαρίνα και τα 4 στρέμματα δρόμο μέσα από το στρατόπεδο, πρώην κάστρο της Μπούκας στα Παλιοσάραγα, που είναι έτοιμο να οικοπεδοποιηθεί. Μεγαλύτερα αλλά και μικρότερα κατασκευαστικά συμφέροντα είναι έτοιμα να επωφεληθούν στο όνομα της ανάπτυξης και ελάχιστων θέσεων εργασίας, προκαλώντας ανυπολόγιστη ζημία στο περιβάλλον και στην αειφόρο ανάπτυξη της περιοχής μας.

Θα παραμείνουμε σιωπηλοί, μοιραίοι και άβουλοι σε αυτά που σχεδιάζουν η εσωτερική και εξωτερική τρόικα που κυβερνά; Στο χέρι μας είναι να αντιδράσουμε.

Μπροστά στην καθημερινή κατάρρευση της υγείας, της εργασίας, της ίδιας της δυνατότητας επιβίωσης των ανθρώπων και ευρισκόμενοι, όπως όλοι οι δείκτες δείχνουν, στην αρχή μιας ανθρωπιστικής κρίσης, οι κινήσεις αλληλεγγύης και ειδικότερα τα ΚΙΑ (Κοινωνικά Ιατρεία Αλληλεγγύης) πολλαπλασιάζονται σε όλη την Ελλάδα.

Στα πλαίσια του συντονισμού της δράσης τους, η οποία κρίνεται αναγκαία στις δύσκολες συνθήκες που βιώνουμε, πραγματοποιήθηκε μια πολύ ενδιαφέρουσα ημερίδα στις 9/6, στο χώρο του αεροδρομίου του Ελληνικού, όπου συμμετείχε και εκπρόσωπος του Ιατρείου Κοινωνικής Αλληλεγγύης Πρέβεζας στο πάνελ με θέμα το ρόλο των κοινωνικών ιατρείων.

K.M.

 

Το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού διεξήγαγε με επιτυχία την προγραμματισμένη ημερίδα της 9-6-2012, στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Ελληνικού – Αργυρούπολης με θέμα “Η Κατάρρευση της Δημόσιας Υγείας και ο Ρόλος των Κοινωνικών Ιατρείων”. Βασικοί ομιλητές ήταν οι Στ. Κωσταρίδου (Παιδίατρος, Διευθύντρια Γεν. Νοσ. Παίδων Πεντέλης), Εμμ. Παπαδακάκης (Ορθοπεδικός, Διευθυντής ΙΚΑ Αγ. Δημητρίου), Ι. Μαραγκός (Οδοντίατρος, Αντιδήμαρχος Κοινωνικών Υπηρεσιών Δήμου Ελληνικού – Αργυρούπολης), Γ. Βήχας (Καρδιολόγος), Μ. Ρώτα (Ψυχολόγος), όλοι εθελοντές του ΜΚΙΕ. Ακόμα, το λόγο πήραν οι Κων. Λιβαδάς (Ιατρός, Εκπρόσωπος Ομοσπονδίας Νοσοκομειακών Ιατρών Ελλάδας), Θ. Κομνής (Οδοντίατρος, εκπρόσωπος Κοινωνικού Ιατρείου Θεσσαλονίκης), Π. Μιχελάκου (Παιδοψυχίατρος, εκπρόσωπος Κοινωνικού Ιατρείου Πρέβεζας) και Ευγ. Θάνου (Γενική Διευθύντρια Γιατρών του Κόσμου). Ο Μητροπολίτης Γλυφάδας, Βούλας και Βουλιαγμένης, ο οποίος παρίστατο στην ημερίδα, απηύθυνε χαιρετισμό τονίζοντας την αναγκαιότητα της αλληλεγγύης που επιβάλλει η εποχή, καθώς και οι συνθήκες εξαθλίωσης τις οποίες βιώνει μεγάλη μερίδα των συμπολιτών μας.

Πυρήνας των ομιλιών ήταν η ζοφερή πραγματικότητα στον τομέα της υγείας, όπως τη βιώνουν οι γιατροί στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας αλλά και αυτοί των κοινωνικών ιατρείων. Κοινός τόπος ήταν ότι τα Κοινωνικά Ιατρεία δρουν βάσει των σαρωτικών αλλαγών που έχει δημιουργήσει η κρίση στον χώρο της υγείας και δεν επιδιώκουν να υποκαταστήσουν το έργο που οφείλει να παρέχει η Πολιτεία. Ακόμα, έμφαση δόθηκε στο χαρακτήρα των Κοινωνικών Ιατρείων, τα οποία λειτουργούν τόσο ως χώρος αλληλεγγύης όσο και ανατροπής.

Ο Γιώργος Βήχας, καρδιολόγος, εθελοντής του ΜΚΙΕ, τόνισε τα εξής:

«Τα τελευταία δύο χρόνια στην Ελλάδα βιώνουμε μια βίαιη και ραγδαία επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου. Η ανεργία, η δραματική μείωση μισθών και συντάξεων και οι απάνθρωποι και υπέρογκοι φόροι και χαράτσια οδηγούν ένα μεγάλο τμήμα του ελληνικού λαού σε οικονομικό αδιέξοδο και στην απώλεια της ασφαλιστικής κάλυψης. Ταυτόχρονα βλέπουμε το Δημόσιο Σύστημα Υγείας να καταρρέει, την κοινωνική και προνοιακή πολιτική να εξαφανίζονται. Υπάρχει όμως και η φωτεινή πλευρά της κρίσης, η αλληλεγγύη. Τα Κοινωνικά Ιατρεία προσφέρουν δύο βασικά εφόδια στον ανήμπορο και φοβισμένο πολίτη, ελπίδα και αξιοπρέπεια. Δύο όπλα που τον μετατρέπουν από ανήμπορο και φοβισμένο πολίτη σε μαχητικό οπλίτη. Ένας πολίτης-οπλίτης, που μπορεί πλέον να αντισταθεί και να ανατρέψει όλα εκείνα τα σχέδια που τον έχουν οδηγήσει στην εξαθλίωση και το μαρασμό.»

Η Μαρία Ρώτα, ψυχολόγος, εθελόντρια του ΜΚΙΕ, σχολίασε:

«Οι άνθρωποι που έρχονται εδώ παύουν να αισθάνονται μόνοι και αβοήθητοι. Το Μητροπολιτικό Ιατρείο αρχίζει να γίνεται ένα σταθερό σημείο αναφοράς και στήριξης στη ζωή τους. Τα περισσότερα από τα άτομα αυτά έχουν επισκεφθεί τουλάχιστον άλλες δύο ειδικότητες εθελοντών γιατρών και θεραπευτών. Αυτό αυτόματα τους δημιουργεί ένα σημαντικό αίσθημα ασφάλειας, μέσα σε ένα ευρύτερο κλίμα απόλυτης ανασφάλειας, και τους ενισχύει πολύ και το αίσθημα της αυτοεκτίμησής τους. Εκφράζουν ευγνωμοσύνη και ικανοποίηση για την ύπαρξη αυτού του ιατρείου.»

