You are currently browsing the category archive for the 'Οικολογία' category.
Επτά ναυάγια με τοξικά εκτιμούν οι ιταλικές αρχές ότι υπάρχουν κοντά στους Παξούς, την Κεφαλονιά, τη Ζάκυνθο και τις ακτές της Μεσσηνίας, ύστερα από τις αποκαλύψεις σχετικά με την εμπλοκή της Μαφίας στη διαχείριση των επικίνδυνων αποβλήτων τις δεκαετίες του ’80 και του ’90. Πιστεύεται ότι περίπου 30 φορτηγά πλοία βυθίστηκαν εσκεμμένα στη θάλασσα, μαζί με το τοξικό ή και ραδιενεργό τους φορτίο, και τώρα βρίσκονται διάσπαρτα στον βυθό της Αδριατικής και του Ιονίου.
Τα πλοία ήταν φορτωμένα με απόβλητα χημικών εργοστασίων, τα οποία η Μαφία αναλάμβανε να “εξαφανίσει” έναντι αδρής αμοιβής. Ο Φραντσέσκο Φόντι, πρώην “στέλεχος” της Μαφίας της Καλαβρίας, υπέδειξε το ακριβές σημείο ναυαγίου και παραδέχθηκε ότι ήταν αυτός, που το 1992 είχε βυθίσει το πλοίο, γεμίζοντας το με εκρηκτικά. Ο Φόντι ομολόγησε τη βύθιση και άλλων δύο τέτοιων πλοίων, ενώ εκτίμησε ότι από τη δεκαετία του ’80 έως τα τέλη της δεκαετίας του ’90 έχουν υπάρξει ακόμη τριάντα τέτοια ναυάγια.
Η ιταλική περιβαλλοντική οργάνωση Λεγκαμπιέντε εκφράζει φόβους ότι οι ύποπτες εξαφανίσεις πλοίων το επίμαχο χρονικό διάστημα στη Μεσόγειο είναι από 40 ως 100. Κανένα από αυτά τα πλοία δεν εξέπεμψε SOS, ενώ το πλήρωμά τους εξαφανίστηκε ως διά μαγείας.
Σημειώνεται ότι στις αρχές της δεκαετίας του ’90 οι αρχές είχαν ξεκινήσει μια σειρά από έρευνες σχετικά με την απόρριψη επικίνδυνων αποβλήτων στις ακτές της Ιταλίας, της Ελλάδας, της Μάλτας και της Λιβύης, οι οποίες περιέργως διακόπτονταν λίγο πριν φτάσουν σε συγκεκριμένες αποκαλύψεις. Τις πρώτες υποψίες, που είχαν οδηγήσει στην πρώτη έρευνα, είχε κινήσει η βύθιση του πλοίου Rigel τον Σεπτέμβριο του 1987, επίσης ανοιχτά της Καλαβρίας.
Το πλοίο Rigel, με σημαία Μάλτας, όπως θα θυμούνται οι πρεβεζάνοι, έδενε συχνά για μεγάλα διαστήματα και στο λιμάνι της Πρέβεζας κατά την δεκαετία του ’80. Ίσως το λιμεναρχείο Πρέβεζας έχει στοιχεία σχετικά με τις (επίσημες τουλάχιστον) μετακινήσεις και τα φορτία του.
ΔιΠ (πηγές : Καθημερινή – tvxs.gr – Legambiente “Raporto Ecomafia 2006” σελ.
(σε φωτογραφίες, για να μαθαίνουν και άλλοι
21 – 1 – 2009. Διαγράμμιση και χρωματισμός λωρίδας. Χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων
11 – 2 – 2009. Μπαίνουν πινακίδες πεζοδρόμησης και ποδηλατοδρόμου. Χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων.
31 – 3 – 2009. Βιδώνονται διαχωριστικά εμπόδια στην άσφαλτο Χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων.
14 – 5- 2009. Τα αυτοκίνητα εκεί. Ο τροχονόμος (της τροχαίας) γράφει
18 – 5 – 2009. Μπαίνουν διαχωριστικά κολονάκια. Τα αυτοκίνητα λείπουν! (προσωρινά).
