You are currently browsing the category archive for the 'Τοπική Αυτοδιοίκηση' category.
Παρά τις διαρκείς παρεμβάσεις των φορέων της περιοχής τα τελευταία χρόνια, όσον αφορά στη ζωή και ασφάλεια των πολιτών που κινούνται στο οδικό δίκτυο του Νομού Πρέβεζας, με ημερίδες, προτάσεις, παρεμβάσεις κ.λπ., τα αποτελέσματα ουσίας ήταν ελάχιστα, πράγμα που επιβεβαιώνεται και από τον αριθμό των τροχαίων, που συνεχίζει να αυξάνεται.
Αυξάνεται με ευθύνη του κράτους, που αιφνιδιάζει με τις κακοτεχνίες του τους νευρικούς έλληνες οδηγούς, οι οποίοι ξεχύνονται στους ελληνικούς δρόμους, στη μνήμη του Μέγα-Αλέξανδρου και άλλων μεγάλων προγόνων μας, που κατήγαγαν νίκες και θριάμβους μοναδικούς και έγραψαν ιστορία.
Η νέα ιστορία όμως, που και αυτή γράφεται με αίμα, δεν παράγει ήρωες, αλλά θύματα και κορόιδα ενός κράτους “φτωχού” και “επαίτη”, που δεν του φτάνουν ποτέ οι πιστώσεις για υποδομές, όπως βελτιώσεις αυτοκινητοδρόμων, υγεία, παιδεία κ.λπ. Αλλά και, αν του φτάνουν, η ιδιοτέλεια, η επίδειξη και ο ατομισμός της ελληνικής κοινωνίας μαζί με τους “ηγέτες της”, κατατρώγουν τα πάντα.
Φτιάχτηκε η σήραγγα του Ακτίου και στον ίδιο δρόμο των 300.000 οχημάτων το χρόνο δεχτήκαμε μια κυκλοφορία 2.000.000 οχημάτων, με υπερβολικά αυξημένα φορτία τους καλοκαιρινούς μήνες.
Τα ερωτήματα είναι εμφανή και βροντοφωνάζουν:
- Είναι δυνατόν η πρώτη είσοδος της πόλης στη θέση “Ράχες” να μην έχει ζώνη επιβράδυνσης, για να μπει κάποιος ξένος στη πόλη;
- Είναι δυνατόν στην πρώτη είσοδο της πόλης στη θέση “Ράχες” να μην υπάρχει ηλεκτροφωτισμός και όλοι να την προσπερνάνε στο απόλυτο σκοτάδι;
- Είναι δυνατόν επάνω σε αυτόν τον άθλιο – ανύπαρκτο κόμβο να χορηγείται άδεια πρόσβασης σε μελλοντική επιχείρηση αυτοκινήτων πολλαπλασιάζοντας τη κίνηση, που κανείς δεν ξέρει πόσοι θα την πληρώσουν;
- Μήπως δόθηκε προσωρινή άδεια σύνδεσης με την εθνική οδό χάρις στη γνωστή υπεύθυνη δήλωση του επιχειρηματία ότι δεν θα μπαίνουν στην επιχείρηση πάνω από 5 αυτοκίνητα την ημέρα (νέα παγκόσμια ευρεσιτεχνία);
- Είναι δυνατόν στην έξοδο – κόμβο της ΒΙ.ΠΕ. για πάνω από τριάντα χρόνια να μην έχουν γίνει ζώνες επιβράδυνσης για είσοδο και έξοδο των φορτηγών στο χώρο;
- Αυτεπάγγελτη δίωξη από τους εισαγγελείς εναντίον των υπευθύνων του οδικού δικτύου δεν υπάρχει; Ή δικαστήρια και κράτος είμαστε όλοι κράτος;
Και επειδή συνήθως αποδίδεται ποσοστό ευθύνης στα ατυχήματα κατά 90% στον ανθρώπινο παράγοντα, ανθρώπινος παράγοντας δεν είναι και αυτός που κατασκευάζει τους δρόμους χωρίς προδιαγραφές, που αφήνει στην τύχη και στην ικανότητα του οδηγού να καταλάβει ότι η στάση ενός αυτοκινήτου στην αριστερή λωρίδα του ρεύματος κυκλοφορίας του στην εθνική οδό –αν είναι δυνατόν!– είναι στάση για στροφή αριστερά, που οφείλουν όλοι να γνωρίζουν και να μην προσπερνάνε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, σκυλοβρίζοντας ή παρασύροντας στο θάνατο τον αμέριμνο οικογενειάρχη που γυρίζει από το μπάνιο του, αφήνοντας πίσω του ορφανά και πολυτραυματίες, όπως έγινε την περασμένη βδομάδα στο κόμβο “Ράχες” της Πρέβεζας;
Προτάσεις υπάρχουν. Το ΥΠΕΧΩΔΕ είχε αποδεχτεί τις προτάσεις του ΤΕΕ για την επικινδυνότητα της οδού και προχώρησε στη ανάθεση μελέτης με τίτλο “βελτίωση των κυκλοφοριακών συνθηκών στη παραλιακή οδό Πρέβεζας – Ηγουμενίτσας από κόμβο Παντοκράτορα μέχρι διασταύρωση ΕΟ 21” από τις 13-6-07. Έκτοτε έχουν σταματήσει οι γνωμοδοτήσεις για την προκαταρκτική περιβαλλοντική εκτίμηση στο Υπουργείο Πολιτισμού.