Η Σταυρούλα Κωσταρίδου, Διευθύντρια Παιδιατρικής Κλινικής Νοσοκομείου Παίδων Πεντέλης, εθελόντρια του ΜΚΙΕ, έθιξε το πώς τα παιδιά αντιλαμβάνονται την οικονομική κρίση:

«Δεν μπορούμε να κρυφτούμε από τα παιδιά. Πρέπει να τους μιλήσουμε ειλικρινά –αποφεύγοντας, όμως, τις υπερβολές. Πρέπει να βλέπουμε ειδήσεις μαζί με τα παιδιά και να σχολιάζουμε τα τεκταινόμενα.»


Αθανάσιος Καπράλος

Για σκληρή πολιτική απέναντι στα χρονίως πάσχοντα παιδιά κατηγορεί η Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας. Σε συνέντευξη Τύπου, που πραγματοποιήθηκε στις 7/12, ο πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ Δημήτρης Βαρνάβας, παρουσία πολλών γονέων με παιδί που πάσχει από καρδιοπάθεια, διαμαρτυρομένων για την αναστολή λειτουργίας της Καρδιοχειρουργικής Εντατικής Μονάδας, αλλά και της Καρδιοχειρουργικής Κλινικής του Νοσοκομείου Παίδων “Αγία Σοφία”, μίλησε χαρακτηριστικά για πολιτική… Ηρώδη.

Οι γονείς διαμαρτύρονται, επειδή, με το κλείσιμο των μονάδων αυτών και με την αναστολή όλων των καθετηριασμών καρδιάς στο νοσοκομείο, το παιδοκαρδιοχειρουργικό κέντρο του “Αγία Σοφία” –Ειδικό Κέντρο Αντιμετώπισης Συγγενών Καρδιοπαθειών στα Παιδιά (ΕΚΑΣΚΑΠ)–, το μοναδικό δημόσιο σε ολόκληρη τη χώρα, έχει γίνει πλέον παρελθόν, γεγονός που πρώτα απ’ όλα τούς προξενεί τεράστια ανασφάλεια για την υγεία των παιδιών τους και, βεβαίως, τούς οδηγεί σε ταλαιπωρία και επιπλέον οικονομική επιβάρυνση, που δε μπορούν να αντέξουν.

Εξαιρετικά σοβαρό πρόβλημα στη λειτουργία της αντιμετωπίζει και η Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Παίδων στο πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πάτρας, η οποία αποτελεί τη μοναδική ΜΕΘ για παιδιά για όλη τη νοτιοδυτική Ελλάδα και τα Ιόνια νησιά.

Παρόμοια θέματα υπάρχουν και με το Κέντρο Κυστικής Ίνωσης του νοσοκομείου “Αγία Σοφία”, όπου τελευταία στιγμή ανεστάλη το κλείσιμό της, χωρίς ωστόσο να είναι σίγουρο, ότι αποφεύχθηκε οριστικά.

Προσπάθησαν να διώξουν από τα νοσοκομεία παίδων τους πολυμεταγγιζόμενους, πάσχοντες από αιμολυτικές αναιμίες ή αιμορραγικές παθήσεις, και να κλείσουν τις αντίστοιχες κλινικές, συναντώντας και εδώ την αντίδραση των συλλόγων τους.

Δεν ανανέωσαν τον τεχνολογικό εξοπλισμό διαφόρων τμημάτων, π.χ. του μαγνητικού τομογράφου ηλικίας 13 ετών, του καρδιοαγγειογράφου ηλικίας 17 ετών, κ.λπ. Δεν προχώρησαν για τόσα χρόνια τα αναμενόμενα μηχανήματα του ΡΕΤ-CT και της τομογραφικής γ-camera, ούτε μέσω του ΕΣΠΑ κ.λπ., μηχανήματα που προορίζονται να εξυπηρετήσουν όλα τα παιδιά της Ελλάδας.

Στα πλαίσια μιας δήθεν συλλειτουργίας των νοσοκομείων ταλαιπώρησαν επί χρόνια τα παθολογοανατομικά τμήματα –τα πιο υποστελεχωμένα τμήματα των νοσοκομείων– με υπό μετακόμιση στελέχη. Το ίδιο και με το νεφρολογικό τμήμα –που ήταν και δωρεά– του “Αγία Σοφία” και τη μονάδα εγκαυμάτων στο “Αγλαΐα Κυριακού”.

Υποβίβασαν τη μέχρι προ τινος διευθύντρια του παιδοδερματολογικού τμήματος σε επιμελήτρια Β, επειδή… ήταν η προκήρυξη λάθος.

Και τελευταία σταμάτησαν τη λειτουργία του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού, δωρεά του αείμνηστου Δοξιάδη, λόγω… κρίσης.

Κ.Μ.

 

Με γοργούς ρυθμούς η κυβέρνηση, κατ’ απαίτηση της τρόικας, καταργείτους κλάδους υγείας των ασφαλιστικών ταμείων. Στο ΙΚΑ προβλέπεται να τεθούν σε εφεδρεία οι μόνιμοι και αόριστου χρόνου

Γραφικά: http//:antistachef.wordpress.com/

γιατροί και να προκηρυχθούν θέσεις για το νέο οργανισμό, τον ΕOΠΥ, με σύμβαση έργου, αντί 600- 700 ευρώ. Το ίδιο θα γίνει με το Δημόσιο, τον ΟΠΑΔ δηλαδή. Προβλέπεται η σύμβαση με ιδιώτες γιατρούς, αντί 1.000 ευρώ, οι οποίοι καλούνται να βλέπουν όλους τους ασφαλισμένους του νομού. Ήδη οι γιατροί της Πρέβεζας, που έχουν να πληρωθούν 12 -16 μήνες, διέκοψαν μόνοι τους τη σύμβαση με τον ΟΠΑΔ. Την ίδια τύχη έχει και το ΤΕΒΕ, που κι αυτό κλείνει.