1 – 7 - 2009. Τα κολονάκια ξηλώνονται και μπαίνουν τα αυτοκίνητα και πάλι. … Και όλα αυτά για να μην ακολουθήσει ο Δήμος την μελέτη και τις υποδείξεις του καθηγητή Βλαστού. Γιατί άραγε ;
ΔιΠ
Το έργο του Λιμενικού Καταφυγίου στον Παντοκράτορα ανέδειξε με δραματικό τρόπο την αντίληψη περί ανάπτυξης μιας μερίδας της αστικής τάξης της Πρέβεζας, των εργολάβων και της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Στο όνομα της ανάπτυξης κατασκευάζονται έργα μικρής απόδοσης σε σχέση με το κόστος και την καταστροφή στο περιβάλλον. Η ανάπτυξη μπορεί να νοηθεί ως κατασκευή υποδομών, που χρειάζεται ο πολίτης για να βελτιώσει το επίπεδο ζωής του, και πάντοτε με σεβασμό στο περιβάλλον και την αειφορία.
Στην περίπτωση του Παντοκράτορα δεν συνάγεται από τη μελέτη σκοπιμότητας το είδος και το μέγεθος του οφέλους, που προκύπτει από την κατασκευή του έργου, ώστε να δικαιολογείται –ενδεχομένως– η προκαλούμενη –οπωσδήποτε– βλάβη στο φυσικό περιβάλλον. Δεν εξηγείται, δηλαδή, πειστικά ποιο είναι εκείνο το υπέρτερο συμφέρον, που μπορεί να δικαιολογήσει αυτή τη βλάβη. Αντιθέτως, υποστηρίζεται από αρκετούς ότι αποσκοπεί μόνον στην απομάκρυνση των ψαράδων από το λιμάνι της πόλης, προς όφελος της ιδιωτικοποιημένης μαρίνας, που θα γίνει στη θέση του.
Είναι κρίμα να προσφέρονται σύλλογοι προς εκμετάλλευση και με αποφάσεις 30-35 ατόμων να γίνονται το φύλλο συκής σε προειλημμένες αποφάσεις των κατασκευαστικών και θεσμικών παραγόντων. Τι νόημα έχει, άραγε, η δήλωση του προέδρου του Πολιτιστικού Συλλόγου Παντοκράτορα, ότι δε θα επιτρέψουν εκβραχισμούς; Μπορούμε να πιστέψουμε ότι δεν έχει διαβάσει ούτε καν τη μελέτη;
Παρακολουθήσαμε και την αλληλέγγυα παράσταση των κ.κ. Νομάρχη και Δημάρχου Πρέβεζας στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου∙ η Νομαρχία φορέας κατασκευής του “έργου”, ο Δήμαρχος στήριγμα.
Σ’ αυτή την προσπάθεια, δυστυχώς δεν απέφυγαν και κάποιες “απρέπειες”!
Ο κ. Νομάρχης έφτασε στο σημείο να θεωρήσει(!) ως μη αυθεντική την απόφαση της Περιβαλλοντικής Εταιρείας Πρέβεζας, που αποδομούσε με επιστημονικά επιχειρήματα, την τσιμεντοποίηση στο όνομα της “συμπαθούς”, κατά τη μελέτη σκοπιμότητας, τάξης των αλιέων!
Ο κ. Δήμαρχος επιδόθηκε σε μια προσπάθεια να “ερμηνεύσει”, κατά το δοκούν, τη δημοσιευμένη απόφαση της ομοσπονδίας των Συλλόγων Αλιέων Ηπείρου, που τάχθηκε αναφανδόν κατά του “έργου”, και δεν απέφυγε την προσωπική και παντελώς αστήρικτη και συκοφαντική επίθεση κατά μέλους του ΣΥΝ και της Επιτροπής Πρωτοβουλίας Πολιτών.
Εύγε λοιπόν, μ’ αυτές τις επιδόσεις δικαιολογείται το “επιτυχημένο πείραμα – πακέτο” σε Δήμο και Νομαρχία και αξίζει τον κόπο να το δούμε να επαναλαμβάνεται για τρίτη φορά!
