You are currently browsing the category archive for the 'Παγκόσμιο κίνημα' category.
Σε άρθρο του, που δημοσιεύεται σ’ άλλη σελίδα, ο Νίκος Λιβιεράτος γράφει για την κατάντια τού Γενί Τζαμιού τής πόλης μας και για τη συλλογική υποχρέωσή μας να το αποκαταστήσουμε –και, μαζί μ’ αυτό, την ιστορία μας.
Τυχαία εντοπίσαμε μια ανάλογη φωνή πολιτισμού και ειρήνης απ’ την άλλη μεριά τού Αιγαίου. Στο φύλλο τής 29-5-2009 της εφημερίδας “Sabah” ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Engin Ardiç λοιδορεί τον τρόπο, με τον οποίο η επίσημος Τουρκία γιορτάζει… την άλωση της Πόλης. «Αν», γράφει, «οργανωνόταν στην Αθήνα συνέδριο με τίτλο “Θα πάρουμε πίσω την Πόλη”, αν ένας τύπος ντυμένος όπως ο σχεδόν μυθικός Διγενής Ακρίτας έπιανε το δικό μας Ulubatli Hasan και τον γκρέμιζε κάτω, αν…, αν…, θα ξεσηκώναμε τον κόσμο, μέχρι που θα καλούσαμε πίσω τον πρέσβη μας.» Κι αναρωτιέται: Γιατί κάθε 29 Μαΐου η χώρα του πρέπει υπερήφανα να διακηρύσσει, και μάλιστα μετά από 556 χρόνια, ότι αυτά τα μέρη δεν ήταν δικά της, αλλά ήρθε και τα πήρε με τη βία; Μήπως φοβάται ότι κάποια μέρα πρέπει να επιστραφούν; Ευτυχώς, συνεχίζει, οι ηλίθιοι της Εργκενεκόν (εθνικιστικής και παραστρατιωτικής οργάνωσης στην Τουρκία), που επικαλούνται και προβάλλουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο, κι οι ανάλογοι ηλίθιοι της απέναντι μεριάς είναι λίγοι∙ τα εννιά εκατομμύρια των ελλήνων δεν μπορούν να πάρουν την Πόλη των δώδεκα εκατομμυρίων, κι αν την πάρουν, δεν φτάνουν για να την κατοικήσουν. «Σταματήστε πια τις φανφάρες και τις γιορτές για την άλωση, αρκετή βία έχουμε δώσει στην Ανατολή με τις πράξεις μας.»
Ευτυχώς για όλους μας, ο αντιεθνικιστικός κι ο αντιρατσιστικός λόγος φυτρώνουν και σε δύσκολα χώματα.
Μ.Μ.
Πολύς λόγος γίνεται τελευταία, ιδίως μετά τις ευρωεκλογές, για το ζήτημα της οργανωτικής αναδιάταξης του Συ.Ριζ.Α., ώστε να συμμετέχουν ισότιμα στις διαδικασίες του όλοι όσοι δηλώνουν ότι τον υποστηρίζουν: τόσο τα μέλη των συνιστωσών του, όσο και οι ανένταχτοι, των οποίων, κατά το βουλευτή Π. Κοροβέση, ο Συ.Ριζ.Α. έχει αφαιρέσει τα πολιτικά δικαιώματα. Μιας και ανάλογο με το Συ.Ριζ.Α. πολιτικό εγχείρημα θεωρείται γενικά το πορτογαλικό Μπλόκο, το οποίο, επί πλέον, στις πρόσφατες ευρωεκλογές υπερδιπλασίασε τη δύναμή του και με ποσοστό 10,70% αναδείχθηκε τρίτο κόμμα στη χώρα του, αναδημοσιεύουμε από την “Εποχή” της 5-10-2008 αυτό το άρθρο τής Αγγέλικας Σαπουνά, για να δούμε πώς αντιμετώπισαν εκεί κάποια οργανωτικά ζητήματα της αριστερής ανασύνθεσης, που κι εκεί επιχειρούν. Οι συνθήκες, βέβαια, δεν είναι ακριβώς ίδιες∙ οι τρεις αρχικές συνιστώσες του Μπλόκου ήταν περίπου ισοδύναμες, σ’ αντίθεση μ’ όσα συμβαίνουν σ’ εμάς. Όμως κι εκεί, όπως κι εδώ, η άλλη “συνιστώσα”, αυτή των ανένταχτων αριστερών, που ποτέ δεν ένοιωσαν βολικά με την ιδεολογία τής αποστράτευσης και πάντα αναζητούν τρόπους ενεργού συμμετοχής τους, φαίνεται πως κάνει τη διαφορά. Κι αξίζει να προσέξουμε το ρόλο, που εκεί της επιφύλαξαν.
Μ.Μ.
Πολύ ενδιαφέρουσα και καθόλου εθιμοτυπική ήταν η συνάντηση που πραγματοποιήθηκε μεταξύ αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ και του Ρενάτο Σοέιρο, υπεύθυνου Διεθνών Σχέσεων του Αριστερού Μπλόκο της Πορτογαλίας και εκπροσώπου του κόμματος στο Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, την περασμένη Κυριακή στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ στη Βαλτετσίου. Τα μέλη της αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ (Χρ. Παπαδόπουλος, Π. Κοσμάς, Τ. Μαστρογιαννόπουλος, Α. Σαπουνά, Ν. Θεοδωρακοπούλου, Τ. Κορωνάκης, Α. Καρίτζης, Θ. Χίτζογλου) ενημέρωσαν τον Πορτογάλο σύντροφο για τις λειτουργίες, τις δραστηριότητες και τις επεξεργασίες του ΣΥΡΙΖΑ από την ίδρυσή του μέχρι τη σημερινή συγκυρία. Ο. Ρ. Σοέιρο ανταπέδωσε την ενημέρωση από την πλευρά του Μπλόκο, πάνω στα ίδια σημεία και η συζήτηση, που κράτησε περίπου 2μιση ώρες, έγινε πραγματικά θερμή, αφού διαπιστώθηκαν ουκ ολίγες αναλογίες! Παραθέτουμε τα πιο ενδιαφέροντα σημεία:
Αναφορικά με τη συγκρότηση του Μπλόκο, που ιδρύθηκε το 1999 από 3 αριστερές οργανώσεις (Δημοκρατική Λαϊκή Ένωση – UDP, Σοσιαλιστικό Επαναστατικό Κόμμα – PSR και Politica 21) και πολλούς ανένταχτους, ο Σοέιρο μας είπε πως αποφάσισαν εξαρχής να ιδρύσουν ένα ενιαίο κόμμα και όχι μια “ομοσπονδία” κομμάτων, προκειμένου να εξασφαλισθεί ισοτιμία μεταξύ μελών των οργανώσεων και ανεντάχτων. Έτσι, τα ιδρυτικά κόμματα μετασχηματίστηκαν και θεσμικά σε πολιτικούς ομίλους, οι δε τάσεις που δημιουργήθηκαν στο νέο κόμμα σύντομα έπαψαν να αντιστοιχούν στα ιδρυτικά κόμματα. Στο ιδρυτικό τους συνέδριο αποφάσισαν για την πρώτη διετία (και μόνον) η πλειοψηφία όλων των οργάνων να αποτελείται από ανένταχτους. Επίσης, αποφάσισαν να μην ιδρύσουν ξεχωριστή οργάνωση νεολαίας, ώστε οι νέοι να συρρεύσουν μέσα στο κόμμα. Σήμερα, το Μπλόκο έχει το μεγαλύτερο ποσοστό νέων, τόσο μελών όσο και ψηφοφόρων, απ’ όλα τα πορτογαλικά κόμματα. Επίσης, η σύνθεση των μελών του έχει ομογενοποιηθεί και οι παλιές διαφοροποιήσεις μεταξύ των ιδρυτικών συνιστωσών έχουν ατονήσει, ωστόσο οι δυο μεγαλύτερες τάσεις του κόμματος αποτελούνται, κατά την πλειονότητά τους, η μεν μία από μέλη των παλαιών οργανώσεων, η δε άλλη από νέους ανένταχτους!