Ο Λοβέρδος διαβεβαιώνει ότι όλα θα πάνε καλά και οι ασφαλισμένοι θα έχουν καλή περίθαλψη από το νέο κοινό ταμείο. Το ερώτημα είναι πόσοι από τους ιδιώτες γιατρούς, μ’ αυτούς τους μισθούς πείνας, που δεν φθάνουν να καλύψουν τις στοιχειώδεις ανάγκες ενός ιατρείου, όπως νοίκι, ασφαλιστικές εισφορές, φως, νερό, τηλέφωνο, θα δεχθούν να εξετάζουν μέσα σε τέσσερις ώρες τους χιλιάδες πολίτες όλων των ασφαλτικών ταμείων. Κατά πάσα πιθανότητα δεν θα συμβληθούν παρά λίγες εκατοντάδες νέων απελπισμένων γιατρών, που για να καλύψουν τα έξοδά τους θα πιέζουν για επί πλέον χρήματα από τους ασφαλισμένους. Η μεγάλη μάζα των ιδιωτών ιατρών θα παραμείνουν ιδιώτες. Έτσι ο κοσμάκης θα αναγκάζεται να πληρώνει ή να συνωστίζεται στα νοσοκομεία, που κι εκεί θα πληρώνει εισιτήριο στα εξωτερικά ιατρεία, αλλά και στα απογευματινά, 50 έως 70 ευρώ. Το γνωστό δε φακελάκι θα είναι κανόνας, με τόσο κόσμο που θα περιμένει στην ουρά.

Αυτός είναι και ο σκοπός του νομοσχεδίου για την υγεία, να σπρώξει τους πολίτες στην ιδιωτική υγεία και, όσους δεν μπορούν, να στριμώχνονται κατά χιλιάδες σε ακόμα πιο υποβαθμισμένες δομές υγείας.

Το πιο ανατριχιαστικό όμως μέρος του νομοσχεδίου για την υγεία και το νέο ταμείο, τον ΕΟΠΥ, είναι ότι, όποιος δεν έχει να πληρώσει τα έξοδα νοσηλείας στο νοσοκομείο, τα έξοδα θα στέλνονται στη ΔΥΟ και θα τα κατασχέτει αυτή από το μισθό του ή από όπου μπορεί.

Αλλά και για τους ιδιώτες γιατρούς δεν θα είναι καλύτερα τα πράγματα, ας μη βιαστούν να χαρούν για την πελατεία που θα έχουν. Ήδη ετοιμάζονται τα ιδιωτικά κέντρα υγείας, με ιδιοκτήτες ούτε καν γιατρούς, με περιφερόμενους πλανοδίους γιατρούς, οι οποίοι με μισθούς πείνας θα παρέχουν ανάλογη υποβαθμισμένη περίθαλψη.

Αυτά που περιγράφω δεν είναι ένα εφιαλτικό μελλοντικό σενάριο, θα γίνουν από τον Ιανουάριο του 2012. Στο χέρι του ελληνικού λαού είναι να μην προφθάσουν να πραγματοποιήσουν τα σχέδιά τους και να τους διώξουμε μια ώρα αρχύτερα.

Ο Θερσίτης

Με διαδικασίες express, από 1η Ιούλη, σύμφωνα με το σχέδιο της επιτροπής Λιαρόπουλου, ξεκινάνε οι συγχωνεύσεις των νοσοκομείων και των μονάδων υγείας.

Το σχέδιο αυτό επηρεάζει, άμεσα, την περιφέρεια Ηπείρου, την Κέρκυρα και τη Λευκάδα. Προβλέπεται το νοσοκομείο της Πρέβεζας να ενταχθεί στον ΚΥΚΛΟ νοσοκομείων με ΚΕΝΤΡΟ το Χατζηκώστα (Γιάννινα), στο οποίο εντάσσονται επίσης τα νοσοκομεία Άρτας και Λευκάδας. Του τελευταίου μάλιστα προβλέπεται η μετατροπή σε Κέντρο Υγείας Αστικού Τύπου.

Παρουσιάζουμε τα συμπεράσματα από τη σύσκεψη των φορέων που διοργάνωσε την 17.05.2011 ο Ιατρικός Σύλλογος Πρέβεζας, όπως τα συνόψισε (Υgeianet) ο Τάκης Νικολόπουλος, πρόεδρος της Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείων Ηπείρου (ΕΙΝΗ), καθώς και Β) κείμενο-παρέμβαση του Ηλία Χάιδα, εκπροσώπου του «ΑΥ.ΡΙ.Ο», στη σύσκεψη για τον ίδιο λόγο, που διοργανώθηκε από την Περιφέρεια Ιωαννίνων στην Πρέβεζα, την Τρίτη, 24.05.2011. Σ’ αυτό το φύλλο, επίσης, θα διαβάσετε την ανακοίνωση του Ιατρικού Συλλόγου Λευκάδας

1. Τάκης Νικολόπουλος: Στη σύσκεψη των φορέων της Πρέβεζας, που συγκάλεσε ο Ιατρικός Σύλλογος με αφορμή τις προτάσεις του ΥΥΚΑ για τις συγχωνεύσεις και το νέο νοσοκομείο Πρέβεζας, συμμετείχαν  ο Δήμαρχος κ. Μπαΐλης, ο υπεύθυνος του τομέα Υγείας του Δήμου κ. Ρέντζος, ο Διοικητής του Νοσοκομείου, πρώην Διοικητές του Νοσοκομείου, εκπρόσωποι του ΕΚΠ, της ΕΙΝΗ, του Σωματείου εργαζομένων του Νοσοκομείου Πρέβεζας και φορέων, καθώς και πολλοί απλοί πολίτες.

Κοινή ήταν η απαίτηση για ένα δημόσιο σύστημα υγείας, τόσο σε πρωτοβάθμιο, όσο και σε νοσοκομειακό επίπεδο, με ιδιαίτερη έμφαση στην πρόληψη.

Από όλους σχεδόν τους παρευρισκόμενους εκφράστηκε η ανάγκη στελέχωσης του νοσοκομείου με το απαραίτητο προσωπικό και η βελτίωση της λειτουργίας του, δεδομένου ότι ο νομός Πρέβεζας εμφανίζει το μεγαλύτερο ποσοστό «μετανάστευσης» ασθενών προς τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της περιφέρειας, κυρίως των Ιωαννίνων.

Η αντίθεση με τη σχεδιαζόμενη συρρίκνωση των δημόσιων νοσοκομείων κατά 40 %, ήταν αποτυπωμένη στις τοποθετήσεις των περισσότερων ομιλητών.

Ιδιαίτερο βάρος δόθηκε στην ανέγερση νέου νοσοκομείου, αίτημα παλαιό της πόλης, λόγω της κτιριακής ακαταλληλότητας του παλαιού νοσοκομείου. Να υπενθυμίσουμε ότι η πρόταση του π. Υπουργού Υγείας κ. Αβραμόπουλου ήταν η ανέγερση του νοσοκομείου να γίνει με τη μέθοδο ΣΔΙΤ, πράγμα που βρήκε αντίθετους το Δήμο, τους υγειονομικούς κλπ φορείς της πόλης και την κοινή γνώμη.

Ο Δήμος Πρέβεζας έχει ήδη παραχωρήσει το οικόπεδο κατά πλήρη κυριότητα και νομή στο ΥΥΚΑ για την ανέγερση δημόσιου νοσοκομείου πλήρως ενταγμένου στις δομές του ΕΣΥ.