Τι έχουν όμως να πουν οι υπάλληλοι του Υπουργείου Πολιτισμού που εδώ και ενάμιση χρόνο καθυστερούν να γνωμοδοτήσουν για το έργο, επειδή παρά τη θετική γνωμοδότηση της τοπικής εφορείας αρχαιοτήτων, θέλουν να γνωμοδοτήσει και το ΚΑΣ (Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο) για τους παράπλευρους δρόμους και τον κόμβο στον Μύτικα; Τι παραπάνω μπορεί να ξέρει ή να πει το ΚΑΣ; Και εν πάση περιπτώσει όλοι αυτοί οι δημόσιοι υπάλληλοι, που δεν αναλαμβάνουν καμιά ευθύνη ή δεν έχουν άποψη και κρίση, για ποιο λόγο θεωρούνται εξειδικευμένοι επιστήμονες και πληρώνονται αρκετά καλά σε σχέση με άλλους νεοέλληνες;
Για τους νεκρούς από αυτή τη γραφειοκρατία δεν θα πληρώσει κανένας;
Η ΔΕΣΕ, η υπηρεσία συντήρησης του οδικού δικτύου, δεν πρέπει να πάρει άμεσα μέτρα ασφάλειας στα παραπάνω σημεία, ή πίσω από την έλλειψη πιστώσεων κρύβεται η γύμνια της, όσον αφορά στην ευαισθησία και ευελιξία της, στην προστασία των έργων και των πολιτών;
Η κυβέρνηση (αυτή και η προηγούμενη) που ιδιωτικοποίησαν το Ταμείο εθνικής οδοποιίας (ΤΕΟ), το μετέτρεψαν σε Α.Ε. για να το εκμεταλλευτούν “καταλλήλως”, τώρα που δεν έχουν πιστώσεις στο κρατικό προϋπολογισμό για τη συντήρηση του οδικού δικτύου, δεν θα πρέπει να τιμωρηθούν από τον ελληνικό λαό για τις πράξεις τους;
Μήπως τελικά πρέπει οι πολίτες να πάρουν τη ζωή τους (στη κυριολεξία) στα χέρια τους, μήπως πρέπει και εδώ να δημιουργηθεί κανένα νέο κίνημα πολιτών για την οδική ασφάλεια με κλείσιμο δρόμων, μηνύσεις, καταγγελίες (βλέπε κόμβο στα Χρονέικα) κ.λπ., μπας και σωθούν οι υπόλοιποι, ή θα μετράμε θύματα πιστεύοντας ότι αυτή η υπόθεση αφορά άλλους;
Πρέβεζα, 9-8-2009
Σπύρος Κανιώρης
Σχετικά με όσα ειπώθηκαν, ερήμην της, για την Περιβαλλοντική Εταιρεία Πρέβεζας (Π.Ε.Π.) και την τοποθέτηση της, με ανακοίνωση, για το θέμα του λιμενικού – αλιευτικού καταφυγίου στο Παντοκράτορα, στη σχετική συζήτηση κατά τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 3-8-2009 :
- Η ανακοίνωση της Π.Ε.Π. για το ανωτέρω ζήτημα που δόθηκε στα Μ.Μ.Ε. στις 30-7-2009 εγκρίθηκε ομόφωνα.
- Οι αποφάσεις της Π.Ε.Π. λαμβάνονται σύμφωνα με το καταστατικό της.
- Η δυνατότητα δημόσιας έκφρασης απόψεων από πολίτες ή οργανωμένες ομάδες πολιτών και συλλογικότητες παραμένει συνταγματικά κατοχυρωμένη!
Για την Π.Ε.Π.
Η Διαχειριστική Επιτροπή
σ.σ. Η ανακοίνωση της ΠΕΠ για το θέμα του Παντοκράτορα δημοσιεύεται στο παρόν φύλλο του Φόρουμ.
Το θέμα της παραχώρησης οικοπέδου από τον Δήμο Ζαλόγγου για κατασκευή νέου νοσοκομείου με την μέθοδο των ΣΔΙΤ συζητήθηκε στα τέλη Ιούλη στο δημοτικό συμβούλιο Ζαλόγγου. Μετά την υπέρ της παραχώρησης τοποθέτηση του δημάρχου κ. Μικρούλη έγιναν παρεμβάσεις από τον πρόεδρο του ιατρικού συλλόγου Πρέβεζας κ. Βελέντζα, τον πρόεδρο του σωματείου εργαζόμενων στο νοσοκομείο Πρέβεζας κ. Βουγέλη και τον νομαρχιακό σύμβουλο κ. Μπακιρτζόγλου. Και οι τρεις τάχθηκαν κατά της παραχώρησης δημόσιας περιουσίας στους ιδιώτες, κατά της επιλεγείσας μεθόδου (ΣΔΙΤ) που άμεσα ιδιωτικοποιεί τον ευαίσθητο κλάδο της υγείας και υπέρ της ανάγκης για ίδρυση δημόσιου νοσοκομείου στο νομό. Στην σχετική ψηφοφορία η πρόταση του δημάρχου για παραχώρηση δημοτικού οικοπέδου πέρασε μόνο με τις ψήφους της παράταξης του. Ο ΣύΡιζΑ Πρέβεζας εξέδωσε ανακοίνωση που μοιράσθηκε και την οποία δημοσιεύουμε : 
Όχι στην ιδιωτικοποίηση της υγείας
Η υποχρηματοδότηση του Ε.Σ.Υ. και η ενίσχυση του ιδιωτικού τομέα έχουν οδηγήσει στην υποβάθμιση της ποιότητας της περίθαλψης στο δημόσιο σύστημα υγείας και σε αύξηση του κόστους της: Ένα νοικοκυριό στην Ελλάδα ξοδεύει γύρω στα 1.200,00 € το χρόνο από την τσέπη του για θέματα υγείας. Ακόμη, ένας στους τέσσερις κατοίκους είναι αποκλεισμένος από το δημόσιο σύστημα υγείας: οι ανασφάλιστοι και οι μετανάστες.
