Από την προεκλογική συγκέντρωση του Συ.Ριζ.Α. στις 5 Ιουνίου στην Πρέβεζα: Φώτης Τρούγκος – Αλέξης Τσίπρας

Το αποτέλεσμα των εκλογών της 17.6.12, παρότι δεν άλλαξε τη σειρά των τεσσάρων πρώτων κομμάτων, εν τούτοις δημιούργησε μια νέα εικόνα της Βουλής σε σύγκριση με εκείνη που είχε προκύψει από τις εκλογές του Μαΐου, αναφορικά με την προσέλευση των εκλογέων στις κάλπες και τη δύναμη των κομμάτων.

Έλαβαν μέρος, 6.216.856 ψηφοφόροι, 263.012 λιγότεροι από τις εκλογές του Μαΐου (απείχαν 3.735.114), με αποτέλεσμα η αποχή να φτάσει στο 37,53% (αύξηση 2,7%), επίπεδο-ρεκόρ σε βουλευτικές εκλογές.

Τα άκυρα συρρικνώθηκαν και σημαντική μείωση σημειώθηκε στα λευκά, με αποτέλεσμα τα έγκυρα ψηφοδέλτια ως ποσοστό των ψηφισάντων να φτάσουν επίσης στο επίπεδο-ρεκόρ του 99%.

Η κατά πάνω από 1.200.000 ψήφους αύξηση της δύναμης των δύο κομμάτων (ποσοστιαία αύξηση ΝΔ 53,1% και ΣΥΡΙΖΑ, 56%) προήλθε κατά 2/3 (835.229), από την κάθετη μείωση της δύναμης εκείνων των κομμάτων που και στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις δεν ξεπέρασαν το όριο του 3% και δεν μπήκαν στη Βουλή. Το υπόλοιπο της αύξησης αυτής προήλθε κυρίως από τη μεγάλη μείωση της δύναμης των Ανεξάρτητων Ελλήνων (μείον 208.140) και από την, ακόμα μεγαλύτερη, μείωση της δύναμης του ΚΚΕ (μείον 258.893) και σε μικρότερο ποσοστό από τη μείωση της δύναμης του ΠΑΣΟΚ (μείον 77.707).

Η γενική εικόνα των εκλογών εκφράστηκε και στο Νομό μας.

Η αποχή αυξήθηκε κατά 2,21% και ανήλθε στο 40,21%· 2,68 μονάδες περισσότερο από το πανελλαδικό ποσοστό.

Η ΝΔ έλαβε το 34,11% (από 26,40% το Μάιο και 38,89% το 2009) και 13.583 ψήφους, από 10.747 το Μάιο και 18.160 το 2009.

Το ΠΑΣΟΚ συνέχισε την πτωτική του πορεία, λαμβάνοντας 14,81%, με μείωση 2,06% στα ποσοστά του (μείον 970 ψήφους) από 16,87% το Μάιο και 42,98% το 2009, με αποτέλεσμα εκτός των άλλων να απολέσει μετά από πολλά χρόνια και τη βουλευτική του έδρα.

Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες έλαβαν 4,75%, από 8,05% το Μάιο (-3,3%), η ΔΗΜΑΡ 4,88% από 5,43% (-0,55%), η Χρυσή Αυγή 5,55% από 5,94% (-0,39%). 

Μεγάλη πτώση σημείωσαν τα ψηφοδέλτια: του ΚΚΕ, 5,44% από 9,67% το Μάιο (-4,23%, δηλαδή απώλεια του 44,99% της εκλογικής του δύναμης), των Οικολόγων-Πράσινων, 0,58% από 2,10% (-1,52%), και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, 0,5% από 1,63% (-1,13%, απώλεια πάνω από τα 2/3 της εκλογικής της δύναμης).

Το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, ανταποκρινόμενο στο γενικό ρεύμα ανόδου του χώρου, συνέχισε την εκρηκτική του άνοδο (μετά από εκείνη του Μαΐου που από το 3,88% το 2009 εκτινάχθηκε, στο 15,10% και από τις 1.810 ψήφους στις 6.148) και έλαβε 26,23% και 10.445 ψήφους. Το κλίμα εκρηκτικής ανόδου εκφράστηκε σε κάθε πόλη και χωριό· στο Δήμο Πρέβεζας μάλιστα, ο ΣΥΡΙΖΑ κατέλαβε την πρώτη θέση με 30,29% (άνοδος 13,41% από τις 6 Μαΐου), αφήνοντας στη δεύτερη θέση τη ΝΔ (στο 27,94%), με αποτέλεσμα ο ΣΥΡΙΖΑ να λάβει τη μία από τις δύο βουλευτικές έδρες και ο Κώστας Μπάρκας να είναι ο πρώτος αριστερός βουλευτής στην κοινοβουλευτική ιστορία του νομού.

