Δανειστήκαμε το τίτλο της ταινίας του Π. Βούλγαρη για να περιγράψουμε το μήνα στον οποίο συνεχίζει να κυκλοφορεί το φύλλο μας. Ο Αύγουστος, μήνας που λούζεται από τον ήλιο και οι άνθρωποι χρωματίζονται μελαμψοί στις απέραντες αμμουδιές της χώρας μας.

Ήσυχες ημέρες λοιπόν;

Παρά την καλοκαιρινή ραστώνη εμείς συνεχίσαμε με την έκδοση νέου φύλλου, θέλοντας να σας δώσουμε το μήνυμα ότι υπάρχει συνέχεια και συνέπεια στην έκδοση της εφημερίδας μας. Αλήθεια ποιος θα πίστευε ότι θα είχαμε όρεξη για ένα καλοκαιριάτικο φύλλο;; Το Φόρουμ όμως δεν δημιουργήθηκε για να πάει με το κλίμα, αλλά κόντρα στο κλίμα…Γι αυτό το χαίρονται φίλοι και εχθροί του!!  Έτσι από τη στιγμή που το αποφασίσαμε γέμισαν ασφυκτικά οι σελίδες του…

Άλλωστε μάλλον πρόκειται περί μύθου ότι τον Αύγουστο δε γίνεται τίποτε… Σχεδόν πάντοτε (κάθε τέσσερα χρόνια) γίνονται οι Ολυμπιακοί αγώνες. Οι αγώνες της ντόπας, των εταιρειών, των χρεωμένων λαών, της επίδειξης και της κακογουστιάς. Φέτος γίνονται οι αγώνες του Πεκίνου. Το ιδιότυπο «σοσιαλ»-καπιταλιστικό καθεστώς της Κίνας, το ολοκληρωτικό αυτό καθεστώς βρήκε ευκαιρία τους αγώνες για να κάνει επίδειξη δύναμης, της οικονομικής του ευρωστίας αποκρύπτοντας τη δημοκρατική φερεγγυότητά του, τους διαφωνούντες κςι εκτελεσμένους, τα εργατικά φτηνά χέρια που δούλεψαν για να κάνουν το κομμάτι τους κάποιοι.

Αν ρίξουμε μια ματιά στο Αύγουστο του παρελθόντος σκοντάφτουμε στην… 4^η Αυγούστου του 1936,όταν ο Μεταξάς επέβαλε το διδακτορικό καθεστώς του με διώξεις των κομμουνιστών και περιορισμό των δημοκρατικών ελευθεριών. Τον Αύγουστο διάλεξαν και οι ΗΠΑ για να κάνουν επίδειξη δύναμης με τη ρίψη ατομικών βομβών στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι..Χιλιάδες τα θύματα από τη ρίψη των δύο ατομικών βομβών οι οποίες επισφράγιζαν ότι περνάμε σε ένα «ήσυχο» μεταπολεμικό κλίμα. Τρομακτικές οι συνέπειες που ακολούθησαν για την ανθρωπότητα. Ήταν ο Αύγουστος που έδωσε το σύνθημα για την εκκίνηση του ψυχρού πολέμου και στις δύο δυνάμεις ΕΣΣΔ και ΗΠΑ.

Αύγουστος του 49 τα βουνά Βίτσι και Γράμμος ανταριάζουν, από τον αδελφοκτόνο πόλεμο, από τις βόμβες ναπάλμ και το πυροβολικό του εθνικού στρατού ενάντια στο Δημοκρατικό στρατό Ελλάδας. Στις 29 ο ΔΣΕ χάνει τη μάχη στο Γράμμο.

Οι εκτελέσεις και οι εξορίες προ των πυλών….

Αυτό τον Αύγουστο του 2008 διάλεξαν οι Γεωργιανοί με τους Ρώσους να διεκδικήσουν τη ν.Οσετία να σπείρουν τον όλεθρο και το θάνατο στους απλούς πολίτες. Τον ίδιο μήνα διαλέγει κάθε κυβέρνηση για να «περάσει» οτιδήποτε αντιλαϊκό θέλει… Το νομοσχέδιο για τα ΚΕΣ(κέντρα ελευθέρων Σπουδών) για παράδειγμα και τη νομιμοποίηση τους.

Ποιος μίλησε για ήσυχες ημέρες;

Στο προηγούμενο φύλλο ανοίξαμε ένα διάλογο για την Αριστερά στην Πρέβεζα, ξεκινώντας μ’ ένα άρθρο του Ευκλείδη Τσακαλώτου. Συνεχίζουμε σήμερα με κείμενα των Νίκου Λιβιεράτου και Μιλτιάδη Μπάλκου. Και θα συνεχίσουμε· γιατί, καταπώς γράφει ο γνωστός μας Περικλής Κοροβέσης, “η δημοκρατία απαιτεί διαφάνεια σ’ όλα τα επίπεδα. Όλα ανοιχτά, και όλα για όλους. ‘Αυτό μας συμφέρει’ και ‘αυτό δεν μας συμφέρει’ είναι καλό για την επανάσταση των μπακάληδων. Ο Συ.Ριζ.Α. είναι ένα μέγεθος που μας ξεπερνάει όλους. Κανείς από μάς δεν ξέρει πώς να χειριστεί αυτό το φαινόμενο. Ας βάλουμε την ουρά κάτω απ’ τα σκέλια και ας προχωρήσουμε με την όσφρηση.”

Στο προηγούμενο φύλλο παραλείφθηκε να σημειωθεί ότι εκτεταμένα αποσπάσματα του άρθρου “Ποιοι είναι φίλοι των εχθρών του λαού;” αντλήθηκαν από την επιφυλλίδα  “Ναυτίλος” του Στάθη, από την “Ελευθεροτυπία” της 2-5-2008. Πιστεύουμε ότι μ’ αυτό το σημείωμα να αποκαθίστανται, τα πράγματα.

Η Συντακτική Επιτροπή

_______________

Οι συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, οι γνωστές ΣΔΙΤ, στην Πρέβεζα γράφονται με δύο δέλτα: ΣΔΔΙΤ. Συμπράττει και ο Δήμος.

Μ.Μ.

Η Νομαρχιακή Επιτροπή Πρέβεζας του Κ.Κ.Ε. δημοσίευσε στον τοπικό τύπο ανακοίνωσή της για την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Πρέβεζας να παραχωρήσει δημοτική έκταση για την ανέγερση νοσοκομείου, που κατά τις κυβερνητικές εξαγγελίες θα κατασκευασθεί με τη μέθοδο της σύμπραξης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (Σ.Δ.Ι.Τ.). Το Κ.Κ.Ε. καταγγέλλει ότι οι δημοτικοί σύμβουλοι της πλειοψηφίας, Πα.Σο.Κ. και ΣΥΝ/Συ.Ριζ.Α., παραχώρησαν δημοτική περιουσία στα χέρια τής ιδιωτικής κερδοσκοπίας, αφού δεν έθεσαν τη μοναδική ουσιαστική προϋπόθεση, που όφειλαν να θέσουν για να προβούν στην παραχώρηση, ότι δηλαδή το νοσοκομείο δεν θα κατασκευασθεί με τη μέθοδο της Σ.Δ.Ι.Τ.

