Έγινε το 5ο συνέδριο του ΣΥΝ και πάμε για την πανελλαδική σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ στα μέσα Μάρτη.
Οι απόψεις που έχουν κατατεθεί για συζήτηση , πέρα από το πλαίσιο της Γραμματείας , αρκετές , πλούσιες και τεκμηριωμένες.
Το κείμενο του Κόκκινου , το άρθρο και οι παρεμβάσεις του Ρινάλντι , εκείνο του Δ. Τσακνιά , ή πρόταση για την επανίδρυση της αριστεράς (ΑΚΟΑ) ή το κείμενο με τις υπογραφές για το θέμα του μέλους και του προγράμματος στον ΣΥΡΙΖΑ.
Σκοπός η  σωστή οργάνωση της σύσκεψης , η εμβάθυνση της προβληματικής για την ανάπτυξη του ΣΥΡΙΖΑ , το πρόβλημα των συμμαχιών κλπ.
Για αυτά μιλούν και συζητούν όλοι  στον χώρο.  Όλοι ;
Πλην μερικών αρθρογράφων της Αυγής για τους οποίους δεν υφίσταται ΣΥΡΙΖΑ παρά μόνο ΣΥΝ. Για αυτούς διατυπώσεις όπως : «σε όλες τις δημοσκοπήσεις ο ΣΥΝ διαδραματίζει ενισχυμένο πολιτικό ρόλο» , «η κοινοβουλευτική παρουσία του ΣΥΝ» , «ο κεντρικός ρόλος του ΣΥΝ στο πολιτικό σκηνικό» , «το 5% που πήρε ο ΣΥΝ στις εθνικές εκλογές» κλπ κλπ δεν αποτελούν ίσως παρά φυσικές εκφράσεις. (βλ. Α. Παπαδόπουλος στην Αυγή).
Προσπάθεια κομματικού πατριωτισμού ; εμβάθυνσης της ανανεωτικής αριστεράς δια του καπελώματος ; ή μήπως νοσταλγία της μετεκλογικής κατάστασης του 2004 ;
Υπάρχουν και σε άλλες συνιστώσες παρόμοια φαινόμενα;

Διονύσης Παπανίκος