Όπως τονίστηκε στη σύσκεψη, πρώτιστης σημασίας είναι το νέο νοσοκομείο να είναι δημόσιο και πλήρως στελεχωμένο. Επισημάνθηκε ο κίνδυνος της αντιπαράθεσης της τοπικής κοινωνίας με την κοινωνία της Λευκάδας για το πού θα γίνει το νέο νοσοκομείο, ενώ η ουσία είναι να λειτουργήσει ένα δημόσιο νοσοκομείο που θα μπορεί να εξυπηρετεί τις ανάγκες όλης της περιοχής, και όχι ένα νέο νοσοκομείο που θα έχουν πρόσβαση μόνο όσοι έχουν να πληρώσουν.

Αποφασίστηκε τέλος οι συσκέψεις αυτές να επεκταθούν, τόσο για ενημέρωση, όσο και για τη συστράτευση όλης της πρεβεζάνικης κοινωνίας για την ικανοποίηση των υγειονομικών της αναγκών.

Το ΦΟΡΟΥΜ θα ήθελε να τονίσει ότι σε καμία περίπτωση, στο όνομα των νέων ή του νέου νοσοκομείων/ου, που σωστά διεκδικούνται, δεν πρέπει να εγκαταλειφθούν στο μαρασμό οι υφιστάμενες δομές· αντιθέτως η διεκδίκηση των απαραίτητων βελτιώσεων-συντηρήσεων στα κτίρια, στον εξοπλισμό, στη στελέχωση με το απαραίτητο προσωπικό, στο υγειονομικό υλικό κλπ πρέπει να ενταθούν.

2. Από την παρέμβαση του Ηλία Χάιδα: Ξεκινάμε την τοποθέτησή μας με ένα ερώτημα: Θα περίμενε κανείς σ’ αυτό το πολιτικό περιβάλλον αλλαγές στην υγεία, που να ωφελούν την κοινωνία, όταν μάλιστα αυτές οι αλλαγές έρχονται με κυβερνητική πρωτοβουλία, στο πνεύμα του μνημονίου και της τρόικας;

Επειδή η απάντηση είναι γνωστή, προχωράμε παρακάτω για να δηλώσουμε ότι η υγεία αποτελεί πρωταρχικό κοινωνικό αγαθό, σημαντικό και αναφαίρετο δικαίωμα όλου του λαού ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας, φυλής, θρησκείας, ιδεολογίας, εργασιακής θέσης κλπ.  Είναι ασυμβίβαστη με τη δική μας αξιακή κλίμακα η ανάπτυξη εμπορευματικών-κερδοσκοπικών σχέσεων πάνω στην υγεία των ανθρώπων∙ ας διαπρέψουν οι ομνύοντες στο επιχειρείν σε άλλα πεδία.

Έχουν περάσει 28 χρόνια από τη δημιουργία του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) και παραμένει ζητούμενο ένα ολοκληρωμένο, δημόσιο, δωρεάν, ποιοτικό και αποτελεσματικό σύστημα υγείας. Τα τελευταία χρόνια βιώνουμε την έντονη παρουσία των ιδιωτικών διαγνωστικών κέντρων, την εκχώρηση σε ιδιώτες εργολάβους τομέων όπως η καθαριότητα, η φύλαξη και η σίτιση, τα διάτρητα συστήματα προμηθειών, την υποστελέχωση σε ιατρικό, νοσηλευτικό και λοιπό  προσωπικό, την επέκταση των ελαστικών σχέσεων εργασίας σε όλες τις ειδικότητες και τη συστηματική υποχρηματοδότησή του.  Όλα αυτά οδηγούν στην εμπορευματοποίηση και την υποβάθμιση των υπηρεσιών υγείας, την ενίσχυση του μεγάλου ιδιωτικού επιχειρηματικού τομέα, την απαξίωση του ΕΣΥ.

Από στοιχεία του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, προκύπτει ότι οι ιδιωτικές δαπάνες υγείας των νοικοκυριών, έφτασαν το 2008 στο 57% των συνολικών δαπανών για την υγεία, όταν ο μέσος όρος της ΕΕ ήταν 28%, ενώ τα ιδιωτικά νοσοκομεία αύξησαν το μερίδιο τους στην αγορά υγείας μεταξύ 2000 και 2008, από το 13% στο 27%.

Ένα χρόνο μετά την επιλογή της κυβέρνησης να οδηγήσει τη χώρα στο μνημόνιο και την κηδεμονία της τρόικας, το δημόσιο σύστημα υγείας βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση. Οι δηλώσεις του κ. Λοβέρδου για τη σθεναρή του αντίσταση στην επιθυμία των δανειστών για κατάργηση 10.000 νοσοκομειακών κλινών μοιάζουν με χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου, θυμίζουν τις κόκκινες γραμμές που δήθεν έθετε στη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος για τα όρια ηλικίας, τα χρόνια εργασίας και το ύψος των συντάξεων, ενώ οι απειλές για αδυναμία χρηματοδότησης του 40% των δομών του ΕΣΥ, αν δεν προχωρήσουν οι αλλαγές που προτείνει η κυβέρνηση, προαναγγέλλουν ουσιαστικά την πραγματική στόχευσή της, για απόσυρση του κράτους από τη βασική του υποχρέωση  χρηματοδότησης ενός δημόσιου συστήματος υγείας, που θα καλύπτει πλήρως όλες τις ανάγκες του λαού.

Προαναγγέλλεται η ίδια πολιτική, αυτή που εφαρμόστηκε και σε άλλες χώρες που πέρασε το ΔΝΤ και οδήγησε σε κλείσιμο δημόσιων νοσοκομείων, σε μείωση των ασφαλιστικών καλύψεων για φάρμακα και νοσήλια, σε διεύρυνση των  κοινωνικών ανισοτήτων και τελικά επέφερε επιδείνωση στους δείκτες υγείας.

Όλα αυτά ονομάζονται εξυγίανση της ελληνικής οικονομίας, αναδιάρθρωση και αναδιάταξη του ΕΣΥ και συνοδεύονται από μια πρωτοφανή επίθεση που περιλαμβάνει: απολύσεις, συγχωνεύσεις μονάδων υγείας, κλείσιμο τμημάτων και συρρίκνωση δραστηριοτήτων, μειώσεις αποδοχών για όλους τους υγειονομικούς, ελαστικά εργαζόμενους. Παράλληλα η ιδιωτικοποιημένη απογευματινή λειτουργία των νοσοκομείων επεκτείνεται: στα επείγοντα και τακτικά ιατρεία, με πληρωμή εισιτηρίου και κατά περίπτωση των απαιτουμένων εξετάσεων, στην κατάργηση της κάλυψης από τα ασφαλιστικά ταμεία εργαστηριακών εξετάσεων και φαρμάκων, στην ολοένα και μεγαλύτερη συμμετοχή στα έξοδα περίθαλψης.

