Είναι γνωστή η κυβερνητική πολιτική, που εκπορεύεται από την τρόικα, για την υποβάθμιση και το κλείσιμο των τοπικών νοσοκομείων, ειδικότερα της Πρέβεζας και Λευκάδας. Ο υγειονομικός χάρτης μάλλον θα προβλέπει ένα νοσοκομείο σε κάθε περιφέρεια.

Ο αγώνας για να μην κλείσουν, αλλά να ενισχυθούν τα εν λόγω νοσοκομεία, δεν αποκλείει την άμεση διεκδίκηση ενός μεγάλου νοσοκομείου για την περίθαλψη των κατοίκων των 2 νομών, Πρέβεζας – Λευκάδας, και ολόκληρου του Ξηρομέρου: είναι ένας πληθυσμός πάνω από 100.000 κατοίκους. Η πιο λογική τοποθεσία για την ανέγερση νοσοκομείου, στο οποίο θα έχει πρόσβαση αυτός ο πληθυσμός, είναι το Άκτιο. Απ’ ό,τι γνωρίζω, ο Δήμος Πρέβεζας έχει δεσμευμένα 60 στρέμματα στη περιοχή.

Η διεκδίκηση ξεχωριστά από κάθε νόμο νέου νοσοκομείου είναι ανέφικτη στις σημερινές συνθήκες, εξυπηρετεί ρουσφετολογικές υποσχέσεις τοπικών παραγοντίσκων και δημιουργεί έριδες μεταξύ των πολιτών του κάθε νομού, ενώ έπρεπε όλοι οι δήμαρχοι, οι αντιπεριφερειάρχες και τα κόμματα των περιοχών αυτών να ζητήσουν την ανέγερση ενός κοινού κρατικού νοσοκομείου. Κανένας υγειονομικός χάρτης δεν μπορεί να προβλέπει δύο νέα νοσοκομεία σε απόσταση 15 χιλιόμετρων στις σημερινές συνθήκες. Ήδη μαθαίνω ότι για το υπό ανέγερση νέο νοσοκομείο της Λευκάδας –που ήταν προϊόν κομματικών ρουσφετολογικών παρεμβάσεων– σταματά κάθε ενεργεία, με επείγον σήμα για τα έργα που είχαν ενταθεί στα ΕΣΠΑ και δεν έχουν ξεκινήσει.

Σήμερα όμως, μέχρι να γίνει νέο νοσοκομείο –αν θα επιτύχουμε την ανέγερσή του –, πρέπει να ενταθεί ο αγώνας για να μην κλείσουν, αλλά να τροφοδοτούνται σωστά σε υγειονομικό υλικό, να αναβαθμιστούν σε τεχνολογικό εξοπλισμό και να στελεχωθούν οι υπάρχουσες δομές.

Νίκος Λιβιεράτος, ιατρός

Advertisements