Η χρηματοδότηση του Ε.Σ.Υ. για προσλήψεις και υποδομές υποκαθίσταται από τη σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (Σ.Δ.Ι.Τ.). Οι Σ.Δ.Ι.Τ. συνιστούν μορφή διείσδυσης του ιδιωτικού κεφαλαίου στα πιο ιερά κοινωνικά αγαθά. Η είσοδος του ιδιωτικού τομέα αλλάζει τους συσχετισμούς ισχύος και μειώνει τη δυνατότητα παρέμβασης της κοινωνίας σε κοινωνικά ζητήματα. Αυτό το βρίσκουμε μπροστά μας στο μέλλον, γι’ αυτό από τώρα πρέπει να προφυλαχτούμε.
Η κυβέρνηση πρόκρινε την ανέγερση μ’ αυτό το σύστημα και του νέου Γενικού Νοσοκομείου τής Πρέβεζας. Η κατασκευή έργων με Σ.Δ.Ι.Τ. αποτελεί ουσιαστικά δημόσιο δανεισμό, και μάλιστα με τους πιο επαχθείς για το Δημόσιο όρους, προς όφελος των ιδιωτικών κερδών. Έτσι, το κόστος κατασκευής πενταπλασιάζεται, ενώ για τη λειτουργία τού έργου το Δημόσιο καταβάλλει για δεκαετίες υψηλό ενοίκιο. Κι έτσι, οι υπηρεσίες υγείας ακριβαίνουν, τα ταμεία υγείας ασφυκτιούν και το Ε.Σ.Υ. από οικοδεσπότης γίνεται ενοικιαστής.
Το Δημόσιο δεσμεύεται να παραχωρήσει δωρεάν γη για την ανέγερση νοσοκομείων, ενώ διατίθενται και χώροι για εμπορική εκμετάλλευση στους κατασκευαστές. Το ιδιωτικό κεφάλαιο βάζει χέρι στο χώρο τής δημόσιας υγείας κι έχει λόγο ακόμα και στον ιατρικό εξοπλισμό τού νοσοκομείου.
Και μόνο για τους λόγους αυτούς είμαστε αντίθετοι σε κάθε Σ.Δ.Ι.Τ. Είμαστε αντίθετοι σε κάθε διευκόλυνση με παραχώρηση οικοπέδου –δημόσιας περιουσίας– από όποιο Δήμο ή από το Δημόσιο για την κατασκευή όποιου έργου με Σ.Δ.Ι.Τ.
Αυτό που σήμερα διακυβεύεται, δεν είναι ζήτημα τοπικό, γεωγραφικό. Δεν είναι ποια περιοχή θα κερδίσει τα κοντινά στο νοσοκομείο ενοικιαζόμενα δωμάτια, τα καφενεία και τα τοστάδικα. Είναι: δημόσιο νοσοκομείο ή κερδοσκοπική επιχείρηση; Γι’ αυτό δεν πρέπει να επιτρέψουμε στον κυβερνητικό βουλευτή τού νομού, σε κάθε πολιτευτή, του κέντρου ή ντόπιο, με τους εκβιασμούς τους να δημιουργήσουν και να υποδαυλίσουν τοπικιστικές διαμάχες μεταξύ γειτονικών δήμων, που τα συμφέροντα των κατοίκων τους είναι κοινά.
- Θέλουμε νέο σύγχρονο νοσοκομείο ενταγμένο στο Ε.Σ.Υ., κατασκευασμένο από το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων και όχι με την μέθοδο Σ.Δ.Ι.Τ.
- Δεν θέλουμε να χαρίσουμε δημόσια περιουσία για να επιδοτήσουμε ιδιώτες επενδυτές.
- Καλούμε το Δήμο Ζαλόγγου καθώς και κάθε άλλο Δήμο και φορέα να αρνηθούν την πολιτική αυτή και να τεθούν επικεφαλής καμπάνιας ενημέρωσης των πολιτών για τις επιπτώσεις της.
- Ο αγώνας των εργαζομένων στο Ασκληπιείο Βούλας μαζί με τους φορείς τής περιοχής ματαίωσε τα σχέδια του “Υγεία – Marfin”. Ο αγώνας των εργαζομένων στο νοσοκομείο τής Πρέβεζας μαζί με την τοπική κοινωνία μπορεί να είναι νικηφόρος.
- Ναι στην ανέγερση του νέου νοσοκομείου Πρέβεζας.
- Όχι στην ιδιωτικοποίηση της υγείας.
Συντονιστική Επιτροπή ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Πρέβεζας
Μετά από πολλές πιέσεις ο δήμαρχος εδέησε να συζητήσει το θέμα του καταφυγίου στο δημοτικό συμβούλιο. Παρών ήταν και ο νομάρχης, που «δημοκρατικότατα» ήρθε, μίλησε και απήλθε. Έτσι φαίνεται να αντιλαμβάνεται το διάλογο. Ανέλαβε λοιπόν να βγάλει τα κάστανα από την φωτιά ο κ. δήμαρχος. Στην καθαρά πολιτική μου τοποθέτηση ότι για την υπεράσπιση του περιβάλλοντος στον Παντοκράτορα έχει αναπτυχθεί ένα αυθόρμητο κίνημα από πολίτες με πάνω από 1000 υπογραφές, συλλόγους, οργανώσεις που δεν πρέπει να αγνοήσει, ο κ δήμαρχος έχασε την ψυχραιμία του και εξετράπη σε προσωπικές επιθέσεις εις βάρος μου με καθαρά ψεύδη για άλλα άσχετα με το θέμα ζητήματα.
Είπε ότι δεν ήμουν παρών στο Ζάλογγο, στη συζήτηση για το νοσοκομείο. Είναι γνωστό ότι το πρώτο άρθρο υπέρ του δημόσιου νοσοκομείου και κατά του ΣΔΙΤ το έγραψα εγώ, στο πρώτο τεύχος του “Φόρουμ Πρέβεζας”, ενώ ο ίδιος διαπραγματευόταν το οικόπεδο. Και, αν δεν μπόρεσα να πάω λόγω κωλύματος, ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ παρών και αυτό αρκεί.
