You are currently browsing the monthly archive for Σεπτεμβρίου 2009.
Ευτυχία Τσαμποδήμου
Γεννήθηκε στην Πρέβεζα από μητέρα Λευκαδίτισσα και πατέρα Αιτωλοακαρνάνα. Έζησε στην Πρέβεζα μέχρι τα 8 της χρόνια. Η δικτατορία του ‘67 εξαναγκάζει την οικογένειά της να μεταναστεύσει στην πρωτεύουσα, όταν ο πατέρας χάνει τη δουλειά του, εξ αιτίας των αριστερών του πολιτικών φρονημάτων. Μεγαλώνει στην Αθήνα. Σπουδάζει θέατρο στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν.
Δουλεύει ανελλιπώς μέχρι σήμερα στο θέατρο (Εθνικό Θέατρο, Θέατρο Τέχνης, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. κ.α), στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Υπήρξε μέλος του Δ.Σ του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών. Είναι μέλος του τμήματος Πολιτισμού του Συνασπισμού της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας. Στις εκλογές του 2004 ήταν υποψήφια στο νομό Αιτωλοακαρνανίας με το Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥ.ΡΙΖ.Α).
Χρήστος Νικολάου
Γεννήθηκε στο Μεσοπόταμο του Δήμου Φαναρίου. Από παιδί μετανάστευσε με την οικογένειά του στην Γερμανία. Κατά την διάρκεια των μαθητικών και φοιτητικών του χρόνων δραστηριοποιήθηκε στο χώρο της Αριστεράς και ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση μέσα από το κίνημα των μεταναστών. Τα τελευταία χρόνια ζει στο Φανάρι και ασχολείται επαγγελματικά ως αγρότης. Δραστηριοποιείται ως ανένταχτος αριστερός στο χώρο του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.
Σπύρος Παγκράτης
Γεννήθηκε στην Πρέβεζα όπου και εργάζεται ως υπάλληλος του Ο.Τ.Ε.
Με την πολιτική ασχολείται από μικρό παιδί. Εντάχθηκε στη νεολαία του Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού “Ρήγας Φεραίος” της οποίας διετέλεσε Γραμματέας Πρέβεζας και μέλος του Κεντρικού της Συμβουλίου. Μετά την διάσπαση εντάχθηκε στο Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού – Ανανεωτική Αριστερά, και στη συνέχεια στην Α.Κ.Ο.Α.
Ήταν υποψήφιος βουλευτής Νομού Πρέβεζας του ΚΚΕ Εσωτερικού Α-Α τον Ιούνιο και το Νοέμβρη του 1989, της Α.Κ.Ο.Α. στην συνεργασία της με τον ΣΥΝ το 2000, και του ΣΥ.ΡΙΖ.Α το 2004 και το 2007.
Είναι συνδικαλιστής στο χώρο του Ο.Τ.Ε. και διετέλεσε μέλος της Τοπικής Επιτροπής Πρέβεζας της Π.Ε.Τ. – Ο.Τ.Ε. Αρθρογραφεί συχνά στο Φόρουμ για εργατικά και συνδικαλιστικά θέματα.
Σπύρος Βελέντζας
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πρέβεζα.
Σπούδασε ιατρική και ειδικεύθηκε στην οφθαλμολογία, την οποία ασκεί στην Πρέβεζα από το 1985.
Στη διάρκεια της φοιτητικής του ζωής οργανώθηκε στην Κ.Ν.Ε. και το Κ.Κ.Ε.
Διετέλεσε Γραμματέας της Κ.Ν.Ε. Άνω Πόλης Θεσσαλονίκης.
Εκλέχτηκε Δημοτικός Σύμβουλος το 1986 στον Δήμο Πρέβεζας και ανέλαβε τη θέση του Προέδρου του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου.
Σήμερα είναι εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος και ασκεί τα καθήκοντα του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Πρέβεζας.
Των Μιλτιάδη Μπάλκου, Ευκλείδη Τσακαλώτου, Ηλία Χάιδα
Μετά από μια περίοδο εντάσεων στο εσωτερικό του Συ.Ριζ.Α., με αφορμή τις εκλογικές του επιδόσεις στις ευρωεκλογές του Ιουνίου –επιδόσεις αναντίστοιχες με τις προσδοκίες, που χαρακτηρίστηκαν μέχρι και ταπεινωτικές∙
μετά τη δημόσια αντιπαράθεση, οξεία πολλές φορές και με έντονο το στοιχείο της προσωπικής αναμέτρησης∙
μετά την ένταξη στη συζήτηση –και κυρίως λόγω αυτής– μέσω των εντύπων της αριστεράς, αλλά και στις συνελεύσεις των συνιστωσών και του ίδιου του Συ.Ριζ.Α., μεγάλου μέρους των στελεχών, της βάσης και του κόσμου∙
μετά την ανάδειξη της κρίσης σε όλο της το βάθος και την έκταση, φωτίστηκαν αρκετά οι δομικές υστερήσεις και οι οργανωτικές αγκυλώσεις του συλλογικού μας εγχειρήματος, που αποτελούν το υπόβαθρο του σκηνικού. Δημιουργήθηκε μια πρώτη συνείδηση στη βάση και στην ηγεσία, για τολμηρά βήματα, στο δρόμο της δημοκρατικής λειτουργίας, των δικαιωμάτων των μελών, των οργάνων ελέγχου και λογοδοσίας της ηγεσίας, του ενεργού και αποφασιστικού ρόλου της βάσης με θεσμικά κατοχυρωμένες διαδικασίες, για την επίλυση δύσκολων εσωτερικών προβλημάτων που διχάζουν.
Αποδείχτηκε ότι το εγχείρημα για τη συγκρότηση του νέου ενωτικού αριστερού πολιτικού υποκειμένου δεν είναι εύκολη υπόθεση. Η ιστορική αριστερά, που εκφράζεται κυρίως με την “εμπειρία”, είναι ξεσκολισμένη στην αυταρέσκεια της τμηματικής “αλήθειας” της και τα αντανακλαστικά που ενεργοποιεί σε δύσκολες περιόδους είναι πρωτίστως η αντιπαλότητα και η δίκη προθέσεων και λιγότερο η κατανόηση της θέσης του άλλου, η διαβούλευση, η σύνθεση.
Η σύγχρονη αριστερά του Συ.Ριζ.Α. δεν είναι, όμως, μόνο και κυρίως αυτό. Είναι η κοινωνική αριστερά, που παίρνοντας την υπόθεση στα χέρια της αποδεικνύει ότι δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση η διάλυση του εγχειρήματος! Γιατί αυτή η κοινωνική αριστερά έχει καταγράψει ιδέες και δράση, εικόνες και αναφορές, νίκες και κινηματικές δράσεις που πυροδοτήθηκαν τα τελευταία χρόνια, στα πανεπιστήμια, στο χώρο της επισφαλούς εργασίας, στα μέτωπα της οικολογίας και των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, από τη δική μας αριστερά. Γιατί αυτή η υπόθεση δεν μπορεί να μείνει ως μια καλή ανάμνηση, που έφυγε γρήγορα, αλλά ως ένα ελπιδοφόρο εγχείρημα που θα προχωρήσει, επειδή είναι αναγκαίο για την κοινωνία!
Η διέξοδος από το αδιέξοδο, με τη φυγή προς τα μπρος, έφερε στο προσκήνιο το συλλογικό δυναμικό του Συ.Ριζ.Α. και αφήνει σιγά – σιγά να ξεδιπλωθούν οι αρετές της κοινής μας προσπάθειας, κατά την κρίσιμη εκλογική περίοδο που διανύουμε.