Παρ’ όλα αυτά, το αυθόρμητο κίνημα των πολιτών που δημιουργήθηκε, οι σύλλογοι, οι αριστερές παρατάξεις, συνιστώσες του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., μέλη του Συνασπισμού, που διαφωνούν με αυτή τη λογική, δεν έχουν σκοπό να κάνουν ούτε ένα βήμα πίσω. Θα συνεχίσουν τον αγώνα εναντίον της “πράσινης ανάπτυξης” (μπίζνας) και της καταστροφής του Αμβρακικού κόλπου, γιατί έχουν μάθει να βάζουν τις ανάγκες των πολλών πάνω από τα κέρδη.
Της σύνταξης
Πολύ συζήτηση σηκώθηκε, στο Δημοτικό Συμβούλιο της 3ης Αυγούστου, για την τοποθέτηση της Περιβαλλοντικής και της Ομοσπονδίας Αλιέων σχετικά με το θέμα του λιμενικού καταφυγίου του Παντοκράτορα.
Η ΠΕΠ είχε ανακοινώσει την αντίθεση της στο έργο για λόγους κύρια περιβαλλοντικούς ενώ οι ψαράδες την αντίθεση τους στην σκοπιμότητα του έργου αφού το συνδέσανε και με την όλη κατάσταση του Αμβρακικού. Οι αρμόδιοι, με διάφορα τεχνάσματα (δήθεν μη ύπαρξη ομοφωνίας στην ΠΕΠ, ξάφνιασμα για την στάση των αλιέων μετά από δεκαετή αρμονική συνεργασία κλπ. κλπ.), προσπάθησαν να το περάσουν. Και το πέρασαν έστω και χωρίς ομοφωνία.
Ο κ .Νομάρχης είχε και την ενίσχυση του μελετητή ενώ ο κ. Δήμαρχος, χωρίς να πει κάτι νέο, ενίσχυσε τις θέσεις του συνοδοιπόρου του στην Τοπική Αυτοδιοίκηση με επιχειρήματα βγαλμένα από το μακρινό παρελθόν (τι έκανες τότε για το νηπιαγωγείο κλπ.). Κατά τα άλλα ο κ. Νομάρχης ανησυχεί για τον Αμβρακικό και καταγγέλλει ανυπαρξία πόρων και υποκρισία της κεντρικής διοίκησης όταν συναντιέται με τον Φορέα ενώ ετοιμάζει και “αποκαλυπτική” ημερίδα με την Πανηπειρωτική στην Αθήνα (!) για το ίδιο θέμα. Να θυμηθούμε εδώ ότι και την συζήτηση για τον Παντοκράτορα την έκανε στα Λέλοβα; Να θυμηθούμε επίσης ότι σχετικά με την μη αλλαγή χρήσης που ισχυρίζεται και διαβεβαιώνει υπάρχουν αρκετά προηγούμενα (πχ. πνευματικό κέντρο του Δήμου Πρέβεζας, κ.α.) που συνηγορούν για το αντίθετο;
ΔιΠ
Δεκαήμερο οικο-κάμπινγκ ενάντια στην εκτροπή του Αχελώου πραγματοποιήθηκε στις αρχές Αυγούστου στη Μεσοχώρα Τρικάλων από περιβαλλοντικές οργανώσεις, ΜΚΟ και κινήσεις πολιτών.
Το κάμπινγκ ξεκίνησε στις 5 Αυγούστου και στο πρόγραμμα του περιλαμβάνονται διάφορες εκδηλώσεις και πορεία στο φράγμα της Μεσοχώρας ενάντια στην εκτροπή του ποταμού. Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις «Περιβαλλοντική Κίνηση κατά της Εκτροπής του Αχελώου» και «Αχελώου ρους» καθώς και άλλοι οικολογικοί φορείς διαμαρτύρονται για την επιμονή της κυβέρνησης στο σχέδιο της εκτροπής αγνοώντας τις τέσσερις αρνητικές αποφάσεις του ΣτΕ και την άρνηση της Κομισιόν να χρηματοδοτήσει το έργο. Παρόλα αυτά ο Γιώργος Σουφλιάς ενέκρινε αιφνιδιαστικά τους περιβαλλοντικούς όρους αλλά και το διαχειριστικό πρόγραμμα των λεκανών απορροής του Αχελώου και του Πηνειού, σε νομοσχέδιο που πέρασε στη βουλή το 2006.
