Με ιδιαίτερη ζέση τα μηντιακά μεγάφωνα της διαπλοκής αναμεταδίδουν το θέμα που κάθε φορά τα χαλκεία του μεγάρου Μαξίμου, η Ν.Δ. και η κυβέρνηση, έχουν επιλέξει για προπαγανδιστική επίθεση στο ΣΥΡΙΖΑ. Μεταξύ αυτών και το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα επαναφέρει τους κατώτατους μισθούς στα προ μνημονίου επίπεδα. Αυτοί, δηλαδή, που επέλεξαν, συνεπικουρούμενοι από ΔΝΤ, Ε.Ε. και ΕΚΤ, να φτωχοποιήσουν τους εργαζομένους, να καταστρέψουν τους μικρομεσαίους, να αποσαθρώσουν τα δημόσια κοινωνικά αγαθά, να δώσουν όλο το χώρο στην ιδιωτική κερδοσκοπία, να σμπαραλιάσουν τις συμβάσεις, να καταργήσουν τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, να μεταφέρουν δύναμη στους ήδη κοινωνικά ισχυρούς, εγκαλούν το ΣΥΡΙΖΑ για την ταχύτητα με την οποία θα αποκαταστήσει το βιοτικό επίπεδο της χειμαζόμενης κοινωνίας!

Ας το καταλάβουν: Η Κυβέρνηση Αριστεράς με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ, δεν θα είναι μια συνέχεια ρουτίνας στην εναλλαγή κομμάτων στην κυβέρνηση, δεν θα είναι ίδια ούτε στον τρόπο που θα κυβερνήσει, ούτε στο περιεχόμενο της πολιτικής της· μια νέα σχέση διαβούλευσης, στήριξης και κριτικής αμφισβήτησης θα διαμορφώσει με την κοινωνία και τα ζωντανά κύτταρα που επηρεάζουν την κίνησή της. Αυτή η νέα σχέση συμπαράταξης και αμφισβήτησης, προωθητικής κίνησης και δημιουργικής έξαρσης, θα διαμορφώσει προτεραιότητες και ρυθμούς εφαρμογής του αριστερού κυβερνητικού κοινωνικού έργου.

Φυσικά, αυτή η κυβέρνηση θα είναι μια μεροληπτική κυβέρνηση, δεν θα παριστάνει το δίκαιο διαιτητή στην ταξική σύγκρουση –με τις εκατέρωθεν συμμαχίες– σε μια ταξικά πολωμένη κοινωνία. Θα δώσει δείγματα γραφής από τις πρώτες μέρες –ας μη βιάζονται να μιλήσουν για υπαναχωρήσεις οι δηλωμένοι εχθροί της, ας μην ησυχάζουν με τις προφητείες για την ασυνέπειά της απέναντι στις σχέσεις εμπιστοσύνης που χτίζονται με την πληττόμενη κοινωνία.

Τα σήματα θα είναι σαφή από την πρώτη στιγμή: Σταμάτημα στην εφαρμογή των μνημονιακών μέτρων, που εξοντώνουν την κοινωνία, προτεραιότητα στις κοινωνικές ανάγκες και όχι στους δανειστές, διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, πάγωμα στην αποπληρωμή του υπόλοιπου και ρήτρα ανάπτυξης. Τα μέτρα ανακούφισης θα ξεκινούν με αντίστροφη πορεία, από τα κάτω, από τους πλέον ευάλωτους –τους άνεργους, τις οικογένειες με χαμηλό ή καθόλου εισόδημα, τους άστεγους, αυτούς που στερούνται την τροφή, το μισθό, το γιατρό, την ενέργεια.

Μαζί με την κοινωνία και με βάση τα διαθέσιμα –που θα αναζητούνται μέσω αναδιανομής εισοδήματος, από τους πάνω προς τους κάτω– θα τίθενται οι προτεραιότητες. Εν τέλει, ο βαθμός επαναφοράς στην προμνημονιακή οικονομική κατάσταση θα εξαρτηθεί από το πότε θα γίνει η κυβερνητική αλλαγή και από το βάθος της οικονομικής καταστροφής που θα έχουν επιφέρει. Αυτό η κοινωνία το αντιλαμβάνεται.

Πιο συγκεκριμένα, οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, όπως προκύπτουν από το πρόγραμμά του, το οποίο έθεσε στην κρίση του ελληνικού λαού στις τελευταίες εκλογές:

Για κατώτατο μισθό, επίδομα ανεργίας και μετενέργεια: Θα καταργήσει άμεσα την Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου με αριθμό 6-28/2/2012, με την οποία μειώθηκαν ο κατώτερος μισθός κατά 22% (32% για τους νέους μέχρι 25 ετών), τα επιδόματα ανεργίας, ασθένειας και μητρότητας και επίσης καταργήθηκαν οι συλλογικές συμβάσεις. Θα επαναφέρει τον κατώτατο μισθό στα €751 ευρώ και το επίδομα ανεργίας στα €461,5 ευρώ. Το επίδομα ανεργίας θα χορηγείται για διπλάσιο χρόνο από το σημερινό (δύο χρόνια). Θα άρει την κατάργηση της μετενέργειας και θα επαναφέρει την υποχρεωτική επεκτασιμότητα των κλαδικών συμβάσεων.

Για μισθούς: Η σταδιακή αποκατάσταση μισθών στα προ του μνημονίου επίπεδα θα γίνει δυνατή με την ανακοπή του υφεσιακού κατήφορου της χώρας και τη διασφάλιση μιας νέας πορείας αναζωογόνησης της οικονομίας και ανάπτυξης.

Για τα χαράτσια: Θα καταργηθεί το ειδικό τέλος ακινήτων (χαράτσι), με άμεση προτεραιότητα την κατάργησή του για τα μικρομεσαία εισοδήματα και τη μικρομεσαία ακίνητη περιουσία, και πρώτα απ’ όλα για τους άνεργους, τους χαμηλόμισθους, τους χαμηλοσυνταξιούχους και όσους διαβιούν στα όρια της φτώχειας.

Όπως προαναφέραμε, η Κυβέρνηση της Αριστεράς πόρρω θα απέχει από τη ρουτίνα της συνέχειας, θα είναι μια βαθιά τομή στην κοινωνία, την πολιτική, τις διεθνείς σχέσεις, την ουσιαστική δημοκρατία. Ας μην ανησυχούν, η υποστήριξη στον κοινωνικό ρόλο των φορέων της εν κινήσει κοινωνίας, στο ρόλο των συνδικάτων στη διεκδίκηση των σχέσεων εργασίας και των αμοιβών, θα είναι συνεχής και σταθερή. Η αναζήτηση και η ενθάρρυνση συλλογικών πρωτοβουλιών στην παραγωγή, στη διανομή και την κατανάλωση, που θα εδραιώνουν νέες κοινωνικές σχέσεις, θα είναι αδιάλειπτη –είναι το νέο μεγάλο στοίχημα που θα συμβάλει στην παραγωγική ανασυγκρότηση και την ανάπτυξη με προτεραιότητα τις κοινωνικές ανάγκες. Αυτό το δρόμο οι ζωντανές δυνάμεις της κοινωνίας, οι πολιτικές οργανώσεις της αριστεράς, οφείλουν να τον συνδιαμορφώσουν και να τον βαδίσουν ενωμένες.

Advertisements