Αναφορικά με τη σημερινή συγκυρία, το Μπλόκο εκτιμά ότι η σοσιαλδημοκρατία, που έχει μεταλλαγεί σε σοσιαλφιλελευθερισμό, βρίσκεται σε αδιέξοδο. Η κυβερνητική συνεργασία είναι αδύνατη. Στην Πορτογαλία το κόμμα του Μάριο Σοάρες, με σημερινό πρωθυπουργό τον Σόκρατες, είναι αυτό που περνάει τις πιο σκληρές νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις, χειρότερες κι από τις περιορισμένες μεταρρυθμίσεις που εισήγαγε η προηγούμενη κυβέρνηση συνεργασίας με την κεντροδεξιά. Το Μπλόκο έχει κάποιες συνομιλίες με την αριστερή τάση του Σοσιαλιστικού Κόμματος Πορτογαλίας, το οποίο περνά κρίση, εκτιμά, όμως, ότι μια πιθανή διάσπαση του ΣΚ θα αποφευχθεί, εφόσον προταθεί ως υποψήφιος για την Προεδρία της χώρας ο σημερινός ηγέτης της αριστερής του τάσης.
Η νεολαία αποτελεί προνομιακό πεδίο παρέμβασης και τροφοδότησης των δυνάμεων του Μπλόκο. Το Μπλόκο θεωρεί ότι η νεολαία σήμερα, όχι μόνον δεν είναι απολίτικη, αλλά ριζοσπαστικοποιημένη, όμως αυτό εκφράζεται με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι στην παραδοσιακή αριστερά, της δεκαετίας του ’70 π.χ., απ’ όπου προήλθαν και τα ιδρυτικά κόμματα του Μπλόκου. Το Νοέμβριο το Μπλόκο σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Κοινωνικών Επιστημών οργανώνει συνέδριο για τον μαρξισμό του σήμερα, για όλες τις πτυχές του κοινωνικού γίγνεσθαι, με συντριπτική συμμετοχή και πλειοψηφία των νέων.
Η σχέση του Μπλόκο με το ΚΚ Πορτογαλίας είναι πολύ τεταμένη. Το τελευταίο έχει σκληρύνει πολύ τη στάση του σε όλα τα επίπεδα: Μαζικές αλλαγές προσώπων στην ηγεσία όλων των φορέων, από τη Βουλή (όπου διέγραψε τη μοναδική γυναίκα βουλευτίνα, η οποία ανεξαρτητοποιήθηκε) μέχρι τα συνδικάτα, όπου απέσυρε από την ηγεσία του αριστερού συνδικάτου (όπου συμμετέχουν συνδικαλιστικά το ΚΚ Πορτογαλίας, το Μπλόκο και αριστεροί σοσιαλδημοκράτες) έναν ιστορικό ηγέτη του ανοιχτό προς τις άλλες δυνάμεις της αριστεράς, και τον αντικατέστησε με έναν “σκληρό”. (Σσ το ΚΚ Π δεν έστειλε στο Μπλόκο την πρόταση που απηύθυνε στην ευρωομάδα της Αριστεράς στο ευρωκοινοβούλιο, αναφορικά με το ιρλανδικό ΟΧΙ, ενώ την έστειλε σε άλλα κομμουνιστικά κόμματα, όπως το ΚΚ Γαλλίας, το ΚΚ Ισπανίας και φυσικά στο δικό μας ΚΚΕ). Πρόσφατα, το ΚΚ Π δημοσίευσε απόφασή του που καταγγέλλει το ΕΚΦ ως “στυλοβάτη” του καπιταλιστικού συστήματος!
Τέλος, αναφορικά με την Ευρώπη, οι ιδρυτικές δυνάμεις του Μπλόκο είχαν ταχθεί κατά της ένταξης της Πορτογαλίας στην τότε ΕΟΚ. Ωστόσο, στο ιδρυτικό συνέδριο του Μπλόκο, αποφάσισαν να πιάσουν τη συζήτηση από τα (τότε) δεδομένα του παρόντος αφήνοντας το παρελθόν στην άκρη. Η λογική που επικράτησε είναι ότι η ΕΕ είναι ένα πεδίο ταξικής αντιπαράθεσης πολύ σημαντικό και γι’ αυτό προκρίνουν την ενότητα των αγώνων των αντινεοφιλελεύθερων, αντικαπιταλιστικών δυνάμεων σε όλα τα επίπεδα, και σ’ αυτό του ΚΕΑ, και της Αντικαπιταλιστικής Διάσκεψης (συμμετέχουν και στα δυο μορφώματα) και φυσικά των κινημάτων. Θεωρούν την αλλαγή των συσχετισμών ιδιαιτέρως κρίσιμη στο εθνικό επίπεδο και σ’ αυτό το επίπεδο θα είναι επικεντρωμένη η προεκλογική τους εκστρατεία το 2009 (έχουν και εθνικές εκλογές). Ενδεικτικά ως προς τις θέσεις τους για την ΕΕ: Σε παλαιότερο τηλεοπτικό ντιμπέιτ, ο εκπρόσωπος του ΚΚ Π είπε ότι η ΕΕ είναι ένα μόρφωμα φτιαγμένο από την άρχουσα τάξη για να προωθεί τα συμφέροντά της. Ο εκπρόσωπος του Μπλόκο ανταπάντησε ότι και το πορτογαλικό κράτος είναι κάτι αντίστοιχο, θα πρέπει λοιπόν να φύγουμε από την Πορτογαλία;
Α.Σ.
Το μεσημέρι της τελευταίας μέρας του Ιούνη, ισραηλινοί τρομοκράτες (κομάντος του Ισραήλ) κατέλαβαν το (γνωστό μας πια) σκάφος Αρίων (νέο όνομα Spirit of Humanity) του κινήματος Free Gaza Movement.
Το σκάφος, υπό ελληνική σημαία, μετέφερε στη πολιορκημένη Γάζα εφόδια (φάρμακα, παιχνίδια, οικοδομικά υλικά, μερικά ελαιόδεντρα) και φυσικά κουράγιο στους πολύπαθους και μαρτυρικούς Παλαιστίνιους. Οι ισραηλινοί κατέλαβαν το πλοίο σε διεθνή νερά, 23 μίλια έξω από τη Γάζα, και συνέλαβαν και απήγαγαν σε διάφορα σημεία του Ισραήλ και τους 21 επιβάτες ακτιβιστές από διάφορες χώρες. Ανάμεσά τους η αμερικανίδα βουλευτής και πρώην υποψήφια πρόεδρος των Η.Π.Α. Σ. ΜακΚίνυ αλλά και η βραβευμένη με Νομπέλ Ειρήνης Μ. Μαγκουάιρ.
Η κα Μπακογιάννη είπε ότι έκανε διάβημα διαμαρτυρίας δηλώνοντας «όπως έχουμε πει και στο παρελθόν κάθε νόμιμη δραστηριότητα μη κυβερνητικών οργανώσεων πρέπει να είναι ελεύθερη αλλά είχαμε ενημερώσει για τους σοβαρούς κινδύνους ασφαλείας που ενέχει η σχεδιαζόμενη προσπάθεια διέλευσης από τη θαλάσσια κλειστή στρατιωτική ζώνη που έχει καθορίσει το Ισραήλ στα ανοιχτά της Γάζας» ενώ την επόμενη πληροφορίες ανέφεραν ότι οι Ισραηλινοί ανακοίνωσαν ότι άφησαν 2 ομήρους ελεύθερους ενώ άλλοι έξη απελάθηκαν στην Αγγλία.