Περιβαλλοντικές οργανώσεις, όπως το WWF, προσέφυγαν και πάλι στο ΣτΕ με σκοπό την ακύρωση των επίμαχων διατάξεων αλλά δύο χρόνια μετά, απόφαση δεν έχει εκδοθεί ακόμη. Παράλληλα, αντιδρούν και στην κατασκευή φράγματος στη Μεσοχώρα καθώς η τεχνητή λίμνη θα εξαφανίσει χωριά όπως η Μεσοχώρα, το Αρματωλικό και άλλους παραποτάμιους οικισμούς. Το παραπάνω φράγμα έχει ολοκληρωθεί ενώ έχει τελειώσει και η διάνοιξη της σήραγγας εκτροπής του Αχελώου και το φράγμα της Συκιάς κατασκευάζεται. Μάλιστα, αν ολοκληρωθεί το τελευταίο φράγμα, πολιτιστικά μνημεία ιδιαίτερης σημασίας, όπως το Βυζαντινό Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου στο Μυρόφυλλο, γέφυρες και παλιοί Οικισμοί πρόκειται να χαθούν για πάντα κάτω από το νερό.
Σύμφωνα με δηλώσεις του υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ, το έργο θα είναι περιβαλλοντικό, καθώς θα προσφέρει νερό στον Πηνειό και στο δέλτα εκβολής του, που σήμερα είναι σοβαρά υποβαθμισμένες, θα συμβάλλει στη μείωση της υφαλμύρισης του υπόγειου υδροφορέα (της Θεσσαλίας), ενεργειακό (μείωση της ενέργειας που καταναλώνεται για άντληση από βάθη που ξεπερνούν τα 200 μέτρα (στη Θεσσαλία), συμβολή στην παραγωγή «πράσινης» ενέργειας με τους υδροηλεκτρικούς σταθμούς Μεσοχώρας, Συκιάς και Πευκόφυτου), υδρευτικό (προσφορά νερού στις αστικές περιοχές της Θεσσαλίας που σήμερα παρουσιάζουν σοβαρό υδρευτικό πρόβλημα) και αρδευτικό (εξασφάλιση νερού για την άρδευση προβληματικών περιοχών της Θεσσαλίας και για την ανάπτυξη καλλιεργειών με ενεργειακά φυτά).
Όλα λοιπόν (παράνομα παρά τις δικαστικές αποφάσεις) για τους μεγαλοαγρότες της Θεσσαλίας, οι οποίοι επιδοτούνται αδρά από την ΕΕ (και ελέγχονται για τη διαχείριση των φυσικών πόρων – κάποιοι υπογράφουν!!!), ενώ επί της ουσίας καλούνται να μην κάνουν τίποτε για προβλήματα που οι ίδιοι με τη σπάταλη διαχείριση των φυσικών πόρων έχουν δημιουργήσει (λ.χ. θα μπορούσαν να ενισχυθούν για εγκατάσταση σύγχρονων συστημάτων άρδευσης, να αξιοποιήσουν λιγότερο υδροβόρες καλλιέργειες και πολλά άλλα μέτρα διαφόρων κλιμάκων). .
Οι συμμετάσχοντες στο οικο-κάμπινγκ δήλωσαν αποφασισμένοι να συνεχίσουν την προσπάθειά τους. Κατά τη συνάντησή τους στη Μεσοχώρα άνοιξαν τη συζήτηση για τα μεγάλα θέματα της ενέργειας και του νερού, τα ζητήματα της ιδιωτικοποίησης των φυσικών πόρων και της καταστροφής των ποταμών ενώ σχεδιάζουν και τα επόμενα βήματα τους ενάντια στην εκτροπή και τα φράγματα. Το Φόρουμ θα επανέλθει στο θέμα.
(ΔιΠ . Πηγές: Β.Ν,. aheloos.blogspot.com , www.mesochora.gr , trikalaola.blogspot.com , www.tvxs.gr/v18010
Το Δημοτικό Συμβούλιο στις 3 Αυγούστου 2009 ενέκρινε κατά πλειοψηφία την κατασκευή Λιμενικού – Αλιευτικού Καταφυγίου στον Παντοκράτορα, ένα έργο τερατούργημα, ουσιαστικά όπως το αποφάσισε το Νομαρχιακό Συμβούλιο στο Θεσπρωτικό.