Τα οικονομικά συμφέροντα, με τη στήριξη των media, έσπρωξαν την Κυβέρνηση Καραμανλή σε πρόωρες εκλογές, προκειμένου να εκβιάσουν τη συναίνεση του λαού, εμπρός στην εκκωφαντική καταστροφολογία, για την εφαρμογή ακόμα πιο σκληρού πακέτου μέτρων, με πάγωμα μισθών, απολύσεις και φορολογική επιδρομή στην κοινωνία, με όχημα αυτοδύναμη κυβέρνηση Πα.Σο.Κ. ή το μεγάλο συνασπισμό Ν.Δ. και Πα.Σο.Κ.
Όσοι νομίζουν και σχεδιάζουν ότι η κατάσταση στο Συ.Ριζ.Α. προσφέρει μοναδική ευκαιρία για εύκολη λεηλασία του χώρου πολιτικής και εκλογικής του επιρροής, λογαριάζουν χωρίς την κοινωνική αριστερά.
Από τη συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα, με τη συμμετοχή και εκπροσώπων άλλων συνιστωσών, από τις ομιλίες στελεχών σε όλη την Ελλάδα και την εκκίνηση της εξωστρεφούς δράσης των τοπικών οργανώσεων, αφήνουμε πίσω την ομφαλοσκόπηση και με γνώση, πείσμα και μια νέα ωριμότητα κινητοποιούμε τις δυνάμεις μας σε ό,τι είναι επείγον και αναγκαίο για την κοινωνία· για την αντιστροφή της πορείας συνεχούς υποβάθμισης της κοινωνικής θέσης της μεγάλης πλειονότητας του λαού και ιδιαίτερα των νέων εργαζόμενων.
Ο Συ.Ριζ.Α. δίπλα στο λαό και μαζί με το λαό προβάλλει και διεκδικεί την προγραμματική του πρόταση με τρεις αλληλένδετους στόχους, για να μην περάσουν τα επελαύνοντα αντιλαϊκά σχέδια με κυβέρνηση Πα.Σο.Κ., Ν.Δ. ή και των δύο:
1. Μέτρα άμεσης εφαρμογής, ως ασπίδα κοινωνικής προστασίας, που περιλαμβάνουν την απαγόρευση των απολύσεων σε κερδοφόρες επιχειρήσεις, την επιστροφή επιχορηγήσεων από επιχειρήσεις που προβαίνουν σε απολύσεις και έχουν ενισχυθεί με ευρωπαϊκά ή εθνικά κεφάλαια, επίδομα ανεργίας στο 80% του βασικού μισθού για όλη τη διάρκεια της ανεργίας, ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για κάθε πολίτη, πάγωμα των δανειακών υποχρεώσεων των ανέργων για όσο διάστημα παραμένουν άνεργοι, καταπολέμηση της ακρίβειας και των καρτέλ κ.λπ.
2. Άμεσο πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της κρίσης βραχυπρόθεσμα, που θα περιλαμβάνει μέτρα για τη δημιουργία την επόμενη πενταετία 500.000 θέσεων εργασίας στους κοινωνικούς τομείς· για την βελτίωση των υπηρεσιών υγείας, παιδείας, κοινωνικής πρόνοιας και την ενίσχυση της απασχόλησης. Για την καθιέρωση της ρήτρας απασχόλησης, την υποχρέωση δηλαδή των επιχειρήσεων, που επιδοτούνται με δημόσιους πόρους, για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Για την ουσιαστική στήριξη των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων και την κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας –stage, εργασία με μπλοκάκι κ.λπ.
3. Νέα στρατηγική οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, που θα περιλαμβάνει δημόσιες επενδύσεις σε κοινωνικές υποδομές και το περιβάλλον για την ενίσχυση της απασχόλησης και τον οικολογικό μετασχηματισμό της οικονομίας μέσα από ένα ολοκληρωμένο σχέδιο στους τομείς της ενέργειας, των μεταφορών, την ανάπτυξη τεχνολογιών φιλικών προς το περιβάλλον. Επανάκτηση του δημόσιου χαρακτήρα τραπεζών, για έλεγχο της πιστωτικής πολιτικής και τη ροή πόρων σε κοινωνικούς τομείς. Για ένα νέο μοντέλο λειτουργίας του δημόσιου τομέα, με την παρουσία ισχυρών και βιώσιμων δημόσιων επιχειρήσεων, υπό κοινωνικό και εργατικό έλεγχο, με προτεραιότητα στο χώρο των κοινωνικών αναγκών: ενέργεια, επικοινωνίες, ύδρευση, υποδομές.
Γιατί με το Συ.Ριζ.Α. παρόντα και ισχυρό, δίπλα στο λαό και μαζί με το λαό, μπορούν να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μια ευρεία αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου, μέσα από ένα δίκαιο και αναλογικό φορολογικό σύστημα, τη μείωση των στρατιωτικών δαπανών κ.λπ., όρος αναγκαίος για την εφαρμογή του ριζοσπαστικού προγράμματος και την έκφραση της κοινωνικής δυσαρέσκειας σε θετική διέξοδο.
Γιατί με το Συ.Ριζ.Α. παρόντα και ισχυρό μπορούν να ηττηθούν οι ενδοαριστερές, κυρίως λόγω ηγεσίας του Κ.Κ.Ε., αντιπαλότητες που διασπούν σ’ αυτή την κρίσιμη φάση το κίνημα των εργαζομένων και υπονομεύουν την αποτελεσματικότητα των αγώνων.
Γιατί με το Συ.Ριζ.Α. παρόντα και ισχυρό δίνουμε περιεχόμενο στο σύνθημα: ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ Η ΔΥΝΑΜΗ, ΣΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ Η ΕΛΠΙΔΑ!
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΖΑΒΙΤΣΑΝΟΣ
Υποψ. Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Λευκάδας
ΔΗΛΩΣΗ
Οι πολιτικές του δικομματισμού ΝΔ – ΠΑΣΟΚ έχουν δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα στη χώρα. Το τοπίο είναι γκρίζο, οι κοινωνικές ανισότητες διευρύνονται. Εργασιακές σχέσεις, μισθοί, ασφαλιστικό, ανεργία, περιβάλλον, υγεία, εκπαίδευση, όλα στο στόχαστρο.
Τα τεράστια δημοσιονομικά ελλείμματα και χρέη καλούνται να καλύψουν τα πλατιά λαϊκά στρώματα, οι χαμηλοσυνταξιούχοι, οι μισθωτοί, οι αγρότες, οι μικρομεσαίοι, η γενιά των 500 ευρώ.
Οι νέοι «πολιορκημένοι» στα αδιέξοδα. Πτυχία χωρίς αντίκρισμα, μαύρη ανασφάλιστη εργασία, προγράμματα stage, ελαστική απασχόληση.
Από την άλλη μεριά τα καρτέλ δρουν ανεξέλεγκτα, το τραπεζικό σύστημα αλωνίζει και 35-40 εταιρείες (τραπεζικοί όμιλοι – πολυεθνικές – μεγάλες κατασκευαστικές) σφυρίζουν αδιάφορα και με την άκρατη συναίνεση του δικομματισμού εξακολουθούν να συσσωρεύουν πλούτο.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εδώ. Με τους μακρόχρονους αγώνες της με τις θέσεις και τις προτάσεις της η Ριζοσπαστική Αριστερά δίνει διέξοδο και ελπίδα.
