You are currently browsing the monthly archive for Αυγούστου 2009.

Αφίσα ΑντιρατσιστικούΓια δεύτερο χρόνο διοργανώνεται στην Πρέβεζα ένα φεστιβάλ φιλίας και ενημέρωσης – συζήτησης για θέματα που αφορούν τους μετανάστες που ζουν και εργάζονται στην πόλη μας αλλά και για τους ίδιους τους κατοίκους της Πρέβεζας.

Η εκδήλωση γίνεται από συλλόγους, σωματεία, κινήσεις πολιτών, τοπικές εφημερίδες και την συμπαράσταση του Δήμου Πρέβεζας.

Συμμετέχουν  γνωστά συγκροτήματα  όπως οι Αctive Μember αλλά και πρεβεζάνοι καλλιτέχνες – μουσικοί.

Να το πούμε, αν και είναι αυτονόητο: φέτος έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία να είμαστε εκεί, και τις 2 μέρες– το «όλοι/όλες» δηλαδή να μην είναι σχήμα λόγου. Να είμαστε εμείς, και να πούμε και σε φίλους. Να είμαστε όχι μόνο στις συναυλίες,  – που και φέτος θα είναι από μόνες τους ισχυρό κίνητρο -, αλλά και στις συζητήσεις, τις «μικρές» και τις μεγάλες: για την άνοδο της ακροδεξιάς, για τα φαινόμενα κρίσης που αφήνουν το αποτύπωμά τους στην πόλη, για την υπερεκμετάλλευση των μεταναστών και των μεταναστριών και την αξιοπρέπεια των αγώνων τους που σηματοδοτεί η Κούνεβα·για τη σχέση οικονομικής κρίσης και ρατσισμού, για την τοπική αυτοδιοίκηση και την ένταξη της δεύτερης γενιάς μεταναστών, για τα δικαιώματα των κρατουμένων, ενάντια στα ανθρωποφάγα μέτρα των ΝΔ-ΛΑΟΣ για τη μετανάστευση.

Το φετινό φεστιβάλ είναι μια ευκαιρία, από πολλές απόψεις: να συναντηθούμε με μετανάστες και μετανάστριες και να δούμε πώς μπορούμε να κάνουμε πολιτική με αυτούς, αντί προπαγάνδα για αυτούς. Να σκεφτούμε ότι, όταν η κοινωνία ζητάει απαντήσεις για το μεταναστευτικό πρέπει πρώτα να είναι  σωστά πληροφορημένη.

Η συζήτηση, η επαφή με την κουλτούρα τους, την ζωή τους, την μουσική τους διώχνει την προκατάληψη και την καχυποψία, εμποδίζει τον λαϊκισμό που τόσο ανθεί στις μέρες μας.

Σε δύσκολες συγκυρίες όπως αυτή, με πολλούς φτωχούς να τα βάζουν με τους φτωχότερους και με άλλους να ζητούν «κράτος» και να εννοούν «αστυνομία», με την αστυνομία να έχει επωμιστεί ένα θέμα εκτός δικαιοδοσίας της όπως το μεταναστευτικό και την κυβέρνηση να ακροβατεί μεταξύ μπερλουσκονισμού και σαρκοζισμού, με το ΠΑΣΟΚ της μηδενικής ανοχής, πέφτει σ’ εμάς μια σημαντική ευθύνη: να αντισταθούμε στη βαρβαρότητα των πογκρόμ και των στρατοπέδων συγκέντρωσης και να μην αφήσουμε οι σημερινοί «λαθραίοι» να γίνουν οι Εβραίοι της δεκαετίας του ’30. Γιατί καμία ζωή δεν είναι λαθραία.

Η επιτυχία του Φεστιβάλ ας είναι μια πρώτη απόδειξη ότι έχουμε καταλάβει αυτή την ευθύνη.

Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Νομού Πρέβεζας

Το έργο του Λιμενικού Καταφυγίου στον Παντοκράτορα ανέδειξε με δραματικό τρόπο την αντίληψη περί ανάπτυξης μιας μερίδας της αστικής τάξης της Πρέβεζας,  των εργολάβων και της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Στο όνομα της ανάπτυξης κατασκευάζονται έργα μικρής απόδοσης σε σχέση με το κόστος και την καταστροφή στο περιβάλλον. Η ανάπτυξη μπορεί να νοηθεί ως κατασκευή υποδομών, που χρειάζεται ο πολίτης για να βελτιώσει το επίπεδο ζωής του, και πάντοτε με σεβασμό στο περιβάλλον και την αειφορία.