Κάθε έργο θα πρέπει να κρίνεται από την αναγκαιότητά του και τις επιπτώσεις που προκαλεί στο περιβάλλον.
Το έργο αυτό δεν έχει καμία αναγκαιότητα αφού πολύ κοντά είναι το Καταφύγιο του Μύτικα και της Πρέβεζας, οι δε επιπτώσεις στο περιβάλλον, στην παραλία και στην αισθητική του τοπίου πιστεύω ότι θα είναι μεγάλες και δεν δικαιολογούνται να γίνουν στο όνομα ενός έργου που δεν είναι αναγκαίο.
Η παραλία του Παντοκράτορα αν και εγκαταλελειμμένη τώρα είναι μία από τις δύο παραλίες του πολεοδομικού ιστού της πόλης με βαθιά καθαρά νερά λόγω του συνεχούς ρευματισμού, ενδιαφέροντα βραχώδη βυθό με πολλά ψάρια και θα μπορούσε με βελτίωση προσβασιμότητας στη θάλασσα να γίνει πόλος έλξης λουομένων ντόπιων και ξένων (αφού και τώρα συγκεντρώνει αρκετούς Ιταλούς) χωρίς την αναγκαστική χρήση αυτοκινήτου.
Στην περίπτωση αυτή θα αποκτούσαν και οι ποδηλατοπορίες ένα ουσιαστικό προορισμό ιδιαίτερα για τους πολίτες που δεν έχουν, που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να μετακινηθούν με αυτοκίνητο εκτός πόλης.
Πιστεύω ότι συμβιβασμοί, διακομματικές συνεννοήσεις και εξυπηρέτηση διαφόρων συμφερόντων δεν μπορούν να γίνονται όταν υπάρχουν τέτοιες επιπτώσεις στο περιβάλλον.
Είμαι σίγουρη για τις περιβαλλοντικές ευαισθησίες των δημοτικών συμβούλων, οι οποίες όμως δεν μπόρεσαν να εκφραστούν στο όνομα της παραταξιακής πειθαρχίας ή καλύτερα της διακομματικής συνεργασίας και αλληλεγγύης. Είμαι σίγουρη ότι θα υπήρχαν πολλές αντιδράσεις από τις συνεργαζόμενες δυνάμεις της οικολογίας, των κινημάτων και της πράσινης ανάπτυξης αν το έργο το συνέχιζαν οι τοπικοί άρχοντες της «συντηρητικής» παράταξης, από τους οποίους ξεκίνησε.
Με αυτό όμως τον τρόπο δεν εκφράζεται το δημοκρατικό υπόβαθρο των δυνάμεων που στηρίζουν τη συνεργασία και παραφράζεται η λαϊκή εντολή.
Καθημερινά βιώνουμε την υποβάθμιση των δημοσίων αγαθών. Θα πρέπει λοιπόν, αν μη τι άλλο, να φροντίσει ο Δήμος να περιφρουρήσει με κάθε τρόπο το μόνο δημόσιο αγαθό που θα έχουμε σε λίγο, το ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ, γιατί επιδρά άμεσα και καταλυτικά στην ποιότητα ζωής των πολιτών.
Ξανθούλα Κατσή
Σχετικά με όσα ειπώθηκαν, ερήμην της, για την Περιβαλλοντική Εταιρεία Πρέβεζας (Π.Ε.Π.) και την τοποθέτηση της, με ανακοίνωση, για το θέμα του λιμενικού – αλιευτικού καταφυγίου στο Παντοκράτορα, στη σχετική συζήτηση κατά τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 3-8-2009 :
- Η ανακοίνωση της Π.Ε.Π. για το ανωτέρω ζήτημα που δόθηκε στα Μ.Μ.Ε. στις 30-7-2009 εγκρίθηκε ομόφωνα.
- Οι αποφάσεις της Π.Ε.Π. λαμβάνονται σύμφωνα με το καταστατικό της.
- Η δυνατότητα δημόσιας έκφρασης απόψεων από πολίτες ή οργανωμένες ομάδες πολιτών και συλλογικότητες παραμένει συνταγματικά κατοχυρωμένη!