Η ανακοίνωση του Κ.Κ.Ε. περιέχει μιαν αλήθεια, αλλά και κάμποσες ανακρίβειες. Η αλήθεια είναι ότι, πράγματι, οι δημοτικοί σύμβουλοι της πλειοψηφίας, μαζί μ’ εκείνους της μείζονος αντιπολίτευσης, έκαναν αυτό, που τους καταλογίζει το Κ.Κ.Ε. Συμφωνούμε με την εξής παράγραφο της ανακοίνωσης: «Οι υποτιθέμενοι όροι, που αποφάσισε η δημοτική πλειοψηφία, δεν είναι παρά το φύλλο συκής, πίσω από το οποίο προσπαθούν να κρύψουν την άρνησή τους να συμπεριλάβουν, ως όφειλαν, την μία και μοναδική προϋπόθεση, την οποία και διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι υπερασπίζονται. Ότι δηλαδή δεν παραχωρείται η δημοτική έκταση, αν το νέο νοσοκομείο πρόκειται να κατασκευαστεί με την μέθοδο των ΣΔΙΤ.» Και υπερθεματίζουμε: Δεν τέθηκαν καν από το Δήμο αυτοί οι όροι· υπήρχαν ήδη στις αποφάσεις τής διυπουργικής επιτροπής για τις Σ.Δ.Ι.Τ.

Ποιες είναι οι ανακρίβειες;

1. Πολιτικό σχήμα -κόμμα, συνασπισμός κομμάτων, άλλου είδους οργανισμός- με το όνομα ΣΥΝ/Συ.Ριζ.Α. δεν υφίσταται. Αυτό το όνομα είναι ένα εργαλείο όσων μάχονται το ενωτικό εγχείρημα του Συ.Ριζ.Α.: πρώτα τής ανανεωτικής πτέρυγας του ΣΥΝ, δηλαδή της μειοψηφίας του, που πιστεύει σε λύσεις μέσω κεντροαριστερών κυβερνήσεων, που, παρά τις συντριπτικές ήττες της στα συνέδρια του κόμματός της, επιμένει σε κάθε ευκαιρία να επαναφέρει ή να υπαινίσσεται προτάσεις σύμφωνες με την πίστη της αυτή και που, γι’ αυτό το λόγο, το πολιτικό υποκείμενο “Συ.Ριζ.Α.” της χαλάει τη μανέστρα· και, τελευταία, του Κ.Κ.Ε. Οι πρώτοι εφεύραν το όνομα και το χρησιμοποίησαν στην “Αυγή”. Οι τελευταίοι το βρήκαν έτοιμο και το αξιοποιούν, για να πείσουν ότι ο Συ.Ριζ.Α. δεν είναι παρά μεταμφιεσμένος ο μεφιστοφελικός ΣΥΝ.

2. Οι δημοτικοί σύμβουλοι της πλειοψηφίας δεν είναι δημοτικοί σύμβουλοι του Συ.Ριζ.Α. -ούτε οι ίδιοι ισχυρίζονται κάτι τέτοιο. Ο Συ.Ριζ.Α. στην Πρέβεζα δεν κατάφερε να προωθήσει την ίδρυση αυτόνομης ριζοσπαστικής δημοτικής κίνησης, όπως είναι η πολιτική επιλογή του για όλους τους δήμους της χώρας. Ποτέ δεν υπήρξε -ούτε πρόκειται να υπάρξει- απόφαση του Συ.Ριζ.Α. για συνεργασία με το Πα.Σο.Κ. στο νομό ή τους δήμους. Η δημοτική πλειοψηφία προέκυψε από συνεργασία του τοπικού ΣΥΝ -και μόνον αυτού- με το Πα.Σο.Κ., στην οποία προσχώρησαν και κάποιοι πολιτικά ανένταχτοι. Οι δημοτικοί σύμβουλοί της, επομένως, είναι οργανωμένοι πολιτικά στο Πα.Σο.Κ. ή στο ΣΥΝ ή συνεργαζόμενοι μ’ αυτούς -δεν είναι αιρετοί τού Συ.Ριζ.Α. Η συνεργασία τού ΣΥΝ με το Πα.Σο.Κ. στο Νομό και το Δήμο Πρέβεζας είναι αντίθετη τόσο στις διακηρύξεις τού Συ.Ριζ.Α. για την αυτοδιοίκηση, όσο και στην απόφαση της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής τού ΣΥΝ για τις τελευταίες δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές. Όμως, η παραβατική συμπεριφορά μιας νομαρχιακής οργάνωσης του ΣΥΝ ή οι προσωπικές επιλογές όσων ανένταχτων αριστερών την υποστηρίζουν, αν και προφανώς συνιστά πρόβλημα, δεν μπορεί -και δεν πρέπει- να ακυρώσει συνολικά το εγχείρημα του Συ.Ριζ.Α. Και, αν επιφέρει προσωρινή παράλυσή του, όσοι πιστεύουμε σ’ αυτόν, οφείλουμε να τον επαναφέρουμε σε λειτουργία· γι’ αυτό είμαστε εδώ.

3. «ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ … όταν έρθει η ώρα των αποφάσεων ταυτίζονται με τις επιλογές του κεφαλαίου …», καταλήγει η ανακοίνωση. Ας δούμε τι αποφάσισαν για το επίδικο ο Συ.Ριζ.Α. κι οι συνιστώσες του -όχι η δημοτική πλειοψηφία:

Ξεκινάμε με τη γενική θέση τού Συ.Ριζ.Α., διατυπωμένη σε ανύποπτο χρόνο: «Ο νεοφιλελευθερισμός βλάπτει σοβαρά την υγεία! Στο χώρο της υγείας η υποχρηματοδότηση … και η δρομολόγηση των ΣΔΙΤ διαμορφώνουν ένα σύστημα κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του κεφαλαίου και όχι τέτοιο που να εξυπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες… Οι Συμπράξεις με τον Ιδιωτικό Τομέα οδηγούν σε πλήρη ιδιωτικοποίηση (Ερρίκος Ντυνάν, Ασκληπιείο, Πρέβεζα κλπ).»