Αυτό, όμως, που μου έκανε εντύπωση και δείχνει παράλληλα και την έλλειψη ψυχραιμίας και επιχειρημάτων ήταν το ότι θυμήθηκε μια παλιά ιστορία 10 χρόνων. Ισχυρίστηκε ότι τότε μάζευα υπογραφές να μην γίνει το νηπιαγωγείο στο παλιό “τραχωματικό”, γιατί τάχα θα μου έκρυβε τη θέα από το σπίτι μου. Κι αυτό ακούστηκε σ’ όλη την Πρέβεζα από το ραδιόφωνο .Είναι σίγουρο ότι οι γείτονές μου θα γέλασαν. Είναι γνωστό ότι το σπίτι μου δεν έχει θέα προς το νηπιαγωγείο, αλλά βρίσκεται πίσω από τις γύρω από το νηπιαγωγείο πολυκατοικίες, γεγονός που το γνωρίζει κι ο ίδιος ο δήμαρχος, αφού με έχει επισκεφθεί.
Όσο για τις υπογραφές, είμαι περήφανος που με τους κάτοικους της περιοχής προσπαθήσαμε να σώσουμε ένα δημόσιο χώρο που μας ανήκει και θέλαμε να γίνει πλατεία και πράσινο μια παλιά αλάνα, όπου μεγάλωσαν γενιές Πρεβεζάνων. Χάρις στις κινητοποιήσεις μας τότε σώσαμε μια σταλιά παιδική χαρά που γεμίζει παιδιά στην πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή της Πρέβεζας, αλλά που είναι σήμερα εγκαταλειμμένη από τον δήμο με σπασμένες κούνιες. Όσο για το νηπιαγωγείο, και ο πιο κακοπροαίρετος θα συμφωνούσε ότι δεν ήταν ίσως η πιο κατάλληλη θέση, με τις νοικοκυρές από τις γύρω πολυκατοικίες να τινάζουν τις σκόνες και τα ακάρεα στα κεφάλια των νηπίων.
Το θέμα δεν είναι αυτό, αλλά ότι για μια ακόμα φορά ο κ. δήμαρχος προσωποποιεί την πολιτική αντιπαράθεση. Όποιος του κάνει κριτική, το εκλαμβάνει είτε ότι έχει προσωπικά μαζί του, είτε ότι έχει κάποιο συμφέρον. Αυτό κάνει και μέσα στα όργανα του Συνασπισμού. Για αυτόν δεν νοείται ο ΣΥΡΙΖΑ ή ο ΣΥΝ να διαφωνεί με τις απόψεις του και προσπαθεί με το μηχανισμό που διαθέτει να τις επιβάλει με κάθε τρόπο. Όσο για τα “προσωπικά” που είχα εναντίον του, να του θυμίσω την υποστήριξη μου στη προσπάθειά του να προταθεί δήμαρχος στην τότε αντιπαράθεση με τον κ. Γιαννούλη, αλλά και αργότερα στις δύο υποψηφιότητές του για τη δημαρχία.
Πιστεύω ότι τέτοιες πρακτικές και συμπεριφορές από τον κ .Κλάπα δεν έχουν σχέση με την ηθική της κινηματικής αριστεράς, που αγωνιζόμαστε να δημιουργήσουμε.
Νίκος Λιβιεράτος
καρδιολόγος, μέλος της Πρωτοβουλίας Πολιτών Πρέβεζας κατά του λιμενικού καταφυγίου Παντοκράτορα και μέλος του Συνασπισμού της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας
Η κυβέρνηση μέσω δηλώσεων του κυβερνητικού βουλευτή κ. Τρυφωνίδη προσπαθεί να υλοποιήσει τη στρατηγική της επιλογή για την πλήρη ιδιωτικοποίηση της Υγείας μέσω των ΣΔΙΤ και προσπαθεί να αποπροσανατολίσει παίζοντας ένα βρώμικο παιχνίδι εκβιασμού στις πλάτες των κατοίκων της περιοχής, με την τοποθεσία στην οποία θα χτιστεί το νοσοκομείο.(Δήμος Πρέβεζας ή Δήμο Ζαλλόγου).
Η κυβέρνηση θεωρεί απαραίτητο το νοσοκομείο εφόσον γίνει μέσω ΣΔΙΤ, ενώ αν είναι να γίνει χωρίς ΣΔΙΤ έχει διαγνώσει έγκαιρα ότι δεν το χρειαζόμαστε!!!
Με λίγα λόγια είναι σαν να λένε ότι «αν είναι να εξυπηρετήσουμε επιχειρηματικά και ιδιωτικά συμφέροντα θα σας φτιάξουμε νοσοκομείο, ενώ αν δεν βγάλει κανείς λεφτά από αυτήν τη ιστορία τότε κόψτε το λαιμό σας»!!!
Το λαϊκό κίνημα έδωσε μεγάλες μάχες για να κατοχυρώσει τη ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ παροχή ιατρικής περίθαλψης και φροντίδας. Έτσι δημιουργήθηκαν τα δημόσια νοσοκομεία και κέντρα υγείας και τελικά το λεγόμενο Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ). Τυπικά τουλάχιστον η υγεία αναγνωρίζονταν σαν κοινωνικό αγαθό και η προστασία της και η αποκατάστασή της θεωρούνταν βασική υποχρέωση του κράτους.
Αυτό όμως που κατακτήθηκε με πολλούς αγώνες άρχισε, σταδιακά τις τελευταίες δεκαετίες, να αποδομείται από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, με την βαθμιαία διείσδυση των ιδιωτών επιχειρηματιών. Δηλαδή μια σειρά από δραστηριότητες και υπηρεσίες του δημόσιου συστήματος υγείας παραχωρήθηκαν προς επικερδή εκμετάλλευση στους ιδιώτες.
Αποκορύφωμα αυτής της πορείας είναι η ψήφιση από την Βουλή των περιβόητων Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), με βάση τις οποίες σχεδιάζεται να κατασκευαστεί και να λειτουργήσει το νέο Νοσοκομείο της Πρέβεζας.