Καλούμε τους πολίτες της Λευκάδας να στηρίξουν το ενωτικό ψηφοδέλτιο της Αριστεράς που υπερασπίστηκε, χωρίς εκπτώσεις, τα δικαιώματα, τα δημόσια αγαθά, τις κοινωνικές υπηρεσίες, το περιβάλλον.
Γιατί η ψήφος στο ΣΥΡΙΖΑ είναι ψήφος στον αγώνα ΟΛΩΝ ΜΑΣ για καλύτερη ζωή.
ΚΙΤΣΑΝΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΤΣΑ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Υποψ. Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ ΑΡΤΑΣ
Γεννήθηκε στην Άρτα, όπου ασκεί το επάγγελμα της Συμβολαιογράφου και είναι μητέρα δύο παιδιών, από το γάμο της με τον Τάσο Σταυρούλα, που έφυγε πρόωρα.
Η δράση της στο χώρο της αριστεράς ξεκίνησε από τα μαθητικά της χρόνια, μέσα από τις γραμμές της ΚΝΕ και αργότερα του ΚΚΕ. Με έντονη παρουσία στο φοιτητικό κίνημα στη Νομική Σχολή Αθήνας, στήριξε σταθερά κι αταλάντευτα την επιλογή της ενότητας της αριστεράς, από την ίδρυση του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ μέχρι σήμερα.
Κατήλθε υποψήφια βουλευτής του ΣΥΝ στις εθνικές εκλογές των ετών 1993 και 1996 και στις Ευρωεκλογές του 1994, ενώ στις εθνικές εκλογές του 2007 κατήλθε υποψήφια με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Μετέχει ενεργά στο Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ και σε τοπικές κινηματικές δράσεις, μέσα από συλλογικότητες όπως η «Κίνηση για τους μετανάστες και τα ανθρώπινα δικαιώματα», ο σύλλογος «Πολιτών Παρέμβαση» και οι «Ενεργοί πολίτες Αμβρακικού». Είναι μέλος της Συντονιστικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ Άρτας. Είναι επίσης μέλος της Ν.Ε Άρτας και της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ και μετέχει στο Τμήμα Δικαιωμάτων και στο Τμήμα Φεμινιστικής Πολιτικής του Κόμματος αυτού.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΦΑΤΟΥΡΟΥ-ΧΑΛΚΙΟΠΟΥΛΟΥ
Υποψ. Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Λευκάδας
ΔΗΛΩΣΗ
Στις εκλογές και με άλλοθι την οικονομική κρίση διακυβεύονται κοινωνικά αγαθά και θεμελιώδεις εργασιακές κατακτήσεις.
Μετά από τις πολυετείς εναλλαγές ΠΑΣΟΚ – Ν_ στην εξουσία, αλλά χωρίς ουσιαστική αλλαγή σε πολιτική και διακυβέρνηση, η αθέτηση των προεκλογικών υποσχέσεων είναι το μόνο σίγουρο για τους πολίτες.
Ο ΣΥΡΙΖΑ άσκησε αποτελεσματική αντιπολίτευση, στήριξε τους αγώνες για τα δικαιώματα, αντιστάθηκε στην εμπορευματοποίηση κοινωνικών αγαθών, στη περιβαλλοντική υποβάθμιση.
Αποκάλυψε την απροκάλυπτη άσκηση εξουσίας των μεγάλων συμφερόντων που οδηγεί τις γυναίκες στην περιθωριοποίηση, στην φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό.
Απείλησε το κατεστημένο και για τον λόγο αυτό στοχοποιήθηκε.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια απόπειρα υπέρβασης του σημερινού πολιτικού σκηνικού και των προβλημάτων του με τη συγκρότηση μιας κινηματικής, κοινωνικής και προγραμματικής Αριστεράς.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν και είναι χώρος παραγωγής ιδεών, χώρος καθημερινής πράξης. Παρά τις δυσκολίες η παρουσία του μπορεί να είναι καταλυτική για τις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις.
Όσες και όσοι βρεθήκαμε μαζί, ξεκινώντας από διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες, θέλουμε να συνεχίσουμε την κοινή μας πορεία για δυνατή Αριστερά, χρήσιμη στη κοινωνία.
Συμπολίτισσες και συμπολίτες η στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ είναι αναγκαία προϋπόθεση για μια αντιπολίτευση των αγώνων.
Για μια ισχυρή Ριζοσπαστική Αριστερά.
ΧΡΗΣΤΟΣ Λ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Υποψ. Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Λευκάδας
ΔΗΛΩΣΗ
Μέσα στην οικονομική κρίση που έφερε σε ολόκληρο τον κόσμο ,την Ευρώπη και τη χώρα μας η πολιτική κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού που υπηρέτησαν με συνέπεια η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ στη χώρα μας, διεξάγονται οι βουλευτικές εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.
Εκατομμύρια πολίτες υποφέρουν μέσα σ’ αυτή τη συνεχιζόμενη οικονομική κρίση που είναι η μεγαλύτερη μετά τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Τα δύο κόμματα του δικομματισμού στην Ελλάδα ζητάνε και πάλι την ψήφο του λαού εν μέσω σκανδάλων του Βατοπεδίου, της SIEMENS και πολλών άλλων .Εν μέσω πρώην πρωθυπουργών και υπουργών και από τα δύο κόμματα που αποβάλλονται από τα ψηφοδέλτια.
Οι πολίτες παρακολουθούν οργισμένοι, πλειστηριασμούς ακινήτων και αυτοκινήτων σε όλη τη χώρα, χιλιάδες διαμαρτυρημένες επιταγές και ληγμένες πιστωτικές κάρτες, το καθημερινό κλείσιμο μικρομεσαίων επιχειρήσεων, την κρίση στον τουρισμό, την ανεργία και την επισφαλή εργασία.
Την ίδια περίοδο που πλήττονται οι εργαζόμενοι τα κέρδη των τραπεζών μεγαλώνουν.
Αποπροσανατολιστικά μετρούν μόνο τον αριθμό των επισκεπτών που ήρθαν φέτος στο νομό μας και όχι το εισόδημα της πλειοψηφίας των απασχολούμενων στον τουρισμό, που είναι μικρότερο από πέρσι. Αυτό συμβαδίζει με την μεγάλη πτώση της οικοδομικής δραστηριότητας.
Μιλάνε για τους αριθμούς των επισκεπτών και παραλείπουν τις υποδομές που δεν υπάρχουν, ώστε οι αυξημένοι αριθμοί επισκεπτών να οξύνουν τα εκρηκτικά περιβαλλοντικά και συγκοινωνιακά προβλήματα που βιώνουμε ήδη καθημερινά.
Υποδομές για τις οποίες είναι υπεύθυνος ο δικομματισμός που δεν έγιναν εδώ και δεκαετίες.
Οι εκπρόσωποι του δικομματισμού αποφεύγουν να τοποθετηθούν με σαφήνεια, γιατί υπηρετούν και θα υπηρετήσουν πολιτικές λιτότητας, πιο άγριας από πριν ,που μένει στο περιθώριο της συζήτησης στα Μ.Μ.Ε, ώστε να μη γίνει κατανοητή μέσα από την ανούσια φραστική καθημερινή αντιπαράθεση Παπανδρέου, Καραμανλή.
Μιλούν για το μεγάλο δημόσιο χρέος και τα ελλείμματα αυτοί που τα δημιούργησαν με τις κυβερνήσεις τους, καλώντας όμως τους πολίτες να τα πληρώσουν για άλλη μια φορά.
Επιζητούν την ανάκαμψη της οικονομίας, μέσα από την αύξηση της ανεργίας.