Αυτό που κάνει (;) εντύπωση πάντως είναι η για δεύτερη παρόμοια φορά “περίεργη” σιωπή ιχθύος των διαφόρων ελληναράδων, διαφόρων χρωμάτων, και ξέρετε ποιους εννοώ. Αυτούς που όταν είναι να κάνουν τους ήρωες επιτίθενται σε ανυπεράσπιστους πρόσφυγες, βοηθούν τους «καημένους νοικοκυραίους» να αντιμετωπίσουν τη μάστιγα των βρωμιάρηδων, διαδηλώνουν κατά του καψίματος κάποιας σημαίας από “αντεθνικά στοιχεία” ή ενός πλαστικού δέντρου στην πλατεία, φωνασκούν περί χαμένων πατρίδων και δηλώνουν ανά πάσα στιγμή έτοιμοι να καταλάβουν κάποια γειτονική χώρα γιατί δεν τους αρέσει το όνομα ή να μεγαλουργήσουν ως ¨Έλληνες¨ γνήσιοι απόγονοι του Μεγαλέξανδρου. Τώρα που κάποιοι – αντίστοιχοι τους (;!) – καταλαμβάνουν ελληνικό έδαφος – έτσι θεωρείται πλοίο με ελληνική σημαία σε διεθνή ύδατα, όπως και μια βραχονησίδα δηλαδή- εξαφανίζονται. Για να εμφανιστούν και πάλι λάβροι την επόμενη και να τσιρίξουν και πάλι για την ευγενή καταγωγή τους, τα ιδεώδη τους που υπερέχουν πάντων, κλπ.
(ΔιΠ. πηγές: http://www.tvxs.gr/v15334, http://r-freepalestine.blogspot.com/2009/07/free-gaza.html )
Ο γιατρός Χάλεντ Καμπάνι, παλαιστίνιος από την Ιερουσαλήμ και μόνιμος κάτοικος Πρέβεζας εδώ και πολλά χρόνια, χειρουργός ορθοπεδικός-τραυματολόγος στην ειδικότητα, μέλος της επιτροπής αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό μας μιλάει για τις εμπειρίες του στο πρόσφατο περιπετειώδες ταξίδι του στην Γάζα. Το ταξίδι έγινε στο δεύτερο δεκαπενθήμερο του Γενάρη του 2009, όταν η φονική εισβολή των ισραηλινών στη Γάζα ήταν ακόμη σε εξέλιξη. Μας μιλάει για την απόπειρα να σπάσει ο κλοιός της Γάζας από θαλάσσης με το πλοιάριο «Αρίων» του κινήματος Ελεύθερη Γάζα (Free Gaza Movement) καθώς και για τις εικόνες καταστροφής και γενοκτονίας που συνάντησε στη Γάζα όταν πλέον κατάφερε να φθάσει στην Γάζα μέσω Αιγύπτου. Την συνέντευξη πήρε ο Διονύσης Παπανίκος.
- Να ξεκινήσουμε με το ταξίδι με το πλοιάριο «Αρίων» στην προσπάθεια του κινήματος Ελεύθερη Γάζα (Free Gaza) να σπάσει τον αποκλεισμό.
Το ταξίδι ξεκίνησε δύο μέρες πριν τον απόπλου του Αρίωνα, με ένα e-mail που έστειλα στο Free Gaza και την θετική τους απάντηση για συμμετοχή μου.
Η συμμετοχή μου είχε δύο κίνητρα. Το πρώτο είναι το ανθρωπιστικό, ως γιατρός-τραυματιολόγος και το δεύτερο ως Παλαιστίνιος. Διάλεξα το πλοίο γιατί είχε και συμβολική σημασία. Κατά της εισβολής του Ισραήλ στη Γάζα και κατά του αποκλεισμού της από τον έξω κόσμο. Κατά των βομβαρδισμών και ενάντια στα εγκλήματα πολέμου του Ισραήλ στην περιοχή. Ενάντια στη χρήση απαγορευμένων όπλων (βόμβες φωσφόρου, πύραυλοι ταλάντωσης (Dime) και όπλων μαζικής καταστροφής. Ήθελα να διαμαρτυρηθώ με αυτό τον τρόπο και όχι πηγαίνοντας μέσω Αιγύπτου, οδικά. Ήξερα ότι ήταν επικίνδυνο με το κακό προηγούμενο του πλοίου Dignity, που χτυπήθηκε από το Ισραήλ. Και τώρα από την αρχή οι Ισραηλινοί προσπάθησαν να εμποδίσουν αυτό το ταξίδι τόσο με διπλωματία όσο και με σαμποτάζ.
Στον πρώτο απόπλου από την Λάρνακα μετά από τρεις ώρες σταμάτησε η μια ηλεκτρογεννήτρια εξαιτίας νοθευμένου καυσίμου. Με θαλασσοταραχή γυρίσαμε στη Λάρνακα, επισκευάσαμε τη βλάβη, αλλάξαμε το καύσιμο και ξεκινήσαμε πάλι. Αλλά με μερικές αποχωρήσεις. Από τα 32 άτομα μείναμε 21 από τους οποίους οι 12 Έλληνες. Αποχώρησαν τα διεθνή κανάλια CNN, BBC και Αλτζαζίρα και έμεινε μόνο το MEGA με τον δημοσιογράφο Γιάννη Κανελάκη, δημοσιογράφος από το Έθνος και ξένοι δημοσιογράφοι από την Γαλλία, Ισπανία και Βάλγιο.. Συνεχίσαμε. Το πλοίο είχε Ελληνική σημαία και είμαστε σε συνεχή επικοινωνία με την Ελλάδα και την Κύπρο. Η επικοινωνία μας γινόταν στα βραχέα κύματα (κανάλι 16) για να μη μπορούν να μας κάνουν παρεμβολές και να μπορούν οι συνομιλίες μας να καταγράφονται σε όλη την ανατολική Μεσόγειο. Στα μέσα περίπου μεταξύ Κύπρου και Γάζας, 90 ναυτικά μίλια από την στεριά, σε διεθνή ύδατα, δεχθήκαμε την πρώτη παρενόχληση από τους Ισραηλινούς. Μας περικύκλωσαν.
- Αυτό δεν είναι τρομοκρατική ενέργεια; Τι διαφορετικό κάνουν οι διάφοροι πειρατές;
Αυτό είπαμε, ότι είναι τρομοκρατική-πειρατική ενέργεια για την οποία το Ισραήλ θα πρέπει να λογοδοτήσει για κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Θέλω να πιστεύω ότι τουλάχιστον κάποιο Ευρωπαίοι διπλωμάτες και δημοσιογράφοι έχουν κάνει ήδη τις απαραίτητες ενέργειες προς τα διεθνή δικαστήρια.
Συνεχίσαμε την πορεία μας με μεγάλη δυσκολία εξαιτίας των απειλητικών ελιγμών των Ισραηλινών που μας έκοβαν τον δρόμο βγάζοντας μας από την πορεία. Η δεξιοτεχνία των δύο Κρητικών καπεταναίων απέτρεψε τον εμβολισμό μας. Πιστεύω ότι ο συμβολισμός πέτυχε τον σκοπό του και το Ισραήλ έκανε το λάθος να απειλήσει ανθρωπιστική αποστολή σε διεθνή νερά. Είχαμε δηλώσει τις ιδιότητες μας , γιατροί, βουλευτές, διπλωμάτες, δημοσιογράφοι. Το φορτίο μας των 5,5 τόνων φάρμακα επίσης ήταν δηλωμένο. Πιστεύω ότι όσο επικίνδυνο άλλο τόσο σημαντικό ήταν το να ανοιχτεί ένας ανθρωπιστικός διάδρομος προς την Γάζα. Τότε ρωτηθήκαμε από τους συντονιστές εάν θέλαμε να συνεχίσουμε και επειδή υπήρξαν δύο που το αρνήθηκαν γυρίσαμε στην Λάρνακα στις 16/1.
- Εσύ όμως συνέχισες.