Τι καινούργιο φέρνουν οι ΣΔΙΤ στο χώρο της Υγείας;
Με τις ΣΔΙΤ οι ιδιώτες επιχειρηματίες αναλαμβάνουν σε οικόπεδα που τους παραχωρούνται από το Δημόσιο και τους Δήμους(τα οποία απλόχερα παραχωρούνται από τους δημάρχους της περιοχής μας) , την κατασκευή, την οργάνωση, τον εξοπλισμό και τη λειτουργία των νοσοκομείων αλλά και την εμπορική εκμετάλλευση διαφόρων υπηρεσιών και χώρων τους, ενώ διεκδικούν και τη διοίκηση τους .
Στην ουσία δηλαδή ένα συντριπτικά μεγάλο μέρος των λειτουργιών και υπηρεσιών των νοσοκομείων περνάει από το Δημόσιο στα χέρια τους.
Και ως γνωστό οι επιχειρηματίες αυτοί δεν ενδιαφέρονται κυρίως για την υγεία των πολιτών, αλλά για να αποκομίσουν όσο μεγαλύτερα κέρδη μπορούν. Το «δημόσιο» περιορίζεται -και αυτό προς το παρόν- μόνο στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό ενώ θα πληρώνει και ένα μεγάλο «ενοίκιο» κάθε χρόνο.
Τι επιπτώσεις θα έχει αυτό ;
1.Όπου εφαρμόστηκαν οι ΣΔΙΤ, (υπάρχει εμπειρία από άλλες χώρες), το κατασκευαστικό και λειτουργικό κόστος είναι μεγαλύτερο. Ο λαός της Πρέβεζας έχει εμπειρία από τα πανάκριβα διόδια της σήραγγας Ακτίου –Πρέβεζας, όπως και του Ρίου-Αντιρρίου, διόδια Εθνικών οδών.
2. Υπάρχουν σοβαρά κατασκευαστικά προβλήματα.
3. Υπάρχει ένα «κοσκίνισμα» περιστατικών (ασθενών) με τέτοιο τρόπο ώστε να κρατούν περιστατικά (ασθενείς) που αφήνουν μεγάλο κέρδος και να «διώχνουν» τα άλλα.
4. Μειώθηκαν οι αποδοχές των εργαζομένων και χειροτέρευσαν ή και ανατραπήκαν οι σχέσεις και οι συνθήκες εργασίας
5.Υπάρχει μεγάλη αύξηση των νοσηλίων και εξέταστρων με αποτέλεσμα να επιβαρύνουν υπέρμετρα τα ταμεία των ασφαλισμένων και την τσέπη των ασθενών.
Τελικά τα Νοσοκομεία αυτά μετατρέπονται σε πανάκριβα «εμπορικά κέντρα».
Τι θέλουμε εμείς
Εμείς ΘΕΛΟΥΜΕ και ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ για την κατασκευή και λειτουργία ενός ΝΕΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ που:
1.Θα κατασκευαστεί με δαπάνες του Ελληνικού Δημοσίου.
2.Θα ανήκει αποκλειστικά στο Δημόσιο και θα παρέχει Δωρεάν και Υψηλής ποιότητας υπηρεσίες Υγείας στους κατοίκους της περιοχής.
3.Θα είναι κατάλληλα εξοπλισμένο και επαρκώς στελεχωμένο με μόνιμο προσωπικό ώστε να καλύψει μακροχρόνια τις ανάγκες της ευρύτερης περιοχής.
4.Η Διοίκησή του θα ανήκει αποκλειστικά στο Δημόσιο και θα κατοχυρώνεται ο κοινωνικός έλεγχος σ΄ αυτή.
5.Δεν θα επιτρέπει την ιδιωτική επιχειρηματική δραστηριότητα μέσα στους χώρους του.
Εμείς δεν θέλουμε ένα Νοσοκομείο – Εμπορικό Κέντρο.
Δεν θέλουμε ένα νοσοκομείο με κρεβάτια Α΄ κατηγορίας για τα υψηλά βαλάντια και τις ιδιωτικές ασφαλιστικές και Β΄ κατηγορίας για την «πλέμπα».
ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΝΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΣΔΙΤ.
Για αυτό και είμαστε ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ σε κάθε σκέψη και ενέργεια παραχώρησης δημόσιας περιουσίας οπουδήποτε στο νομό, με οποιαδήποτε ανταλλάγματα, για την κατασκευή και λειτουργία Νοσοκομείου μέσω των ΣΔΙΤ.
Σας καλούμε σε αγώνα διαρκείας για να κατοχυρώσουμε την κατασκευή και λειτουργία ΕΝΟΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ και ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΣΔΙΤ.
Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της υγείας και στην ανέγερση νοσοκομείου με τη μέθοδο των ΣΔΙΤ.

Εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο ζητούμε το ύψος των οικοδομών στην Φιλιππιάδα να μην ξεπερνά τα 11,5 μέτρα με βάση Νόμο του 1973 (ΦΕΚ 170Δ/1973) όπως αποκαλύφτηκε τελευταία από έγγραφο του ΥΠΕΧΩΔΕ προς τον Δήμο μας.
Η σκόπιμη απόκρυψη και μη εφαρμογή του από το έτος 1985 και μετά άφησε κτίρια επτά και οκτώ ορόφων στο κέντρο της πόλης μας, με διπλάσιο και παραπάνω ύψος από το επιτρεπτό.
Στην Πρέβεζα αλλά και σε αρκετές πόλεις της Ηπείρου ισχύει το 11,5μ ύψος.
Η καθ΄ όλα αυθαίρετη, άναρχη αυτή δόμηση υποβαθμίζει όλο και περισσότερο την ποιότητα της ζωής μας.