Στην περίπτωση του Παντοκράτορα δεν συνάγεται από τη μελέτη σκοπιμότητας το είδος και το μέγεθος του οφέλους, που προκύπτει από την κατασκευή του έργου, ώστε να δικαιολογείται –ενδεχομένως– η προκαλούμενη –οπωσδήποτε– βλάβη στο φυσικό περιβάλλον. Δεν εξηγείται, δηλαδή, πειστικά ποιο είναι εκείνο το υπέρτερο συμφέρον, που μπορεί να δικαιολογήσει αυτή τη βλάβη. Αντιθέτως, υποστηρίζεται από αρκετούς ότι αποσκοπεί μόνον στην απομάκρυνση των ψαράδων από το λιμάνι της πόλης, προς όφελος της ιδιωτικοποιημένης μαρίνας, που θα γίνει στη θέση του.

Είναι κρίμα να προσφέρονται σύλλογοι προς εκμετάλλευση και με αποφάσεις 30-35 ατόμων να γίνονται το φύλλο συκής σε προειλημμένες αποφάσεις των κατασκευαστικών και θεσμικών παραγόντων. Τι νόημα έχει, άραγε, η δήλωση του προέδρου του Πολιτιστικού Συλλόγου Παντοκράτορα, ότι δε θα επιτρέψουν εκβραχισμούς; Μπορούμε να πιστέψουμε ότι δεν έχει διαβάσει ούτε καν τη μελέτη;

Παρακολουθήσαμε και την αλληλέγγυα παράσταση των κ.κ. Νομάρχη και Δημάρχου Πρέβεζας στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου∙ η Νομαρχία φορέας κατασκευής του “έργου”, ο Δήμαρχος στήριγμα.

Σ’ αυτή την προσπάθεια, δυστυχώς δεν απέφυγαν και κάποιες “απρέπειες”!

Ο κ. Νομάρχης έφτασε στο σημείο να θεωρήσει(!) ως μη αυθεντική την απόφαση της Περιβαλλοντικής Εταιρείας Πρέβεζας, που αποδομούσε με επιστημονικά επιχειρήματα, την τσιμεντοποίηση στο όνομα της “συμπαθούς”, κατά τη μελέτη σκοπιμότητας, τάξης των αλιέων!

Ο κ. Δήμαρχος επιδόθηκε σε μια προσπάθεια να “ερμηνεύσει”, κατά το δοκούν, τη δημοσιευμένη απόφαση της ομοσπονδίας των Συλλόγων Αλιέων Ηπείρου, που τάχθηκε αναφανδόν κατά του “έργου”, και δεν απέφυγε την προσωπική και παντελώς αστήρικτη και συκοφαντική επίθεση κατά μέλους του ΣΥΝ και της Επιτροπής Πρωτοβουλίας Πολιτών.

Εύγε λοιπόν, μ’ αυτές τις επιδόσεις δικαιολογείται το “επιτυχημένο πείραμα – πακέτο” σε Δήμο και Νομαρχία και αξίζει τον κόπο να το δούμε να επαναλαμβάνεται για τρίτη φορά!

Παρ’ όλα αυτά, το αυθόρμητο κίνημα των πολιτών που δημιουργήθηκε, οι σύλλογοι, οι αριστερές παρατάξεις, συνιστώσες του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., μέλη του Συνασπισμού, που διαφωνούν με αυτή τη λογική, δεν έχουν σκοπό να κάνουν ούτε ένα βήμα πίσω. Θα συνεχίσουν τον αγώνα εναντίον της “πράσινης ανάπτυξης” (μπίζνας) και της καταστροφής του Αμβρακικού κόλπου, γιατί έχουν μάθει να βάζουν τις ανάγκες των πολλών πάνω από τα κέρδη.

