You are currently browsing the category archive for the 'Αγροτικά' category.
. Η φετινή σοδειά τού καλαμποκιού, που αποτελεί τη βασική καλλιέργεια των αγροτών τής περιοχής Φαναρίου, αναμένεται –παρόλο ότι δεν έχουν γίνει ακόμη γνωστά τα επίσημα στοιχεία– να είναι η χειρότερη των τελευταίων ετών, σαν συνέχεια μιας σειράς απογοητευτικών σοδειών στην ευρύτερη περιοχή. Είναι κοινή διαπίστωση των αγροτών τού Φαναρίου ότι οι μικρομεσαίοι αγρότες και ιδιαίτερα οι νέοι δεν έχουν καμιά ελπίδα επιβίωσης στις συνθήκες, που έχουν διαμορφωθεί. Απ’ τη μια μεριά η ασφυκτική αύξηση του κόστους παραγωγής, που αντιμετωπίζουν οι αγρότες, κι απ’ την άλλη οι εξευτελιστικές τιμές, στις οποίες διατίθεται η αγροτική παραγωγή, αλλά και ο βραχνάς των συσσωρευμένων χρεών προς τις τράπεζες, ωθούν χρόνο με το χρόνο τους αγρότες να εγκαταλείπουν την παραγωγή και να αναζητούν την τύχη τους –ειδικά οι νέοι– στα μεγάλα αστικά κέντρα.
Linda Carter Holman, Η αγορά τού αγρότη
Αλλά και η κατάσταση στην κτηνοτροφία δεν είναι καλύτερη. Τα λειτουργικά έξοδα (ζωοτροφές κ.λπ.) έχουν εκτιναχθεί στα ύψη, ενώ οι τιμές για το γάλα και το κρέας μειώνονται κάθε χρόνο. Οι ανεξέλεγκτες εισαγωγές κτηνοτροφικών προϊόντων από γειτονικές χώρες και οι αθρόες ελληνοποιήσεις οξύνουν ακόμη περισσότερο το πρόβλημα.
Η πολύπλευρη αυτή κρίση επηρεάζει αρνητικά και τους μικροεπαγγελματίες τής τοπικής κοινωνίας, αφού κατά βάση η περιοχή είναι αγροτοκτηνοτροφική.
II. Γι’ αυτή την κατάσταση υπάρχουν υπεύθυνοι∙ είναι οι κυβερνήσεις τού ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που συμφώνησαν με τις αλλαγές τής ΚΑΠ (κοινής αγροτικής πολιτικής τής ΕΕ), που άφησαν τους αγρότες απροστάτευτους στην επέλαση του νεοφιλελευθερισμού.
Οι σοσιαλδημοκράτες και οι συντηρητικοί τής Ευρώπης ξεπούλησαν την ευρωπαϊκή γεωργία προς όφελος των βιομηχάνων και των τραπεζιτών. Οι διαδοχικές τροποποιήσεις τής ΚΑΠ (1992, 1998, 2003, 2008) διέλυσαν όλους τους μηχανισμούς στήριξης των τιμών των γεωργικών και κτηνοτροφικών προϊόντων και του εισοδήματος των μικρομεσαίων αγροτών, μείωσαν τη στήριξη της γεωργίας και ενίσχυσαν το ρόλο των κάθε είδους μεσαζόντων, των καρτέλ και των σούπερ μάρκετ. Ειδικά η μεταρρύθμιση του 2003, για την οποία υπερηφανεύεται το ΠΑΣΟΚ και συναινεί η ΝΔ, επιδείνωσε ακόμη περισσότερο την κατάσταση με την αποδέσμευση των επιδοτήσεων από την παραγωγή.
III. Μπροστά σ’ αυτή την τραγική και συνεχώς επιδεινούμενη κατάσταση, στην οποία βρίσκονται οι αγρότες και κτηνοτρόφοι τής περιοχής Φαναρίου, αλλά και ολόκληρης της χώρας, οι προτάσεις τού ΣΥΡΙΖΑ αποτελούν τη μοναδική αξιόπιστη αλλά και ρεαλιστική λύση, για να σταματήσει η κατάρρευση της ελληνικής γεωργίας.
Η κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσει η χώρα μας προϋποθέτει τη ριζική αλλαγή τής ακολουθούμενης αγροτικής πολιτικής. Βασικός πυλώνας, πάνω στον οποίο θα πρέπει να στηριχθεί η νέα αγροτική πολιτική και πολιτική στήριξης των αγροτών είναι η επανακρατικοποίηση της Αγροτικής Τράπεζας, που είχε ιδρυθεί γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο.
Επίσης, απαιτούνται δημόσιες πολιτικές για μείωση του κόστους παραγωγής, αύξηση των κονδυλίων για την αγροτική ανάπτυξη και την ποιοτική γεωργία, στήριξη της εγκατάστασης νέων αγροτών στην ύπαιθρο, πάταξη της κερδοσκοπίας των πολυεθνικών, των αλυσίδων σούπερ μάρκετ στην επεξεργασία και στην εμπορία των αγροτικών προϊόντων∙ ακόμα, αύξηση των κατώτερων συντάξεων στο επίπεδο των κατώτερων συντάξεων του ΙΚΑ, σύνδεση των επιδοτήσεων με την παραγωγή και την ποιότητα των προϊόντων, τιμαριθμική αναπροσαρμογή των ενισχύσεων και διατήρηση των επιδοτήσεων για τους μικρούς παραγωγούς και μετά το 2013∙ τέλος, ένα νέο πλαίσιο ΚΑΠ, που θα στηρίζει το αγροτικό και κτηνοτροφικό προϊόν και το εισόδημα των μικρομεσαίων αγροτών και θα εξασφαλίζει τις κατώτερες τιμές για την αξιοπρεπή διαβίωση των αγροτών και την ανάπτυξη της υπαίθρου.