Εμείς προχωράμε με τους πολλούς. Με αυτούς που τους πλήττει η κρίση. Με τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες, τους αγρότες, τους επιστήμονες, τους νέους και τις νέες, τις γυναίκες και τους άνδρες του καθημερινού μόχθου.
Βρεθήκαμε στη πρώτη γραμμή των αγώνων με συγκεκριμένες
προτάσεις για την Δημόσια παιδεία ,την Υγεία, το εισόδημα ,το περιβάλλον, την ανεργία, την κοινωνική πρόνοια.
Υπερασπίζουμε σε αυτές τις εκλογές το συλλογικό μας εγχείρημα του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ που θέλουμε να στερεώσουμε και να διευρύνουμε.
Καλούμε τους νέους και τις νέες των προγραμμάτων stage και της
εργασιακής ανασφάλειας ,να μας υποστηρίξουν επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αποτελεί μέρος του δικομματικού σκηνικού αλλά είναι αντίπαλός του.
Αυτοί που γύρισαν τον Ιούνιο την πλάτη στο πολιτικό σύστημα με την αποχή από τις εκλογές, μπορεί να αλλάξουν ριζικά την υπάρχουσα κατάσταση πραγμάτων και να πλήξουν το δικομματισμό ψηφίζοντας ΣΥΡΙΖΑ, αλλάζοντας τη ζωή τους, το πολιτικό σκηνικό και την πορεία της χώρας μας.
Καλούμε όλους όσους αισθάνονται κοντά στην αριστερά , θέλουν καλύτερη τη δημόσια εικόνα της και αποτελεσματικότερη τη δράση της, να υποστηρίξουν αποφασιστικά το ΣΥΡΙΖΑ .
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ευκαιριακό δημιούργημα, έχει κοινωνικές αναφορές στον κόσμο της εργασίας ,αποτελεί πόλο αντίστασης , ελπίδας και προοπτικής.
Μαζί με τους άλλους συνυποψήφιους μου μέσα από το ΣΥΡΙΖΑ θα παρουσιάσουμε τις θέσεις και τις προτάσεις μας για τη χώρα και το νομό μας.
Θα προσπαθήσουμε στο λίγο χρόνο που μένει μέχρι τις εκλογές στην πολιτική αντιπαράθεση να αναδειχθούν τα προβλήματα, να κυριαρχήσουν οι πολιτικές και οι προτάσεις για τη λύση τους και όχι τα πρόσωπα και η αντιπαράθεση χωρίς περιεχόμενο.
Ήρθαν οι μέρες τού σαράντα τέσσερα
κι οι μέρες τού σαράντα οχτώ.
Κι από την Πελοπόννησο ώς τη Λάρισα
βαθύτερα ώς την Καστοριά,
πάνω στο χάρτη μαύρο μόλεμα,
η Ελλάδα σύντομη ανασαίνοντας –
Πάσχα στην έρημη Κοζάνη μετρηθήκαμε,
πόσοι έμειναν ψηλά, πόσοι κατέβηκαν
πέτρα, κλαδί, κατήφορος,
το σκοτεινό ποτάμι.
Βαστώντας το ντουφέκι του σπασμένο ήρθε ο Προσόρας,
ο Μπακρυσιώρης, ο Αλαφούζος, ο Ζερβός,
στη σύναξη ζυγώσανε. Κοιτάχτε, εφώναξα, κοιτάξαμε.
Το φως πλημμύρα, ο καρποφόρος ήλιος
μνήμη των αφανών. Τα χρόνια πέρασαν, ασπρίσαμε, τους έλεγα.
Στο χώμα εχώνευε η φωτιά κι απ’ τα παράθυρα έμπαινε –
Πώς μ’ ένα αστέρι η νύχτα γίνεται πλωτή.
Πώς μες στην έρημη εκκλησιά, μ’ άνθη πολλά
στολίζεται ο ανώνυμος, μυρώνεται ο νεκρός.
Τάκης Σινόπουλος, Νεκρόδειπνος
Λίγες ημέρες πριν από τις βουλευτικές εκλογές, ας αφήσουμε το ΠΛΗΝ/Κ.Κ.Ε. να ασχολείται με το… ΣΥΝ/ΣΥ.ΡΙΖ.Α. κι ας ασχοληθούμε με τα κόμματα, που διεκδικούν γι’ άλλη μια φορά τη σωτηρία μας. (Με το ΛΑ.Ο.Σ., αυτόν τον κίνδυνο για τη δημοκρατία, άλλη φορά και εκτενώς.) Κι ας ασχοληθούμε μ’ αυτά έχοντας ως οδηγό τη συνέντευξη τριών στελεχών τού Συ.Ριζ.Α. –του Αλέξη Τσίπρα, του Γιάννη Δραγασάκη και του Αντώνη Νταβανέλου– που μίλησαν για τα αναπάντητα ερωτήματα από τη Δ.Ε.Θ. και τις προτάσεις τού Συ.Ριζ.Α. και που αποδόμησαν τα επιχειρήματα –όπου υπήρχαν τέτοια– των συμπληρωματικών –όπως τα χαρακτήρισαν– προγραμμάτων των εταίρων τού δικομματισμού σε δέκα βασικούς άξονες πολιτικής:
1. Μισθοί: Η Ν.Δ. προαναγγέλλει πάγωμα μισθών. Οι γενναιόδωροι σοσιαλιστές υπόσχονται αύξηση 25-30 λεπτών ημερησίως. Πώς θα ξεπεραστεί η οικονομική κρίση χωρίς την αύξηση της αγοραστικής δύναμης των μισθωτών, ώστε να ενισχυθεί η κατανάλωση, δεν μας το λένε. Ο Συ.Ριζ.Α. πρότεινε αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 200 € το τρέχον έτος κι άλλα 100 € το επόμενο, ώστε να πλησιάσει τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
2. Ανεργία: Με 1,1 εκατομμύριο ανέργους, η Ν.Δ. δεν ασχολήθηκε με το ζήτημα, ενώ το Πα.Σο.Κ. σκέφτεται να επιδοτήσει για μια τετραετία τις ασφαλιστικές εισφορές των νέων εργαζομένων. Ο Συ.Ριζ.Α. θέτει ως στόχο την αύξηση κατά 100.000 ετησίως των θέσεων εργασίας για μια πενταετία, με προσλήψεις για την κάλυψη χιλιάδων κενών οργανικών θέσεων στην εκπαίδευση, την υγεία, την πρόνοια.
3. Εργασία: Οι δυο εταίροι δημιούργησαν την πιο “ευέλικτη” αγορά εργασίας τής Ευρώπης, με τους νόμους για τη μερική απασχόληση στο δημόσιο τομέα, την αύξηση του ορίου επιτρεπομένων απολύσεων, τη διευθέτηση του ωραρίου, την “υπομίσθωση” εργαζομένων. Ο Συ.Ριζ.Α. απαιτεί την κατάργησή τους.
4. Εξοπλισμοί: Η Ελλάδα είναι η 1η στην Ευρώπη και 13η στον κόσμο χώρα σε στρατιωτικές δαπάνες. Ο Συ.Ριζ.Α. προτείνει την άμεση μείωσή τους κατά 50%.
