Για πολλοστή φορά ο κ. Σαμαράς και οι συγκυβερνήτες του κ.κ. Βενιζέλος και Κουβέλης μας καλούν να συμμετάσχουμε στην υπέρτατη χαρά που δημιουργεί η επίτευξη ενός μεγάλου στόχου: Σώθηκε η χώρα! Τα καταχθόνια σχέδια του Τσίπρα και των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ, που υπηρετούν το λόμπι της δραχμής κατατροπώθηκαν.

Ο κ. Σαμαράς σαν καλός μαθητής, που προετοιμάστηκε εντατικά όλο το χρονικό διάστημα μετά τις εκλογές του Ιούνη –βοήθησε σ’ αυτό και η αναγκαστική παραμονή του στο σπίτι (πρωθυπουργικό μέγαρο) για τους γνωστούς λόγους υγείας– έκανε τη μεγάλη έξοδο, για να αντιμετωπίσει τους (ιερο)εξεταστές κ.κ. Μέρκελ και Ολάντ και να πείσει ότι εμπέδωσε το μάθημά του.

Να υπενθυμίσουμε ότι οι τρεις συγκυβερνήτες ξόδεψαν πολύ χρόνο και κατέβαλαν πολύ κόπο προεκλογικά, για να μας πείσουν ότι δεν είναι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλες δυνάμεις που τάσσονται κατά των μνημονίων –και αυτοί βλέπουν ότι το μνημόνιο “δε βγαίνει”, επιτείνει την ύφεση, τη μείωση των εσόδων, οδηγεί στην απομάκρυνση από τους δημοσιονομικούς στόχους. Όλοι τώρα το βλέπουν, μας έλεγαν, θα πάμε μετά τις εκλογές σε “αλλαγή του μίγματος” πολιτικής, σε “τροποποίηση”, σε “απαγκίστρωση” από το μνημόνιο.

Έτσι, θα περίμενε κάποιος, που η καλοκαιρινή ραστώνη δεν του επέτρεπε να παρακολουθεί τα πολιτικά τεκταινόμενα μετά τις εκλογές του Ιούνη, ότι ο κ. Σαμαράς, έχοντας μελετήσει καλά, θα απαντούσε στις ερωτήσεις (συναντήσεις) με τους Μέρκελ – Ολάντ, με βάση τον κοινό πλέον τόπο: το μνημόνιο δε βγαίνει, χρειάζεται αλλαγή του μίγματος πολιτικής, τροποποίηση και απαγκίστρωση από αυτό.

Εις μάτην· ο κ. Σαμαράς αποφάσισε να παίξει με το χαρτί της “ομοιοπαθητικής”, αποφάσισε να αιφνιδιάσει. Έτσι, παρότι γνωρίζει ότι κανένας από τους ρητούς στόχους του από το πρώτο ακόμα μνημόνιο δεν έχει επιτευχθεί –μείωση χρέους, επιστροφή στις (καπιταλιστικές) αγορές χρήματος, αναζωογόνηση της οικονομίας–, παρουσιάστηκε στην εξέταση με νέα, ακόμη πιο σκληρά νεοφιλελεύθερα μέτρα ύψους 11,5 δισ., που θα γίνουν 13,5 (για να υπάρχει και μαξιλαράκι ασφαλείας), που θα γίνουν 15,5 (γιατί θα υπολογιστεί η μείωση εσόδων, λόγω περιορισμού της ζήτησης από τη μείωση μισθών, συντάξεων προνοιακών επιδομάτων!), που θα γίνουν 18,5 με τις ρυθμίσεις του νέου φορολογικού νόμου, που θα γίνουν 20 (;), 22(;)· ο λόγος γίνεται για δισεκατομμύρια ευρώ, απολύτως ζωτικά για την επιβίωση των χαμηλών και μεσαίων (παλιά) κοινωνικών στρωμάτων, απολύτως αναγκαίων για την κάλυψη αναγκών, πρόνοιας, υγείας, εκπαίδευσης.

Δε ζητά η συγκυβέρνηση να μην εφαρμοστεί το μνημόνιο, υλοποιεί την εφαρμογή του με το παραπάνω και προσπαθεί να πείσει –όχι τους “έξω”, αλλά εμάς, τους “μέσα”–, ότι η χρονική παράτασή του, κατά ένα ή δύο χρόνια, θα σημάνει την εκπόρθηση του κάστρου της ανάπτυξης!