Χρήστος Νικολάου
Το 2013 οι αγρότες θα χρειαστεί να έχουν μια δεύτερη δουλειά, (το είχαν προτείνει άλλωστε τα think tanks της Ε.Ε. από τη δεκαετία του ‘ 90 ακόμη) λόγω περικοπής των ενισχύσεων από την Ε.Ε., την απουσία εθνικής στρατηγικής αγροτικής ανάπτυξης και την αποσύνδεση των όποιων επιδοτήσεων από την παραγωγή κλπ, που οδηγούν στην καταστροφή της οικογενειακής γεωργίας, στην ερήμωση της υπαίθρου και την παραπέρα αστικοποίηση, με αβέβαιες προοπτικές απασχόλησης, έγραφε μεταξύ άλλων ο Μπάμπης Πεσλής στο προηγούμενο ΦΟΡΟΥΜ (αριθμ. 18 φύλλο Μαΐου). Τη δική τους φωνή αγωνίας προσέθεσαν, κατά το μοίρασμα του ΦΟΡΟΥΜ στην Καμαρίνα τη Δευτέρα 18 Μαΐου : ο συνταξιούχος αγρότης Θωμάς Παπάς, που μας είπε χαρακτηριστικά ότι «για να πιούμε εμείς οι αγρότες έναν καφέ στην παραλία θέλουμε 2 κιλά λάδι και 6 κιλά γίδινο γάλα …το νερό είναι ακριβότερο από το γάλα», ο γιος του Σπύρος Παπάς, που μας ανέφερε ότι «για πρώτη φορά φέτος καταργήθηκε η διευκόλυνση των αγροτών μέσω της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών, με την επιτόπου παρουσία κλιμακίου της, που διευθετούσε τις αιτήσεις, που πρέπει να υποβάλουν οι αγρότες για την επιδότηση του ελαιολάδου» και Θόδωρος Παπαγεωργίου, προσέθεσε «όλο και πιο δύσκολα για μας χρονιά με τη χρονιά, οι επιδοτήσεις συρρικνώνονται, εκεί που έπαιρνα ετήσια επιδότηση 1.200 ευρώ τώρα έγινε 800 και δε φτάνει αυτό χαρατσώνομαι από πάνω και με 120 ευρώ έξοδα».
Εκεί με καλή παρέα και τσιπουράκι, είπαμε και για την ανάγκη να στηριχτεί η μικρή και ποιοτική γεωργία, μιλήσαμε και για την ανάγκη αποκατάστασης του κύρους και ανάδυσης και νέων μορφών συλλογικότητας στο χώρο της παραγωγής και της εμπορίας, για τη στήριξη του εισοδήματος των αγροτών αλλά και των τιμών καταναλωτή, για την αυτάρκειά μας σε βασικά τρόφιμα, για την αποδέσμευση, πρωτίστως της πολιτικής της Ε.Ε., από το σφιχτό εναγκαλισμό των πολυεθνικών των μεταλλαγμένων, της ΚΑΠ και του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου.
Όλα αυτά βέβαια προϋποθέτουν νέο πνεύμα συμμετοχής και συλλογικότητας, σε περιβάλλον που θα αλλάζουν οι αξιακές προτεραιότητες, προς τ’ αριστερά.
ΗΧ
Αυτό τόνισε σε συνέντευξη της (30/12/08) η επίτροπος γεωργίας της Ε.Ε. κα Μάριαν Φίσερ Μπόελ λόγω περικοπής των ενισχύσεων. Βέβαια στην Ελλάδα του 2009 η πλειοψηφία των αγροτών δεν μπορεί να επιβιώσει εδώ και χρόνια χωρίς δεύτερη ή και Τρίτη δουλειά.
Η απουσία εθνικής στρατηγικής όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων που να στοχεύει σε μια προοπτική αγροτικής ανάπτυξης και εξασφάλισης του εισοδήματος των ελλήνων αγροτών οδήγησε στην οικονομική ασφυξία του αγροτικού πληθυσμού.
Η νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική (Κ.Α.Π.) της Ε.Ε. κινούμενη σε πλήρη αντιστοιχία με τις νεοφιλελεύθερες ρυθμίσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (Π.Ο.Ε.) συνεχίζει να στηρίζει επιδοματικά τους μεγάλους παραγωγούς (το 25% των παραγωγών καρπώνεται το 75% των επιδοτήσεων) και τις βόρειες χώρες. Επιβραβεύει το μοντέλο της εντατικής γεωργίας (υπέρμετρη χρήση αγροχημικών, μεγάλη κατανάλωση νερού κλπ.) με αρνητικές συνέπειες στην ποιότητα των τροφίμων και στο περιβάλλον, ανοίγει την πόρτα στα μεταλλαγμένα με καταστροφικές συνέπειες για την βιοποικιλότητα.
Οι μικρομεσαίοι αγρότες του ευρωπαϊκού νότου είναι οι μεγάλοι χαμένοι της υπόθεσης. Η αναθεώρηση της κοινής οργάνωσης αγοράς (Κ.Ο.Α.) των μεσογειακών προϊόντων (λάδι, καπνός, βαμβάκι, κρασί, ζάχαρη, οπωροκηπευτικά) έχει υποστεί καίριο πλήγμα.
Η μικρομεσαία αγροτική εκμετάλλευση και ιδιαίτερα η «οικογενειακή γεωργία» (που αφορά ιδιαίτερα χώρες όπως η Ελλάδα γιατί αντιστοιχεί στο 80% των εκμεταλλεύσεων) ενώ πλεονεκτεί σε παραγωγή προϊόντων ποιότητας όχι μόνο δεν στηρίζεται αλλά εγκαταλείπεται στο έλεος της ασυδοσίας της ελεύθερης αγοράς.
Η αποσύνδεση των επιδοτήσεων απ την παραγωγή απαξιώνει την ανθρώπινη εργασία και σε συνδυασμό με την περικοπή δαπανών στον προϋπολογισμό της Ε.Ε. οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην ερήμωση της υπαίθρου, καθώς πολλοί αγρότες οδηγούνται προς τα αστικά κέντρα με αβέβαιες όμως προοπτικές απασχόλησης.