5. Τράπεζες: Οι τράπεζες με τα τεράστια κέρδη, που η Ν.Δ. τους εξασφάλισε κι άλλα 28 δισεκατομμύρια ευρώ, δανείζονται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με επιτόκιο 1% και δανείζουν το Ελληνικό Δημόσιο με 5%. Ν.Δ. και Πα.Σο.Κ. δεν μας λένε πώς θα συνεισφέρουν οι τράπεζες στα βάρη, που γεννά η κρίση∙ πώς θα κλείσει –αν θα κλείσει– η ψαλίδα επιτοκίων καταθέσεων και χορηγήσεων. Ο Συ.Ριζ.Α. προτείνει δημόσιο πυλώνα στο τραπεζικό σύστημα: Εθνική Τράπεζα, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, Αγροτική Τράπεζα. Προτείνει ειδικές πρόνοιες για τη στέγαση και τις μικρές επιχειρήσεις.
6. Δημόσια περιουσία: Για τη Ν.Δ. τα πράγματα είναι γνωστά: όλα στο σφυρί. Για το Πα.Σο.Κ.; Οι τότε δηλώσεις του για ακύρωση των συμφωνιών τής εκποίησης του Ο.Τ.Ε. στη D.T. και του Ο.Λ.Π. στην COSCO άλλαξαν τώρα σε δηλώσεις για “επαναδιαπραγμάτευση”. Για τα “Ελληνικά Πετρέλαια”, ούτε κουβέντα. Και ο πρότερος βίος του, καθόλου έντιμος. Ολικά ή μερικά ιδιωτικοποίησε επί των ημερών του τον Ο.Τ.Ε., στην Εθνική, την Εμπορική και τη Γενική τράπεζα, την Ε.Τ.Β.Α., τη Δ.Ε.Η., τα “Ναυπηγεία Σκαραμαγκά”, τον Ο.Π.Α.Π., την “Ολύμπικ Κέτερινγκ”, το Καζίνο τής Πάρνηθας, τον Ο.Λ.Π., τον Ο.Λ.Θ., την Ε.ΥΔ.Α.Π. … Ο Συ.Ριζ.Α. προτείνει την ανάκτηση από το Δημόσιο των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας.
7. Φορολογικό σύστημα: Το Πα.Σο.Κ. εισηγείται τη μείωση του φορολογικού συντελεστή των μη διανεμόμενων κερδών των επιχειρήσεων –κέρδη με ελάχιστο ή, ακόμη, καθόλου φόρο;– και μία κλίμακα για όλα τα εισοδήματα –με ποιο αφορολόγητο όριο; Απαντήσεις βρίσκονται μόνο στο φορολογικό πρόγραμμα του Συ.Ριζ.Α.
8. Κοινωνική ασφάλιση: Η Ν.Δ., παρά τις εξαγγελίες της, με την ασφαλιστική μεταρρύθμιση και τη ρύθμιση για τα βαριά και ανθυγιεινά περιέκοψε ασφαλιστικά δικαιώματα. Το Πα.Σο.Κ. επιμένει στις προτάσεις Γιαννίτση, που ανατρέπουν τον αναδιανεμητικό χαρακτήρα τού ασφαλιστικού συστήματος. Θα στηρίξει το σύστημα των τριών πυλώνων (εργαζόμενοι, εργοδότες, Δημόσιο); Θα πληρώσει ποτέ το Δημόσιο τα χρέη του στα ταμεία; Δεν μας λέει. Ο Συ.Ριζ.Α. το εξαγγέλλει εδώ και χρόνια.
9. Παιδεία και υγεία: Με ποιο τρόπο η αντισυνταγματική ιδιωτικοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που υποστηρίζουν οι δυο εταίροι, θα ενισχύσει τη δημόσια δωρεάν παιδεία, ενόψει μάλιστα της αντίστοιχης κακής εμπειρίας από την ιδιωτικοποίηση της υγείας; Πού το πάει ο κ. Παπανδρέου, όταν ως παράδειγμα σπατάλης αναφέρει τα δημόσια νοσοκομεία; Ο Συ.Ριζ.Α. προτείνει γενναίες αυξήσεις των δαπανών για υγεία και παιδεία και κάλυψη όλων των κενών οργανικών θέσεων.
10. “Πράσινη” ανάπτυξη: Εμμονή στην εκτός σχεδίου δόμηση. Άρνηση κύρωσης –παρά το Σύνταγμα– των δασικών χαρτών. Γιγάντιες τουριστικές μονάδες στις παραλίες –και με υδροχαρή γήπεδα γκολφ–, με ειδικούς όρους. Χρυσόβουλα σουλτάνων: Πράσινη ανάπτυξη. Πράσινες τηγανητές ντομάτες. Πράσινα άλογα.
Τι μας προτείνουν, λοιπόν; κατέληξε ο Γ. Δραγασάκης: Μια αμφίβολη ανάκαμψη με μια βέβαιη ανεργία.
Της σύνταξης
Με την ευχή καλή χρονιά – ιδίως στα πρωτάκια – έπαιξαν μπάλα ένα σωρό παράγοντες και παραγοντίσκοι, τοπικής και εθνικής εμβέλειας.
Καλή χρονιά με λειψό εκπαιδευτικό προσωπικό, λειψές υποδομές, λειψό πρόγραμμα, λειψά λεφτά (για πολλές οικογένειες) για την αγορά των “απαιτούμενων” από την δασκάλα, λειψή πολιτική για την παιδεία.
Ακόμη μια χρονιά άρχισε. Τη χρονιά αυτή – εν μέσω κρίσης – βρήκε να χτυπήσει ο θεσμός του χορηγού. Το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο (Postbank) – μια από τις τράπεζες δηλαδή που επιχορηγήθηκαν με τα 28 δις από το υστέρημα των κυβερνώντων – αποφάσισε ότι έπρεπε να χτυπήσει με διαφήμιση αλλά και με βαθύτερου νοήματος κίνηση. Βάζοντας λοιπόν στο “κόλπο” και τους εκπαιδευτικούς μοίρασε τσάντες “δώρα” στα πρωτάκια. Χαντρούλες σε ιθαγενείς δηλαδή αφού σαν τράπεζα ήπιε το αίμα των γονιών τους και των μεγαλύτερων. Τώρα είναι τα παιδιά τους που “διαφημίζουν” την επιχείρηση έχοντας στην πλάτη τους την τσάντα με το λογότυπο της τράπεζας.
Αλλά αυτό μπορεί να κρύβει και μια γενικότερη τάση “νεοφιλελεύθερης” αντίληψης για την παιδεία. Μια παιδεία, στο σύνολο της, μαθητές και εκπαιδευτικοί, υποχείριο των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων. Αύριο θα τους πουν και τι πρέπει να μάθουν γιατί αυτό συμφέρει τον σημερινό αθώο “χορηγό”. Τέτοια πράγματα εξάλλου συμβαίνουν και δυτικότερα.
ΔιΠ
Για όργιο ρουσφετιών από τη ΝΔ στη λήξη της θητείας της, «σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να εξευμενίσουν όσο μπορούν την εκλογική τους βάση» έκανε λόγο η πολιτική εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ για θέματα Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας, Εύη Χριστοφιλοπούλου. Η εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» επίσης αποκαλύπτει προεκλογικές προσλήψεις των τριών αντιπροέδρων της N.Δ. στη Βουλή.
Με δυο συνεχόμενα δελτία τύπου, στις 11/9, το συνδικάτο εργαζομένων στο ΙΓΜΕ παρουσιάζει με σαφήνεια την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στο ΙΓΜΕ και κατ’ επέκταση σε όλους τους ερευνητικούς οργανισμούς (ΕΚΘΕ, ΕΚΚΕ, Δημόκριτο, ΕΙΕ κλπ.). Μια κατάσταση που άρχισε επί ημερών ΠΑΣΟΚ για να απογειωθεί επί ημερών της Ν.Δ.