Από την προεκλογική συγκέντρωση του Συ.Ριζ.Α. στις 5 Ιουνίου στην Πρέβεζα: πλατεία Ανδρούτσου

Το ΚΚΕ, πλήρωσε τη διχαστική του συμπεριφορά στο κίνημα και την άδικη πολεμική που άσκησε στο ΣΥΡΙΖΑ καθ’ όλη την προεκλογική περίοδο, ξεπερνώντας συνήθως σε επιθετικότητα ακόμη και την ενορχηστρωμένη επίθεση του καταρρέοντος πολιτικού συστήματος και των δυνάμεων του αστισμού: μίντια, τραπεζίτες, ΣΕΒ, θεσμικοί παράγοντες της Ευρωπαϊκής Ένωσης κ.λπ. Έτσι, πέραν της γενικής απώλειας, η διαιρετική του συμπεριφορά αποδοκιμάστηκε και σε περιοχές που αποτελούσαν παραδοσιακά του κάστρα.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, παρά τη συνεργασία σε επίπεδο κινήματος, χρεώθηκε την άκρως ιδεολογικοποιημένη και απογειωμένη από τα πολιτικά επίδικα της περιόδου στάση της, η οποία αντικειμενικά δεν άθροιζε τις δυνάμεις της στο κύριο μέτωπο: την ακύρωση του μνημονίου και τη λήψη μέτρων αντιστροφής της κοινωνικής καταστροφής, μέσα και από την επιτυχία του πολιτικού στόχου για Κυβέρνηση της Αριστεράς. Η επιλογή για προβολή στο κίνημα και ειδικότερα στις εκλογές στόχων και προϋποθέσεων, που δε λαμβάνουν υπόψη το συσχετισμό δυνάμεων και την τακτική του αντιπάλου, και θεμάτων, που διαιρούν τον πολικό – κοινωνικό συνασπισμό με αντι-νεοφιλελεύθερο πρόσημο, δεν επιβραβεύτηκε –το αντίθετο μάλιστα– από την εκλογική της βάση.

Η Χρυσή Αυγή συγκράτησε τις δυνάμεις της, παρά το γεγονός ότι ήρθαν στην επιφάνεια γεγονότα που φώτισαν αρκετά έντονα το φασιστικό και εγκληματικό της χαρακτήρα. Τα πράγματα είναι πιο βαθιά και σε συνθήκες κρίσης και βίαιης κατάρρευσης της ζωής των ανθρώπων μπορεί να έχουν πέραση ρατσιστικές κραυγές και τραμπούκικες πρακτικές, κρυμμένες με δήθεν αντιμνημονιακό και τιμωρητικό λόγο, έναντι του “διεφθαρμένου” συλλήβδην πολιτικού συστήματος. Η Χρυσή Αυγή σύμφωνα και με το “Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης”, δεν αποτελεί «…επ’ ουδενί απειλή για το “σύστημα”, απειλή για τα συμφέροντα εκείνων που απομυζούν την κοινωνία, αλλά το ακριβώς αντίθετο: συνιστούν το μαστίγιό τους. Δεν χτύπησαν ποτέ κανέναν τραπεζίτη, κανέναν πλούσιο, κανέναν πολιτικό που κυβέρνησε και έφαγε λεφτά. Χτυπάνε μονάχα φτωχούς, μετανάστες, γυναίκες και διακηρύσσουν το μίσος ενάντια στους προοδευτικούς ανθρώπους που παλεύουν για μια καλύτερη κοινωνία. … Αν και αυτό έχει όντως ήδη ειπωθεί, το επαναλαμβάνουμε: Η ολέθρια ταύτιση εγκληματικότητας και μετανάστευσης που επιχειρείται χρόνια τώρα από τις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις που έχουν διαλύσει αυτήν την χώρα … Η κορύφωση αυτής της ρητορείας κατά τις προεκλογικές περιόδους έδωσε χώρο στους νεοναζί να επιβάλλουν στο δημόσιο διάλογο τη δική τους ατζέντα ακραίου ρατσιστικού μίσους και απερίγραπτης συκοφαντίας, ψεύδους και στοχοποίησης συλλήβδην του μεταναστευτικού κόσμου».