Η επανεξέταση της Κ.Α.Π. το 2009 με πρόθεση περικοπής κονδυλίων και η ιδέα της «επανεθνικοποίησης» ή της «αυτοχρηματοδότησης» της, (απευθείας από τα κράτη μέλη) σημαίνει πρακτικά εγκατάλειψη της αρχής της αλληλεγγύης και του στόχου προώθησης της οικονομικής και κοινωνικής σύγκλισης στα πλαίσια της Ε.Ε.
Πρέπει να γίνει κατανοητό πως χωρίς στήριξη δεν μπορεί να υπάρξει αγροτικός τομέας σε καμιά αναπτυγμένη χώρα του κόσμου. Ακόμη και οι ΗΠΑ, που έχουν αναπτυγμένη γεωργία, εφαρμόζουν ισχυρή πολιτική στήριξης των αγροτικών προϊόντων τους.
Η χώρα μας δεν επιτρέπεται να μένει παθητικός παρατηρητής των εξελίξεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Πρέπει να διεκδικήσει αναθεώρηση της Κ.Α.Π.. Που θα στηρίζει το εισόδημα των μικρομεσαίων αγροτών, θα ρυθμίζει τον όγκο της παραγωγής προϊόντων ώστε να αποφεύγονται πλεονάσματα, ενώ θα στοχεύει στην παραγωγή ασφαλών και υγιεινών τροφίμων με συμβατούς περιβαλλοντικά τρόπους παραγωγής.
Οι αγροτικές επιδοτήσεις θα πρέπει να δίνονται με κριτήρια οικονομικά, κοινωνικά, περιβαλλοντικά με βασικό στόχο την στήριξη της βιώσιμης οικογενειακής γεωργίας και την αναζωογόνηση της υπαίθρου και όχι την εξαγωγή προϊόντων σε χαμηλές τιμές σε τρίτες χώρες. Επίσης πρέπει να προστατεύονται τα ελληνικά προϊόντα από τις εισαγωγές με χαμηλότερες τιμές.
Επιπλέον στόχοι πρέπει να είναι η καταπολέμηση των καρτέλ (γάλακτος, κρέατος κλπ.) η μείωση της «ψαλίδας» τιμών παραγωγού – καταναλωτή, η ασφάλιση της αγροτικής παραγωγής, η παροχή αγροτικών συντάξεων για αξιοπρεπή διαβίωση, οι επενδύσεις σε έργα υποδομής κλπ.
Η Κ.Α.Π. πρέπει να εφαρμόζει πολιτική ανά κλάδο παραγωγής με στήριξη της απασχόλησης, ιδιαίτερα των νέων και γυναικών και συμπληρωματικής ενίσχυσης στους αγρότες των ορεινών, απομακρυσμένων και άγονων περιοχών που έχουν μεγαλύτερο κόστος παραγωγής.
Για να στηριχθούν οι αναπτυξιακές δράσεις με διάσωση κρίσιμων κλάδων, στήριξη μειονεκτικών περιοχών με ταυτόχρονες δράσεις για το περιβάλλον κ.α. θα πρέπει τα έσοδα του προϋπολογισμού να αυξηθούν άμεσα στο 2% και σταδιακά να φτάσουν στο 5% του Α.Ε.Π. της Ε.Ε. ως το 2013 με περαιτέρω αύξηση στο μέλλον. Η αύξηση των εσόδων μπορεί να προκύψει απ την αναδιάρθρωση των ίδιων πόρων καθώς και απ την επιβολή νέων φόρων σε ευρωπαϊκό επίπεδο (φόροι κερδών επιχειρήσεων, φόρος χρηματιστηριακών συναλλαγών, φόρος στην εκπομπή διοξειδίου του άνθρακα κ.α.).
Αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα των λαών να αποφασίζουν οι ίδιοι για την αγροτική πολιτική τους. Αυτό δεν έχουν καταλάβει οι κυβερνήσεις του δικομματισμού στην Ελλάδα κι ότι η Κ.Α.Π. της Ε.Ε. δεν μπορεί να έρχεται σε σύγκρουση με τις εθνικές αγροτικές πολιτικές των κρατών μελών της. Η γεωργία δεν μπορεί να αποτελεί θέμα διαπραγματεύσεων του Π.Ο.Ε. και να μετατρέπεται σε πεδίο δράσης νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων. Η γεωργία και η κτηνοτροφία στην Ευρώπη αλλά και στη χώρα μας πρέπει να «οικοδομηθεί» απ΄την αρχή με θεμέλια
α. την αρχή της αυτοδυναμίας των λαών σε βασικά τρόφιμα
β. την ελεύθερη πρόσβαση των αγροτών στη γή, στο πολλαπλασιαστικό υλικό, το νερό, τις πιστώσεις, την έρευνα και την εκπαίδευση
γ. Προστασία του εισοδήματος των παραγωγών αλλά και των καταναλωτών.
Μπάμπης Πεσλής – Ν.Ε.Α.Κ. Άρτας.
Ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς χαιρετίζει τον αγώνα που δίνουν οι αγρότες για επιβίωση τους .
Η κατάσταση στον αγροτικό χώρο δεν προέκυψε ξαφνικά . Είναι αποτέλεσμα της έλλειψης συγκεκριμένης εθνικής στρατηγικής που χαρακτηρίζει τις πολιτικές των κομμάτων του δικομματισμού. Οι ρυθμίσεις της νέας ΚΑΠ έφτασαν την κατάσταση στο απροχώρητο.
Το διάστημα-2004-2007 η αξία της αγροτικής παραγωγής συρρικνώθηκε 24 ποσοστιαίες μονάδες. Και η απασχόληση έπεσε από το 15% στο 9%.