Μια εικόνα που παραπέμπει σε καταστάσεις πλήρους διάλυσης ή ακόμη και πλιάτσικου. Αυτό κι αν δεν είναι εκσυγχρονισμός, «επανίδρυση του κράτους» και εφαρμογή του «σεμνά και ταπεινά».
Παραθέτουμε τα Δ.Τ. του Συνδικάτου που μιλούν από μόνα τους.
ΔιΠ.
Τα δελτία τύπου του συνδικάτου εργαζομένων ΙΓΜΕ
της 11ης Σεπ. 2009.
1. Καταγγέλλουμε τον Υπουργό Ανάπτυξης κ.Κ.Χατζηδάκη και την κυβερνητική πρακτική γιατί, παραμονές εκλογών προχωρούν σε προσλήψεις και διορισμούς ημετέρων (σύμβουλων και ειδικών στελεχών) με παχυλές αμοιβές πέρα από κάθε νόμιμη διαδικασία και δεοντολογία.
Ειδικά στο ΙΓΜΕ είναι πρόκληση ο διορισμός Βοηθού Γεν.Δ/ντή με μηνιαίες αποδοχές 6.000€ με 5ετή σύμβαση, χωρίς να υπάρχει πρόβλεψη στον Τακτικό Προϋπολογισμό, ο οποίος είναι ήδη ελλειμματικός κατά 5,1 εκ.€, τη στιγμή που επανειλημμένα το προσωπικό πληρώνεται με καθυστέρηση και υπάρχει αδυναμία ανταπόκρισης σε υποχρεώσεις που απορρέουν από Συλλογικές Συμβάσεις και την τελευταία Διαιτητική Απόφαση που είχε συνομολογηθεί το 2008 με συμφωνία Διοίκησης και Υπουργείου.
Ενώ με αποφάσεις του Δ.Σ. δεν προωθούνται οι 150 προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ που είχαν συμπεριληφθεί στον τακτικό προϋπολογισμό του 2009, προωθείται η πρόσληψη ημετέρων «συμβούλων».
2. Για άλλη μια φορά οι εργαζόμενοι του ΙΓΜΕ, ενός ερευνητικού ινστιτούτου με πάνω από 50 χρόνια προσφοράς, όχι μόνο στην έρευνα του ορυκτού πλούτου, αλλά και στη εξασφάλιση του υδατικού δυναμικού, στην προστασία του περιβάλλοντος, στην αντιμετώπιση καταστροφικών φαινόμενων κλπ. βρίσκονται απλήρωτοι μετά τις περικοπές του ήδη ελλειμματικού προϋπολογισμού του 2009. Το έλλειμμα του τακτικού προϋπολογισμού έφτασε τα 5 εκ € και η κυβέρνηση θεώρησε σκόπιμο να περικόψει 10% από την χρηματοδότηση του τρίτου τριμήνου.
Δεν εφαρμόζονται όχι μόνο Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας αλλά και η τελευταία Διαιτητική Απόφαση που είχε συνομολογηθεί το 2008 με συναίνεση της Διοίκησης με αποτέλεσμα 35 εργαζόμενοι να έχουν συνταξιοδοτηθεί και να μην έχουν πάρει ακόμη την εφάπαξ αποζημίωση που δικαιούνται.
Η Διοίκηση, αντί να πιέσει το Υπουργείο για την εξεύρεση λύσης, για την ενεργοποίηση θεσμικά κατοχυρωμένων αρμοδιοτήτων του ΙΓΜΕ, ετοιμάζεται να προχωρήσει στην επιλεκτική πρόσληψη συμβούλων και διοικητικών στελεχών, αδιαφορώντας για το μέλλον του ΙΓΜΕ που αποδυναμώνεται καθημερινά με τις αποχωρήσεις πεπειραμένων συναδέλφων ενώ με τις αποφάσεις του Δ.Σ. δεν προωθεί τις 150 προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ που είχαν συμπεριληφθεί στον τακτικό προϋπολογισμό του 2009.
Ευτυχίας Τσαμποδήμου
Αγαπητοί σύντροφοι, αγαπητές συντρόφισσες,
Καταρχήν θέλω να σας ευχαριστήσω. Η πρότασή σας να συμμετέχω στο ψηφοδέλτιο του Συνασπισμού τής Ριζοσπαστικής Αριστεράς στην πόλη που γεννήθηκα, την Πρέβεζα, ήταν για μένα πολύ τιμητική και συγκινητική.
Σύντροφοί μου, έχουμε μπροστά μας μια κρίσιμη μάχη, μια κρίσιμη εκλογική μάχη. Πρέπει να συστρατευτούμε όλοι στην πρώτη γραμμή. Και, αν και στην Αριστερά εμείς πάντα είμαστε όλοι στρατιώτες στην πρώτη γραμμή τής μάχης, ίσοι μεταξύ ίσων, νομίζω ότι οι σύντροφοί μου εδώ, στην Πρέβεζα, αποφάσισαν ότι χρειάζονταν και μια… Ζαν ντ’ Αρκ! Μια γυναίκα αλά Ζαν ντ’ Αρκ, για να κρατάει το λάβαρο του αγώνα! Έτσι κι εγώ αποφάσισα, αντί να παίξω τη Ζαν ντ’ Αρκ στη θεατρική σκηνή, σε κάποια θεατρική σκηνή στην Αθήνα, να προσπαθήσω να τη μεταφέρω στην πολιτική σκηνή της Πρέβεζας∙ και συστρατεύομαι μαζί σας. Όλοι μαζί, ενωτικά, να δώσουμε την κρίσιμη μάχη.
Σύντροφοί μου, πιστεύω ότι η Αριστερά τού 21ου αιώνα συνδέεται άμεσα με το πρωτοπόρο ενωτικό μας εγχείρημα του Συ.Ριζ.Α. Ο Συ.Ριζ.Α., ένα μεγάλο για τα μέτρα τής ελληνικής Αριστεράς εγχείρημα ανασύνθεσης, που αποτέλεσε ήδη υπαρκτή ελπίδα για να υπάρξει μια ριζοσπαστική, ανανεωτική και ενωτική Αριστερά, αποτελεί για μένα έμπνευση, πηγή δύναμης και ενθουσιασμού.
Και, όπως είπε κι ο σύντροφος Δραγασάκης, «η Αριστερά στη χώρα μας είναι μια υπαρκτή δύναμη με παράδοση αγώνων και βαθιές κοινωνικές ρίζες. Πρέπει να βρει τον τρόπο να διαλέγεται και ταυτόχρονα να δρα ενιαία. Να επιλύσει τις όποιες διαφορές της όχι με διάσπαση, αλλά με τη δημοκρατική συμμετοχή τού κόσμου τής Αριστεράς. Αυτή την τομή κλήθηκε να επιχειρήσει ο Συ.Ριζ.Α. Η αναγκαιότητά του όμως είναι διαρκής και έντονη.»
Ψυχή τής Αριστεράς είναι ο κόσμος της, αυτός κρατάει ζωντανή την ελπίδα για μια σύγχρονη και ριζοσπαστική Αριστερά. Πρέπει να στηρίξουμε και να πάρουμε την υπόθεση του Συ.Ριζ.Α. στα χέρια μας. Δεν θα ξεμπερδέψει το πολιτικό σύστημα με την ενοχλητική Αριστερά! Δεν πρέπει να τους κάνουμε τη χάρη.