Γύρισα στην Αθήνα και από εκεί αεροπορικώς πήγα στο Κάιρο. Από εκεί οδικώς μέσω Σινά στην πόλη Αλ Αρίς και στο πέρασμα του Ραφά, στα σύνορα με την Γάζα. Για να με αφήσουν να μπω στη Ράφα της Γάζας έπρεπε να είχα μαζί μου ειδικό χαρτί από την Ελληνική πρεσβεία – πράγμα που ο Έλληνας πρέσβης μου είχε δώσει χωρίς καθυστέρηση. Έπρεπε επίσης να είχα υπογράψει υπεύθυνη δήλωση ότι το ταξίδι γίνεται με δική μου ευθύνη. Την πρώτη φορά οι Αιγύπτιοι δεν μου επέτρεψαν την είσοδο. Την επόμενη (23/1) κατάφερα να περάσω στη Ράφα και από εκεί συνέχισα το ταξίδι μου προς την Γάζα. Σε όλη την διαδρομή από την Ράφα μέχρι το Αλ Σιφά νοσοκομείο στην πόλη Γάζα έβλεπα τεράστιες καταστροφές. Όλα σχεδόν ήταν κατεστραμμένα (σπίτια, δρόμοι, υποδομές κλπ.). Την ίδια μέρα οι Παλαιστίνιοι μέσω των υπόγειων σηράγγων περνούσαν υγραέριο και τρόφιμα από την Αίγυπτο προς την Γάζα και σχημάτιζαν ουρές για να πορμηθευτούν φιάλες υγραερίου..
Έφθασα στη Γάζα και πήγα στο νοσοκομείο Αλ Σιφά. Είναι το νοσοκομείο που δέχθηκε τον μεγαλύτερο όγκο τραυματιών και μαρτύρων (νεκρών) . Όταν για παράδειγμα τις 2 πρώτες ώρες της επίθεσης τα 80 F16 χτύπησαν τη Γάζα, το Αλ Σιφά δέχθηκε 1000 βαριά τραυματισμένους και 200 μάρτυρες. Φαντασθείτε τον όγκο αλλά και τις συνθήκες εργασίας των γιατρών.
Στις 6 χειρουργικές αίθουσες λειτουργούσαν 12 χειρουργικά τραπέζια ταυτόχρονα. Εγώ έφτασα στο Αλ Σιφά την 23η μέρα του πολέμου αλλά η Γάζα συνέχιζε να αιμορραγεί. Πολλούς τραυματίες οι γιατροί λόγω όγκου δουλειάς τους έδιωχναν στα σπίτια τους για να τους δουν μετά εθελοντές γιατροί – σαν εμένα – από όλο τον κόσμο και όλων των ειδικοτήτων που συνεργάζονταν με τους Παλαιστίνιους συναδέλφους τους..
Τι βομβαρδισμένο κτίριο της Παλαιστινιακής Βουλής στη Γάζα
Η πόλη ήταν κατεστραμμένη. Κύριοι στόχοι των Ισραηλινών ήταν σχολεία και νοσοκομεία. Το νεόδμητο τμήμα του μεγάλου νοσοκομείου Αλ Ουάφα χτυπήθηκε πριν ακόμα λειτουργήσει, το΄ιδιο και το παλιό Αλ Ουαφά, η παιδιατρική πτέρυγγα του Αλ Σιφά, το νοσοκομείο Αλ Κούντς και άλλα. Χτυπήθηκαν επίσης δημόσια κτίρια (πχ.η Βουλή) ακόμη και πέντε νεκροταφεία. Ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα ισοπεδώθηκαν.
- Οι ανθρώπινες απώλειες ;
Από τους συνολικά 1330 νεκρούς μόνο οι 48 ήταν μαχητές της Χαμάς. Οι υπόλοιποι άοπλοι πολίτες. Από αυτούς τα 500 περίπου παιδιά και 200 γυναίκες.
Το Ισραήλ είχε 83 νεκρούς στρατιώτες. Τα υπολείμματα των ισραηλινών τάνκς στις άκρες των δρόμων δείχνουν ότι υπήρξε μεγάλη αντίσταση. Επομένως οι Ισραηλινοί δεν υποχώρησαν για ανθρωπιστικούς λόγους.
Υπόλοιπο ερπύστριας ισραηλινού τανκ στην άκρη δρόμου της Γάζας
Στους τραυματίες κυριαρχούν οι ακρωτηριασμένοι με πρόσθετη βλάβη στα γεννητικά όργανα. Οι ακρωτηριασμοί δεν ήταν απλοί αλλά συνδυάζονταν με εγκαύματα. Κυριότερη αιτία οι πύραυλοι ταλάντωσης (Dime). Αυτοί είναι μικρού μεγέθους πύραυλοι που διεισδύουν στο έδαφος σε βάθος 3-4 μέτρων αφήνοντα μια τρύπα 10 εκατοστών. Την στιγμή της πρόσκρουσης εκτινάσσονται κύκλοι φωτιάς που ακρωτηριάζουν σαν χειρουργικός τροχός με ταυτόχρονα κάψιμο της πληγής. Αρκετοί από τους τραυματίες επιζούν αλλά είναι μόνιμα ανίκανοι να εργασθούν ή και να κινηθούν. Οι εκτινασσόμενοι κύκλοι φωτιάς ενδέχεται να είναι συνδυασμός ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας με λέιζερ. Χαρακτηριστικό είναι ότι δεν καταστρέφουν παρά μόνο ιστούς που περιέχουν νερό. Δεν καταστρέφει κτίρια ή αντικείμενα εκτός από δεξαμενές νερού. Άλλο όπλο είναι συνδυασμός μικρού και μεγάλου πυραύλου. Ο μικρός προηγείται κατά 1,5 περίπου λεπτό δείχνοντας τον στόχο. Ο μεγάλος μπαίνει από την στέγη και φτάνει στα θεμέλια του κτιρίου τα οποία εκτινάσσει δε απόσταση καταστρέφοντας ολοσχερώς το κτίριο και προκαλώντας μαζική καταστροφή των γειτονικών κτισμάτων.
Έτσι έγινε με το κτίριο ενός εκ των αξιωματούχων της Χαμάς που σκοτώθηκε μαζί με τα 11 παιδιά του. Αυτό συνέβη και με το σπίτι του πρώην υπουργού εσωτερικών της Παλαιστίνης, του κ. Σιάμ. Στη θέση του σπιτιού υπάρχει σήμερα μια μεγάλη τρύπα στο έδαφος. Τα γειτονικά κτίρια είχαν μεγάλες καταστροφές στο ισόγειο και στον πρώτο όροφο ενώ οι πιο ψηλά όροφοι είχαν μικρότερες. Αυτό δείχνει ότι ο πύραυλος δημιούργησε ένα είδος μανιταριού στο αντίστοιχο ύψος. Αυτό δημιουργείται από όπλα που πιθανώς να έχουν απεμπλουτισμένο ουράνιο που προκαλούν καρκίνο. Και αυτό ερευνάται..
Χρησιμοποιήθηκαν επίσης σε μεγάλες ποσότητες βόμβες λευκού φωσφόρου κύρια κατά σχολείων και νοσοκομείων. Τέτοια είναι η περίπτωση του σχολείου του ΟΗΕ όπου φωτογράφισα καμένα θρανία κλπ. Εδώ σκοτώθηκαν πάνω από 40 άμαχοι. Ο λευκός φώσφορος προκαλεί εγκαύματα διεισδύοντας στους ιστούς και οδηγεί σε ακρωτηριασμούς. Τέτοιους ακρωτηριασμούς και εγκαύματα υπέστησαν πολλοί οδηγοί και πληρώματα ασθενοφόρων.
Από τα 30 άτομα του προσωπικού των ασθενοφόρων του νοσοκομείου Αλ Σιφά χάθηκαν οι 14. Στην ταράτσα του νοσοκομείου Αλ Ουάφα είδα υπολείμματα τέτοιου φωσφόρου και τα βιντεοσκόπησα.