Συνεχίζουμε με την απόφαση της νομαρχιακής συνέλευσης του ΣΥΝ: «Το Νοσοκομείο της Πρέβεζας: Μπορεί και πρέπει να απεγκλωβιστεί από το ασφυκτικό πλαίσιο των ΣΔΙΤ, που ακόμα και τον προϋπολογισμό του τον φτάνει στο διπλάσιο παρόμοιων έργων που χρηματοδοτήθηκαν απ’ το Δημόσιο. Πρέπει να παραχωρηθεί η έκταση του Δήμου για την ανέγερσή του με τη λογική και τις προϋποθέσεις που προαναφέραμε.»

Την απόφαση της Α.Κ.Ο.Α. Πρέβεζας, που έγινε και απόφαση της Α.Κ.Ο.Α. Ηπείρου: «Είμαστε κάθετα αντίθετοι σε κάθε ΣΔΙΤ. Είμαστε κάθετα αντίθετοι σε κάθε παραχώρηση οικοπέδου ή άλλης διευκόλυνσης για την δημιουργία του όποιου δήθεν επείγοντος κοινωνικού έργου με το σύστημα των ΣΔΙΤ… Καλούμε το Δήμο όπως και κάθε σχετικό φορέα … να τεθούν επικεφαλής καμπάνιας για την ενημέρωση των πολιτών για τη μεγάλη αρνητική σημασία των ΣΔΙΤ… Όλες τις πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις … στο σχηματισμό κοινού μετώπου για την αντιμετώπιση της επαπειλούμενης άλωσης του χώρου της υγείας και της παιδείας στην περιοχή μας.»

Και την ανακοίνωση της Πολιτικής Κίνησης Πρέβεζας της Νεολαίας ΣΥΝ: «Τοποθετούμαστε ενάντια στην Σύμπραξη Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ). Παλεύουμε για τη μη παραχώρηση του επίμαχου οικοπέδου από το Δήμο της πόλης στο Υπουργείο Υγείας, αν στόχος είναι η κατασκευή μέσω ΣΔΙΤ.»

Όλες αυτές οι αποφάσεις έχουν δημοσιευθεί. Συγκεντρωμένες βρίσκονται στη σελίδα 8 του φύλλου 6 (του Μαΐου 2008) του “Φόρουμ”. Τις ίδιες θέσεις έχουν υποστηρίξει σε συνέλευση του Συ.Ριζ.Α. και οι οργανωμένοι στην Κ.Ο.Ε. και τη Δ.Ε.Α., καθώς κι ανένταχτοι του χώρου.

Ακόμη, άνθρωποι που συμμετέχουμε στο Συ.Ριζ.Α., είτε ως μέλη τού ΣΥΝ ή άλλης συνιστώσας του (Α.Κ.Ο.Α., Δ.Ε.Α., Κ.Ο.Ε. …), είτε ως ανένταχτοι, συντάξαμε και διακινούμε προς υπογραφή κείμενο κατά της κατασκευής τού νοσοκομείου με Σ.Δ.Ι.Τ. Μεταξύ άλλων αναφέρει: «Είμαστε αντίθετοι σε κάθε διευκόλυνση με παραχώρηση οικοπέδου (δημόσιας περιουσίας) από το Δήμο ή το Δημόσιο για την κατασκευή όποιου έργου με Σ.Δ.Ι.Τ. … Δεν θέλουμε να χαρίσουμε δημόσια περιουσία για να επιδοτήσουμε ιδιώτες επενδυτές.» Ολόκληρο δημοσιεύεται σε άλλη στήλη.

Πού ακριβώς διαπιστώνεται αυτή η ταύτιση του Συ.Ριζ.Α. με τις επιλογές τού κεφαλαίου;

Λοιπόν, σύντροφοι, μην πυροβολείτε αδιακρίτως. Στη σελίδα 11 του φύλλου 8 (του Ιουλίου 2008) του “Φόρουμ”, δημοσιεύεται ανακοίνωση του ΠΑ.Μ.Ε. κ.ά. για τη συγκρότηση ανοιχτής συντονιστικής επιτροπής αγώνα για την ενημέρωση και την οργάνωση κινητοποιήσεων κατά των Σ.Δ.Ι.Τ. Δεν θα είχαμε κανένα πρόβλημα να συμμετάσχουμε, αν δεν μας αποκλείατε με ανακοινώσεις δικές σας ή του ΠΑ.Μ.Ε., σαν τη σχολιαζόμενη.

Μιλτιάδης Μπάλκος

Στην Πρέβεζα, σήμερα, 21.07.2008, συνήλθαμε οι εκπρόσωποι των οικολογικών οργανώσεων “Περιβαλλοντική Εταιρεία Πρέβεζας”, “Σύλλογος Ενεργών Πολιτών Περιοχής Αμβρακικού”, “Σύλλογος Προστασίας Αράχθου” και “Σύλλογος Προστασίας Λούρου” και, αφού ανταλλάξαμε απόψεις για την κατάσταση που διαμορφώθηκε στο Εθνικό Πάρκο Αμβρακικού, καταλήξαμε στα εξής:

1. Ιδρύουμε ένα συντονιστικό όργανο όλων των οικολογικών οργανώσεων της ευρύτερης περιοχής τού Αμβρακικού, το οποίο θα ενημερώνει τα μέλη για τα προβλήματα που προκύπτουν και θα συντονίζει ένα κοινό μέτωπο για την επίλυσή τους.

2. Καταγγέλλουμε ότι η κυβέρνηση σκοπίμως συνέταξε μια διάτρητη Κ.Υ.Α. για τον Αμβρακικό, την οποία μπορεί να προσβάλλει καθένας που θίγεται το προσωπικό του συμφέρον, και απαιτούμε να εκδοθεί Π.Δ., που να δίνει περισσότερες αρμοδιότητες, προσωπικό και πόρους στο Φορέα Διαχείρισης.

Ζητάμε το Εθνικό Πάρκο να περιλαμβάνει το στόμιο του Αμβρακικού καθώς και το λιμάνι τής Πρέβεζας, που αποτελούν ευαίσθητα σημεία για την προστασία τού οικοσυστήματος. Να φύγουν όλες οι δεξαμενές καυσίμων, γιατί κι αυτές των 300 κυβικών μέτρων, που επιτρέπονται από την Κ.Υ.Α., είναι αρκετές για να προκαλέσουν καταστροφή σε περίπτωση ατυχήματος. Μέχρι να απομακρυνθούν οι δεξαμενές, να μπαίνουν στον κόλπο μόνο διπύθμενα δεξαμενόπλοια.