Για την Π.Ε.Π.
Η Διαχειριστική Επιτροπή
σ.σ. Η ανακοίνωση της ΠΕΠ για το θέμα του Παντοκράτορα δημοσιεύεται στο παρόν φύλλο του Φόρουμ.
(Π.Ε.Π.) Πρέβεζα 30 Ιουλίου 2009
Ανακοίνωση
Η Περιβαλλοντική Εταιρία Πρέβεζας μετά από σύσκεψη που αφορούσε στο θέμα της κατασκευής και λειτουργίας «Λιμενικού-αλιευτικού καταφυγίου στον Παντοκράτορα Πρέβεζας» κατέληξε στα ακόλουθα :
1. Μετά από σχετική ενημέρωση της ΠΕΠ από την Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Πρέβεζας και με βάση τα στοιχεία του φακέλου του έργου έχει να παρατηρήσει τα ακόλουθα :
- Υπάρχουν σοβαροί λόγοι ανησυχίας και αντίθεσης στο έργο γιατί η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (Μ.Π.Ε.) του έργου δεν έχει λάβει υπόψη της κρίσιμα στοιχεία που περιλαμβάνονται σε ωκεανογραφικές μελέτες της περιοχής και αφορούν στην αναπαραγωγή και μετακίνηση των ιχθυοπληθυσμών, στην κίνηση των ρευμάτων, στο θαλάσσιο οικοσύστημα της περιοχής κ.α. Επισημαίνεται ότι η ευρύτερη περιοχή του έργου συμπεριλαμβάνεται στους τόπους αναπαραγωγής συγκεκριμένων ειδών ψαριών, που τροφοδοτούν τα ιχθυοαποθέματα του Αμβρακικού.
- Δεν πείθει το επιχείρημα ως προς την σκοπιμότητα του έργου, ότι δηλαδή θα εξυπηρετηθούν οι αλιείς σε ακτίνα 70 χιλιομέτρων. Αντίθετα ο συνδυασμός της θέσης και του υπερβολικού όγκου του έργου, είναι αποχρώσες ενδείξεις για μελλοντική του λειτουργία ως μαρίνα τουριστικών σκαφών (οι οποίες τελικά παραχωρούνται σε ιδιώτες).
- Έργο τέτοιου μεγέθους δεν προβλέπεται για την περιοχή από το Περιφερειακό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης, ούτε και από το Γ.Π.Σ. Δήμου Πρέβεζας. Το δε Πεδίο Βολής προτείνεται (Γ.Π.Σ.) ως χώρος πρασίνου.
- Η κατασκευή ενός ακόμη λιμενικού έργου στην ευρύτερη περιοχή του στομίου του Αμβρακικού κρίνουμε ότι θα επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την όλη κατάσταση, λειτουργώντας αθροιστικά με τις πολλές και σημαντικές παρεμβάσεις στην ευρύτερη περιοχή του στομίου του κόλπου. Επισημαίνεται έντονα ότι ο κόλπος σήμερα βρίσκεται σε οριακό σημείο επιβίωσης. Οι αιτίες για την κατάσταση αυτή θα πρέπει να αναζητηθούν στον υπερβολικά μεγάλο αριθμό των εγκατεστημένων ιχθυοκαλλιεργειών, στα ανεξέλεγκτα ρυπαντικά φορτία (γεωργικά, κτηνοτροφικά, αστικά κλπ. λύματα) που καταλήγουν στο σύστημα του κόλπου, στο στένεμα του διαύλου επικοινωνίας του με το Ιόνιο λόγω σειράς έργων (λιμάνι Πρέβεζας, μαρίνες, βραχίονες Κυανής Ακτής, υποθαλάσσια σήραγγα, κλπ), στην αλλοίωση της τροφοδοσίας του με γλυκά νερά λόγω φραγμάτων κ.α.
2. Με βάση τα παραπάνω η ΠΕΠ συμπαρατάσσεται με την πρωτοβουλία πολιτών Πρέβεζας κατά της κατασκευής και λειτουργίας του συγκεκριμένου καταφυγίου, εκφράζοντας την αντίθεση της σχετικά με την χωροθέτηση, σκοπιμότητα και τον όγκο του.