- Ποιά είναι η εικόνα της καθημερινής ζωής στη Γάζα που άφησες φεύγοντας;
Η ζωή στους καταυλισμούς της Γάζας ήταν δύσκολα και χωρίς τους βομβαρδισμούς. Φανταστείτε σήμερα. Η κυκλοφορία γίνεται με κάρα που σέρνουν γαϊδούρια γιατί δεν υπάρχει πετρέλαιο. Δεν χτυπήθηκε η ηλεκτρική εταιρεία αλλά αφού λειτουργεί με πετρέλαιο δεν μπορούσε να λειτουργήσει. Τα δίκτυα νερού κλπ. καταστράφηκαν. Ξεκληρίστηκαν ολόκληρες οικογένειες όπως η οικογένεια Σαμούνε που μετρούσε 45 άτομα. Μαρτυρίες ακόμη αναφέρουν ότι μερικοί Ισραηλινοί στρατιώτες ρωτούσαν τις μάνες ποιο παιδί τους να σκοτώσουν πρώτο. Αν αυτά δεν είναι εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας τότε ποια είναι;
Κλείνοντας να πούμε ότι ο πόλεμος δεν τέλειωσε. Το Ισραήλ εξακολουθεί να χτυπάει ακόμη. Μια μέρα πριν φύγω χτυπήθηκε το κτίριο των διαβατηρίων στο κέντρο της πόλης και κοντά στο νοσοκομείο Αλ Σιφά. Στην Ράφα, φεύγοντας χτυπήθηκε αυτοκίνητο με πέντε μαθητές που επέστρεφαν από το σχολείο. Η Γάζα συνεχίζει να αιμορραγεί. Η Χαμάς σήμερα ζητάει πρώτα την απελευθέρωση των κρατουμένων που βρίσκονται για πάνω από 30 χρόνια στις φυλακές και δεύτερο την λύση του αποκλεισμού.
Η Χαμάς είχε 4 αιχμαλώτους στρατιωτικούς του Ισραήλ. Εκ των οποίων ο ένας υψηλόβαθμος. Τους χαμηλόβαθμους τους σκότωσαν ισραηλινοί πύραυλοι κάτι που υποδεικνύει ότι μάλλον έχουν εμφυτεύσει τσιπάκια (μηχανισμούς) εντοπισμού στα σώματα των χαμηλόβαθμων για να μην αφήνουν ομήρους στα χέρια της Χαμάς.
Σύμφωνα με το υπουργείο υγείας της Γάζας στην τελευταία εισβολή έγιναν 123 ακρωτηριασμοί ενώ συνολικά τα τελευταία 5 χρόνια οι ακρωτηριασμοί, κύρια από θραύσματα, ξεπερνούν τους 500.
Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για νίκη καθώς ο πόλεμος συνεχίζεται όπως και η κατοχή της Παλαιστίνης. Το Ισραήλ δεν κατάφερε να καταστρέψει την Χαμάς. Το μόνο που κατάφεραν κάποιοι ισραηλινοί φονιάδες είναι να αυξήσουν την σχετική δημοτικότητα μέσα στο Ισραήλ ενόψει και των εκλογών. Το δεύτερο σίγουρο είναι ότι έχουν γίνει εγκλήματα πολέμου με πολύ άσχημο και φρικτό τρόπο και πρέπει να συλληφθούν και να δικασθούν οι υπεύθυνοι
- Κλείνοντας να ρωτήσω ποια βοήθεια -εκτός της ηθικής μας στήριξης στον λαό της Γάζας – μπορεί να δοθεί ή να σταλεί προς την Γάζα από μας τους απέξω;
Ίσως φάρμακα, επιδερμικά υλικά, αναπηρικά καρότσια, κουβέρτες κλπ. Γίνεται ακόμη μια προσπάθεια κατασκευής τεχνητών μελών για τους ακρωτηριασμένους. Είναι επίσης αρκετές περιπτώσεις με παραλύσεις των περιφερειακών νεύρων από θραύσματα που πρέπει να αντιμετωπισθούν χειρουργικά από εξειδικευμένη ομάδα στις μεταμοσχεύσεις νεύρων.
Αλλά από ότι νιώθω ως Παλαιστίνιος και από την εντύπωση που μου άφησαν οι συμπατριώτες μου στην Γάζα, ο λαός αυτός δεν έχει ανάγκη μόνο την ανθρωπιστική βοήθεια. Περισσότερο από την ηθική και έμπρακτη πολιτική στήριξη και θέση έχει ανάγκη.
Τους αποκλεισμένους κατοίκους της μαρτυρικής Γάζας επιδιώκει να συναντήσει ελληνική αντιπροσωπεία αποτελούμενη από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Τάσο Κουράκη και Γιάννη Μπανιά, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ, της Ιντιφάντα, συνδικαλιστικά στελέχη και εκπροσώπους κοινωνικών κινημάτων. Η αντιπροσωπεία έφτασε στο Κάιρο και από εκεί θα προσπαθήσει μαζί με ευρωβουλευτές του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς να περάσει μέσω της Ράφα στην Γάζα.
Παράλληλα το πλοιάριο Αρίων, μετά την επισκευή βλάβης, ξεκίνησε και πάλι από την Λάρνακα με προορισμό την Γάζα. Οι δύο όμως βουλευτές (Σακοράφα και Δρίτσας) αναχώρησαν αεροπορικώς για Κάιρο για να συναντήσουν την υπόλοιπη αποστολή.
ΔιΠ
Η Γάζα ισοπεδώνεται. Άταφοι οι νεκροί. Η Παλαιστίνη πεθαίνει καθημερινά. Δεν μπορεί να είναι χειρότερη η Κόλαση από τη Λωρίδα της Γάζας σήμερα, με τους βομβαρδισμούς των Ισραηλινών – τους αγριότερους και τους φονικότερους τα τελευταία 60 χρόνια. Με «άλλοθι» την Χαμάς … με τις ΗΠΑ να τους υποστηρίζουν - ο σφαγέας Μπους σε διακοπές στο Τέξας και ο εν αναμονή, άλαλος !!! στην Χαβάη, με την ανοχή όλων των ισχυρών παρά τις «εκκλήσεις» και τα συνήθη μεγάλα λόγια . Το πένθος ταιριάζει σε όλους μας και όχι μόνο στην μαρτυρική Παλαιστίνη και γενικότερα στην Μέση Ανατολή μπαίνοντας στο 2009.
Η κραυγή της μάνας του νεκρού παιδιού, συγκλονίζει “Που είστε μεγάλοι ηγέτες ισχυροί; Γιατί δεν αφήνετε τις καρέκλες των σαλονιών σας να έλθετε εδώ να δείτε την γενοκτονία στην Γάζα;
Περισσεύει και η ντροπή !!!
Θάνατος. Θάνατος Παλαιστινίων κατά προτίμηση, αλλά και άλλων Αράβων. Αυτός είναι ο σύγχρονος θεός του αιμοσταγούς, κράτους του Ισραήλ. Εκατόμβες Παλαιστινίων της Λωρίδας της Γάζας προσφέρονται πάλι θυσία στην ακόρεστη δίψα του Τελ Αβίβ για αίμα. Αμύνονται, λέει οι Ισραηλινοί στις ρουκέτες της Χαμάς!!!
Όσοι σήμερα οχυρώνονται πίσω από τις ρουκέτες της Χαμάς για να δικαιολογήσουν «τις ίσες αποστάσεις» τουλάχιστον υποκρίνονται αδιάντροπα. Ποιος έχει κάνει «κουρελόχαρτο» τις αποφάσεις του ΟΗΕ για το Παλαιστινιακό ; Ποιος συνεχίζει να υψώνει «τείχη αίσχους»; Αλλά τι έκανε ο ΟΗΕ και το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για να τις επιβάλει ;
Έχουν περάσει ήδη έξη και πλέον μήνες από τότε που υπογράφηκε η εξάμηνη ανακωχή με την οποία το Ισραήλ ανέλαβε την υποχρέωση να επιτρέψει την ομαλή ροή εφοδίων προς την Γάζα. Παραβίασε κυνικά την υπόσχεσή του. Αντί των 500-600 φορτηγών που τροφοδοτούσαν ημερήσια την Γάζα πριν τον αποκλεισμό στους μήνες της ανακωχής είχαν γίνει μόνο 90.
