Τώρα που οριστικοποιήθηκε(;) η κυβέρνηση Σαμαρά και ακούσαμε τις “εξαγγελίες” της, ο Ιονέσκο και ο Μπέκετ θα τρίβουν τα μάτια τους. Κι αυτό γιατί:

  • Στη δημοκρατία υπάρχει κυβέρνηση, αλλά υπάρχει και αντιπολίτευση, της οποίας μάλιστα ο ρόλος είναι θεσμικός. Εξαιρείται η περίπτωση όπου αξιωματική αντιπολίτευση είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Στην περίπτωση αυτή δεν επιτρέπεται αντιπολίτευση. Επιβάλλεται συμπολίτευση ή, έστω, ανοχή. Διότι άλλο είναι να έχεις στην αξιωματική αντιπολίτευση το ΠΑΣΟΚ ή τη ΝΔ. Νιώθεις σιγουριά. Θα καεί ο ένας; Θα έρθει ο άλλος και θα κάνει τα ίδια. Ενώ ο Τσίπρας είναι ανεξέλεγκτος.
  • Το συμβούλιο αρχηγών γίνεται όχι απλά για να γίνει κυβέρνηση, αλλά και για να καθοριστεί ο ρόλος της αντιπολίτευσης! Έτσι τουλάχιστον απεφάνθη η Όλγα Τρέμη. Είναι αλήθεια ότι το συνταγματικό δίκαιο είναι το πιο πολιτικό δίκαιο και ερμηνεύεται αναλόγως, αλλά τέτοια διασταλτική ερμηνεία ούτε ο Φώτης Κουβέλης στα καλύτερά του δεν μπορεί να υποστηρίξει.
  • Αν λέγεσαι Ανδρέας Παπανδρέου, έχεις δικαίωμα από την επόμενη των εκλογών να ζητάς νέες εκλογές για να ανατραπεί η κυβέρνηση που εκλέχθηκε. Αν λέγεσαι Αλέξης Τσίπρας δεν έχεις καν δικαίωμα να διαφωνήσεις με τη νέα κυβέρνηση, πόσο μάλλον να ζητήσεις ξανά εκλογές στο όνομα της αντιμνημονιακής απαίτησης του ελληνικού λαού. Κι αν τολμήσεις να πεις ότι θα κάνεις “ισχυρή αντιπολίτευση”, τότε στην πέφτουν όλοι μαζί οι πολιτικοί απόγονοι του Ανδρέα (και του… Κύρκου!).
  • Στις 7 Μάη δεν σχηματίστηκε κυβέρνηση από την πρώτη ΝΔ, το τρίτο ΠΑΣΟΚ και την πέμπτη ΔΗΜΑΡ διότι δεν συμμετείχε ο δεύτερος ΣΥΡΙΖΑ. Τότε όλοι (κύρια η ΔΗΜΑΡ) έλεγαν “χωρίς το ΣΥΡΙΖΑ γιόκ”. (Θα το ξέρετε φαντάζομαι το σχετικό ανέκδοτο που κυκλοφόρησε για την εξαφάνιση των δεινοσαύρων).
  • Στις 18 Ιούνη σχηματίστηκε κυβέρνηση από την πρώτη ΝΔ, το τρίτο ΠΑΣΟΚ και την έκτη ΔΗΜΑΡ, χωρίς τη συμμετοχή του δεύτερου ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό, που μπορούσε να γίνει πριν ενάμισι μήνα και δεν έγινε μπας και εξοντωνόταν ενδιαμέσως ο ΣΥΡΙΖΑ, μετά έγινε. Παρ’ όλα αυτά απαγορεύεται να υποψιαστούμε ότι η νεοσυσταθείσα εγχώρια τρόικα ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, είναι ένας συρφετός ανεύθυνων τυχοδιωκτών που παίζουν με τον πόνο της χώρας.
  • Άμα σε λένε Κουβέλη ή Σαμαρά δικαιούσαι να λες άλλα πριν κι άλλα μετά τις εκλογές. Πριν τις εκλογές αντιμνημονιακός και σε ουδεμία περίπτωση αριστερό άλλοθι των καταστροφέων της χώρας ο πρώτος και επαναδιαπραγμάτευση ο δεύτερος. Μετά τις εκλογές μνημονιακός ο πρώτος και μόκοτο ο δεύτερος. Αλλά άμα σε λένε Τσίπρα δεν μπορείς να λες τα ίδια και πριν και μετά τις εκλογές. Οφείλεις κι εσύ να κάνεις κωλοτούμπα.

Ευτυχώς λοιπόν που κέρδισαν οι αγαπημένοι των καναλιών και των Γερμανών. Γιατί, εάν είχε κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ, θα νοιώθαμε κάπως… σαν τον Γκοντό, που περιμένει το Ρινόκερο.

ΔιΠ(Το σχόλιο βασίζεται σε άρθρο του antapoKΡΙΤΗ, που μας έστειλε φίλη με mail.)

Advertisements