Τη φετινή χρονιά οι αγρότες βρέθηκαν σε μια πρωτοφανή πτώση των τιμών και εκτίναξη του κόστους παραγωγής με αποτέλεσμα να αδυνατούν να ζήσουν τις οικογένειες τους.
Ενώ λοιπόν από την μια μεριά οι τιμές που παίρνει ο παραγωγός είναι εξευτελιστικές και ασύμφορες ο καταναλωτής πληρώνει τα αγροτικά προϊόντα πανάκριβα.
Η κατάσταση αυτή έχει συνέπεια την αδυναμία των αγροτών να καλύψουν τις υποχρεώσεις τους ,την ενίσχυση της εξάρτησης από τους ισχυρούς του κάθε κλάδου και την συγκέντρωση της αγροτικής δραστηριότητας σε λίγα χέρια.
Τα μέτρα που εξήγγειλε η κυβέρνηση είναι αριθμητικές αλχημείες και στοχεύουν στη σύγχυση , αφού συνυπολογίζονται σε αυτά και οι αποζημιώσεις και ενισχύσεις που έτσι κι’ αλλιώς θα δίνονταν.
Οι αγρότες πέρα από τον αγώνα τους για την ενίσχυση του εισοδήματος της φετινής χρονιάς πρέπει να διεκδικήσουν μέτρα και πολιτικές που να διασφαλίζουν την συνέχιση της αγροτικής δραστηριότητας αλλά και την κοινωνική στήριξη της υπαίθρου.
Τέτοια μέτρα είναι:
Η άμεση στήριξη του αγροτικού εισοδήματος.
Αύξηση της επιστροφής ΦΠΑ 15% για όλα τα προϊόντα ζωικά και φυτικά.
Αύξηση κατά 50% του επιστρεφόμενου ΕΦΚ.
Προστασία των περιουσιακών στοιχείων κάθε αγρότη και πάγωμα κάθε διαδικασίας εκποίησης και πλειστηριασμού.
Άτοκα καλλιεργητικά δάνεια για τους μικρομεσαίους αγρότες.
Άμεση χρηματοδότηση βασικών έργων υποδομής και υποστήριξης της αγροτικής δραστηριότητας
Μακροπρόθεσμα δάνεια με χαμηλό επιδοτούμενο επιτόκιο για να γίνουν επενδύσεις στις μικρές και μεσαίες εκμεταλλεύσεις.
Οργάνωση σε νέα βάση του συνδικαλιστικού και συνεταιριστικού κινήματος με στόχο την ουσιαστική παρέμβαση στο κύκλωμα εμπορίας των προϊόντων και προμήθειας των γεωργικών εφοδίων.
Λήψη μέτρων κοινωνικής μέριμνας και υπηρεσιών υγείας και παιδείας μες στόχο την σμίκρυνση του χάσματος κέντρου- επαρχίας.
ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Σ.Ε. ΝΟΜΟΥ ΠΡΕΒΕΖΑΣ
Τα έως τώρα πεπραγμένα της κυβέρνησης πάνω στο θέμα σκιαγραφούν τις προθέσεις της. Οι άνθρωποι δεν κρύβουν τι σχεδιάζουνε για την αγροτική γη:
Σύμφωνα με τον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη (Επενδύσεις και ανάπτυξη δεν μπορούν να υπάρξουν χωρίς συγκεκριμένη και εφαρμόσιμη πολιτική γης. Ομιλία στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων. 20-2-2007 – www.kmitsotakis.gr), «Απαραίτητη προϋπόθεση, προκειμένου να κάνει κανείς μια μεγάλη επένδυση είναι η δυνατότητα απόκτηση γης, πολλών στρεμμάτων. Έχετε αντιληφθεί πόσο δύσκολο είναι να αποκτήσει κανείς τέτοιες εκτάσεις, χωρίς κτηματολόγιο; Επισημαίνω κάτι το οποίο είναι αυτονόητο, πλην όμως μια μεγάλη εταιρεία του εξωτερικού, η οποία είναι υπόλογη στους μετόχους και το διοικητικό της συμβούλιο, δεν θα μπορέσει ποτέ να αγοράσει μεγάλες εκτάσεις, χωρίς τελείως καθαρούς τίτλους και ιδιοκτησιακό καθεστώς. Ένας, λοιπόν, πολύ ανασταλτικός παράγοντας στην υλοποίηση τέτοιων μεγάλων επενδύσεων, είναι το γεγονός ότι δυστυχώς δεν έχουμε ακόμα στη χώρα μας μια συγκροτημένη και εφαρμόσιμη πολιτική γης». Ενώ λίγο παρακάτω επισημαίνει: «Δεν θα επαναλάβω τα προφανή οφέλη για την ελληνική οικονομία στο σύνολό της και ειδικά για την περιοχή της Δυτικής Πελοποννήσου». Αυτά ειπώθηκαν 6 μήνες πριν τις μεγάλες πυρκαγιές στην Πελοπόννησο! Τον επόμενο Αύγουστο μπήκαν τα θεμέλια της μεγάλης «επένδυσης», έστω και …ασύμμετρα!