Το Ισραήλ προσπαθεί να εμφανισθεί σαν θύμα των «τρομοκρατών» της Χαμάς. Άθλια προπαγάνδα. Η κυβέρνηση του Ισραήλ έχει απόλυτα την ίδια νομιμότητα που έχει και η Χαμάς. Η Χαμάς είναι η παράταξη που στις 26 Ιανουαρίου 2006 κέρδισε τις πιο δημοκρατικές εκλογές που έχουν γίνει ποτέ στην Παλαιστίνη – τις οποίες σημειώτεον διεξήγαγε η κυβέρνηση της Φατάχ, με απόλυτη πλειοψηφία 74 εδρών επί συνόλου 132, η Χαμάς πήρε λαϊκή εντολή να κυβερνήσει όλη την Παλαιστίνη.
Και όμως στις 7 Απριλίου 2006 οι ΗΠΑ και ΕΕ μποϊκοτάρουν την νέα κυβέρνηση διακόπτοντας την αποστολή βοήθειας με στόχο να εξαναγκάσουν την Χαμάς να αναγνωρίσει το Ισραήλ.
Όλοι φοβούνται την Χαμάς, Ισραήλ, Αμερικανοί, Ευρωπαίοι, Άραβες ηγέτες. επειδή εκπροσωπεί την σημερινή εκδοχή της ανυποχώρητης παλαιστινιακής αντίστασης.
Η ελληνική κυβέρνηση διατηρεί συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ εδώ και 12 χρόνια. Τον περασμένο Ιούνιο κάνει κοινή άσκηση με το όνομα «ένδοξος Σπαρτιάτης» που είχε χαρακτηρισθεί «πρόβα πολέμου» του Ισραήλ στο Ιράν πλήττοντας την διεθνή εικόνα της χώρας μας και μέχρι τώρα αρκείται στην αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας !!! ( Δεν γνωρίζουμε ακόμα αν έχει πάει στον προορισμό της μιας και το Ισραήλ απαγορεύει την είσοδο στην Γάζα.)
Τον ερχόμενο Απρίλη συμπληρώνονται 56 χρόνια από το ολοκαύτωμα που πάνω από έξη εκατομμύρια Εβραίοι οδηγήθηκαν σε φρικτό θάνατο στα κρεματόρια των Ναζί. Σήμερα η ιστορία γράφεται με το αθώο αίμα του Παλαιστινιακού Λαού στα νέα κρεματόρια της Γάζας. Τανκ και πύραυλοι από την μια, σφεντόνες με πέτρες οι μικροί Δαυίδ από την άλλη.
Και οι χώρες που απαρτίζουν τα Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ χρόνια τώρα καταπίνουν την φτυσιά που τους πετάει το κράτος-τρόμος του Ισραήλ και μαζί με την φτυσιά καταπίνουν την γλώσσα της υποκρισίας, της υποταγής, της ανικανότητας και της συνενοχής σε όλα τα εγκλήματα κατά του κόσμου των φτωχών.
Δεν μπορεί ο ΟΗΕ. ΚΑΛΥΤΕΡΑ!!! Να πέσει επιτέλους η μάσκα του ψέματος και της υποκρισίας. Ποτέ δεν μπορούσε. Ανίκανο πιόνι στα χέρια της εκάστοτε εξουσίας των ισχυρών. Χθες μια παλάντζα ανάμεσα σε ΕΣΣΔ και ΗΠΑ και σήμερα ξεδιάντροπα υπηρέτης της μιας και μόνης υπερδύναμης μετά των κολαούζων και λιμοκοντόρων τους.
Οι χώρες μέλη του συμβουλίου ασφαλείας του ΟΗΕ αιματοκυλούν αδιάκοπα όλο τον κόσμο για το κέρδος και την εξουσία.
Είμαστε όλοι ανυποψίαστοι εσώκλειστοι όταν οι Παλαιστίνιοι είναι τρομοκράτες. Όταν οι Αφγανοί είναι τρομοκράτες. Όταν οι Κούρδοι είναι τρομοκράτες. Όταν το δίκαιο γράμμα, η γνώμη, η αντίρρηση, είναι τρομοκράτης. Όταν η ιδέα είναι τρομοκράτης. Όταν η σκέψη είναι τρομοκράτης.
Είμαστε όλοι υποψήφιοι εσώκλειστοι. Από την τρομοκρατία των ΗΠΑ που επιτίθεται, δολοφονεί, αυθαιρετεί, που δεν δέχεται το Δίκαιο, που παραποιεί και ψεύδεται στο όνομα της δικής της ευημερίας. Από τον ανώτερο πολιτισμό του νέου Γ’ Ράιχ, την τρομοκρατία της Ευρώπης, που συμμετέχει σε κάθε έγκλημα κατά των λαών και κρατών, που ληστεύει τον πλούτο των φτωχών, που αυθαιρετεί σε κάθε Δίκαιο ασύμφορο και που δεν δειλιάζει ακόμα και να πει ότι μετέχει στο έγκλημα. Τέτοια κατάντια.
Δεν έχει αθώους ο πόλεμος αυτός. Μόνοι αθώοι, τα παιδιά και οι άμαχοι είναι τα θύματα του νέου πολέμου. Τα μόνα θύματα που φεύγουν από την ζωή δίχως να προβάλουν αντίσταση και με την απορία μέσα στα μάτια τους. Όλοι οι άλλοι συμμετέχουμε. Με την φωνή, μα πιο πολύ με την σιωπή μας. Άμα τελειώσει ο πόλεμος στην Παλαιστίνη ή όπου, αλλού μεταφερθεί εκεί στην Κεντρική Ασία ή στη γειτονιά μας, πάνω στα αποκαΐδια και τα συντρίμμια σαν ύαινες και γύπες θα πάνε να καθαρίσουν τον τόπο για να οικοδομηθεί η νέα τάξη του προτεκτοράτου των ΗΠΑ, σ’ αυτό θα έχουμε συμβάλλει και εμείς. Και τότε πως θα σταθούμε μπροστά στο Δικαστήριο της Συνείδησης της Ιστορίας να δηλώσουμε την Απουσία μας, για ποιο μέλλον των παιδιών μας και της χώρας που τις τύχες της θα διαφεντεύουν οι σωτήρες της Ευρώπης; Ας το σκεφθούμε και να δράσουμε τώρα ….
Να σταματήσει τώρα η γενοκτονία. Είμαστε όλοι Παλαιστίνιοι.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΛΑΟ ν. ΠΡΕΒΕΖΑΣ
Μέλος της επιτροπής αλληλεγγύης, ο συμπολίτης μας γιατρός Χάλεντ Καμπάνι, αποφάσισε να συμμετάσχει στην προσπάθεια του κινήματος Free Gaza Movement για σπάσιμο του κλοιού της Γάζας και παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας.
Στην ίδια αποστολή συμμετέχουν και άλλοι ακτιβιστές, εκπρόσωποι μεγάλων διεθνών ΜΜΕ καθώς και οι βουλευτές Θ. Δρίτσας (Σύριζα) και Σ. Σακοράφα (Πασόκ). Ευχόμαστε καλή επιτυχία στην όντως δύσκολη αυτή αποστολή.
σ.σ. Τελικά οι Ισραηλινοί τα ξημερώματα της Πέμπτης (15/1) ανάγκασαν τον Αρίωνα να επιστρέψει στην Λάρνακα.
Η χώρα μας βιώνει μια κρίση αναπτυξιακής στρατηγικής λόγω των πολιτικών επιλογών του παρελθόντος αλλά και εξαιτίας της πολιτικής που εφαρμόζεται σήμερα, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον προϋπολογισμό του 2009 που αντί να αμβλύνει, επιδεινώνει τις συνέπειες της κρίσης, υποστήριξε ο βουλευτής Β΄ Αθηνών του ΣΥΡΙΖΑ Γ. Δραγασάκης μιλώντας σε εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ με θέμα «Παγκόσμια Κρίση-Η επιστροφή του Μαρξ-Επιστροφή στο Μέλλον».