Είχε βέβαια ο κ. Σαμαράς στις αποσκευές του και το επί πλέον επιχείρημα, “καλής θέλησης”: Η εσωτερική τρόικα απάλλαξε αντί πινακίου φακής τη γερμανική Siemens, από τις υποχρεώσεις της προς το ελληνικό δημόσιο –ύψους περίπου δύο δισ. ευρώ– λόγω δωροδοκίας αξιωματούχων του δικομματισμού με επιρροή στο Πρόγραμμα Προμηθειών του Δημοσίου· βεβαίως, η εταιρεία υποχρεώνεται, εκτός των άλλων, να οργανώσει σεμινάρια στις δημόσιες υπηρεσίες, κατά της διαφθοράς!

Η αλήθεια είναι, πως κανένα σοβαρό ανταγωνιστικό “παιχνίδι” δεν εξελίσσεται ανάμεσα στην εγχώρια και την ευρωπαϊκή πολιτική, την εσωτερική και την εξωτερική –σχηματικά– τρόικα. Το εγχώριο καθεστωτικό πολιτικό σύστημα προστρέχει και οι θεσμοί του ευρωπαϊκού και διεθνούς κεφαλαίου συνδράμουν ως σταθεροποιητικός παράγοντας στην αποκατάσταση της κλονισμένης τους ισχύος, που πλέον λιγότερο μπορεί, αδυνατεί να πείσει και να πετύχει την αναγκαία συναίνεση και κυρίως εκφοβίζει, καταστέλλει, διασπά και τιμωρεί –και η εικόνα αυτή, βέβαια, δεν αφορά μόνο τον ελληνικό κοινωνικό σχηματισμό.

Σύμφωνα με το Γιάννη Μηλιό (http://www.syn.gr/gr/keimeno.php?id=28177) «Οι “ανακοινώσεις” νέων περικοπών στον κατώτατο μισθό του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα από τα ΜΜΕ – φερέφωνα της τρόικας εσωτερικού, με τις ταυτόχρονες διαρροές περί απειλών με διαγραφή όσων βουλευτών τολμήσουν να μην ψηφίσουν το νέο βήμα προς τον κοινωνικό αποκλεισμό μεγάλων μερίδων του πληθυσμού μας, δείχνει ότι “ο κύβος ερρίφθη”.

Αυτό που υποστηρίζει από την αρχή ο ΣΥΡΙΖΑ γίνεται πλέον ορατό και για τους πλέον δύσπιστους: Η ασκούμενη πολιτική δεν έχει καμία σχέση με τη δημοσιονομική εξυγίανση, κανένας στόχος δεν κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Την ώρα που το δημόσιο χρέος αυξάνεται εκ νέου, το μόνο που ενδιαφέρει τη χειρότερη κυβέρνηση από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα είναι η αύξηση της εκμετάλλευσης και η ιδιωτικοποίηση των πάντων, η σαρωτική αλλαγή της ελληνικής κοινωνίας, η μετάλλαξή της σε μια βάρβαρη νεοφιλελεύθερη κοινωνία, μια κοινωνία ευνοϊκή για το κεφάλαιο και εφιαλτική για τους εργαζόμενους.

Όμως, είναι βέβαιο ότι, ο ελληνικός λαός θα βρεθεί και πάλι στο δρόμο. Η νεοφιλελεύθερη αναδιάρθρωση που υλοποιεί η κυβέρνηση θα ανατραπεί.

Αναδιανομή, κοινωνική προστασία, κοινωνική αλληλεγγύη, ανάπτυξη είναι ο διαφορετικός δρόμος. Γι’ αυτή την προοπτική θα αγωνιστούμε μαζί με τους εργαζόμενους και είμαστε σίγουροι ότι θα νικήσουμε».

Πρώτος φθινοπωρινός σταθμός, η μεγάλη εργατική – κοινωνική διαδήλωση το Σάββατο 8 Σεπτεμβρίου, στη ΔΕΘ, με σύνθημα: Οι αντεργατικές πολικές της συγκυβέρνησης δεν θα περάσουν: αντίσταση – αλληλεγγύη – ανατροπή!

Advertisements