μαρινα

Με πρωτοβουλία τής ανώνυμης εταιρίας “Τουριστικός Λιμένας Πρέβεζας – Α.Ε. ειδικού σκοπού”, στην οποία έχει παραχωρηθεί η χρήση και η εκμετάλλευση της μαρίνας τής πόλης, και με τη συνδρομή τού υπό κατάργηση Λιμενικού Ταμείου Πρέβεζας επιχειρείται να επεκταθεί η χερσαία ζώνη τής μαρίνας στη λωρίδα ανατολικά τού παραλιακού πάρκινγκ και στην προβλήτα που βρίσκεται μπροστά στο δικαστικό μέγαρο, που θα περιφραχθούν, σύμφωνα με την “απόφαση” του Λιμενικού Ταμείου, με φράχτη από καλλωπιστικούς θάμνους… Αν ο Δήμος μας θεωρεί –όπως θεωρούμε εμείς– ότι πρέπει να έχει λόγο για την αποκοπή από την πόλη ενός τμήματος του παραλιακού μετώπου της και για την απομάκρυνση απ’ αυτό όσων επαγγελματιών ή ερασιτεχνών ψαράδων ελλιμενίζονται εκεί, πρέπει να μιλήσει τώρα. Κι αν θέλει να έχει τον πρώτο λόγο, πρέπει να πιέσει σοβαρά για την υποκατάσταση του Λιμενικού Ταμείου, που κατά το νόμο έπρεπε προ πολλού να έχει καταργηθεί, από το καινούργιο Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο, που προβλέπει ο ίδιος νόμος. Όταν ο Σύλλογος Επαγγελματιών Αλιέων Πρέβεζας και άλλοι συμπολίτες προσφεύγουν στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση ζητώντας την ακύρωση διοικητικών πράξεων τέτοιας σημασίας, ο Δήμαρχος δεν μπορεί να απαντά ότι θα ελέγξει τη νομιμότητά τους εν καιρώ. Και δεν είναι ζήτημα μόνο νομιμότητας, αλλά –και κυρίως– πολιτικής βούλησης. Το θέλει αυτό το έργο;

Οι μαρίνες, σύμφωνα με το νόμο 2160/1993, όπως ισχύει μετά από πολλές τροποποιήσεις του, χωροθετούνται με αποφάσεις τού Υπουργού Τουρισμού –ή όπως κάθε φορά λέγεται–, μετά από γνώμη μιας διυπουργικής Επιτροπής Τουριστικών Λιμένων. Με την ίδια διαδικασία επιτρέπεται και η τροποποίηση της χωροθέτησης. Από τον ίδιο νόμο επιτρέπεται υπό όρους και η παραχώρηση της χρήσης και της εκμετάλλευσής τους σε ιδιώτες. Έτσι, με την υπ’ αριθμό Τ/481/2-5-1996 Απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης (στον οποίο τότε υπαγόταν ο τουρισμός) χωροθετήθηκε η μαρίνα τής Πρέβεζας. Σύμφωνα μ’ αυτήν, «η συνολική χερσαία επιφάνεια του Τουριστικού Λιμένα είναι 20.000 τ.μ. που θα προκύπτει και από επιχωματώσεις, με εμβαδόν επιχωματώσεων 8.400 τ.μ.»

Ακολούθησε, το Σεπτέμβριο του 2006, η δημοπράτησή της από το Λιμενικό Ταμείο για την αξιοποίησή της μέσω μακροχρόνιας μίσθωσης, όπως τιτλοφορείται το σχετικό τεύχος δημοπράτησης. Σύμφωνα με το τεύχος αυτό, «το εμβαδόν του χερσαίου χώρου της Μαρίνας είναι περίπου 20.000 τ.μ.» και «η έκταση της Μαρίνας Πρέβεζας που θα παραχωρηθεί στο Φορέα Διαχείρισης αντιστοιχεί με την έκταση που έχει εγκριθεί για τη χωροθέτησή της, σύμφωνα με την Αρ. Τ/481/2.5.96 Υπουργική Απόφαση. Αυτή παρουσιάζεται στο Τοπογραφικό Διάγραμμα της Μαρίνας (βλ. Παράρτημα).»