Ειδικά για την πολιτική γης (ας σημειωθεί ότι εκτός της Ν.Δ. και άλλα κόμματα έχουν κατά και καιρούς αρθρώσει «χρησμούς της Πυθίας» πάνω στο θέμα), ο ίδιος ο Πρωθυπουργός σε μια πρόσφατη ομιλία του (Επισημάνσεις του Πρωθυπουργού κ. Κώστα Καραμανλή προς τα μέλη της ελεγκτικής επιτροπής του γραφείου διεθνών εκθέσεων – αναρτημένο στις 23 και 24-9-2008 στο www.nd.gr) ήταν αρκετά κατατοπιστικός: «Αντιλαμβανόμαστε τη γη ως προϋπόθεση και μέσο για την καλλιέργεια και την εξάπλωση όχι μόνο των απτών προϊόντων της, των πρωτογενών αγαθών, αλλά και του ανθρώπινου πολιτισμού, των αρχών και των αξιών που συνέχουν τις κοινωνίες μας και δημιουργούν τις προϋποθέσεις της συνεργασίας και της ανάπτυξης». (Εδώ το ζήτημα τίθεται ελκυστικά, και κάπως συγκαλυμμένα, χωρίς να δίνει καθαρές λαβές κριτικής. Παρακάτω διατυπώνεται διαφορετικά): «Ο ελληνικός λαός, σε όλους τους τόνους και προς όλες τις κατευθύνσεις, ανακοινώνει την πρόθεσή του να πρωταγωνιστήσει στην παγκόσμια προσπάθεια για μια νέα οικονομική πολιτική γης». Συνδέοντας τα δύο αυτά, με το νόμο Μπασιάκου (Ν. 3399/2005), τα λεγόμενα του Κ. Μητσοτάκη, τα γεγονότα της Μονής Βατοπεδίου κλπ, κάποιος «κακοήθης» θα μπορούσε να υποθέσει τι είναι αυτά που «συνέχουν» τις κοινωνίες μας (τα …€).
Ο Πρωθυπουργός, στην ίδια ομιλία, εξειδικεύει τα μέτρα υπέρ της πολιτικής γης που έλαβε η κυβέρνησή του: «Η Ελληνική Κυβέρνηση αποδίδει στα ζητήματα της γης πρωτεύουσα έμφαση. Η Ελλάδα, χώρα που παραδοσιακά συνδέεται με τη αγροτική και νησιωτική οικονομία, με την παραγωγή, την μεταποίηση και το εμπόριο των προϊόντων της γης, δεν μπορεί παρά να πρωτοστατήσει στον αγώνα για μια νέα, αειφόρο, αποδοτική και φιλική προς το περιβάλλον πολιτική γης. Σε αυτό το πλαίσιο το μέχρι πρότινος Υπουργείο Γεωργίας, αναβαθμίστηκε από την παρούσα Κυβέρνηση σε Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με αυξημένες αρμοδιότητες, αντανακλώντας την απόφαση των πολιτών και την πολιτική βούληση της Κυβέρνησης για ριζικές τομές στον τομέα αυτό». Ας κοιμηθούμε ήσυχοι!
* δημοσιεύτηκε στο 11ο και 12ο φύλλο του Φόρουμ
Την χαριστική βολή δέχονται φέτος οι παραγωγοί καλαμποκιού με τις εξευτελιστικές τιμές του προϊόντος. Προηγήθηκαν οι τεράστιες αυξήσεις στις τιμές των λιπασμάτων, των καυσίμων και όλων των εισροών της καλλιέργειας καλαμποκιού.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που είδαν το φως στον τοπικό τύπο, το κόστος παραγωγής ενός κιλού καλαμποκιού κυμαίνεται από 0,22-0,24€ (χωρίς τα εργατικά) και η τιμή που θα πληρωθεί ο παραγωγός δεν θα ξεπεράσει τα 0,17€ το κιλό. Πάμφθηνα λοιπόν πουλούν την σοδειά τους οι παραγωγοί, πανάκριβα, όμως, την αγοράζουν οι κτηνοτρόφοι. Χαμένοι δηλαδή οι παραγωγοί χαμένοι και οι κτηνοτρόφοι. Κερδισμένοι άραγε ποιοι;
Είναι γνωστό ότι πριν την καινούργια σοδειά, οι μεγαλέμποροι, πουλούσαν το καλαμπόκι στον κτηνοτρόφο πάνω από 30 λεπτά το κιλό. Τώρα που βρισκόμαστε σε περίοδο συγκομιδής, αυτοί που χρόνια τώρα με την ανοχή των κυβερνήσεων εκμεταλλεύονται τον ιδρώτα των αγροτών, έριξαν τις τιμές σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα. Η συνέχεια γνωστή. Αφού περάσει το καλαμπόκι στα χέρια ολίγων εκλεκτών, τότε είναι εύκολο να ανεβάσουν την τιμή στα ύψη και να κερδοσκοπήσουν από τον μόχθο των αγροτών.
Το πλήγμα όμως που δέχεται το καλαμπόκι, δεν είναι ούτε τυχαίο ούτε μεμονωμένο· είναι συνέπεια της εγκατάλειψης της αγροτικής παραγωγής που εφάρμοσαν οι πολιτικές του δικομματισμού, αφού εμπλουτίστηκαν με τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ν.Δ. έρχεται να ολοκληρώσει την πολιτική που εφαρμόστηκε επί ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Με αυτές τις πολιτικές η Ελλάδα κινδυνεύει να γίνει μια χώρα που δεν συμφέρει να παράγονται αγροτικά προϊόντα.
Η εγκατάλειψη της αγροτικής παραγωγής έχει σαν άμεσες συνέπειες, την συμπίεση του αγροτικού εισοδήματος, την ερήμωση της υπαίθρου την αύξηση της ανεργίας, την αποδιάρθρωση του αγροτικού χώρου.
Είναι επιτακτική ανάγκη η πολιτική αυτή να αλλάξει.
Δεν έχουν μεγαλύτερη ανάγκη στήριξης οι τράπεζες, που ενισχύονται με 28 δις €, από τους αγρότες που μοχθούν για την επιβίωση τους.
Η στήριξη των αγροτών και της αγροτικής παραγωγής αποτελεί πρωταρχική ανάγκη. Η ελληνική γεωργία, δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς σχεδιασμό και στήριξη. Η Αγροτιά χρειάζεται πολιτικές αναζωογόνησης και ανάπτυξης της υπαίθρου με βασικούς στόχους :
Την αύξηση του εισοδήματος των αγροτών και κτηνοτρόφων.
Την μείωση του κόστους παραγωγής με έλεγχο τιμών στην παραγωγή και εμπορία των αγροτικών εφοδίων
Την ολόπλευρη ανάπτυξη της υπαίθρου με μέτρα πολιτικής που θα βελτιώνουν τις συνθήκες και το επίπεδο ζωής.
