Μονότονα η κυβέρνηση εφαρμογής των μνημονίων επαναλαμβάνει –προσπαθώντας να πείσει μάλλον και τον εαυτό της– ότι τα επικείμενα νέα μέτρα είναι μεν δυσβάσταχτα, αλλά σωτήρια και –το κυριότερο– τα τελευταία. Απ’ τη μια μεριά, «αν είναι να σου πάρουνε το κεφάλι και σε παρηγορούνε πως θα είναι η τελευταία φορά που θα το κάνουν, αυτό δεν ακούγεται καθόλου καθησυχαστικό», καθώς γράφει ο Χ. Γεωργούλας. Κι απ’ την άλλη, όπως ομολογεί και δεν χάνει ευκαιρία να το τονίσει το ΔΝΤ, «οι αριθμοί δεν βγαίνουν». Ούτε, λοιπόν, σωτήρια είναι αυτά τα μέτρα, ούτε θα είναι τα τελευταία, αν αφήσουμε να συνεχιστεί η πολιτική τής κοινωνικής κατεδάφισης, η πολιτική που επιχειρεί να υπερβεί τη δομική κρίση τού συστήματος –κρίση παγκόσμια κι όχι μόνο της Ελλάδας ή του ευρωπαϊκού νότου– συντρίβοντας τον κόσμο τής εργασίας προς συντήρηση και αύξηση της κερδοφορίας τού κεφαλαίου.

Η κοινωνία φυσικά αντιδρά. Τα συστημικά κόμματα της προεκλογικής τρομοκρατίας, συκοφαντίας και απάτης, περιλαμβανομένης της ΔΗΜΑΡ των πρώην αριστερών –ΡΗΜΑΔ αποκαλείται σε κάποιο ιστολόγιο–, βλέπουν τις δυνάμεις τους να φθίνουν. Πρώτο μετεκλογικό επεισόδιο της εκδήλωσης της λαϊκής αγανάκτησης και αντίδρασης ήταν η μεγάλη γενική απεργία, που κήρυξαν ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ στις 26 του μήνα. Η συμμετοχή στην απεργία ήταν μεγάλη, φθάνοντας, σύμφωνα με στοιχεία τής ΓΣΕΕ, το 100% σε ναυπηγεία, πλοία και διυλιστήρια και το 80-90% σε λιμάνια, μεταλλουργία, οικοδομή, εμπόριο, τράπεζες, ξενοδοχεία, ΔΕΚΟ κ.λπ. Μεγάλη ήταν η συμμετοχή στα συλλαλητήρια των απεργών στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, όλες τις μεγάλες πόλεις, αλλά και στην Πρέβεζα.

Μελανό σημείο στις διαδηλώσεις οι επεμβάσεις τής αστυνομίας (Δέλτα, ΔΙΑΣ και ΜΑΤ) σε προσυγκεντρώσεις σε γειτονιές τής Αθήνας (Παγκράτι, Άγιο Δημήτριο και Ζωγράφου), οι προληπτικές προσαγωγές και συλλήψεις ακόμη και μαθητών και δημοσιογράφων –περιλαμβανομένης της εκδότριας της “Εποχής” Ά. Κλαυδιανού– και, ως αποκορύφωμα μιας πολιτικής τρομοκράτησης και καταστολής, η δημοσίευση, με ανάρτηση στον ιστότοπο της αστυνομίας, των στοιχείων ταυτότητας και φωτογραφιών εννιά συλληφθέντων. Με ανακοίνωσή της η Επιτροπή Δικαιωμάτων τού ΣΥΡΙΖΑ επισημαίνει: «Πρόκειται για μια κατάφωρη καταπάτηση του τεκμηρίου τής αθωότητας, καθώς και βάναυση προσβολή τής αξιοπρέπειας του ατόμου. Οι προληπτικές συλλήψεις, το πνίξιμο της Αθήνας στα χημικά, οι μαζικές προσαγωγές “στο σωρό”, τα έωλα κατηγορητήρια και τώρα η διαπόμπευση των συλληφθέντων δεν πρέπει να αφήνουν αμφιβολίες: Η λεηλασία τής κοινωνίας που προωθεί η τρόικα εσωτερικού κατ’ εντολή των δανειστών δεν μπορεί να επιβληθεί, παρά μόνο με την αστυνομική αυθαιρεσία και τον κρατικό αυταρχισμό.»

«Ορόσημο μιας μεγάλης κοινωνικής αντεπίθεσης με όριο τη νίκη τού λαού μας ενάντια στην τρόικα εξωτερικού και την τρόικα εσωτερικού» χαρακτήρισε την κινητοποίηση ο Α. Τσίπρας, συνοψίζοντας το γενικό αίτημα για κλιμάκωση του αγώνα, αίτημα που είχε ήδη διαφανεί από προηγούμενες ανακοινώσεις σωματείων, σύμφωνα με τις οποίες η εικοσιτετράωρη απεργία δεν αρκεί. Την κλιμάκωση δήλωσαν ότι επιδιώκουν πια εκπρόσωποι μεγάλων ομοσπονδιών και σωματείων. «Όταν έρχεται καταπάνω σου η μπουλντόζα τής τρόικας, δεν τη σταματάς με παρακάλια και γαρύφαλλα, αλλά με ρουκέτες στις ερπύστριες», δήλωσε ο Πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ. Την επιτακτική ανάγκη κλιμάκωσης των αγωνιστικών κινητοποιήσεων άμεσα δήλωσαν οι εκπρόσωποι τής ΔΟΕ (δάσκαλοι), τής ΟΛΜΕ (καθηγητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης), της ΟΙΕΛΕ (εκπαιδευτικοί ιδιωτικών σχολείων), του ΤΕΕ (μηχανικοί) και πολλών σωματείων, ασκώντας συγχρόνως κριτική στις ηγεσίες ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ για έλλειμμα στις αναγκαίες για την ανατροπή τής ασκούμενης πολιτικής κινητοποιήσεις.

Όπως καταλήγει στο ίδιο κείμενο ο Χ. Γεωργούλας, μιλώντας για τα “τελευταία” μέτρα, «δεν έχει τέλος αυτό το πανηγύρι. Εκτός αν αποφασίσουμε να γράψουμε εμείς, με το δικό μας χέρι, τους τίτλους τέλους σε αυτή την ταινία φρίκης που σκηνοθετεί στην Ευρώπη και στην Ελλάδα το αποθρασυνόμενο χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο». Ο κόσμος τής εργασίας στην Ελλάδα φαίνεται πως το αποφάσισε.

 

Advertisements