3. Οι περιφερειάρχες και οι νομάρχες πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να αρχίσουν να εφαρμόζουν την υπάρχουσα νομοθεσία έστω και τώρα, κάνοντας τακτικούς και έκτακτους ελέγχους αποτελεσματικής λειτουργίας των βιολογικών καθαρισμών όλων των μονάδων που τα απόνερά τους καταλήγουν στους ποταμούς Άραχθο και Λούρο, από τις πηγές τους ως τον Αμβρακικό, καθώς και σε τάφρους. Να κατασκευάσουν βιολογικούς καθαρισμούς σε πόλεις και χωριά που δεν έχουν, αφού είναι πια επιστημονικά διαπιστωμένο ότι ο Αμβρακικός βρίσκεται σε οριακό σημείο.

Για την κατάντια αυτή συνυπεύθυνοι είναι όλοι: κυβερνήσεις, περιφερειάρχες, νομάρχες και δήμαρχοι των τελευταίων 30 χρόνων.

Μετά την παραίτηση του προέδρου και μελών τού Δ.Σ. του Φορέα Διαχείρισης εφιστούμε την προσοχή στην κυβέρνηση, στους περιφερειάρχες και στους τοπικούς άρχοντες ότι δεν θα ανεχθούμε οποιαδήποτε ενέργεια ή απόφαση θα επιβαρύνει περισσότερο το ήδη βεβαρημένο οικοσύστημα του Αμβρακικού.

Θα είμαστε σε διαρκή επαγρύπνηση και έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε οποιαδήποτε απειλή του.

Θα κατονομάζουμε τον κάθε πολιτικό, που θα παίρνει αποφάσεις για την εξυπηρέτηση συμφερόντων και σε βάρος τού οικοσυστήματος.

Καταδικάζουμε τη μεθόδευση της “Μηχανικής” για την υποβολή καινούργιας αίτησης στη Ρ.Α.Ε. (Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας) και είμαστε κάθετα αντίθετοι στην κατασκευή νέων φραγμάτων σ’ όλα τα ποτάμια και ειδικά σ’ εκείνα που εκβάλλουν σε κλειστούς κόλπους.

4. Οι Σύλλογοι Προστασίας Αράχθου και Λούρου θα καταγράψουν όλες τις ρυπογόνους επιχειρήσεις κατά μήκος των ποταμών και θα απαιτούν τακτικούς ελέγχους από τις αρμόδιες αρχές, που τα αποτελέσματά τους να δημοσιεύονται στον τοπικό τύπο.

Καθορίζουμε νέα συνάντηση στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2008, για να συντονιστούμε με σκοπό την ανάληψη κοινών δράσεων.

Περιβαλλοντική Εταιρεία Πρέβεζας

Σύλλογος Ενεργών Πολιτών Περιοχής Αμβρακικού

Σύλλογος Προστασίας Αράχθου

Σύλλογος Προστασίας Λούρου

Σε πρόσφατες συναντήσεις των νομαρχιακών συντονιστικών επιτροπών τής Ηπείρου του Συ.Ριζ.Α., που έγιναν στη Φιλιππιάδα και την Πρέβεζα, το “Φόρουμ” χαρακτηρίστηκε ως πρωτοπόρο και σημαντικό βήμα για τη διακίνηση των ιδεών και των θέσεων του χώρου στην περιοχή, και προτάθηκε από τις επιτροπές Άρτας, Ιωαννίνων και Λευκάδας να διευρύνει την περιφέρειά του, ώστε να καλύπτει το φάσμα τής Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας σ’ όλη τη βορειοδυτική Ελλάδα.

Η πρόταση, εκτός από τιμητική, είναι και ενδιαφέρουσα, αξίζει, λοιπόν, να τη συζητήσουμε.

______

Αρκετοί μας έχουν ρωτήσει -οι περισσότεροι καλοπροαίρετα, λίγοι επιτιμητικά- γιατί έχουμε την εικόνα τού Τσε δίπλα στο όνομα της εφημερίδας και αν αυτό το κρίνουμε σκόπιμο. Συνήθως απαντάμε πως δεν βρίσκουμε το λόγο να κρύψουμε τίποτε. Βρήκαμε πως ο Εδουάρδο Γκαλεάνο το διατυπώνει καλύτερα:

«Γιατί άραγε να έχει ο Τσε αυτή την επικίνδυνη συνήθεια να ξαναγεννιέται συνεχώς; Μήπως αυτό συμβαίνει επειδή ο Τσε έλεγε αυτό που σκεφτόταν; Και έκανε αυτό που έλεγε; Μήπως γι’ αυτό εξακολουθεί να είναι κάτι εξαιρετικό, σ’ έναν κόσμο όπου τα λόγια και οι πράξεις πολύ σπάνια συναντιούνται, και όταν συναντιούνται δεν χαιρετιούνται, γιατί δεν αναγνωρίζονται μεταξύ τους;»

______

Στο φύλλο τού Ιουνίου δημοσιεύσαμε απόσπασμα του ποιήματος “Πορεία προς το Ακελδαμά” από τη συλλογή “Ακελδαμά” του Τάσου Καπερνάρου. Λάβαμε στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο μας σημείωμα του ποιητή:

«Καλησπέρα. Είδα ότι έχετε χρησιμοποιήσει κάποιους στίχους μου και θεωρώ υποχρέωσή μου να πω ότι αυτό αποτελεί τιμή για μένα. Το γεγονός ότι έχετε επιλέξει μια στάση απέναντι στα πράγματα που υποδηλώνει ευαισθησία και απόρριψη του κυρίαρχου μοντέλου σκέψης, την καθιστά ακόμη μεγαλύτερη. Εύχομαι να γίνετε περισσότεροι. ΤΚ.»

Ευχαριστούμε από καρδιάς.

______

Στην τελευταία νομαρχιακή συνέλευση του ΣΥΝ Πρέβεζας υπερψηφίστηκε η εισήγηση της νομαρχιακής επιτροπής του, που ασχολήθηκε και με το “Φόρουμ”. Σύμφωνα μ’ αυτήν, προκαλούμε στις οργανώσεις τού ΣΥΝ στο νομό εσωστρέφεια. Ως παραδείγματα δημοσιευμάτων μας, που παρήγαγαν στον τοπικό ΣΥΝ εσωστρέφεια, δηλώθηκαν οι αναφορές τού βουλευτή τού Συ.Ριζ.Α. Περικλή Κοροβέση στην Αλέκα Παπαρρήγα, σε ομιλία του, που δόθηκε μετά από πρόσκλησή μας στο Θεατρικό Εργαστήρι Πρέβεζας και δημοσιεύθηκε απομαγνητοφωνημένη στο φύλλο τού Ιουνίου, και ένα απόσπασμα εισήγησης του υποδιοικητή Μάρκος του Εθνικοαπελευθερωτικού Ζαπατιστικού Στρατού σε διεθνή συνάντηση στην Τσιάπας, που αναδημοσιεύθηκε από την “Αλάνα” στο ίδιο φύλλο. Αυτά.