Την προώθηση ενός νέου παραγωγικού προτύπου με στόχο την παραγωγή ασφαλών και υγιεινών προϊόντων με προστασία του περιβάλλοντος.
Οι αγρότες πρέπει να παλέψουν μέσα από τους συλλόγους τους για την εφαρμογή πολιτικών που θα κινούνται στην παραπάνω κατεύθυνση.
Να απαλλαγούν από τις αυταπάτες που καλλιεργεί ο δικομματισμός ότι με την πολιτική που ακολουθεί μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα στην ύπαιθρο. Να γυρίσουν την πλάτη στη Ν.Δ. και στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. που είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι για την κατάσταση.
Να στηρίξουν τον ΣΥΡΙΖΑ που αποτελεί την σύγχρονη ριζοσπαστική απάντηση της αριστεράς στις πολιτικές αφανισμού τους που προωθεί ο νεοφιλελευθερισμός.
Πρέβεζα 29 Οκτωβρίου 2008
Συντονιστική Επιτροπή Ν. Πρέβεζας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.
Πρόσφατα ξεκίνησε η καινούργια σοδειά του καλαμποκιού. Τα μηνύματα της αγοράς δεν είναι καθόλου ευχάριστα. Το πορτοφόλι των μικρομεσαίων αγροτών αδειάζει. Στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν επί σειρά ετών οι αγρότες, ήλθαν να προστεθούν οι τεράστιες , αδικαιολόγητες και πέρα από κάθε λογική αυξήσεις στις τιμές των λιπασμάτων. Σε διάρκεια ενός έτους (από άνοιξη του 2007 έως άνοιξη του 2008) οι τιμές σε είδη που χρησιμοποιούνται για βασική λίπανση καλαμποκιού αυξηθήκανε : στο 20-10-0 κατά +54%, στο 20-10-10 κατά +59%, στο 16-20-0 κατά +61% ενώ η τιμή της νιτρικής αμμωνίας που χρησιμοποιείται για επιφανειακή λίπανση αυξήθηκε κατά 60%. Από την άνοιξη του 2008 έως σήμερα έχουν γίνει άλλες τρεις ανατιμήσεις με αποτέλεσμα οι αυξήσεις των λιπασμάτων να έχουν ξεπεράσει το 100%.
Αυτές οι αυξήσεις ήρθαν να προστεθούν στις επίσης τεράστιες αυξήσεις των υγρών καυσίμων του ηλεκτρικού ρεύματος και σε άλλες μικρότερες όπως σπόρια, φυτοφάρμακα κ.α.
Θα περίμενε κανείς μετά από όλα αυτά μια μικρή έστω αύξηση στην τιμή πώλησης του καλαμποκιού. Δυστυχώς για τους αγρότες η τιμή του καλαμποκιού από 25 λεπτά περίπου το κιλό πέρσι, φέτος αρχικά είχε διαδοθεί ότι θα ήταν 22 λεπτά, στην συνέχεια 20 λεπτά, μετά 18 λεπτά και η κατρακύλα συνεχίζεται. Ήδη σε άλλες περιοχές οι επιτήδειοι κατάφεραν να επιβάλλουν εξευτελιστικές τιμές. Στην Μακεδονία (Σέρρες, Ξάνθη κα.) οι τιμές σήμερα είναι 13-14 λεπτά το κιλό. Αύριο;
Κανείς δεν γνωρίζει τι ξημερώνει για τους αγρότες. Ο χειμώνας που πλησιάζει προβλέπεται βαρύς (κυριολεκτικά και μεταφορικά) για τους εργαζόμενους, τους χαμηλοσυνταξιούχους και κυρίως για τους μικρομεσαίους αγρότες.
Οι επιλογές των κυβερνήσεων του δικομματισμού (ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ.) έχουν οδηγήσει τους αγρότες σε απόγνωση. Καταφεύγουν στην Αγροτική Τράπεζα για δανεισμό και αυτή αντί να τους στηρίξει τους απειλεί με κατασχέσεις. Πολλοί από αυτούς κινδυνεύουν με αφανισμό. Οι πολιτικές αυτών που κυβέρνησαν τον τόπο τις τελευταίες δεκαετίες συσσώρευσαν στην αγροτιά πολλά προβλήματα. Ο κλήρος στην περιοχή μας είναι ιδιαίτερα μικρός με αποτέλεσμα αρκετοί να αναγκάζονται να νοικιάζουν καλλιεργήσιμες εκτάσεις επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο το κόστος παραγωγής.
Οι αυξήσεις των εφοδίων παραμένουν ανεξέλεγκτες ενώ αισθητή είναι η απουσία ενός μηχανισμού διαμόρφωσης και ελέγχου τιμών των αγροτικών προϊόντων. Το αποτέλεσμα της απουσίας τέτοιου μηχανισμού είναι γνωστό. Πάμφθηνα πουλούν την σοδειά τους οι παραγωγοί, πανάκριβα την αγοράζουν οι κτηνοτρόφοι. Χαμένοι δηλαδή οι παραγωγοί χαμένοι και οι κτηνοτρόφοι. Κερδισμένοι άραγε ποιοι;
Εδώ να τονίσουμε ότι πριν την καινούργια σοδειά πουλούσαν το καλαμπόκι στον κτηνοτρόφο πάνω από 30 λεπτά το κιλό. Τώρα που βρισκόμαστε σε περίοδο συγκομιδής, αυτοί που χρόνια τώρα με την ανοχή των κυβερνήσεων εκμεταλλεύονται τον ιδρώτα των αγροτών, έριξαν τις τιμές σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα. Η συνέχεια γνωστή. Αφού περάσει το καλαμπόκι στα χέρια ολίγων εκλεκτών, τότε είναι εύκολο να ανεβάσουν την τιμή στα ύψη και να κερδοσκοπήσουν από τον μόχθο των αγροτών.