Το 2010 η κρατική επιχορήγηση προς τα νοσοκομεία μειώθηκε κατά 30% περίπου σε σχέση με το 2009 και το 2011 ο προϋπολογισμός προβλέπει περικοπές για την υγεία περίπου 2 δισ. και ακολουθούν μειώσεις 2,7 δισ. Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015. Την ίδια ώρα η μέση κρατική χρηματοδότηση σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης ξεπερνά το 6% του ΑΕΠ για τις υπηρεσίες υγείας, όταν όλα τα προηγούμενα χρόνια οι δαπάνες του ελληνικού κράτους βρίσκονταν κάτω από το 3%.

Η κυβέρνηση μέσω του Υπουργείου Υγείας διαπρέπει σε ένα καθημερινό επικοινωνιακό παιχνίδι, προκειμένου να πείσει για την αναγκαιότητα των σχεδιασμών της στο χώρο της υγείας: Ενοχοποιεί τους μετανάστες που χρειάζονται νοσηλεία, μέχρι τους εργαζόμενους που καταγγέλλουν ελλείψεις, ενώ επιστρατεύει και τους γνωστούς πρόθυμους «σοφούς» για να παραπλανήσουν με την αντικοινωνική λογιστική τους.

Ο υπουργός Υγείας μιλάει για προσωπικό που περισσεύει, όταν στο ΕΣΥ σήμερα υπάρχουν τουλάχιστον 4000 κενές οργανικές θέσεις γιατρών και 30.000 νοσηλευτών, οδηγών ασθενοφόρων, τραυματιοφορέων κλπ, αριθμοί που αυξάνονται δραματικά εξ αιτίας και των αποχωρήσεων για συνταξιοδότηση, λόγω των μέτρων του ασφαλιστικού.

Με το πρόσχημα του Υγειονομικού Χάρτη, χωρίς αξιόπιστες και επίκαιρες επιστημονικές μελέτες, με τη δημιουργία των ΚΥΚΛΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ κλπ, μεθοδεύεται η κατάργηση κλινικών, η συγχώνευση τμημάτων και τελικά το κλείσιμο νοσοκομείων. Γίνεται προσπάθεια και για το νοσοκομείο στην Πρέβεζα να αντιμετωπίσουν εκ των ενόντων, χωρίς προσλήψεις, τα κενά στο σύστημα, να επιφέρουν πλήρη ανασφάλεια στους εργαζόμενους.

Στο χώρο της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, με το πρόσχημα της δήθεν εξυπηρέτησης των ασθενών, αξιοποιείται η άσχημη κατάσταση στο ΙΚΑ και η ταλαιπωρία των ασφαλισμένων, για την παραπέρα ιδιωτικοποίηση του συστήματος, αντί για την ανάπτυξη δημόσιων δομών πρωτοβάθμιας φροντίδας.

Μιλάνε για Πρωτοβάθμια Φροντίδας Υγείας με τη χρηματοδότηση του ΕΟΠΥΥ κατά 0,6% από τον κρατικό προϋπολογισμό όπως  προβλέπει ο Ν 3918/11, όταν το ανεπαρκές σημερινό σύστημα χρειάζεται τουλάχιστον 1,5%. Χαμένοι κι αυτής της «μεταρρύθμισης» θα είναι οι ασφαλισμένοι, των οποίων οι παροχές υγείας θα εμπορευματοποιηθούν ακόμη περισσότερο και θα πέσουν στο κατώτατο επίπεδο.  Κερδισμένοι, τα μεγάλα ιδιωτικά νοσηλευτήρια, τα ιατρικά διαγνωστικά κέντρα, τα ιδιωτικά κέντρα αποκατάστασης, οι πολυεθνικές φαρμάκων, που θα συνεχίσουν να απομυζούν δημόσιο χρήμα με τις συμβάσεις που θα συνάπτει ο ΕΟΠΥΥ, με τους ιδιωτικούς παρόχους υγείας.

Απέναντι σ’ αυτή την πολιτική κατεδάφισης του δημόσιου συστήματος υγείας, η οποία σε συνθήκες κρίσης έχει τεράστιο κοινωνικό κόστος, ιδιαίτερα όταν την υπερχρέωση και τα ελλείμματα της εθνικής οικονομίας καλούνται να πληρώσουν τα πιο φτωχά στρώματα επιβάλλεται:

  • η στήριξη των αποφάσεων και διεκδικήσεων των υγειονομικών αλλά και όλης της κοινωνίας για σύγχρονο, δωρεάν και καθολικά προσβάσιμο δημόσιο σύστημα υγείας
  • η στήριξη και συμμετοχή στη συγκρότηση ανοιχτού και αγωνιστικού μετώπου διεκδίκησης για δημόσιο νοσοκομείο στην πόλη μας, χωρίς ιδιωτικοποιημένες λειτουργίες: μέσω ΣΔΙΤ, παράδοσης στις ιδιωτικές ασφαλιστικές ή όπως αλλιώς θα ονοματιστεί.

Με ένα σύντομο σημείωμά του ο γιατρός και φίλος Νίκος Λιβιεράτος μας πληροφορεί για την κατάσταση που επικρατεί «στο λεγόμενο κλειστό γυμναστήριο» του δημοτικού σταδίου Πρέβεζας. Παραθέτουμε το σημείωμά του με την προσθήκη ότι σκεπές ή σκέπαστρα από αμίαντο υπάρχουν παντού διάσπαρτα στην πόλη.

Κάτι που μάλλον οι προηγούμενοι δημοτικοί και νομαρχιακοί άρχοντες δεν «είχαν δει». Τελευταία έγινε μια απλή αυτοψία στο κάστρο του Αγίου Ανδρέα και μόνο εκεί εντοπίσθηκαν πάνω από 13 τέτοια σκέπαστρα. Όλα είναι παλιά και φυσικό είναι να έχουν διαβρωθεί και να αποσαθρώνονται λόγω καιρικών συνθηκών με αποτέλεσμα να κυκλοφορούν στον αέρα και να εισπνέονται από τους συμπολίτες μας και κύρια τα παιδιά μας επικίνδυνες ίνες αμιάντου.

 Το σημείωμα του Νίκου:

«Το λεγόμενο κλειστό γυμναστήριο στο δημοτικό στάδιο είναι σε κακά χάλια και εγκυμονεί σοβαρό κίνδυνο για την υγεία των αθλούμενων σ’ αυτό. Το σκέπαστρό του είναι ελενίτ, δηλαδή από αμίαντο, και μάλιστα παλιό. Είναι γνωστό ότι ο αμίαντος είναι καρκινογόνο υλικό και όσο πιο παλιός τόσο πιο επικίνδυνος, διότι λόγω της φθοράς του εισπνέεται πιο εύκολα. Μιλάμε χρόνια για τον αμίαντο των σπιτιών του Ωρωπού και δεν βλέπουμε τόσα χρόνια το φθαρμένο αυτό σκέπαστρο που είναι επικίνδυνο τόσο για τους αθλητές, αλλά και τους θεατές του γηπέδου.