Το “Φόρουμ” αυτοπροσδιορίσθηκε με άρθρα τής σύνταξης του στο 1^ο και στο 2^ο φύλλο του· αυτά συνιστούν τον κώδικα της λειτουργίας και της δεοντολογίας του.

Αντιγράφω: «Το “Φόρουμ” είναι ανοιχτό στα κινήματα, στους πολίτες και στις πολιτικές δυνάμεις, που τοποθετούνται στο χώρο τής Αριστεράς και της Οικολογίας, για τη φιλοξενία απόψεων και πρωτοβουλιών, για τα τοπικά, τα γενικότερα, τα θέματα της ιδεολογίας. Το “Φόρουμ” φιλοδοξεί να αποτελέσει το χώρο συνάντησης των προβληματισμών, ατόμων και συλλογικοτήτων…» (Φόρουμ 1, Δεκ. ‘07, σελ. 1). Ανοίξαμε, λοιπόν, και σας περιμένουμε. Γιατί, καθώς λέει ο υποδιοικητής Μάρκος -του Εθνικοαπελευθερωτικού Ζαπατιστικού Στρατού-, «είναι τιμή να αποκαλούμε συντρόφισσες και συντρόφους λαούς, οργανώσεις, ομάδες, συλλογικότητες και άτομα από όλο το φάσμα τής αντίθεσης στον καπιταλισμό στη χώρα μας» (Φόρουμ 7, Ιούν. ‘08, σελ. 6).

Αντιγράφω ακόμη: «Δεν έχουμε την πρόθεση να λογοκρίνουμε ο,τιδήποτε. Φτάνει βέβαια να μην ξεπερνάει κάποια κοινά αποδεκτά όρια ‘κοσμιότητας’» (Φόρουμ 2, Ιαν. ‘08, σελ. 1). Δεν πρόκειται ποτέ να λογοκρίνουμε καμιά άποψη, πόσο μάλλον εκείνη ενός καλεσμένου μας βουλευτή τού Συ.Ριζ.Α.

Μ.Μ.

Για πρώτη φορά στις εκλογές του ΣΥΝ Πρέβεζας για Ν.Ε. (νομαρχιακή επιτροπή) εμφανίστηκε οργανωμένα ένα νέο ρεύμα απόψεων για πιο αποτελεσματική δράση του τοπικού ΣΥΝ. Και το όνομα αυτού Αριστερή Στροφή. Μπορεί να ξένισε λίγο τους παλιότερους αλλά ο ΣΥΝ είναι ένα δημοκρατικό κόμμα που καταστατικά τα ρεύματα σκέψεων μπορούν να οργανώνονται σε σχηματισμούς και να παλεύουν τις απόψεις τους.

Κεντρική ιδέα της Α.Σ είναι να βγει ο ΣΥΝ από τη χειμέρια νάρκη, να λειτουργήσει πραγματικά και να ασχοληθεί με τα καθημερινά προβλήματα του κόσμου.

Επίσης να προωθήσει πραγματικά αριστερές πολιτικές με συμμετοχή από τα κάτω όλων των προοδευτικών πολιτών. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την ενεργοποίηση και μαζικοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ Πρέβεζας

Με την ευκαιρία των εκλογών έγινε μια ουσιαστική συζήτηση, παρ’ όλες τις εντάσεις και τα εμπόδια που έμπαιναν από την πλειοψηφία του ΣΥΝ. Δυστυχώς ορισμένοι σύντροφοι που εμφανίζονται μόνο στις εκλογές δεν έχουν συνηθίσει στα νέα δεδομένα του κόμματος. Πρέπει να είμαστε η μοναδική οργάνωση σε ολόκληρη την Ελλάδα που συζητάμε ακόμα την αναγκαιότητα συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ και τα οφέλη που είχε αυτή η συνεργασία στο Δήμο μας.

Ακόμα, υπάρχει μια αδικαιολόγητη καχυποψία για το ΣΥΡΙΖΑ από την πλειοψηφία, γιατί θεωρούν ότι απειλεί την τοπική συνεργασία ΠΑΣΟΚ-ΣΥΝ. Υπάρχει μια υπεροψία απέναντι στους συντρόφους του ΣΥΡΙΖΑ και ακούγονται χαρακτηρισμοί όπως «γκρουπούσκουλα», «γιαννουλικοί», «ταλιμπάν» κτλ.

Μια τέτοια αντιμετώπιση είναι απαράδεκτη και δε γίνεται σε καμία άλλη οργάνωση στην Ελλάδα. Υπάρχει πλήρης σεβασμός στις άλλες συνιστώσες που άσχετα με το μέγεθος τους παίζουν ουσιαστικό ρόλο στις χάραξη της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ. Στην πολιτική δεν έχει σημασία πόσο μεγάλος είσαι αλλά τι νέες ιδέες φέρνεις και καμία φορά 1+1 δεν κάνουν 2 αλλά μπορεί να κάνουν 10.

Η εφημερίδα Φόρουμ της Πρέβεζας είναι ένα εργαλείο για την ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ και των ανένταχτων και πρέπει να ενισχύεται και όχι να σαμποτάρεται. Σε κάθε κριτική που γίνεται από τις στήλες της μπορεί κάλλιστα να γράφεται και η άλλη άποψη και ο κόσμος μπορεί να κρίνει.

Πριν από τη μεγάλη διαδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στη Θεσ/κη 06-09-2008, πρέπει όλοι να συμβάλλουμε να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ Πρέβεζας πόλος συσπείρωσης πλατυτέρων κοινωνικών στρωμάτων.

Ν. ΛΙΒΙΕΡΑΤΟΣ

Μια ακόμη πιο δύσκολη χρονιά ήταν για τους αγρότες -παραγωγούς κηπευτικών της περιοχής η φετινή.

Στις χρόνιες αιτίες που συμβάλλουν  στην  συμπίεση του εισοδήματος των παραγωγών η πολιτική της Ν.Δ. πρόσθεσε καινούργιες.

Από τέλη της δεκαετίας του ‘90  ο πληθυσμός των παραγωγών της Πρέβεζας γεράζει. Σήμερα ο μέσος όρος, όπως προκύπτει  από αντιπροσωπευτικό δείγμα, είναι στην  έκτη δεκαετία. Δεν υπάρχουν διάδοχες καταστάσεις στις αγροτικές εκμεταλλεύσεις παραγωγής κηπευτικών. Στο απομάκρυνση των νέων ανθρώπων από την καλλιέργεια των κηπευτικών συνέβαλαν οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν τα τελευταία χρόνια από τις ελληνικές κυβερνήσεις και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ουσιαστικά οι πολιτικές των κυβερνήσεων και της Ε.Ε. στον τομέα των κηπευτικών έχουν αφεθεί στον αυτόματο πιλότο της ελεύθερης αγοράς. Οι  νεοφιλελεύθερες ρυθμίσεις, που απαιτούσε  η κυριαρχία του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, δε χρειάστηκαν και πολλή προσπάθεια για να αποδώσουν. Σε μια αγροτική οικονομία σαν της Ελλάδας, μέρος της οποίας είναι και η παραγωγή κηπευτικών, η απουσία πολιτικών και η μη λήψη μέτρων προστασίας της ντόπιας παραγωγής και  βελτίωσης των υποδομών,  ισοδυναμεί με ρίξιμό της στον παγκοσμιοποιημένο λάκκο των νεοφιλελεύθερων λεόντων.