Η μικρή επαρχιακή πόλη μας στριμώχτηκε σε δρόμους με πλάτος που δεν αντέχει τα πολυόροφα κτίρια και με τους περιορισμένους σε έκταση ακάλυπτους-κοινόχρηστους χώρους και την απουσία υποδομών (Βιολογικός καθαρισμός κτλ) δημιουργούν συνθήκες αφόρητες.
Ο Λούρος το ποτάμι μας, περιμένει να νοιώσει δίπλα του την πόλη.
Ακόμη τα μεγάλα ύψη των κτιρίων γίνονται αιτία και ευρύτερων περιβαλλοντικών προβλημάτων. Η πόλη των πελαργών έκρυψε τις φωλιές τους, εμποδίζει το πέταγμά τους, έγινε αφιλόξενη, σαν να διώχνει τα πουλιά της, μια πόλη που θέλει να κόψει τα φτερά της.
Δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι δεν θα είμαστε θεατές από εδώ και πέρα
Τούτος ο τόπος που δανειστήκαμε από τα παιδιά μας έχει δικαίωμα στην αισθητική και στο μέτρο, στην ισόρροπη οικιστική ανάπτυξη.
Η αξιοπρέπεια μας δεν θα επιτρέψει να συνεχισθεί η απαράδεκτη αυτή κατάσταση.
Καλούμε το Δήμο να προχωρήσει ΑΜΕΣΑ στις παρακάτω ενέργειες :
■ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ ΤΟ ΥΨΟΣ ΤΩΝ 11,5 ΜΕΤΡΩΝ ΠΟΥ ΟΡΙΖΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ
■ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΑΜΕΣΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΕ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΠΟΛΗΣ.
Με κείμενο τους που απευθύνουν στον δήμαρχο Πρέβεζας, στον νομάρχη, στους βουλευτές και σε άλλους φορείς, γονείς και αθλητές κολυμβητές της πόλης μας τονίζουν :
«Για δεύτερη συνεχή χρονιά το κολυμβητήριο Πρέβεζας έκλεισε από τους υπεύθυνους του δήμου με προοπτική να ανοίξει στις 1-3-2009 στερώντας και πάλι την προπόνηση των κολυμβητών των συλλόγων της πόλης μας.
Οι λόγοι οικονομικοί σύμφωνα πάντοτε με τα λεγόμενα του κ. Χατζοπούλου Αποστόλου προέδρου του Αθλητικού Οργανισμού του Δήμου Πρέβεζας.
Στις 6-12-2008 προκλήθηκε ζημιά στο μηχανοστάσιο από πλημμύρα. Από τότε μέχρι και σήμερα καμία ενέργεια δεν έγινε για την αποκατάσταση της βλάβης, ώστε να γίνουν οι εργασίες για να επαναλειτουργήσει το κολυμβητήριο αλλά ούτε οι διοικούντες αυτό πέρασαν να το επισκεφτούν… πλήρης απαξίωση.
Κύριε Δήμαρχε ποιος έχει το δικαίωμα να στερεί την άθληση στα παιδιά που ασχολούνται με την κολύμβηση κλείνοντας το κολυμβητήριο για τόσο μεγάλο διάστημα με αποτέλεσμα να χάνεται το ενδιαφέρον τους γι’ αυτό που αγαπούν;
Ποιος είναι αυτός που επιλεκτικά ορίζει αν πρέπει ή δεν πρέπει να ασχοληθεί κανείς με την κολύμβηση;
Γιατί κ. Δήμαρχε τόση αδιαφορία για το άθλημα αυτό που τόσο πολύ αγαπούν τα παιδιά της πόλης μας, ένα άθλημα με ιστορία στο χώρο του αθλητισμού; Που είναι κ.Δήμαρχε οι υποσχέσεις που έδωσες στους κολυμβητικούς συλλόγους το προηγούμενο καλοκαίρι ότι θα κάνεις το καλύτερο δυνατό για την ομαλή λειτουργία του.
Ρωτάμε και ξαναρωτάμε τους υπεύθυνους του αθλητικού οργανισμού τους οποίους εσείς ορίζετε γιατί παραμένει κλειστό ακόμη το κολυμβητήριο; Πότε θα λειτουργήσει; Και η απάντηση στερεότυπη όπως πάντα : «εμείς τώρα αναλάβαμε ρωτήστε τους προηγούμενους», λες και αυτοί δεν μετείχαν στην προηγούμενη διοίκηση του αθλητικού οργανισμού.
Επισκεφτήκατε κ. Δήμαρχε το τελευταίο διάστημα το χώρο του κολυμβητηρίου που θυμίζει εγκαταλλελειμένο εργοτάξιο.
Κανένα ενδιαφέρον από τους αρμόδιους του αθλητικού οργανισμού.
Φαίνεται πως η δημοτική αρχή δεν επιθυμεί τα παιδιά μας να ασχολούνται με την κολύμβηση. Αδιαφορεί για τα 300 παιδιά που πλημμυρίζουν τις πισίνες τους καλοκαιρινούς μήνες εμποδίζοντας την
προπονητική τους εξέλιξη τους χειμερινούς μήνες με το κλείσιμο του κολυμβητηρίου για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Στον αθλητισμό κ. Δήμαρχε δίνουμε ίσες ευκαιρίες σε όλα τα παιδιά και σε όλα τα αθλήματα με κάθε κόστος.
Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να ολιγωρεί για την περιουσία του Έλληνα φορολογούμενου .
Θέλουμε κ. Δήμαρχε εσείς και οι υπεύθυνοι του Αθλητικού Οργανισμού του δήμου σας να σεβαστείτε τα παιδιά μας και τους αθλητές της κολύμβησης και να επαναλειτουργήσει το κολυμβητήριο όσο πιο γρήγορα.
Το δημοτικό Κολυμβητήριο ανήκει σε όλους τους δημότες όπως και το δημοτικό Στάδιο καθώς και το δημοτικό Γυμναστήριο, εξ’ άλλου αυτό σημαίνει δημοτικό……δεν είναι ιδιοκτησία κανενός.