Αλλού βλέπουμε την πρασινάδα λόγω μυκήτων και τις ρωγμές της κερκίδας που στάζει μέσα.

Φανταστείτε ότι εκεί μέσα τρέχουν, κάνουν έντονη προσπάθεια και εισπνέουν όλα αυτά τα αιωρούμενα σωματίδια τα παιδιά μας.

Ως γιατρός εγώ δεν θα έστελνα τα παιδιά μου εκεί μέσα και συμβουλεύω να κλείσει άμεσα. Εσείς θα τα στέλνατε; Τι λέει ο κ. Δήμαρχος για αυτή την απαράδεκτη κατάσταση; Εκτός του ότι δεν έχει λεφτά, τι άλλο μπορεί να κάνει;

Νίκος Λιβιεράτος – Ιατρός καρδιολόγος»

ΔιΠ

Υ.Γ. Για την ιστορία να πληροφορήσουμε τις αρχές (και τον κο Δήμαρχο) ότι το ΙΓΜΕ έχει ασχοληθεί στο παρελθόν με το θέμα, ενώ διαθέτει στην Κοζάνη ειδικό εργαστήριο ανάλυσης του αμιάντου. Ειδικό συνεργείο, με τη συνεργασία και του ΙΓΜΕ, είχε απασχοληθεί στην περιοχή από την προηγούμενη (τελευταία) νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Πρέβεζας.

Του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου

Μια απεργία που απαιτεί την αύξηση μισθών ή την ανάκληση απολύσεων θέτει τους εργαζόμενους μπροστά σε δύο ζητήματα: ένα “πολιτικό” και ένα “πρακτικό-κοινωνικό”. Το πρώτο, βεβαίως, είναι να κερδίσει η απεργία και η αύξηση να επιτευχθεί ή οι απολυμένοι να επιστρέψουν στις δουλειές τους. Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο: το πώς θα καλύψουν οι απεργοί τις ανάγκες τους μέχρι η απεργία να νικήσει, πώς θα τα βγάλουν πέρα οι απολυμένοι, πώς ο αγώνας θα εμπνεύσει αυτοπεποίθηση, ώστε να μαζικοποιηθεί και να θέσει τον πήχυ ψηλότερα. Πώς θα γίνουν όλα αυτά, αν τα πρακτικά προβλήματα δεν απαντηθούν από τους ίδιους τους εργαζόμενους …πρακτικά; Αν είμαστε υλιστές, το ερώτημα έχει σημασία: οι άνθρωποι δεν κινητοποιούνται πρωτίστως (ή μόνο) προς τα εκεί που τους δείχνουν οι αξίες τους, αλλά (και) προς τα εκεί που τους πάνε τα συμφέροντά τους, όπως τουλάχιστον οι ίδιοι τα αντιλαμβάνονται.

Η αποχώρηση του κράτους από κρίσιμα πεδία της κοινωνικής ζωής (υγεία,

René Magritte, Η αναπαραγωγή απαγορεύεται

παιδεία, κοινωνική πρόνοια), διαδικασία που επιταχύνεται εν μέσω καπιταλιστικής κρίσης και Μνημονίου, εγείρει για την κοινωνία και την Αριστερά τα ίδια (αλληλένδετα) ερωτήματα. Το πρώτο, το πολιτικό, αφορά στην υπεράσπιση και τη διεύρυνση των δομών που απειλούνται, καθώς το “δίχτυ” κοινωνικής προστασίας ξηλώνεται, αποκλείοντας όλο και περισσότερους. Το δεύτερο, το κοινωνικό, έχει να κάνει με την κάλυψη των αναγκών που στη συγκυρία γίνονται επείγουσες.

Αφορμή για τις σκέψεις αυτές είναι ο τρόπος με τον οποίο η Νομαρχιακή Επιτροπή Άρτας-Λευκάδας-Πρέβεζας του ΚΚΕ στέκεται απέναντι στην “Πρωτοβουλία για Κοινωνικό Ιατρείο”, που πρόσφατα ανέλαβαν γιατροί της Πρέβεζας για να καλύψουν άμεσες ανάγκες περίθαλψης ανασφάλιστων συμπολιτών τους και μεταναστών. Το “απέναντι” είναι κυριολεκτικό: Με ανακοίνωσή της στον τοπικό Τύπο, η Νομαρχιακή ζητά από τους πολίτες και τους γιατρούς της πόλης να μην ανταποκριθούν στην έκκληση της Πρωτοβουλίας για φάρμακα και εθελοντική φροντίδα (!), κι αυτό διότι, σύμφωνα με το ΚΚΕ, πίσω από τον φλύαρο ανθρωπισμό της η Πρωτοβουλία επιχειρεί να αθωώσει τον καπιταλισμό και τους υπεύθυνους για τα χάλια της υγείας. Πώς; Ενσταλάζοντας στην κοινωνία την άποψη ότι τα προβλήματα λύνονται με απλήρωτη εργασία, κατά το πρότυπο του ολυμπιακού εθελοντισμού. Με τη στάση της αυτή λοιπόν, η Πρωτοβουλία –αποδίδω πιστά την ανακοίνωση του κόμματος– στέκεται εμπόδιο στην πολιτική του ΚΚΕ, αντί να διεκδικεί από το κράτος να καλύψει τις ανάγκες (όπως κάνει το ΚΚΕ), και αντί να αποκαλύπτει τις ευθύνες του κράτους για τα προβλήματα.

Συνοψίζουμε: η Πρωτοβουλία εθελοντών γιατρών κάνει κάτι προσχηματικό (δηλαδή ηθικά μεμπτό), ανθρωπιστικό (δηλαδή δεξιό), κάτι συγκρίσιμο με τις ολυμπιακές μπίζνες, κάτι όχι μόνο διαφορετικό από αυτό που κάνει το ΚΚΕ, αλλά ανταγωνιστικό ή και εχθρικό. Πώς αλλιώς εξηγείται ότι το ΚΚΕ δεν περιορίζεται στην καταγγελία, αλλά ζητά από τους πολίτες και τους γιατρούς να μην το στηρίξουν –δηλαδή το σαμποτάρει ανοιχτά εν τη γενέσει του;

Παλιότερα θα περιοριζόμασταν στον εντοπισμό των κακών “συνηθειών” του σταλινισμού, εξόφθαλμων στην παραπάνω ανακοίνωση: αυτοαναφορικότητα· εξαφάνιση του πολιτικού διακυβεύματος· εξαφάνιση των υποκειμένων που υφίστανται το πρόβλημα και των αναγκών τους· αυτοαναγόρευση του ΚΚΕ σε επίκεντρο της ταξικής πάλης και εχθρότητα απέναντι στην άλλη άποψη/πρακτική (αφού δεν κάνετε ό,τι κάνω εγώ, τότε κάνετε το αντίθετο, άρα είμαστε απέναντι)· διαστρέβλωση των απόψεων και των θέσεων του “εχθρού” για να ταιριάζει η προκατασκευασμένη κριτική (αρκεί, εδώ, μια απλή ανάγνωση των κειμένων της Πρωτοβουλίας…)· χονδροειδής αναγωγισμός (αφού δεν λέτε για τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής, είστε με το κεφάλαιο)· πλειοδοτική κριτική εξ αριστερών χωρίς αντίστοιχη πρακτική, με σκοπό –τι άλλο;- την αυτοδικαίωση.