Η κατάσταση επιδεινώθηκε από τις αναθεωρήσεις  της ΚΑΠ,  οι οποίες έγιναν σε βάρος των μικρών αγροτικών νοικοκυριών. Με τις αναθεωρήσεις αυτές διακόπηκαν οι ενισχύσεις ή στην καλλίτερη περίπτωση άλλαξε ο τρόπος υπολογισμού τους προς το χειρότερο για τα μικρά νοικοκυριά, με αποτέλεσμα  περιοχές που επλήγησαν  από τις ρυθμίσεις αυτές να μπουν στην καλλιέργεια κηπευτικών.

Τον «ελεύθερο ανταγωνισμό» στις εισροές των   καλλιεργειών  κηπευτικών τον γνωρίσανε οι αγρότες με την επικράτηση μερικών μονοπωλιακών επιχειρήσεων οι οποίες ελέγχουν το μεγαλύτερο ποσοστό στο πολλαπλασιαστικό και φυτοπροστατευτικό υλικό.

Δεν υπάρχει κανένας μηχανισμός ελέγχου διαμόρφωσης των τιμών των γεωργικών εφοδίων, και προκαλούν οι κυβερνητικοί παράγοντες όταν υποδεικνύουν στους αγρότες να αξιοποιήσουν τον ανταγωνισμό της ελεύθερης  αγοράς για τον έλεγχο των τιμών.

Η κατάργηση, το Φεβρουάριο, της χρήσης πετρελαίου θέρμανσης στα θερμοκήπια, σε συνδυασμό με την εκτίναξη των τιμών του πετρελαίου, επιβάρυνε το ήδη υψηλό κόστος παραγωγής των πρώιμων κηπευτικών και θα το κάνει απαγορευτικό την επόμενη περίοδο.

Οι τιμές των λιπασμάτων τις αρχές του έτους ανέβηκαν από 30% έως 200%  χωρίς να ιδρώσει το αυτί κανενός υπευθύνου.

Σε αυτό  το δύσκολο  περιβάλλον που διαμορφώνεται οι αγρότες πρέπει να εγκαταλείψουν την προσμονή ότι μπορεί  να αλλάξει η κατάσταση με τις πολιτικές που εφαρμόζονται από τα κόμματα  του δικομματισμού. Δε χρειάζονται άλλα δείγματα για να πεισθούν ότι οι κυβερνήσεις τους αντιμετωπίζουν σαν φορτίο που σιγά- σιγά το ξεφορτώνονται.

Από την άλλη μεριά η ελπιδοφόρα προοπτική που ανοίγεται με την αποδοχή του ΣΥΡΙΖΑ σαν δύναμης αλλαγής της σημερινής κατάστασης πρέπει να συνδυαστεί εκ μέρους μας με την εκπόνηση ενός εναλλακτικού ριζοσπαστικού προγράμματος και για τον αγροτικό τομέα.

Η προσπάθεια αυτή πρέπει να ξεκινήσει και από τη βάση. Ο ΣΥΡΙΖΑ τοπικά πρέπει σε συνεργασία με τους φορείς, παράγοντες και τους συνεταιρισμούς της περιοχής, να βοηθήσει στην διαμόρφωση και εμπλουτισμό ενός τέτοιου προγράμματος. Αυτό είναι το δεύτερο και πιο σοβαρό μέρος για το οποίο θα επανέλθουμε μια άλλη  φορά.

Νόβας Μιχάλης.

Ένα σχόλιο στο προηγούμενο φύλλο μας με τίτλο “Συρματοπλέγματα”, μας δίνει την αφορμή να αναδημοσιεύσουμε από το 1^ο τεύχος των “Χρονικών τής Πρέβεζας” μια αφήγηση του Γιάννη Τάλλαρου, που αναφέρεται στην ίδια περιοχή τού Παντοκράτορα, με το ξεχασμένο όνομά της. Το περιοδικό εκδόθηκε τέλη τού 1959 στην Αθήνα, από το Σύλλογο “Νικόπολις”, των πρεβεζάνων τής πρωτεύουσας. Νομίζω πως δεν εκδόθηκαν άλλα τεύχη του. Είναι άλλα τα “Πρεβεζάνικα Χρονικά”, που εκδίδει εδώ, από το 1984, η Δημοτική Βιβλιοθήκη. Ο Γιάννης Τάλλαρος και στη συνέχεια ο γυιος του Γιώργος έβγαζαν από το 1956 μέχρι τα τέλη τής δεκαετίας τού ‘60 την εφημερίδα “Αγών Πρεβέζης”.

Στην ίδια θέση λειτούργησε για καμιά δεκαριά χρόνια, τις δεκαετίες τού ‘70 και του ‘80, το κάμπινγκ τού Νιόνιου Γιαννουλάτου “Indian Village”. Πολλοί αποκαλούν το μέρος ακόμη έτσι. Βρίσκω πολύ πιο γοητευτική την ονομασία στα τούρκικα.

Το “Φόρουμ” δεν θέλει να γίνει λαογραφική ή ιστορική επιθεώρηση. Κάποιες, όμως, αναφορές σε στιγμές τής ιστορίας και του πολιτισμού τού τόπου δεν βλάπτουν τους κατοίκους του· έστω για να τον υπερασπίζονται κάπως.

Μια παρατήρηση: Είναι αξιοπρόσεκτη η αμφιθυμία τού συντάκτη μεταξύ εθνικού λόγου -π.χ.: “ο χοντροκάλκ, σαν καλοταϊσμένος και καλοπιωμένος αγάς, κοιμώταν και ροχάλιζε την ώρα που ραγιάδες Πρεβεζάνοι ναυτικοί περνούσαν κάτω από τη μύτη του τα ελληνικά πολεμικά και τα μπάζανε στον Αμβρακικό, για να βοηθήσουν τις επιχειρήσεις, που σε λίγες μέρες ελευθερώσανε την Πρέβεζα”- και συμπάθειας προς τον τούρκο συμπολίτη: “κάποιος παμπόνηρος αγάς, Χατζής και άγιος άνθρωπος, έσωσε την κατάσταση”.

Μ.Μ.

