Λύματα

Νέο τρόπο βρήκε ο Δήμος μας για να “ξεγελάει” το μάτι (τουλάχιστον) των δημοτών (και των επισκεπτών) αυτής της πόλης. Περνάει, που λέτε, η σκουπιδιάρα (κοινώς απορριμματοφόρο), αδειάζει τα στερεά (κοινώς απορρίμματα) από τους κάδους και χύνει τα υγρά (ζουμιά ή στραγγίσματα) στην άσφαλτο. Περνάνε μετά τα αυτοκίνητα και διασκορπίζουν τα υγρά αυτά σε αρκετό μήκος του δρόμου. Η άσφαλτος βάφεται μαύρη (ή τουλάχιστον σκουραίνει κάπως) και έτσι μοιάζει σαν καινούργια. Τώρα, για κινδύνους για την υγεία, δεν μιλάμε. Το θέμα είναι να γυαλίζει και να φαίνεται φρέσκια η άσφαλτος. Άσε που κατά τόπους μοσχοβολάει ψαρίλα, σάπια φρούτα κ.λπ. κ.λπ.

Τι άλλο λοιπόν θα μπορούσε να σου κάνει και ο Δήμος; Αφού πόροι για καινούργια άσφαλτο δεν υπάρχουν…

Οροσειρές

Βέβαια, δεν ισχύει το ίδιο και για την Περιφερειακή Ενότητα (πρώην Νομαρχία), που μετά από αιτήματα τοπικών παραγόντων βρήκε χρήματα για μεροκάματα και καύσιμα με σκοπό τη δημιουργία ολόκληρων “οροσειρών” από φύκια (τις γνωστές… βρομιές της θάλασσας) στην άκρη του Μονολιθιού προς το Μύτικα. Σκοπός η τουριστική “ανάπτυξη” (και η αντίστοιχη κερδοφορία κάποιων).

Επόμενο στάδιο –όπως ακούσαμε– η δημιουργία παραλιακού αυτοκινητόδρομου!… Το ανέκδοτο με τις δύο ή τέσσερες λωρίδες κυκλοφορίας το ξέρετε;

Advertisements