Αυτά παλιότερα. Διότι σήμερα, τα παραπάνω συμπτώματα το πολύ-πολύ να αφορούν όσους λίγους βρίσκουν ακόμα ενδιαφέρουσα την ενδοαριστερή αντιπαράθεση. Σήμερα, αθροίζοντάς τα, αρκεί να μείνουμε σε κάτι που ίσως δεν είναι άμεσα ορατό και χρειάζεται συζήτηση. Ότι, δηλαδή, σε καιρούς απαξίωσης της πολιτικής, το ΚΚΕ αιμοδοτεί εξ αριστερών την αδιαφορία και τον πολιτικό κυνισμό, την ήδη υπάρχουσα απελπισία που συνοψίζεται στο «δεν γίνεται τίποτα, δεν αλλάζει τίποτα». Αρνούμενο το ΚΚΕ ότι μπορεί κάτι να αλλάξει ακόμα κι αν το ίδιο δεν αναμειχτεί σ’ αυτό, υπονομεύει πρωτοβουλίες που ανοήτως θεωρεί ως εχθρικές, αδυνατώντας να αντιληφθεί ότι, στη χειρότερη περίπτωση, αυτές μπορεί να λειτουργούν συμπληρωματικά στον αντικαπιταλιστικό προπαγανδισμό του. Το ΚΚΕ αδυνατεί να σκεφτεί με όρους “και/και”: στον κόσμο του ισχύει μόνο το “ή/ή”. Το απολίτικο “πέντε κόμματα, δύο πολιτικές” βρίσκει εδώ την τέλεια εφαρμογή, σε σημείο Συνασπισμός και ΛΑΟΣ να τσουβαλιάζονται ως απολογητές του Ευρωμονόδρομου. Πρόκειται για την κατά ΚΚΕ “ολιστική προσέγγιση” της πολιτικής: να ξεκινάμε απ’ την εθελοντική περίθαλψη ανασφάλιστων για να καταλήξουμε στην εξίσωση αριστεράς και ακροδεξιάς –και μάλιστα σήμερα…

***

Έστω και μ’ αυτό το στρεβλό τρόπο, η (θαυμάσια) Πρωτοβουλία για το Κοινωνικό Ιατρείο συζητιέται στην πόλη. Ασφαλώς η ίδια δεν αρκεί για να τεθεί ζήτημα ανατροπής της καπιταλιστικής εξουσίας. Δεν αρκεί δηλαδή από μόνο του το παράδειγμα ότι «γίνεται και αλλιώς». Μήπως όμως αρκεί από μόνη της η αντικαπιταλιστική ρητορεία για την υπέρβαση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής; Μήπως αρκούσαν στην Κατοχή τα αντιναζιστικά συνθήματα στους τοίχους και οι προκηρύξεις που εμψύχωναν το βασανισμένο λαό –ή μήπως το ΕΑΜ «μας έσωζε (και) απ’ την πείνα»; Μήπως, τελικά, το μαρξικό «ο κομμουνισμός είναι τάση υπαρκτή στο σήμερα» αφορά αποκλειστικά την τάση που εξαντλείται στην αντικαπιταλιστική ρητορεία;

__________________________________________

Σημείωση της Σύνταξης: Το άρθρο γράφηκε ειδικά για το “Φόρουμ”. Την ανακοίνωση του ΚΚΕ με τίτλο “Το λεγόμενο κοινωνικό ιατρείο ή πώς ο ανθρωπισμός χρησιμοποιείται για να περάσουν οι πιο αντιδραστικές μεθοδεύσεις κυβέρνησης – ΕΕ στα ζητήματα υγείας – πρόνοιας” τη βρήκαμε στο “Βήμα της Πρέβεζας” της 16-3-2011. Έχει αναρτηθεί από το “Δημόσιο Χώρο” στο ιστολόγιό του (http://dimosioshoros.wordpress.com/).

Στα πλαίσια της λειτουργίας Ιατρείου Κοινωνικής Αλληλεγγύης με τη συμμετοχή εθελοντών ιατρών και άλλων επαγγελματιών υγείας στην πόλη μας, το οποίο θα απευθύνεται σε ανασφάλιστους συνανθρώπους μας, που δε μπορούν να έχουν πρόσβαση σε δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, κάνουμε έκκληση σε όλους τους συμπολίτες και τους φορείς της πόλης, που μπορεί να έχουν φάρμακα σπίτι τους αλλά δεν τα χρειάζονται πλέον ή που μπορούν να συλλέξουν φάρμακα, τα οποία θα προσφέρουν στο κοινωνικό ιατρείο, προκειμένου να στηρίξουμε αυτούς που τα έχουν ανάγκη, αλλά δεν μπορούν να τα προμηθευτούν.

Οι ώρες λειτουργίας του κοινωνικού ιατρείου θα ανακοινωθούν σύντομα.

Οι υπηρεσίες του θα παρέχονται μόνο στους ανασφάλιστους συμπολίτες μας και θα είναι δωρεάν.

Φάρμακα θα συλλέγονται στο χώρο που θα λειτουργήσει το Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης, στη διεύθυνση Χρήστου Κοντού 29, καθημερινά, εκτός Παρασκευής, 10-12 π.μ.

Η δημιουργία ενός πρώτου αποθέματος βασικών φαρμάκων, είναι απαραίτητος όρος για την έναρξη λειτουργίας του Κοινωνικού Ιατρείου.