Καλούμε την Ν.Α. Πρέβεζας, η οποία προωθεί το έργο προς ένταξη στο ΕΣΠΑ, αντί τέτοιων έργων, να προωθήσει, σε συνεργασία και με όλους τους αρμόδιους φορείς, συγκεκριμένα έργα και μέτρα, που στόχο θα έχουν την αναστροφή της πορείας θανάτου του Αμβρακικού κόλπου. Ενός οικοσυστήματος που κανείς δεν αμφισβητεί τη ζωτική του σημασία για την ευρύτερη περιοχή.
Η αλλαγή πορείας και η απεμπλοκή από παρωχημένα και αντιπεριβαλλοντικά μοντέλα ανάπτυξης είναι σήμερα, περισσότερο από ποτέ, επιτακτική.
Για την Π.Ε.Π.
Η Διαχειριστική Επιτροπή
Καημένε Παντοκράτορα, τι σού ’μελλε να πάθεις… Ακολουθείς και συ τη μοίρα αυτής της πόλης που λέγεται Πρέβεζα, αφού Πρέβεζα σημαίνει Παντοκράτορας και Παντοκράτορας σημαίνει Πρέβεζα, όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να τα χωρίσουν.
Σε ρίξανε και σένα ως άλλη βορά λεόντων στο Κολοσσαίο των μονομάχων.
Ακολούθησες κι εσύ τη μοίρα του Αμβρακικού, της παραλίας του Ακτίου, του λιμανιού της Πρέβεζας, του Μύτικα, της ακτής του Μονολιθίου (ευτυχώς κάποιοι πρόλαβαν και χαρακτήρισαν ένα κομμάτι ως αισθητικό δάσος κι έτσι δεν χτίζεται ακόμα) και αυτής της “ανοχύρωτης πόλης” που δεν είναι η Ρώμη αλλά η Πρέβεζα. Η Πρέβεζα που αγαπήσαμε σέρνεται στην αρένα του Κολοσσαίου στο όνομα της ανάπτυξης, του εκσυγχρονισμού και της επιχειρηματικότητας…
Μη στεναχωριέσαι Πρέβεζά μου και συ Παντοκράτορά μου, η «ανάπτυξη» καιροφυλακτεί στη γωνιά και θα σε σώσει ! Έχει δοθεί το σύνθημα «από πάνω» για το άνοιγμα του μεγάλου αναπτυξιακού μετώπου, αρκετά πια με την αθλιότητα των φυσικών τοπίων, των βράχων, των ψαριών και των κυμάτων (στα τελευταία οφείλεται ότι αργοπεθαίνει ένας ολόκληρος κλάδος, οι ψαράδες ντε, ναι στα μεγάλα κύματα του Ιονίου και όχι βέβαια στην πολιτική της Ε.Ε. και των κυβερνήσεων που την ακολουθούν κατά γράμμα…).
Λοιπόν η μεγάλη ρουλέτα ξεκίνησε, ποντάρετε σ’ αυτήν όλοι, νεόπλουτοι, μεσοαστοί και μικρομεσαίοι επενδύοντας και αξιοποιώντας. Έτσι όλοι θα ανταμειφθούμε πλουσιοπάροχα. Γιατί ο τόπος έχει ψωμί (σχεδόν) για όλους. Βέβαια όλα γίνονται με βάση τον γνώμονα της οικολογίας και του περιβάλλοντος, έτσι ως μαϊντανός, επειδή είναι της μόδας καλέ!
Α ξέχασα! Το ΤΕΕ Παράρτημα Πρέβεζας πού είναι; Δεν το βλέπω. Α! όχι να εκεί στην άκρη της αρένας, τηρεί σιγή ιχθύος καθότι για θαλάσσια περιοχή πρόκειται… Είναι γνωστή εξάλλου η τακτική του, όπως τότε, που μεταμορφωνόταν η θάλασσα του Ακτίου σε τσιμέντο. Εξάλλου μια ολόκληρη κοινωνία θα κερδίσει από το νέο αναπτυξιακό μέτωπο που οδεύει προς την Πρέβεζά μας, κτηματομεσίτες, εργολάβοι, επενδυτές γης, ξενοδόχοι, η “νέα αστική τάξη”, δηλαδή οι νεόπλουτοι. Όλοι ανεξαιρέτως έγιναν λάτρεις της θάλασσας.