Κάλκ-μπαμπά

Λίγο έξω από την Πρέβεζα, πάνω από την κυματοδαρμένη ακτή τού Παντοκράτορα, δίπλα από το βενετσιάνικο κάστρο όπου σήμερα οι επανορθωτικές φυλακές, βρίσκεται η τοποθεσία “Κάλκ-μπαμπά”.

Κάθε τοπωνυμία θάχει την ιστορία της. Μια μικρή ιστορία κρύβεται και πίσω από την ονομασία τής γραφικής τοποθεσίας “Κάλκ-μπαμπά”, απλοϊκή σαν τους ανθρώπους που τη δημιούργησαν και ειρηνική, παρ’ όλο που έχει σχέση με την τέχνη τού πολέμου.

Δυο με τρεις δεκαετίες πριν από την απελευθέρωση οι Τούρκοι φέρανε από τα Δαρδανέλλια επάκτια κανόνια, για να οχυρώσουν της Πρέβεζας το Στενό. Το πιο βαρύ απ’ τα κανόνια αυτά, ένας τεράστιος (για την εποχή εκείνη) σιδερένιος όγκος των εργοστασίων Κρουπ τοποθετημένος πάνω σε κιλλίβαντα με τέσσερες ρόδες, έπρεπε να μεταφερθεί έξω στον Παντοκράτορα, όπου δίπλα από το κάστρο το περίμενε έτοιμο το πυροβολείο.

Νιζάμηδες (τούρκοι στρατιώτες) έπιασαν να κυλήσουν το κανόνι. Κι’ από το μώλο ως το “Γενί-Τζαμί” (απέναντι από το Γυμνάσιο) το κύλησαν μια χαρά. Μπροστά οι νιζάμηδες να τραβάνε και πίσω ο όχλος ο τούρκικος και τα τουρκόπουλα να συνοδεύουν με φωνές και με τραγούδια. Μα έξω από το Τζαμί, θες κουράστηκαν οι στρατιώτες, θες ο δρόμος ήταν άσκημος, το κανόνι κόλωσε. Λες και ρίζωσε στη γη, δεν έλεγε να πάει μπροστά. Ο όχλος κατέβασε τα μούτρα. Αμάν! και θα πάρουνε το “χάκι” τους οι ραγιάδες.

Τότε κάποιος παμπόνηρος αγάς, Χατζής και άγιος άνθρωπος, έσωσε την κατάσταση. Έβαλε τους στρατιώτες και τον όχλο να γονατίσουν, έπεσε στα γόνατα κι’ ο ίδιος μπροστά στην πύλη τού Τζαμιού και έκαμε “ντουάδες” στο Μωάμεθ. Μετά σηκώθηκε και διάταξε να πιάσουν το κανόνι. Και σαν να μιλούσε σε πράμα ζωντανό τού φώναξε:

-Κάλκ - μπαμπά, γιουνάν καυγά (που σημαίνει, σήκω πατέρα να πολεμήσεις τους Έλληνες).

-Κάααλκ… ζορίστηκαν οι νιζάμηδες.

Και ω του θαύματος! Το κανόνι ξεκίνησε.

-Γιασασίν (ζήτω), ούρλιασε ο όχλος.

-Γιασασίν, ξεφώνησαν τα χανουμάκια, πίσω απ’ τα καφασωτά παράθυρα. Θα τσακίσει τα κεφάλια των ρωμιών.

“Κάαλκ - μπαμπά

Γιουναάν κααυγά”.

Άρχισαν να τραγουδάνε τα Τουρκόπουλα.

Με χαρές και τραγούδια μεταφέρθηκε το κανόνι ως το πυροβολείο τού Παντοκράτορα.

Κι’ έμεινε εκεί χρόνια και χρόνια, ατενίζοντας βλοσυρά απέναντι στο ελληνικό τον Κάβο τής Κυράς και περιμένοντας την ώρα του να πολεμήσει τους Γιουνάνηδες.

Και ήρθε η ώρα του, τα μεσάνυχτα της 3^ης του Οχτώβρη στα 1912. Μα ο χοντροκάλκ, σαν καλοταϊσμένος και καλοπιωμένος αγάς, κοιμώταν και ροχάλιζε την ώρα που ραγιάδες Πρεβεζάνοι ναυτικοί περνούσαν κάτω από τη μύτη του τα ελληνικά πολεμικά και τα μπάζανε στον Αμβρακικό, για να βοηθήσουν τις επιχειρήσεις, που σε λίγες μέρες ελευθερώσανε την Πρέβεζα.

Τα πολεμικά αυτά στις 20 του Οχτώβρη, όταν έγινε η μάχη τής Νικόπολης, βοήθησαν αποτελεσματικά τους έλληνες μαχητές χτυπώντας από τη θάλασσα τα τουρκικά πυροβολεία. Τα πολεμικά αυτά την ίδια μέρα βυθίσανε την τουρκική κανονιοφόρο, που υποστήριζε από τη θάλασσα την άμυνα του τούρκικου στρατού και δημιούργησαν τον πρώτο πανικό στον τούρκικο πληθυσμό τής Πρέβεζας, όταν οι ναύτες τής κανονιοφόρου ξεχύθηκαν βρεγμένοι και τρομαγμένοι στην πόλη. Τα πολεμικά αυτά αποκλείσανε στο λιμάνι τής Πρέβεζας το τούρκικο πολεμικό “Ατάλια”, που αιχμαλωτίστηκε και αποτέλεσε μετέπειτα αξιόλογη μονάδα τού Ελληνικού Στόλου με το όνομα “Νικόπολις”.

Τώρα ο “Κάλκ-μπαμπάς” δεν υπάρχει πια. Στην κατοχή τον σπάσανε οι Ιταλοί και τον στείλανε για παλιοσίδερο στην Ιταλία. Μα η τοποθεσία εξακολουθεί να φέρει το όνομά του. Κι’ ακούς ακόμα, τις χειμωνιάτικες μέρες με τις λιακάδες, τους ανθρώπους τού λαού να λένε:

-Πάμε στον Κάλκ-μπαμπά για ήλιο;

Και πάνε, όπως οι παλιότερες γενιές, να ξαπλώσουν πίσω απ’ το πυροβολείο στις μυρτιές και τις κουνούκλες, να απολαύσουν την ανέξοδη θαλπωρή τού ήλιου και να στολίσουν τα φτωχά όνειρά τους με τις νταντέλλες τού αφρού, που απλώνουν τα κύματα του Ιονίου πάνω στην αμμουδερή ακτή.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΑΛΛΑΡΟΣ

Με απεργίες, κινητοποιήσεις και συλλαλητήρια που θα ξεκινήσουν από τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης στις 6 Σεπτεμβρίου θα υποδεχθούν τη κυβέρνηση οι εργαζόμενοι και τα συνδικάτα, επιχειρώντας κατ’ αρχήν να αποκρούσουν τα νέα κυβερνητικά μέτρα που σχεδιάζονται λόγω της δημοσιονομικής επιδείνωσης, η οποία αποτελεί την ισχυρή δικαιολογία τής κυβέρνησης για την άμεση εφαρμογή τής νέας παρέμβασης στις εργασιακές σχέσεις με την κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και συμβάσεων (ΔΕΚΟ), τα νέα επώδυνα φορολογικά μέτρα, την ολοκλήρωση της ασφαλιστικής παρέμβασης με εκτεταμένη περικοπή των δικαιωμάτων και την πιθανή -έτσι διαφαίνεται- νέα βίαιη παρέμβαση στα εργασιακά και ασφαλιστικά θέματα του στενού δημόσιου τομέα.