Κι επειδή το πιο ισχυρό όπλο. που έχουν στη φαρέτρα τους οι πολιτικοί μας αντίπαλοι είναι η ερώτηση: «μα προτιμάτε την ακυβερνησία;», τους απαντώ με τα λόγια τού σύντροφου Τσίπρα: «Όταν λέτε ακυβερνησία, τι ακριβώς εννοείτε; Ότι θα καίγονται τα δάση και δεν θα έχουν οι πυροσβέστες μάνικες; Ότι τα μοναστήρια θα βάζουν στο χέρι δημόσιες εκτάσεις με χρυσόβουλα του σουλτάνου; Ότι τα golden boys θα βάζουν στο χέρι τα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων; Ότι θα δίνουμε στις τράπεζες κρατικά ομόλογα, που θα τα πουλάνε στην Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα με τόκο 1% και μετά, τα λεφτά που θα παίρνουν, θα τα δανείζουν στο Ελληνικό Δημόσιο με τόκο 5%; Ότι θα πετάνε τον κόσμο από τις δουλειές του, χωρίς το κράτος να παρεμβαίνει στις επιχειρήσεις, έστω στις κερδοφόρες; Ακυβερνησία δεν είναι όλα αυτά;» Ακυβερνησία είναι όλα αυτά!
Δεν πρέπει, λοιπόν, να τους κάνουμε τη χάρη. Ας συστρατευτούμε όλοι στη μάχη.
Καλό μας αγώνα!
Του Παντελή Κυπριανού*
Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι Έλληνες γυρνούν την πλάτη στα πολιτικά κόμματα. την ίδια στιγμή, όμως, όλο και περισσότεροι εξαρτώνται από το Κράτος και τις πελατειακές σχέσεις. Η παράδοξη αυτή σχέση εκτρέφει ένα φαύλο κύκλο προσδοκιών και απογοητεύσεων και αναπαράγει αντιδημοκρατικές αντιλήψεις και πρακτικές.
Ψηφοφόροι ενάντια στα κόμματα
Χάρη στη μεταπολιτευτική συγκυρία και την ιδεολογική ηγεμονία του τότε “προοδευτικού” χώρου, το ΠΑΣΟΚ του Α. Παπανδρέου κατάφερε να εκφράσει τόσο τα λαϊκά στρώματα, εργατικά και αγροτικά, όσο και, σε μικρότερο βαθμό, τα αστικά των πόλεων. Η κυβερνητική του πολιτική δεν απέτρεψε τις οξυνόμενες ανισότητες με αποτέλεσμα τη διάρρηξη του εν λόγω κοινωνικού μπλοκ: μέρος των ψηφοφόρων του, ιδιαίτερα από τα λαϊκά στρώματα, αναζήτησε την τύχη τους στο κράτος. την ίδια στιγμή τμήματα των αστικών στρωμάτων των πόλεων άρχισαν να αποστασιοποιούνται από τα κόμματα.
Το “εκσυγχρονιστικό” εγχείρημα του Κ. Σημίτη ανέκοψε την προαναφερθείσα τάση. Γοήτευσε τα αστικά στρώματα των πόλεων, αλλά όχι τα εργατικά και ακόμη περισσότερο τους αγρότες, οι οποίοι στην πλειονότητά τους στράφηκαν στη ΝΔ. Η διαφοροποίηση κορυφώθηκε στις βουλευτικές του 2000, στις οποίες το ΠΑΣΟΚ έφτασε να είναι λιγότερο “λαϊκό” από τη ΝΔ. «Το εκλογικό αποτέλεσμα», γράφει ο Γ. Μαυρής, «αποκαλύπτει μια νέα διαιρετική τομή στη βάση των δύο κομμάτων διακυβέρνησης. Στη μια πλευρά, που συγκροτείται με άξονα το ΠΑΣΟΚ, πολώνονται τα δυναμικά κοινωνικά στρώματα του ενεργού πληθυσμού, της μισθωτής εργασίας, των μεσαίων παραγωγικών ηλικιακών ομάδων (35-54 ετών), των “πληροφοριακά ενήμερων”, που είναι εξοικειωμένοι με τις νέες τεχνολογίες και τις χρησιμοποιούν, των κατοίκων της πρωτεύουσας και των μεγάλων αστικών κέντρων. (…) Στο ιδεολογικό πεδίο αυτά τα στρώματα διάκεινται ευνοϊκά ως προς την ευρωπαϊκή προοπτική (…) ενώ δεν επηρεάζονται ιδιαίτερα από τη θρησκευτική ιδεολογία».
Τόσο το εγχείρημα του Κ. Καραμανλή, να κυβερνήσει μετά το 2004 αφήνοντας τα πράγματα να κυλήσουν ως έχουν, όσο και αυτό του Γ. Παπανδρέου, να παντρέψει την πατρική κληρονομιά με τη σημιτική, δεν έδωσαν καρπούς. Διόγκωσαν, αντίθετα, τη δυσπιστία στα κόμματα. «Το πολιτικό σύστημα», γράφει το 2008 ο Γ. Μοσχονάς, «συγκρινόμενο με 10 χρόνια πριν, θεωρείται “περισσότερο εξαρτημένο από μεγάλα συμφέροντα” (75,1%), “περισσότερο διεφθαρμένο” (74,1%), “λιγότερο αξιοκρατικό” (58,4%), “λιγότερο αποτελεσματικό” (55,5%), “λιγότερο φιλικό προς τον πολίτη” (51,2%), “περισσότερο συντηρητικό” (45,1%)».
Δύο ακροατήρια
Οι αριθμοί δείχνουν ότι η απόρριψη των κομμάτων αγγίζει όλες τις κοινωνικές ομάδες, ιδιαίτερα τους νέους. Οι λόγοι δεν είναι, όμως, οι ίδιοι. Μπορούμε να διακρίνουμε δύο μεγάλες, ανομοιογενείς, ομάδες ψηφοφόρων: μία πρώτη από τα εγγράμματα μεσαία στρώματα των πόλεων, μισθωτούς κυρίως του δημοσίου και ελεύθερους επαγγελματίες. και μία δεύτερη από τα λιγότερο εύπορα στρώματα. Δύο δεδομένα, ένα κοινωνιολογικό και η τρέχουσα οικονομική κρίση, διογκώνουν τις μεταξύ τους διαφορές.
Από τη δεκαετία του 1980 οξύνονται οι κοινωνικές ανισότητες. Αυτό αποτυπώνεται σε πολλούς δείκτες, από την κατανάλωση ώς την εκπαίδευση. Τα παιδιά από τα απορότερα στρώματα, κυρίως τα αγροτικά, δύσκολα φτάνουν στο πανεπιστήμιο. Ακόμη και όταν τα καταφέρνουν, κατά βάση τα κορίτσια, περνάνε ως επί το πλείστον σε τμήματα με περιορισμένες προοπτικές στην αγορά εργασίας.
Η κατοχή τέτοιων πτυχίων σε συνδυασμό με το μειωμένο κοινωνικό κεφάλαιο των συγκεκριμένων ομάδων, σε μία μάλιστα μη ευνοϊκή οικονομική συγκυρία, όπως η σημερινή, εκτρέφουν την οικογενειακή ανασφάλεια και γεννούν το αίσθημα της αδικίας. Κοινή στον κόσμο αυτό είναι η πεποίθηση ότι το Κράτος είναι άδικο και φροντίζει μόνο όσους έχουν “μέσο”. Πέρα από την ανατροφοδοτούμενη δυσπιστία απέναντι στην εξουσία και τα κόμματα που την ασκούν, μεγάλο μέρος της ομάδας αυτής υιοθετεί ατομική στρατηγική διορισμού μέσω της αναζήτησης πελατειακών δικτύων.