Μη φοβάσαι Πρέβεζά μου με τον Παντοκράτορά σου, “περιμένοντας τους βαρβάρους … προβλέπω (και πολλοί προβλέπουν) πως ο εφιάλτης θα φανεί στο τέλος και οι Μήδοι επιτέλους θα διαβούνε”.
Ειρήνη Δ. Παπαδημητρίου
δημοτική σύμβουλος Πρέβεζας
Όπως ο Προκρούστης, έτσι και η εκάστοτε άρχουσα Τάξη της Πρέβεζας που εξουσιάζει το στενό του Ακτίου “κόβει και ράβει” όπως τη συμφέρει. Έτσι το νέο λιμάνι της Πρέβεζας που τώρα ιδιωτικοποιήθηκε και έγινε μαρίνα, το εμπορικό λιμάνι, η παράνομη μαρίνα, οι ιχθυοκαλλιέργειες, το αλιευτικό καταφύγιο έγιναν άναρχα και σε τέτοια σημεία για να προσφέρουν ανάπτυξη και χρήματα στους Πρεβεζάνους, με “μπακαλίστικη” νοοτροπία, χωρίς μακροπρόθεσμους στόχους και προοπτικές αειφόρου ανάπτυξης, χωρίς να αναλογίζονται τις επιπτώσεις στο θαλάσσιο περιβάλλον και στα ενδότερα του Αμβρακικού Κόλπου.
Βάζοντας πάντα μπροστά τους ψαράδες για να πετύχουν εγκρίσεις και χρηματοδοτήσεις των έργων, μετά η άρχουσα Τάξη σπρώχνει τους ψαράδες στην “άκρη” και σκέπτεται το κέρδος, την ιδιωτικοποίηση του φυσικού πλούτου και την τουριστική ανάπτυξη. Ο τουρισμός όμως είναι μεταβλητός παράγων και όταν υποβαθμισθεί η περιοχή, θα στραφεί σε κάποια άλλη περιοχή, οι επιπτώσεις στο περιβάλλον θα είναι μόνιμες και μη αναστρέψιμες.
Ο νομός Πρέβεζας έχει πολλά λιμάνια/αλιευτικά καταφύγια, μαρίνες και ένα ακόμη άλλο στον Παντοκράτορα δεν θα σταματήσει την προκρούστια νοοτροπία. Γιατί μετά σκέπτονται την επέκταση του εμπορικού λιμένα ή την κατασκευή νέου στο Σκαφιδάκι εντός του Αμβρακικού, γι αυτό άφησαν και την περιοχή εκτός ζωνών του Εθνικού Πάρκου του Αμβρακικού, για να κάνουν ό,τι θέλουν. Η Πρέβεζα δεν χρειάζεται εμπορικό λιμάνι για να εκφορτώνονται ιχθυοτροφές και ζωοτροφές, όταν σε μικρή απόσταση υπάρχουν τα δύο μεγάλα υπερσύγχρονα λιμάνια της Ηγουμενίτσας και του Αστακού. Να σταματήσει λοιπόν αυτή η άναρχη και με κάθε κόστος ανάπτυξη και να γίνουν επενδύσεις στην προστασία του περιβάλλοντος του Αμβρακικού, στην πράσινη ανάπτυξη, να γίνουν επενδύσεις για να ανοίξει το στόμιο, οι γέφυρες του κεντρικού λιμανιού της Πρέβεζας, που χρόνια παραμένουν βουλωμένες, να γίνουν επενδύσεις για να δώσουν μια ανάσα ζωής στον Αμβρακικό Κόλπο.
ΟΧΙ λοιπόν στο νέο λιμάνι (μαρίνα) στον Παντοκράτορα της Πρέβεζας, όχι στην προκρούστια νοοτροπία.
ΝΑΙ σε προκάτ αλιευτικό καταφύγιο για την εξυπηρέτηση των ψαράδων της περιοχής.
Παύλος Χαραλάμπους – Πρόεδρος Ενεργών Πολιτών Περιοχής Αμβρακικού Κόλπου