- Ο Γ. Δραγασάκης σημείωσε ότι ο προϋπολογισμός που κατατέθηκε είναι εκτός τόπου και χρόνου και εφόσον υλοποιηθεί ως έχει θα επιδεινώσει την οικονομική κρίση και την ανεργία. Όπως είπε, η κυβέρνηση αντί να υλοποιεί ένα σχέδιο ανάσχεσης της κρίσης, αντιμετώπισης των συνεπειών της και εξόδου απ’ αυτήν, πράττει το αντίθετο μειώνοντας τις δημόσιες επενδύσεις και τους πραγματικούς μισθούς και αυξάνοντας τους φόρους στα χαμηλά και μεσαία εισοδηματικά στρώματα.
- Σχολιάζοντας τις κρατικές πολιτικές αντιμετώπισης της κρίσης από διάφορες χώρες, (π. χ σχέδιο Μπράουν) ο Γ. Δραγασάκης υποστήριξε ότι δεν έχουν καμία σχέση με την αριστερά. Αντίθετα αποτελούν προσπάθεια απορρόφησης του κόστος που προκαλεί η οικονομική κρίση το οποίο όμως στη συνέχεια θα επιχειρηθεί να μετακυλιστεί πλήρως στους εργαζόμενους. Σύμφωνα με τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, «χωρίς μια ισχυρή αριστερά και την διαμόρφωση ενός συνολικού πολιτικού σχεδίου για την ανατροπή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών δεν μπορεί να υπάρξει μόνιμη διέξοδος από την κρίση». Δεν απέκλεισε, μάλιστα, το κίνδυνο εγκαθίδρυσης ενός αυταρχικού νεοφιλελευθερισμού, δηλαδή ενός μίγματος ελεύθερης αγοράς και αυταρχικού κράτους προκειμένου οι εργαζόμενοι να πληρώσουν τα «σπασμένα» της κρίσης με ελάχιστες δυνατότητες αντίδρασης.
- Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ υποστήριξε ότι η κρίση δημιουργεί δυνατότητες αλλά θέτει και απαιτήσεις στην Αριστερά. «Πρέπει να συνδυάσουμε την πάλη ενάντια στην κρίση με τη συνεχή προσπάθεια για ενδυνάμωση της αριστεράς, διεύρυνσης και ενίσχυσης του ΣΥΡΙΖΑ» υπογράμμισε ο Γ. Δραγασάκης κάνοντας παράλληλα λόγο για «θεωρητικό και ιδεολογικό επανεξοπλισμό του αριστερού κινήματος». Και κατέληξε την ομιλία του λέγοντας ότι, «επιστροφή στο Μαρξ σημαίνει να ξανακάνουμε την υπόθεση του σοσιαλισμού υπόθεση των απλών ανθρώπων, των εργαζόμενων τάξεων και όχι υπόθεση κάποιων αυτοματισμών που κινούν την ιστορία ερήμην των κοινωνικών και των πολιτικών αγώνων των ίδιων των εργαζόμενων και των πολιτών».
Το σύνθημα που κυριάρχησε στην εκλογή του Ομπάμα ήταν η λέξη ΑΛΛΑΓΗ.
Σε μας τους Έλληνες κάτι θυμίζει αυτή η λέξη, τι προσδοκίες καλλιέργησε αλλά και τι απογοητεύσεις δημιούργησε . Θα συμβεί άραγε και στην Αμερική το ίδιο;
Παλλαϊκό πολιτικό αίτημα τότε ήταν η απαλλαγή από την αντιδραστική δεξιά και κοινωνικό αίτημα ήταν η ελευθερία του λόγου και η άνοδος του βιοτικού επιπέδου του μη προνομιούχου Έλληνα.
Στην Αμερική η λέξη ΑΛΛΑΓΗ σημαίνει για το μέσο αμερικανό ότι αφήνει πίσω του την σκοτεινή εποχή του Μπούς για κάτι καλύτερο
Η διακυβέρνηση Μπούς χαρακτηρίστηκε από άνευ προηγούμενου οπισθοδρόμηση.Σε όλους τους τομείς, κοινωνικά, πολιτικά, ηθικά, οικονομικά, η Αμερική πήγε 50 χρόνια πίσω.
Η επικράτηση των «αναβαπτισμένων χριστιανών» ακραία ευαγγελική οργάνωση σε συνεργασία με εβραϊκές δογματικές αιρέσεις προσπάθησαν να φέρουν τον μεσαίωνα στην Αμερική. Στα σχολεία απαγόρευσαν την εξελικτική θεωρία του Δαρβίνου και την αντικατέστησαν με τον ευφυές σχεδιασμό. Σε πολλές πολιτείες απαγορεύτηκε η αντισύλληψη με πογκρόμ εναντίον των γιατρών, τα δικαιώματα των γυναικών περιορίστηκαν. Ο φονταμενταλισμός του Μπούς και της παρέας του ξεπερνούσε τον φονταμενταλισμό των μουσουλμάνων του Μπιν Λάντεν.
Σε κοινωνικό επίπεδο αυξηθήκαν οι κοινωνικές ανισότητες. Μεγάλωσαν οι στρατιές των ανέργων, των ανασφάλιστων και των άστεγων.
Ο φόβος της τρομοκρατίας κυριαρχούσε, με τον αμερικανό πολίτη να ζει σε μόνιμη ανασφάλεια και τον πόλεμο στο Ιράκ πρώτη είδηση στα δελτία.
Μέσα σε αυτό το ζοφερό κλίμα ήταν φυσικό να θεωρηθεί ο Ομπάμα ως ο άνθρωπος της αλλαγής. Ψηφίστηκε σε συντριπτικό ποσοστό από τους νέους, τις γυναίκες, τους έγχρωμους και τους Λατίνους με την ελπίδα ότι θα αλλάξει η ζωή τους.
Οικονομικά , ο Ομπάμα εκφράζει το χρηματοπιστωτικό σύστημα ,την Wall Street και την Silicon Valley,αλλά και το βιομηχανικό κεφάλαιο, ενώ ο Μπούς τους πετρελαιάδες και την πολεμική βιομηχανία.
Το ερώτημα είναι κατά πόσο ο νέος Πρόεδρος θα ανταποκριθεί στις προσδοκίες του κόσμου;
Είναι σίγουρο ότι θα προσπαθήσει να μειώσει τις εκρηκτικές ανισότητες, να βελτιώσει το σύστημα Υγείας, να μειώσει την ανεργία, να προστατεύει τις μειονότητες και την διαφορετικότητα από τον ρατσισμό και την προκατάληψη αλλά ως εδώ.
Ας μη τρελαθούμε. Με τον Ομπάμα, το αμερικανικό κεφάλαιο θα προσπαθήσει να αποκαταστήσει την κλονισμένη ηγεμονία της Αμερικής. Παρόλες τις διακηρύξεις δεν θα φύγει από το Ιράκ, θα συνεχίσει τον ανταγωνισμό με τους Ρώσους και Κινέζους μάλλον χωρίς επιτυχία.
Δυστυχώς η εξωτερική πολιτική της Αμερικής δεν καθορίζεται από το χρώμα και τις πολιτικές απόψεις των προέδρων της . Άλλωστε επί δημοκρατικών προέδρων έγιναν οι επεμβάσεις στην Κούβα, στο Βιετνάμ και στην γειτονιά μας στην Γιουγκοσλαβία που με τον διαμελισμό της γέμισαν με προτεκτοράτα τα Βαλκάνια.
Η άποψη του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στην εξωτερική πολιτική είναι διαχρονική. Έχουν διαβάσει καλά τον Θουκυδίδη και την επιστολή των Αθηναίων προς τους Δήλιους «Εμείς θα συμπεριφερόμαστε όπως μας επιτρέπει η δύναμη μας και σεις όπως σας επιτρέπει η αδυναμία σας».