Κύριε Δήμαρχε επιτέλους δώστε μια κάποια λύση σ΄ αυτό το χώρο που λέγεται Κολυμβητήριο και δώστε του επιτέλους τη αίγλη που του αρμόζει. Αγαπήστε το………………
Προτιμάτε τα παιδιά μας να αθλούνται ή να σπαταλούν το χρόνο τους στις καφετερίες και στα ναρκωτικά;»
Σε πρόσφατη ημερίδα που διοργάνωσε η παράταξη της Δημοτικής Αλλαγής της Άρτας στην αίθουσα Σκουφάς μίλησε και ο δήμαρχος Πρέβεζας. Το θέμα της ημερίδας ήταν οι δημόσιοι χώροι, η προστασία και η ανάδειξή τους. Σε άλλο σημείο του φύλλου μας δημοσιεύουμε σχετικό δελτίο τύπου της παράταξης.
Δεν ξέρω εάν έπεισε το ακροατήριο ο κ. Κλάπας. Όποιος δεν πείσθηκε ας έρθει μια βόλτα στην Πρέβεζα και θα το δει “ιδίοις όμασι”.

Εδώ τα πεζοδρόμια, είναι πάντα ελεύθερα, από εμπορεύματα, αυτοκίνητα ή ακόμη και μόνιμες κατασκευές και επεκτάσεις καταστημάτων. Με την ευκαιρία να θυμίσουμε ότι ο κ. δήμαρχος παρέβη την παλιά του διακηρυγμένη αρχή ότι «εγώ δεν πειράζω επαγγελματίες». Τους έχει αλλάξει τα φώτα και φυσικά υπέρ του ελεύθερου δημόσιου χώρου. Υπέρ των πεζών, αναπήρων, κλπ μειονοτήτων.
Λακκούβες δεν υπάρχουν στους δρόμους, ούτε τα νερά λιμνάζουν – μετατρέποντας την πόλη σε Φινλανδία ακόμη και Βενετία – όπως … αλλού.

Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι ότι οι πεζοί διαβαίνουν ήσυχοι την πόλη ακόμη και σε περίπτωση βαριάς βροχόπτωσης.
Δεν μιλάμε βέβαια για τους – τελευταίου τύπου – ισόπεδους ποδηλατοδρόμους που πρόσφατα μπαίνουν σε λειτουργία. Τα αυτοκίνητα ούτε που τους πλησιάζουν. Έτσι σιγά-σιγά η πόλη έχει αρχίσει και γεμίζει ποδήλατα και ευτυχισμένους ποδηλάτες οι οποίοι – και με την βοήθεια της ποδηλατούσας δημοτικής αστυνομίας – εκτοπίζουν οριστικά το αυτοκίνητο από την πόλη. Σίγουρα όσα είπε ο καθηγητής Βλαστός στην σχετική ημερίδα έπιασαν τόπο. Για το τελευταίο μπορείτε να διαβάσετε σχετικά και το άρθρο του Μ. Μπάλκου, στο προηγούμενο φύλλο μας, άσχετα αν ο αρθρογράφος γκρινιάζει νομίζοντας ότι συμβαίνει το αντίθετο.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα νέου ποδηλατοδρόμου είναι η παρακάτω φωτογραφία:

ΔιΠ

Την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2009 το βράδυ, στην αίθουσα «Σκουφάς» στο κέντρο της πόλης της Άρτας, η παράταξη της «ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ» διοργάνωσε εκδήλωση με θέμα: «Δημόσιοι χώροι στη σύγχρονη πόλη». Τις απόψεις τους για τους ελεύθερους χώρους των πόλεων και τη λειτουργία τους παρουσίασαν ο Χρήστος Κορτζίδης, Δήμαρχος Ελληνικού Αττικής, ο Μιλτιάδης Κλάπας, Δήμαρχος Πρέβεζας και η Ελένη Πορτάλιου, Καθηγήτρια της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Ε.Μ.Π. και Δημοτική Σύμβουλος της «ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΠΟΛΗΣ» στο Δήμο Αθηναίων.
Τη συζήτηση άνοιξε η Όλγα Γεροβασίλη, επικεφαλής της «ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ» η οποία μίλησε για τους λόγους που η παράταξή της οργάνωσε την εκδήλωση, περιέγραψε την κατάσταση των δημόσιων χώρων στην Άρτα, μίλησε για τις Συμπράξεις Ιδιωτικού και Δημόσιου Τομέα θεωρώντας τες το σύγχρονο τρόπο επίθεσης στο δημόσιο χώρο αναφέροντας και τις περιπτώσεις που στο Δήμο Αρταίων επιχειρείται η κατασκευή έργων μέσω ΣΔΙΤ και μετέφερε την αντίληψη της παράταξής της για τους δημόσιους χώρους και τη λειτουργία τους. Αναφερόμενη στις γειτονιές και τις πλατείες είπε :
“Οι γειτονιές σήμερα σχεδιάζονται, κατασκευάζονται και λειτουργούν με δύο κεντρικές ιδέες:
την κυκλοφορία και το παρκινγκ των αυτοκινήτων και την άνεση μέσα στο σπίτι. Χαρακτηρίζονται δηλαδή από εσωστρέφεια και ατομικισμό, αφαιρούν τη δυνατότητα για κοινή δράση, αντιτίθενται στην κοινωνικοποίηση. Η γειτονιά είναι πλέον φτιαγμένη έτσι που να μη δημιουργεί στα παιδιά καμιά προδιάθεση για παιχνίδι. Έγινε η φτωχή έκφραση της αστικής ευτυχίας .Για κάποιους είναι τρόπος απόδειξης της κοινωνικής τους τάξης. Δυστυχώς, η πρώτη κοιτίδα της συλλογικότητας έγινε η ορθή προβολή της κοινωνικής αποξένωσης.