Πρόσφατα έγινε η ΔΕΘ όπου ο πρωθυπουργός στα εγκαίνια της δεν έκανε καμιά αναφορά για το τεράστιο αυτό πρόβλημα. Θα περίμενε κανείς να ακούσει από τον κ. Καραμανλή για παράδειγμα ότι θα επιδοτηθούν τα λιπάσματα, ότι θα υπάρξει συγκράτηση στις αυξήσεις των εφοδίων κ.α. Όμως τίποτα από όλα αυτά. Αντίθετα σε πολυτελέστατες αίθουσες παρέα με εφοπλιστές, μεγαλέμπορους, βιομήχανους, παράγοντες «κουμπάρους», συσκέπτονταν προφανώς για το πώς θα αυξήσουν τα κέρδη τους.
Ο αγροτικός κόσμος πρέπει να σταματήσει άμεσα να στηρίζει πολιτικές και κόμματα που τον έχουν οδηγήσει σε αυτή την άθλια κατάσταση. Είναι ανάγκη να τιμωρήσουν Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ στις επόμενες εκλογές όποτε και να γίνουν αυτές.
Αλήθεια πόσους αγρότες βουλευτές έχουμε στην ελληνική βουλή;
Οι αγρότες επιβάλλεται να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και μέσα από τους αγροτικούς συλλόγους να παλέψουν για ένα καλύτερο αύριο.
Κώστας Τσιόκος
Μια ακόμη πιο δύσκολη χρονιά ήταν για τους αγρότες -παραγωγούς κηπευτικών της περιοχής η φετινή.
Στις χρόνιες αιτίες που συμβάλλουν στην συμπίεση του εισοδήματος των παραγωγών η πολιτική της Ν.Δ. πρόσθεσε καινούργιες.
Από τέλη της δεκαετίας του ‘90 ο πληθυσμός των παραγωγών της Πρέβεζας γεράζει. Σήμερα ο μέσος όρος, όπως προκύπτει από αντιπροσωπευτικό δείγμα, είναι στην έκτη δεκαετία. Δεν υπάρχουν διάδοχες καταστάσεις στις αγροτικές εκμεταλλεύσεις παραγωγής κηπευτικών. Στο απομάκρυνση των νέων ανθρώπων από την καλλιέργεια των κηπευτικών συνέβαλαν οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν τα τελευταία χρόνια από τις ελληνικές κυβερνήσεις και την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ουσιαστικά οι πολιτικές των κυβερνήσεων και της Ε.Ε. στον τομέα των κηπευτικών έχουν αφεθεί στον αυτόματο πιλότο της ελεύθερης αγοράς. Οι νεοφιλελεύθερες ρυθμίσεις, που απαιτούσε η κυριαρχία του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, δε χρειάστηκαν και πολλή προσπάθεια για να αποδώσουν. Σε μια αγροτική οικονομία σαν της Ελλάδας, μέρος της οποίας είναι και η παραγωγή κηπευτικών, η απουσία πολιτικών και η μη λήψη μέτρων προστασίας της ντόπιας παραγωγής και βελτίωσης των υποδομών, ισοδυναμεί με ρίξιμό της στον παγκοσμιοποιημένο λάκκο των νεοφιλελεύθερων λεόντων.
Η κατάσταση επιδεινώθηκε από τις αναθεωρήσεις της ΚΑΠ, οι οποίες έγιναν σε βάρος των μικρών αγροτικών νοικοκυριών. Με τις αναθεωρήσεις αυτές διακόπηκαν οι ενισχύσεις ή στην καλλίτερη περίπτωση άλλαξε ο τρόπος υπολογισμού τους προς το χειρότερο για τα μικρά νοικοκυριά, με αποτέλεσμα περιοχές που επλήγησαν από τις ρυθμίσεις αυτές να μπουν στην καλλιέργεια κηπευτικών.
Τον «ελεύθερο ανταγωνισμό» στις εισροές των καλλιεργειών κηπευτικών τον γνωρίσανε οι αγρότες με την επικράτηση μερικών μονοπωλιακών επιχειρήσεων οι οποίες ελέγχουν το μεγαλύτερο ποσοστό στο πολλαπλασιαστικό και φυτοπροστατευτικό υλικό.
Δεν υπάρχει κανένας μηχανισμός ελέγχου διαμόρφωσης των τιμών των γεωργικών εφοδίων, και προκαλούν οι κυβερνητικοί παράγοντες όταν υποδεικνύουν στους αγρότες να αξιοποιήσουν τον ανταγωνισμό της ελεύθερης αγοράς για τον έλεγχο των τιμών.
Η κατάργηση, το Φεβρουάριο, της χρήσης πετρελαίου θέρμανσης στα θερμοκήπια, σε συνδυασμό με την εκτίναξη των τιμών του πετρελαίου, επιβάρυνε το ήδη υψηλό κόστος παραγωγής των πρώιμων κηπευτικών και θα το κάνει απαγορευτικό την επόμενη περίοδο.
Οι τιμές των λιπασμάτων τις αρχές του έτους ανέβηκαν από 30% έως 200% χωρίς να ιδρώσει το αυτί κανενός υπευθύνου.
Σε αυτό το δύσκολο περιβάλλον που διαμορφώνεται οι αγρότες πρέπει να εγκαταλείψουν την προσμονή ότι μπορεί να αλλάξει η κατάσταση με τις πολιτικές που εφαρμόζονται από τα κόμματα του δικομματισμού. Δε χρειάζονται άλλα δείγματα για να πεισθούν ότι οι κυβερνήσεις τους αντιμετωπίζουν σαν φορτίο που σιγά- σιγά το ξεφορτώνονται.
Από την άλλη μεριά η ελπιδοφόρα προοπτική που ανοίγεται με την αποδοχή του ΣΥΡΙΖΑ σαν δύναμης αλλαγής της σημερινής κατάστασης πρέπει να συνδυαστεί εκ μέρους μας με την εκπόνηση ενός εναλλακτικού ριζοσπαστικού προγράμματος και για τον αγροτικό τομέα.