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6973436215

Πρέβεζα 17.03.2011

Από την Πρωτοβουλία για το Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης

Φαίνεται ότι τα κοινωνικά ιατρεία, που εμφανίζονται σ’ αρκετές πόλεις της Ελλάδας, ως αντίδραση αλλά και διέξοδος στη διάλυση της δημόσιας υγείας από τις δυνάμεις του μνημονίου, έχουν ενοχλήσει σφόδρα το ΚΚΕ, όπως φαίνεται από κείμενα στον τοπικό τύπο, αλλά και στο “Ριζοσπάστη” της 18-3, στο άρθρο με τίτλο «Η υγεία ως υπόθεση των ΜΚΟ». Προσπαθεί να τα ταυτίσει με τις ΜΚΟ  και καλεί γιατρούς, νοσηλευτές και άλλους να σαμποτάρουν τη δημιουργία τους.                       Σ’ ένα μνημειώδες κείμενο δογματισμού και απόρριψης κάθε άλλης πρότασης εκτός από τη δική τους η ΝΕ Άρτας-Λευκάδας-Πρέβεζας προσπαθεί να δυσφημήσει τη δημοτική παράταξη του “Δημοσίου Χώρου”, που είχε την ιδέα, και μαζί της τις κοινωνικές οργανώσεις και τους πολίτες που μετέχουν σ’ αυτό το εγχείρημα.

Το Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Πρέβεζας, που δημιουργούμε, αλλά και τα άλλα, που λειτουργούν στο Ρέθυμνο, στο Κιλκίς, στην Ηγουμενίτσα, δεν έχουν σχέση με τις ΜΚΟ που κατακρίνει το ΚΚΕ, άλλες δίκαια κι άλλες άδικα –για να θυμηθούμε και το ελληνικό τμήμα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα και το θετικό ρολό που έπαιξαν στην επέμβαση του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία. Τα ιατρεία αλληλεγγύης είναι ιατρεία που συγκροτούνται από τα κάτω, συμμετέχουν σ’ αυτά δημοτικές κινήσεις, αντιρατσιστικές οργανώσεις και ευαισθητοποιημένοι πολίτες, που θέλουν να προσφέρουν. Και δεν είναι κατ’ ανάγκη μέλη κάποιου “ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ” –ούτε του ΣΥΝ, ούτε του ΣΥΡΙΖΑ, παρόλο που θα θέλαμε: Μακάρι να είχαμε τέτοια δύναμη. Αλλά φαίνεται ότι στην Ελλάδα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι παντού, αν πιστέψουμε τον Πάγκαλο και τα παπαγκαλάκια του. Μπράβο μας!

Το ζητούμενο είναι η δημιουργία μιας ασπίδας κοινωνικής προστασίας σε πληττόμενες από την κρίση κοινωνικές ομάδες, κυρίως άνεργους Έλληνες και μετανάστες Είναι μια προσπάθεια λαϊκής αλληλεγγύης για την προστασία της αξιοπρέπειας του ανέργου. Όπως είπε ο Λαφοντέν στο συνέδριο του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ), είναι μια προστασία της αξιοπρέπειας του ανέργου ή του συμπολίτη μας χωρίς κοινωνική ασφάλεια. Γιατί ο καπιταλισμός, όταν σου στερεί την εργασία σου και την υγεία σου, σου στερεί την ελευθερία και την αξιοπρέπειά σου. Κι ένας αξιοπρεπής πολίτης διεκδικεί με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα. Αυτό που υποστηρίζει ο “Ριζοσπάστης” στο άρθρο του για την υγεία και τις ΜΚΟ είναι στα όρια του γελοίου. Γράφει ότι με τις δράσεις μας δεν αφήνουμε με τα “μπαλώματά” μας να εξαθλιωθεί ο εργάτης κι έτσι αμβλύνεται η αναγκαιότητα της αντίστασης του. Δηλαδή, όσο πιο πολύ εξαθλιωνεται ο εργάτης, τόσο πιο πολύ αγωνίζεται. Είναι η γνωστή θεωρία του ελάσματος που όσο περισσότερο το πιέζεις τοσο μεγαλύτερη  θα ειναι η εκτίναξη. Τέτοιες απόψεις δεν έχουν καμία ιστορική αλήθεια, έχουν απορριφτεί από το παγκόσμιο προοδευτικό αλλά και κομμουνιστικό κίνημα και τις συναντούμε μόνο σε προκομμουνιστικές προκηρύξεις από το ΣΕΚΕ, ως παράδειγμα σεχταρισμού και αριστερισμού προς αποφυγή. Στην πραγματικότητα, όπως η ιστορία δείχνει, συμβαίνει το αντίθετο: Το εξαθλιωμένο λούμπεν προλεταριάτο σε συνθήκες κρίσης στρέφεται και πυκνώνει τα ακροδεξιά και φασιστικά κόμματα.

Δυστυχώς το ΚΚΕ, μην έχοντας αριστερές προτάσεις για την έξοδο από την κρίση, στρέφεται προς τα πίσω, στον αριστερισμό και στο δογματισμό. Η λύση που μας προτείνει είναι, λέει, η κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων στο σοσιαλισμό. Πώς θα φτάσουμε εκεί, σ’ αυτό το σοσιαλιστικό παράδεισο –που δεν ήταν και τόσο παράδεισος, για όσους τον γνώρισαν–, δεν μας λέει. Αλλά και γιατί και οι ίδιοι διατείνονται ότι αγωνίζονται για ένα δημόσιο νοσοκομείο χωρίς ΣΔΙΤ, αφού θα λειτουργεί στα πλαίσια του συστήματος; Και το κοινωνικό κράτος που λειτουργεί τα τελευταία 70 χρόνια πώς υπάρχει; Μας το χάρισαν οι καπιταλιστές ή έγινε κάτω από τις διεκδικήσεις, μερικές φορές ακόμη και αιματηρές, των λαών; Ακόμα κι ο χριστιανισμός συνδέει τον αγώνα στην τωρινή ζωή με το μελλούμενο παράδεισο. Ο Ιάκωβος στην επιστολή του στην Καινή Διαθήκη για το μελλούμενο παράδεισο λέει: «Η στέρηση του μισθού του εργάτη θα φθάσει στα ώτα του Κυρίου». Δυστυχώς, στα ώτα της Παπαρήγα δεν φθάνουν τα καθημερινά προβλήματα του λαού μας.

Επανερχόμενοι στο θέμα μας: ο ΣΥΝ, ο ΣΥΡΙΖΑ, τα κινήματα της πόλης, το Φόρουμ Πρέβεζας είχαν πρωτοστατήσει στη δημιουργία ενός δημόσιου νέου νοσοκομείου στην Πρέβεζα χωρίς ΣΔΙΤ. Η δημιουργία μορφών αλληλεγγύης όπως το κοινωνικό ιατρείο, το κοινωνικό φαρμακείο και άλλα περιλαμβάνονται στις αποφάσεις του συνέδριου του ΣΥΝ και δένονται άμεσα με τις άλλες μορφές πάλης που δίνουν διέξοδο στα λαϊκά προβλήματα και συνδέουν τον αγώνα για την ανατροπή του καπιταλισμού.

Νίκος Λιβιεράτος

ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΑΤΟΥ ΦΥΛΛΟΥ

ΑΡΧΕΙΟ

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ

  • 106,563 hits