Οι πλατείες είχαν ανάλογη τύχη, έχασαν κι αυτές το ρόλο τους. Πριν λίγα χρόνια ήταν σημεία αναφοράς, λειτουργικά κέντρα και αρχιτεκτονικές προκλήσεις. Σήμερα γεμίζουν τραπεζοκαθίσματα, τα παγκάκια καταργούνται, το χώμα καλύπτεται από μαρμάρινες ή τσιμεντένιες πλάκες, το πράσινο περιορίζεται, τα δέντρα ελαττώνονται ή δεν υπάρχουν καν. Επικρατεί σιγά – σιγά η τσιμεντένια αισθητική, μια αισθητική αποκλεισμού των ανθρώπων”.
Καταλήγοντας την εισήγηση της τόνισε : “θέλουμε οι πόλεις μας να είναι λειτουργικές, όμορφες, ανθρώπινες, ζωντανές, ισχυρές και δεν θα επιτρέψουμε να μεταλλαχθούν και να παραδοθούν στη ζωή και στην ιστορία ρημαγμένες, λεηλατημένες και ανυπόληπτες”.
Με τα χρώματα της πραγματικότητας παρουσίασαν οι ειδικοί επιστήμονες την κατάσταση του Αμβρακικού, στην ημερίδα που οργάνωσε ο Φορέας Διαχείρισης Υγροτόπων Αμβρακικού την Πέμπτη 19/02/2009 στην Πρέβεζα.
ü Αυθαίρετη εναπόθεση κάθε είδους άχρηστου υλικού μέσα στον Αμβρακικό, μπαζώματα κατά βούληση, ρύπανση από χρήσεις στη χερσαία ζώνη (πτηνοτροφία, σφαγεία κ.λπ.), μολυσμένα νερά χειμάρρων και ποταμών που χύνονται στον κόλπο, φράγμα της ΔΕΗ, λαθροθηρία, εντατική χημική γεωργική εκμετάλλευση.
ü Αλλά και η τσιμεντοποίηση – φράξιμο στο στόμιο του Αμβρακικού και οι υδατοκαλλιέργειες και ο κίνδυνος από τις δεξαμενές καυσίμων, αναδείχθηκαν από τις παρεμβάσεις.
ü Όλα αυτά σύμφωνα με τους επιστήμονες έχουν μετατρέψει τον Αμβρακικό σε «ζώνη χωρίς ζωή», λίγα μέτρα κάτω από την επιφάνεια, λόγω έλλειψης οξυγόνου.
ü «Υπάρχει ελπίδα αντιστροφής της κατάστασης; Τι θα πω στα παιδιά που ασχολούνται με περιβαλλοντικά θέματα; Μπορούμε να αισιοδοξούμε ότι θα γίνει κάτι»; Ρώτησε, με αγωνία, η υπεύθυνη περιβαλλοντικής α΄βάθμιας εκπαίδευσης. Απάντηση δεν δόθηκε από τους εκπροσώπους του φορέα διαχείρισης· εκτός αν θεωρήσουμε ως επαρκή απάντηση την προθυμία της ΕΤΑΝΑΜ να «παραχωρήσει στοιχεία», στην υπεύθυνη καθηγήτρια και τα παιδιά, από τα αρχεία της.
ü Ο φορέας διαχείρισης, εκτός των άλλων, στερείται στελέχωσης και για την υλοποίηση των καθηκόντων εποπτείας και αποτροπής, αναφέρθηκε στη συζήτηση.
ü Και όχι μόνο, όπως ακούστηκε. Αλλά και η ίδια η Κοινή Υπουργική απόφαση, πόσο αξιόπιστη επιστημονικά μπορεί να θεωρείται, όταν αφήνει όχι μόνο εκτός των ζωνών προστασίας αλλά και της ζώνης παρακολούθησης, το στόμιο του Αμβρακικού (τυχαία;);
ü Μεγάλη πίεση ασκήθηκε και από τοπικούς παράγοντες, ειπώθηκε, από χείλη που γνωρίζουν, σε πηγαδάκι στο διάλειμμα, κατά την περίοδο που «χαράσσονταν» τα όρια των ζωνών προστασίας και σε μερικές περιπτώσεις δεν αποφεύχθηκαν οι ‘τεθλασμένες’ γραμμές, προκειμένου να ‘εξυπηρετηθούν’ υπάρχουσες εκμεταλλεύσεις ή άλλες που προετοιμάζονται.
ü Αλλά και ο εκπρόσωπος του Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ. δεν έκρυψε τη δυσαρέσκειά του, για την κριτική που ασκήθηκε για το ότι η περιβαλλοντική κλπ νομοθεσία που αφορά την περιοχή του Αμβρακικού (ΚΥΑ Αμβρακικού, Πρόγραμμα Δράσης κατά της Νιτρορύπανσης, Οδηγία Ε.Ε. για τα ύδατα κλπ) εμφανίζεται αποσπασματική και χωρίς να καλύπτει το εύρος των αναγκών της ευρύτερης περιοχής για προστασία.
ü «Στην ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ στηρίζω τις ελπίδες μου», ειπώθηκε στη συζήτηση, από έναν εκ των ομιλητών.
ü Στην αφύπνιση και στη συλλογική δράση, «από τα κάτω», μέσα από συλλόγους και περιβαλλοντικές οργανώσεις, θα προσθέταμε. Δράση που δε θα σφυρίζει αδιάφορα απέναντι σε συμφέροντα, που δε θα ανέχεται τις ένοχες ισορροπίες του τίποτα, που δε θα μένει στις διαπιστώσεις και τις φιλοφρονήσεις, που θα υποχρεώνει σε μέτρα αντιστροφής, όλη την κλίμακα των ιθυνόντων.
ü Μέσα από μια τέτοια διαδικασία, θα μπορέσει να μεταφέρει «ελπίδα» και «αισιοδοξία», για τις προοπτικές του οικοσυστήματος, η ευαίσθητη λειτουργός, στα παιδιά του σχολείου της.
Η.Χ.