Η επίκληση των ελλειμμάτων των ΔΕΚΟ, που επιχειρεί η κυβέρνηση φορτώνοντας αυτό το βάρος στους μισθούς των εργαζομένων, αποτελεί ένα τεράστιο και κυνικό ψέμα. Τα ελλείμματα δεν οφείλονται στους δήθεν υπέρογκους μισθούς των εργαζομένων. Οι δημόσιες επιχειρήσεις, όπως είναι οι αστικές συγκοινωνίες, η ακτοπλοΐα, ο σιδηρόδρομος, για τις οποίες γίνεται μεγάλος θόρυβος, παρέχουν υπηρεσίες, που δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπισθούν ως ένα απλό εμπόρευμα. Δεν είναι δυνατόν ένα δημόσιο αγαθό, όπως είναι η μετακίνηση των πολιτών, να αντιμετωπίζεται με όρους ελεύθερης αγοράς και να γίνεται λόγος για έσοδα και έξοδα. Όπου οι μεταφορές αντιμετωπίσθηκαν ως εμπόρευμα, με όρους ελεύθερης αγοράς -π.χ. ακτοπλοΐα- η απελευθέρωση των τιμών των εισιτηρίων έφερε αυξήσεις 63%, με τις γνωστές συνέπειες στο βιοτικό επίπεδο των πολιτών.

Οι αστικές συγκοινωνίες στις χώρες τής Ευρώπης αντιμετωπίζονται ως δημόσιο αγαθό και επιδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό. Στην Ελλάδα η κυβέρνηση καταβάλλει υπερδιπλάσια ποσά για την επιδότηση ιδιωτικών αστικών συγκοινωνιών και της ιδιωτικής ακτοπλοϊκής δραστηριότητας, ενώ αντίθετα, στις δημόσιες αστικές συγκοινωνίες δεν καταβάλλει ούτε την προβλεπόμενη από το Ν. 2669/98 επιδότηση. Στον ΗΣΑΠ οφείλει διακόσια πενήντα εκατομμύρια ευρώ και το Υπουργείο Υγείας, για τις κάρτες ελεύθερης μετακίνησης ειδικών κατηγοριών πολιτών, χρωστάει έξι εκατομμύρια ευρώ. Επομένως τα ελλείμματα, που αποτελούν αναγκαία συνέπεια του κοινωνικού χαρακτήρα των παρεχόμενων υπηρεσιών, οφείλονται εν μέρει στην αποχή τής κυβέρνησης από την άσκηση της οφειλόμενης κοινωνικής πολιτικής.

Βεβαίως δεν μπορούμε να ξεχάσουμε την πολιτική πρακτική των κυβερνήσεων Ν.Δ. και Πα.Σο.Κ. όλα αυτά τα χρόνια, τον τρόπο διορισμών των διοικήσεων, τον κομματισμό, την αναξιοκρατία, την κακοδιοίκηση, τον ελλιπή σχεδιασμό, τις εξόφθαλμες σχέσεις των διοικήσεων με ιδιωτικούς επιχειρηματικούς κύκλους. Όλα αυτά συνεχίζονται. Είναι η κληρονομιά που φόρτωσαν πάνω στις ΔΕΚΟ, με την ανοιχτή ή συγκαλυμμένη συμβολή ορισμένων συνδικαλιστικών ηγεσιών, που συνεργάστηκαν απόλυτα με την εκάστοτε κυβερνητική εξουσία.

Η κυβέρνηση συκοφαντεί τους εργαζόμενους, παραπληροφορεί την κοινωνία. Είναι μια επικίνδυνη κυβέρνηση που πρέπει να φύγει. Η Θεσσαλονίκη, στις 6 Σεπτέμβρη, είναι ο καταλληλότερος τόπος, στην κατάλληλη στιγμή, όπου μπορούμε να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας. Οι εργαζόμενοι πρέπει να είναι εκεί. Τα συνδικάτα πρέπει να οργανώσουν την αγωνιστική, ενωτική, ταξική συμμαχία τους με τη νεολαία και τα κινήματα ενάντια στη νεοφιλελεύθερη πολιτική τής κυβέρνησης. Οι δυνατότητες υπάρχουν, το έδειξαν οι μεγάλες κινητοποιήσεις για το ασφαλιστικό και την παιδεία. Αρκεί να σταματήσουμε να ασχολούμαστε με τα μαγαζάκια μας ως αυτοσκοπό και να τολμήσουμε να ανασυγκροτήσουμε το συνδικαλιστικό μας κίνημα. Απαιτείται η συνεργασία όλων εκείνων που πιστεύουν σ’ ένα αγωνιστικό κίνημα από τα κάτω, ικανό να αλλάξει τις ισορροπίες καθημερινά προς όφελος της κοινωνίας. Ένα κίνημα, που θα ανοίξει μέτωπο εναντίον των μοναχικών - διασπαστικών διαδρομών, αλλά και εναντίον των δυνάμεων του δικομματισμού, που επαγγέλλονται την αδράνεια και την υποταγή.

Το στοίχημα είναι να μπορέσουμε να αναθερμάνουμε την ελπίδα των εργαζομένων, κυρίως στον ιδιωτικό τομέα, για μια καλύτερη κοινωνία. Να νοιώσουν δυνατοί, να πιστέψουν στις δυνάμεις τους, στην οργάνωσή τους, στα συνδικάτα. Να αποκαταστήσουν εν τέλει την εμπιστοσύνη τους στην Αριστερά και την πολιτική της.

Τα μηνύματα που στέλνει η κυβέρνηση είναι πολλά. Ο Συ.Ριζ.Α. απ’ τη μεριά του οργανώνει τις δυνάμεις του, για να στείλει μια ηχηρή απάντηση στις δυνάμεις τού δικομματισμού. Θα συναντηθεί με τα συνδικάτα, τις κοινωνικές οργανώσεις, το Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ, με στόχο τη διαμόρφωση πανελλαδικά κινηματικού κλίματος.

Σπύρος Παγκράτης