Τα κόμματα εξουσίας έχουν, λοιπόν, έναν στρατό πελατών, τον οποίο πρέπει να ικανοποιήσουν. Έτσι οργανώθηκε μία άτυπα θεσμοθετημένη συνδιαλλαγή. Οι πελάτες αιτούνται και οι πάτρωνες κινητοποιούν, ανάλογα με την ισχύ τους, όλα τα μέσα για να τους πάρουν με το μέρος τους, παρότι έτσι υποθηκεύουν το έργο της επόμενης κυβέρνησης, δικής τους ή αντίπαλης, και κακοποιούν τις αρχές του Κράτους δικαίου.
Αιτήματα και αλλαγές
Οι πελατειακές πρακτικές προκαλούν αντιδράσεις μεγάλων τμημάτων των εγγράμματων αστικών στρωμάτων. Όχι πώς αυτά δεν έχουν σχέση με το Κράτος, την εξουσία και τις ασκούμενες δημόσιες πολιτικές. Γνωρίζουν, ωστόσο, ότι οι πελατειακές πρακτικές καταλύουν θεμελιώδεις αρχές της φιλελεύθερης Δημοκρατίας, όπως η ισονομία και η αξιοκρατία, μειώνουν την αποτελεσματικότητα του Κράτους και αναπαράγουν τη δυσπιστία για θεσμούς και πρόσωπα. Επιπλέον, η πελατειακή διάρθρωση του Κράτους συγκροτεί μία κρατικοδίαιτη ανταγωνιστική σ’ αυτούς ομάδα, η οποία μπορεί στη συνθήκη αυτή να καταχραστεί την εξουσία.
Η μεταπολιτευτική ιδεολογική ηγεμονία του “προοδευτικού” χώρου και η μειωμένη διαχειριστική ικανότητα των κυβερνήσεων της ΝΔ τα τελευταία χρόνια προσδίδουν στα αιτήματα μεγάλου μέρους των στρωμάτων αυτών ριζοσπαστική χροιά. Πέρα από την υποστήριξη των αρχών δικαίου δείχνουν περιβαλλοντικές ανησυχίες και ανεκτικότητα στα ζητήματα των προσφύγων και των μεταναστών.
Ο ριζοσπαστισμός των ομάδων αυτών και η χαλαρή σχέση τους με τα κόμματα ερμηνεύει, νομίζω, και την πρόσφατη δημοσκοπική άνοιξη του ΣΥΡΙΖΑ. Η παραγνώριση των αιτημάτων τους και της σχέσης τους με τα κόμματα εξηγεί και την αποστασιοποίησή τους από αυτόν. Υπό το ίδιο πρίσμα μπορούμε να δούμε και την παρούσα άνθιση των αναρχικών και αντιεξουσιαστικών οργανώσεων στην Ελλάδα.
Είναι προφανές ότι τα πολιτικά κόμματα, ιδιαίτερα τα “κυβερνητικά”, δεν μπορούν να αγνοήσουν ούτε τα αιτήματα της ομάδας αυτής, ούτε τις ανάγκες των λαϊκών στρωμάτων. Μέχρι τώρα τα αντιμετώπισαν περιστασιακά και αποσπασματικά. Εξού και η διαιωνιζόμενη δυσπιστία προς τα κόμματα εξουσίας, η οποία καθιστά την έκβαση των κομματικού ανταγωνισμού πιο ρευστή από ποτέ.
* Ο Παντελής Κυπριανός είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας. Το άρθρο γράφτηκε αποκλειστικά για το Φόρουμ.
20 χρόνια μετά από τη διοργάνωση του πρώτου διεθνούς συμποσίου για την ιστορία και τον πολιτισμό της Πρέβεζας διοργανώθηκε το δεύτερο με το ίδιο θέμα. Συνδιοργανωτές το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, ο Δήμος Πρέβεζας και το ίδρυμα “Ακτία Νικόπολις”.
Το συνέδριο –που μάλλον θα έχει ολοκληρωθεί πριν την κυκλοφορία αυτού του φύλλου μας– γίνεται στην Πρέβεζα, στο πλήρως ανακαινισμένο κτίριο της παλιάς Όασης, που μετονομάστηκε σε “Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Πρέβεζας”, στην αίθουσα “Νικόλαος Σ. Κονεμένος”, από 16 έως 20 Σεπτεμβρίου 2009, με σκοπό την παρουσίαση των δεδομένων που έχουν προκύψει από την επιστημονική έρευνα για την ιστορία και τον πολιτισμό της Πρέβεζας, από την ύστερη βυζαντινή περίοδο έως τα μέσα του 20ού αιώνα (ιστορικά στοιχεία, λαϊκός πολιτισμός, αρχαιολογία, κοινωνία, οικονομία, ανθρωπογεωγραφία, αρχιτεκτονικό περιβάλλον, καλλιτεχνική δημιουργία, πηγές και αρχεία). Η εναρκτήρια εκδήλωση (16/9) προγραμματίστηκε να γίνει στο κηποθέατρο.
Την οργανωτική επιτροπή πλαισιώνουν οι: Μαρίνα Βρέλλη-Ζάχου, αν. καθηγήτρια τμ. ιστορίας-αρχαιολογίας Παν/μίου Ιωαννίνων, Νικόλαος Καράμπελας, πρόεδρος του ιδρύματος Ακτία Νικόπολις, Χρήστος Σταυράκος, επ. καθηγητής τμ. ιστορίας-αρχαιολογίας Παν/μίου Ιωαννίνων, Γεράσιμος Σολδάτος, πρόεδρος κοινωφελούς επιχείρησης Δήμου Πρέβεζας, Σοφία Λαχανά, αντιδήμαρχος Δήμου Πρέβεζας και Βαρβάρα Παπαδοπούλου, προϊσταμένη 8ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, αντιπρόεδρος του ιδρύματος Ακτία Νικόπολις.
Η επιστημονική επιτροπή αποτελείται από τους: Γεώργιο Π. Παπαγεωργίου, αντιπρύτανη Παν/μίου Ιωαννίνων, καθηγητή τμήματος ιστορίας-αρχαιολογίας, Γεώργιο Πλουμίδη, ομότ. καθηγητή τμ. ιστορίας-αρχαιολογίας Παν/μίου Ιωαννίνων, Μιχαήλ Κορδώση, καθηγητή τμήματος ιστορίας-αρχαιολογίας Παν/μίου Ιωαννίνων, Βασίλειο Νιτσιάκο, πρόεδρο τμήματος ιστορίας-αρχαιολογίας, καθηγητή τμήματος ιστορίας-αρχαιολογίας Παν/μίου Ιωαννίνων, Αγγελική Σταυροπούλου, αν. καθηγήτρια τμήματος ιστορίας-αρχαιολογίας Παν/μίου Ιωαννίνων, Μαρίνα Βρέλλη-Ζάχου, αν. καθηγήτρια τμήματος ιστορίας-αρχαιολογίας Παν/μίου Ιωαννίνων, Χρήστο Σταυράκο, επίκ. καθηγητή τμήματος ιστορίας-αρχαιολογίας Παν/μίου Ιωαννίνων και Σταύρο Μαμαλούκο, επίκ. καθηγητή τμήματος αρχιτεκτόνων Παν/μίου Πατρών.
Στο Συμπόσιο προγραμματίστηκε να παρουσιαστούν ενδιαφέρουσες ανακοινώσεις περισσότερων από 50 διακεκριμένων ελλήνων καθώς και 13 ξένων εισηγητών.
Περισσότερα γι’ αυτό το αξιόλογο εγχείρημα στο επόμενο φύλλο μας.
(επιμ. ΔιΠ)