Μετά το διαγωνισμό που ακολούθησε, η εκμετάλλευση της μαρίνας κατακυρώθηκε στην Κοινοπραξία (τότε) Τουριστικού Λιμένα Πρέβεζας. Η κατακύρωση αποφασίστηκε με την υπ’ αριθμό 63/21-6-2007 πράξη τής Λιμενικής Επιτροπής Πρέβεζας. Σύμφωνα με την πράξη αυτή «η κοινοπραξία του Τουριστικού Λιμένα Πρέβεζας έχει λάβει γνώση σχετικά με το χώρο των έξι (6) στρεμμάτων που υπολείπονται από τη σύγκριση του ΦΕΚ και της υφισταμένης κατάστασης σήμερα.» Έχοντας, λοιπόν, λάβει γνώση της διαφοράς μεταξύ τού διαγράμματος της υπουργικής απόφασης και της πραγματικής κατάστασης, η ανώνυμη εταιρία (ήδη) υπέγραψε την 21-12-2011 με το Ελληνικό Δημόσιο τη σχετική σύμβαση παραχώρησης. Η διαφορά αυτή οφείλεται προφανώς στην υλοποίηση των λιμενικών έργων τής μαρίνας (κρηπιδωμάτων, προβλητών κ.λπ.) από τη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών τού Ε.Ο.Τ., που είχε αναλάβει το έργο, με τρόπο διαφορετικό από τον προβλεπόμενο –δηλαδή με λιγότερες επιχωματώσεις– και, ενδεχομένως, σε εσφαλμένη οριοθέτηση μεταξύ τής χερσαίας ζώνης τής μαρίνας και της αντίστοιχης ζώνης του όμορου εμπορικού λιμανιού.

Ήδη, με τις υπ’ αριθμούς 9/26-1-2012 και 145/31-10-2012 πράξεις της η Λιμενική Επιτροπή “αποφασίζει”, όπως λέει, την επέκταση της μαρίνας, προκειμένου να αποκτήσει πραγματική έκταση είκοσι στρεμμάτων. Πέρα από την ουσία τού ζητήματος, την επέκταση δηλαδή της μαρίνας σε βάρος τού παραλιακού μετώπου τής πόλης, με την οποία διαφωνούμε απολύτως, διακρίνουμε και σφάλματα στη διαδικασία, που γεννούν ερωτήματα σχετικά με τη νομιμότητα των ενεργειών.

Πρώτον, η επέκταση της χωροθέτησης αποφασίζεται μόνον με υπουργική απόφαση, όχι με απόφαση του Λιμενικού Ταμείου. Αυτό, βεβαίως, το ξέρουν και το Λιμενικό Ταμείο, που το αναγνωρίζει στις “αποφάσεις” του, και η εκμεταλλεύτρια εταιρία, που θα έχει, βέβαια, υποβάλει σχετικό αίτημα. Μέχρι να εκδοθεί τέτοια απόφαση, λοιπόν, ο χώρος τής επέκτασης δεν είναι χώρος τής μαρίνας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Δεύτερον, η χωροθετημένη έκταση των είκοσι στρεμμάτων περιλαμβάνει επιχωματώσεις που δεν έγιναν. Η έλλειψη ήταν γνωστή στην εκμισθώτρια εταιρία ήδη από την κατακύρωση. Ας απαιτήσει από το Ελληνικό Δημόσιο να τις κάνει –πού; δεν ξέρω– ή ας απαιτήσει μείωση του μισθώματος ή μεταφορά των ορίων σε βάρος τής ζώνης τού εμπορικού λιμανιού: Γιατί η επέκταση σε βάρος τού παραλιακού μετώπου τής πόλης κι όχι σε βάρος τού εμπορικού λιμανιού; Γιατί εδώ κι όχι εκεί ή παραπέρα και με κριτήριο το συμφέρον τίνος;

Τρίτον, η συμμετοχή σ’ ένα διαγωνισμό γίνεται βάσει των όρων τού διαγωνισμού. Αν ο πλειοδότης κερδίσει κάτι διαφορετικό από εκείνο, για το οποίο διενεργήθηκε ο διαγωνισμός, θίγονται τα συμφέροντα όσων θα ήθελαν να συμμετάσχουν σ’ αυτόν, αν γνώριζαν τα νέα δεδομένα, και ενδεχομένως τα συμφέροντα αυτού που τον προκηρύσσει, αν με τα νέα δεδομένα θα μπορούσε να επιτύχει καλύτερο αντάλλαγμα –εν προκειμένω υψηλότερο μίσθωμα.

Ας βιαστεί, λοιπόν, ο Δήμος μας. Εκτός κι αν κατά βάθος θέλει να νίψει τας χείρας του.

Μιλτιάδης Μπάλκος

Advertisements