Η προσπάθεια αυτή πρέπει να ξεκινήσει και από τη βάση. Ο ΣΥΡΙΖΑ τοπικά πρέπει σε συνεργασία με τους φορείς, παράγοντες και τους συνεταιρισμούς της περιοχής, να βοηθήσει στην διαμόρφωση και εμπλουτισμό ενός τέτοιου προγράμματος. Αυτό είναι το δεύτερο και πιο σοβαρό μέρος για το οποίο θα επανέλθουμε μια άλλη φορά.
Νόβας Μιχάλης.
Η Βιομηχανία γάλακτος Ηπείρου «ΔΩΔΩΝΗ» ξεκίνησε τη δεκαετία του΄70 ως συνεταιριστική οργάνωση με μετόχους τους συνεταιρισμούς και την Α.Τ.Ε. .Στόχος η στήριξη των κτηνοτρόφων της Ηπείρου που το προϊόν τους (γάλα) λόγω του απομακρυσμένου, απομονωμένου και υπανάπτυκτου της περιοχής δεν αποτελούσε ενδιαφέρον της όπως τότε οργανωμένης Ελληνικής Γαλακτοβιομηχανίας . Με το πέρασμα του χρόνου η «ΔΩΔΩΝΗ» εκσυγχρονίστηκε βοήθησε και τους κτηνοτρόφους να συμμορφώνονται προς τα νέα δεδομένα της επιστήμης και της τεχνολογίας, προσφέροντας ταυτόχρονα κατά πολύ υψηλότερες τιμές στους παραγωγούς της Ηπείρου από ότι προσέφεραν οι άλλες Γαλακτοβιομηχανίες στις άλλες περιοχές της Ελλάδας .Τα προϊόντα της απέκτησαν όνομα και ταυτότητα στην αγορά αναγνωρίσιμο για την ποιότητά τους. Το ιδανικό περιβάλλον της Ηπείρου, το μεράκι και η παράδοση των κτηνοτρόφων, αλλά και η ανταπόκριση της ΔΩΔΩΝΗΣ στην προσφορά τους κατέκτησε μια πολύ καλή ισσοροπία στο σύστημα παραγωγοί –Βιομηχανία – εργαζόμενοι – καταναλωτές. Οι τιμές που απολάμβαναν οι Ηπειρώτες κτηνοτρόφοι ήταν συγκριτικά πολύ μεγαλύτερες αυτών των άλλων Ελλήνων παραγωγών και τρόμαζαν τα υπό διαμόρφωση καρτέλ γάλακτος καθώς η ίδια η ΔΩΔΩΝΗ ως Βιομηχανία παρουσίαζε και σοβαρά κέρδη.
Σ΄ αυτή τη διαδρομή όμως και ενώ η παγκοσμιοποίηση επηρεάζει συνεχώς και την Ελληνική οικονομία, εγγενείς αδυναμίες των ΕΑΣ και του συνεταιριστικού κινήματος, οδηγούν μεγάλο μέρος των μετοχών τους στην Α.Τ.Ε. (τραπεζικό κεφάλαιο ) η οποία καθίσταται κυρίαρχος μέτοχος. Ταυτόχρονα η Ήπειρος βγαίνει σιγά –σιγά από την απομόνωσή της (Γέφυρα Ρίου –Εγνατία οδός -Ιονία οδός ).
Υπό αυτές τις νέες συνθήκες λοιπόν ανακοινώνονται εφέτος από την βιομηχανία οι τιμές στους κτηνοτρόφους για την νέα γαλακτική περίοδο . Αυξήσεις της τάξεως του 1-3 λεπτών την ώρα που οι αυξήσεις στον καταναλωτή ανεβαίνουν συνεχώς .Αυξήσεις που δεν καλύπτουν ούτε κατά διάνοια την αύξηση του κόστους παραγωγής λόγων αυξήσεων των ζωοτροφών (πανω από 52%) και της ξέφρενης αύξησης της τιμής του πετρελαίου την ωρα πού σε άλλες περιοχές της Ελλάδας οι τιμές από άλλες γαλακτοβιομηχανίες εχουν ξεπεράσει κατά πολύ αυτές της Δωδώνης.
H συγκεκριμένη πολιτική της ΔΩΔΩΝΗΣ καταδεικνύει με σαφήνεια ότι δεν την ενδιαφέρουν πλέον ούτε οι παραγωγοί ούτε η πρωτογενής παραγωγή .Ενδιαφέρεται για την αύξηση των κερδών της. Ενδιαφέρεται να γίνει πλέον ελκυστική, προς τους ιδιωτικούς ομίλους όπως υπαγορεύουν πλέον οι κυβερνητικές μεταρρυθμίσεις μέσω της Α.Τ.Ε..
Έτσι λοιπόν οι κινητοποιήσεις των κτηνοτρόφων στο άκουσμα των νέων τιμών είναι όχι μόνο δικαιολογημένες αλλά επιβαλλόμενες . Πρέπει να κλιμακωθούν με στόχο όχι μόνο μεγαλύτερες τιμές αλλά και το πέρασμα των μετοχών στους ίδιους . Είναι η άλλη «μεταρρύθμιση» που δεν γνωρίζει η Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός, δέσμιοι του δογματικού νεοφιλελευθερισμού . Γι’ αυτό ο αγώνας των κτηνοτρόφων είναι και αγώνας όλων των Ηπειρωτών και πρέπει όλοι να στηρίξουν τους αγώνες τους. Τα προϊόντα ΔΩΔΩΝΗ είναι κτήμα και πολιτιστική κληρονομιά της Ηπείρου και δεν πρέπει να περάσουν σε κανένα πολυεθνικό όμιλο. Η παραγόμενη υπεραξία τους να επιστρέφεται στους ίδιους τους παραγωγούς .