Ο κόσμος (όπως γράφαμε και στο προηγούμενο φύλλο του Φόρουμ) αναγνώρισε στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ και στην Πρέβεζα την πολιτική δύναμη που α) αποκάλυπτε συστηματικά τη συνειδητή επιλογή του αστικού οικονομικού, πολιτικού και μιντιακού αστικού μπλοκ για την ένταξη της χώρας στο μηχανισμό του ΔΝΤ και της τρόικας, προς σαρωτική αναδιάρθρωση του κοινωνικού τοπίου, πρώτα στην Ελλάδα και ακολούθως σε όλη την Ευρώπη, β) συνέβαλε με ενωτικό τρόπο στην οργάνωση των αγώνων αντίστασης, του κινήματος πολιτικής ανυπακοής στα κάθε είδους άδικα χαράτσια, μετείχε στα δίκτυα κοινωνικής αλληλεγγύης, γ) προέτασσε τη συλλογικότητα, την ανιδιοτέλεια, τις σχέσεις εμπιστοσύνης, δ) καλούσε στο μεγάλο συνασπισμό για την αριστερή διακυβέρνηση.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ πολεμήθηκε απ’ όλο το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο στην Ελλάδα και την Ευρώπη, που διείδε το σοβαρό κίνδυνο για την πολιτική του, τα προνόμια και τα οικονομικά του συμφέροντα. Ποτέ, από τη μεταπολίτευση και μετά, πολιτικός χώρος δεν δέχθηκε τόσο σφοδρή και συντονισμένη επίθεση με συκοφαντίες και εκφοβιστικές εκστρατείες. Οι μνημονιακές δυνάμεις έσπειραν τον κοινωνικό φόβο. Ο φόβος είχε συγκυριακό αποτέλεσμα. Προκαλεί όμως και την αντίσταση του κόσμου της ελπίδας που στέκεται χωρίς απογοήτευση και ανοίγει το δρόμο της επόμενης μέρας.

Το γεγονός ότι το εκλογικό αποτέλεσμα έδωσε τη δυνατότητα για το σχηματισμό συντηρητικής-μνημονιακής κυβέρνησης είναι μια αρνητική εξέλιξη, καθώς αυτή θα επιτεθεί εκ νέου στα εισοδήματα των ήδη φτωχών, στα δικαιώματα, τη δημόσια περιουσία, τη λαϊκή κυριαρχία και ανεξαρτησία. Ο φόβος, που έσπειραν με την προεκλογική τους ρητορική τα μνημονιακά κόμματα, ιδιαίτερα σε μεσαία στρώματα, αποτελεί και το πλέον αδύναμο στοιχείο τους σε οποιαδήποτε “διαπραγμάτευση” επιχειρηθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, καθώς με την τακτική τους στην ουσία εμπέδωσαν την άποψη, ότι «παίρνουμε ό,τι μας δίνουν», διαφορετικά μας γυρίζουν στη δραχμή.

Είναι φανερό ότι, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα πορευτεί με βάση το πρόγραμμα του, θα προασπίσει τα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα, θα βρεθεί στην πρώτη γραμμή της κοινωνικής αντίστασης και αλληλεγγύης και στη Βουλή και στη κοινωνία. Για την Πρέβεζα, να τονίσουμε ότι η εκλογή του Κώστα Μπάρκα δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την πιο ενεργή και ουσιαστική σχέση με τα κινήματα, στην προσπάθεια για μελέτη, ανάδειξη και κινητοποίηση δυνάμεων για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της τοπικής κοινωνίας και του νομού, των εκρηκτικών προβλημάτων της νέας γενιάς.

Μη νομίσουμε ότι, μπροστά στα συσσωρευμένα προβλήματα και τις πολιτικές που θα υλοποιούνται, η τριμερής μνημονιακή κυβέρνηση θα πέσει σαν ώριμο φρούτο. Το συμφέρον του συστήματος απαιτεί κυβερνητική λύση μακράς πνοής, για την ακρίβεια να μη γίνουν γρήγορα εκλογές, αν στο μεταξύ δεν ανασυγκροτηθεί το αστικό πολιτικό σύστημα. Οι επίδοξοι κυβερνητικοί εταίροι προσδοκούν σε κάποιες παραχωρήσεις από την τρόικα, οι οποίες όμως είναι υπό την αίρεση των γενικότερων ευρωπαϊκών εξελίξεων, σε μια περίοδο που η κρίση επεκτείνεται στην Ευρωζώνη. Είναι πιθανό να ετεροχρονιστούν τα πρόσθετα μέτρα 11,6 δισ. ευρώ, αλλά και πάλι η φορομπηχτική πολιτική θα συνεχιστεί. Ακόμη κι αν η νέα κυβέρνηση διαθέτει κάποια περιθώρια ελιγμών, το φθινόπωρο προμηνύεται καυτό και η απειλούμενη πολιτική σταθερότητα θα ενεργοποιήσει σενάρια κρατικού αυταρχισμού και καταστολής.

Αν η ζωή της νέας κυβέρνησης δεν θα είναι εύκολη, ούτε η αντιπολίτευση θα είναι περίπατος. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα χρειαστεί να σχεδιάσει και να οργανώσει τη δράση του, λαμβάνοντας υπόψη το νέο συσχετισμό δυνάμεων, την προγραμματική και κινηματική του παρέμβαση: Σταθερά στην ενεργοποίηση των πολιτών, οργανώνοντας όμως και το νέο πολιτικό υποκείμενο της Αριστεράς! Ενωτικά, στο κίνημα και την πολιτική αριστερά! Να επιβεβαιώνει την ελπίδα!

Advertisements