Το ερώτημα είναι πόσο δυνατοί είναι οι αμερικανοί σήμερα σε ένα πολυπολικό κόσμο και πόσο αδύνατα είναι τα κινήματα;
ΛΙΒΙΕΡΑΤΟΣ ΝΙΚΟΣ
Στο Μάλμε της Σουηδίας διεξήχθη το 5ο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ από τις 17 έως τις 21 Σεπτέμβρη. Αν και ο πήχης είχε ανεβεί πολύ ψηλά, με το προηγούμενο φόρουμ της Αθήνας (τον Μάη του 2006), το οποίο ομολογουμένως ήταν το μεγαλύτερο και το μαζικότερο, οι διοργανωτές του φόρουμ της Σουηδίας (συνδικάτα, κοινωνικές συλλογικότητες και μη κυβερνητικές οργανώσεις) οργάνωσαν μεν ένα φόρουμ πλούσιο σε προβληματισμό και πολιτιστικές εκδηλώσεις, αλλά με πολλές οργανωτικές αδυναμίες και πρακτικά προβλήματα. Ένα από τα προβλήματα αυτά ήταν και οι διαφορετικές αίθουσες και χώροι διεξαγωγής των σεμιναρίων και των θεματικών εργασιών, διάσπαρτες σε διάφορες συνοικίες του Μάλμε, που σε συνδυασμό με το πρόβλημα της μετακίνησης και της δυσλειτουργίας του μεταφραστικού, αποθάρρυναν πολλούς από τους συμμετέχοντες να παρακολουθήσουν τόσα σεμινάρια, όσα τουλάχιστον επιθυμούσαν. Παρόλα αυτά όμως, οι δεκάδες συζητήσεις και τα σεμινάρια που έλαβαν χώρα, κινούνταν σε πολύ ενδιαφέρουσες θεματικές και προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα τον πολιτικό διάλογο, καθώς και την πανευρωπαϊκή συνεννόηση και συμπόρευση δικτύων, όπως του συνδικαλιστικού, του οικολογικού, του φεμινιστικού, του αντιπολεμικού, των κινημάτων πόλης κλπ στην κατεύθυνση της μεγαλύτερης ενίσχυσης του μεγάλου πανευρωπαϊκού αντιπαγκοσμιοποιητικού κινήματος ενάντια στον νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό. Πολύ ζωντανή και δυναμική ήταν επίσης και η ευρωδιαδήλωση του Σαββάτου (20 Σεπτέμβρη), η οποία κατά τις εκτιμήσεις των διοργανωτών είχε περίπου 20 χιλιάδες άτομα.
Με το σύνθημα «Get up – Stand up (Σήκω πάνω -στάσου όρθιος) πολέμησε τον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό» γραμμένο σ΄ ένα κόκκινο πανό, οι δυνάμεις του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ έδωσαν ένα πολύ δυναμικό παρόν στην διαδήλωση. Με συνθήματα στα ελληνικά και στ΄ αγγλικά όπως «απ΄ τη Λισσαβόνα ως το Νευροκόπι τριανταπεντάωρο σε όλη την Ευρώπη», «εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι, στους δρόμους της Ευρώπης ενότητα και πάλη», «Σταματήστε τον πόλεμο, σταματήστε το έγκλημα, ελεύθερη Παλαιστίνη τώρα», «Λαός ενωμένος, ποτέ νικημένος», «Διεθνής Αλληλεγγύη» και «Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός», αλλά και με ρυθμικούς βηματισμούς, παλαμάκια και τραγούδια (όπως το «Avanti popolo»), χρωμάτισαν με πολύ ζωντανά χρώματα μια εξίσου ζωντανή και πολύχρωμη πορεία, που χαρακτηρίζονταν από την ενότητα και τη συντροφική διάθεση όλων των συμμετεχόντων και που δεν σκιάστηκε (τη μέρα εκείνη τουλάχιστον) από βίαια επεισόδια. Φυσικά παρών στη διαδήλωση ήταν ο πρόεδρος του ΣΥΝ Αλέξης Τσίπρας και στελέχη του κόμματος από τον συνδικαλιστικό χώρο, τη νεολαία και τα κινήματα.
Επίσης συμμετείχαν το συντονιστικό Αθήνας του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ, εκπρόσωποι του Δικτύου για τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, εκπρόσωποι της ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΟΤΟΕ, Εργατικού Κέντρου Αθήνας κλπ.
Οι εργασίες του φόρουμ αυτού έληξαν την Κυριακή 21 Σεπτέμβρη με τη μεγάλη συνέλευση των κινημάτων, όπου επιβεβαιώθηκε απ΄ όλους και συναποφασίστηκε η αναγκαιότητα της περαιτέρω μαζικοποίησης και διαρκούς δράσης των κινημάτων, σε εθνικό κι ευρωπαϊκό επίπεδο, η παρουσία τους στα μεγάλα διεθνή ραντεβού και η κλιμάκωση του ανυποχώρητου αγώνα ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, ενάντια στις ξενοφοβικές και ρατσιστικές διακρίσεις, ενάντια στην κλιματική αλλαγή και την κοινωνική ανισότητα. Ειδική συνεννόηση μεταξύ των δυνάμεων που απαρτίζουν το ευρωπαϊκό αντιπολεμικό δίκτυο υπήρξε για το σχεδιασμό ενός μαζικού μπλοκαρίσματος της συνόδου που θα γίνει για τα 60χρονα του ΝΑΤΟ στις 4 Απρίλη στο Στρασβούργο, ενώ συγχρόνως σχεδιάζεται η κινητοποίηση ενάντια στη σύνοδο του G8 τον Ιούλιο του 2009 στη Σαρδηνία και φυσικά το επόμενο (6ο) Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ, που θα γίνει τον Σεπτέμβρη του 2010 στην Κωνσταντινούπολη.
Για μένα, ως μετέχουσα στο φόρουμ αυτό, ήταν μια σημαντική εμπειρία. Η αίσθηση ότι στους αγώνες για μια καλύτερη ζωή δεν παλεύεις μόνος σου, αλλά είναι μαζί σου κι ένας κόσμος ολόκληρος, ένας κόσμος από ανθρώπους αποκλεισμένους, απεγνωσμένους και ανήσυχους, αλλά και από ανθρώπους σκεπτόμενους, ευαίσθητους, ανθρωπιστές, αισιόδοξους, μαχητές κι αλληλέγγυους, σε κάνει να νιώθεις ότι η ζωή αξίζει μόνο όταν παλεύεις γι΄ αυτή. Όταν δεν παραιτείσαι, όταν δεν υποτάσσεσαι. Ο αγώνας είναι κοινός γιατί κοινός είναι και ο εχθρός. Με διεθνιστική αλληλεγγύη και με συντονισμό τα κινήματα αυτού του πλανήτη πρέπει ν΄ αντιπαλέψουν τη φτώχεια και τον πόλεμο, την καταστροφή της φύσης και την αδικία. Η οικοδόμηση αυτού του πανευρωπαϊκού και παγκόσμιου μετώπου ενάντια στη νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση και στον πόλεμο, είναι υπόθεση κάθε σκεπτόμενου και αγωνιζόμενου πολίτη. Γι΄ αυτό και η καθεμία συμμετοχή, σε κάθε τέτοια κινητοποίηση, σε εθνικό ή διεθνές επίπεδο, έχει την δική της ξεχωριστή συμβολή και χρησιμότητα. Ας αναδειχθεί το στοιχείο αυτό, για την ανασύνταξη και την μεγαλύτερη δραστηριοποίηση του ελληνικού κοινωνικού φόρουμ κι ας κρατήσουμε τη ρήση «ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός» όχι ως γραφικό λογοπαίγνιο, αδιάφορο σύνθημα ή ουτοπική σκέψη, αλλά ως πραγματική αναγκαιότητα.
Λίτσα Κιτσαντά
(Μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ και του Ελλην. Κοινωνικού Φόρουμ)