Της σύνταξης

ΟΜΟΦΩΝΙΑΟι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίσθηκαν βαθιά διχασμένες στο δημοτικό συμβούλιο για το θέμα του αλιευτικού καταφυγίου στον Παντοκράτορα. Οι τέσσερις δημοτικοί σύμβουλοι που έχουν αναφορά στο ΣΥΡΙΖΑ τάχθηκαν με την πλειοψηφία που υποστήριξε το έργο. Αλλά παρευρέθηκαν στη συνεδρίαση άλλοι από το χώρο μας με εντονότατες αντιρρήσεις. Ακολούθησε, στη γλώσσα των διπλωματών, μια ευθεία και ειλικρινής ανταλλαγή απόψεων! Τι το παράξενο θα πει κανείς; Η δική μας αριστερά έχει εδώ και καιρό καθιερώσει το δικαίωμα της διαφοράς, κάτι που δεν αμφισβητείται από κανέναν. Ο ΣΥΡΙΖΑ δουλεύει με την αρχή της ομοφωνίας, που σημαίνει ότι για να βγει απόφαση πρέπει να συμφωνήσουμε όλοι και όλες. Αν δεν επιτευχθεί αυτό, τότε ο καθένας και η καθεμία είναι ελεύθεροι να πράξουν όπως νομίζουν. Άρα γιατί θέτω θέμα, γιατί δεν συνεχίζουμε με τη διαφορά μας χωρίς κανένα πρόβλημα;

Ισχυρίζομαι ότι η παραπάνω ερμηνεία αποτελεί μια κατάφορη κακοποίηση της αρχής της ομοφωνίας. Έχουμε μεγάλη εμπειρία στα κινήματα από αυτή την αρχή, και ιδιαίτερα στα διάφορα κοινωνικά φόρουμ. Στόχος να μη αισθανθεί κανένα άτομο ή καμία συνιστώσα ότι υπήρξε καπέλωμα από μια ισχυρή ομάδα. Αλλά όσοι και όσες παρευρεθήκαμε σε διαδικασίες του φόρουμ είχαμε πάντα τη μέριμνα να βγει κάποια απόφαση. Πολλές φορές χρειάζονταν κοπιαστικές και χρονοβόρες διαδικασίες διαβούλευσης. Πολλοί αναγκάστηκαν να βάλουν νερό στο κρασί τους για το κοινό εγχείρημα, για να συγκροτηθεί ένας χώρος που σιγά – σιγά θα αποκτούσε κοινά αντανακλαστικά και συλλογικό νου. Πώς αλλιώς θα συνδυαστεί η δημοκρατία με την αποτελεσματικότητα; Πώς θα βγουν οι προτεραιότητες, πώς θα μπορέσει ένας πολιτικός φορέας να εκπονήσει πολιτική;

Άρα ισχυρίζομαι ότι η αρχή της ομοφωνίας δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς μια δημοκρατική κουλτούρα που επιτάσσει συγκεκριμένες συμπεριφορές. Αυτό είναι που έλειπε από τις διεργασίες του ΣΥΡΙΖΑ για το καταφύγιο, αλλά και σε άλλες περιπτώσεις. Στο συντονιστικό του ΣΥΡΙΖΑ την προηγουμένη της συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου η συζήτηση βγήκε άκαρπη. Καταρχάς να σημειώσω ότι οι τρεις από τους τέσσερις δημοτικούς συμβούλους του χώρου έλειπαν. Επί πλέον, κανένας απ’ όσους παρευρέθηκαν δεν υποστήριξε με σθένος το έργο. Δύο – τρεις σύντροφοι είπαν ότι είναι δύσκολο να πάρουν θέση γιατί δεν ήταν παρούσα η άλλη άποψη και, αν δεν με απατά η μνήμη μου, μόνο ένας σύντροφος πήρε σαφή θέση υπέρ του έργου. Άρα το πρώτο ζήτημα που μπαίνει είναι ακριβώς αυτή η απουσία της άλλης άποψης. Και οι τέσσερις του δημοτικού συμβουλίου (την επομένη) τάχθηκαν υπέρ του έργου. Δεν είχαν υποχρέωση να έρθουν και να μας πείσουν για την αναγκαιότητα του έργου; Δεν έπρεπε να ακούσουν την άλλη άποψη; Δεν θα έπρεπε και αυτοί να έχουν τη μέριμνα να βρεθεί ο κοινός τόπος;

Αντί αυτού η συζήτηση έμοιασε με συνέλευση κάποιας ομοσπονδίας. Η συντριπτική πλειοψηφία στο (διευρυμένο) συντονιστικό τάχθηκε κατά του έργου. Στο τέλος έγινε επίκληση της αρχής της ομοφωνίας και «διαπιστώθηκε» η αδυναμία μας να βγάλουμε κοινή απόφαση. Με τέτοιες διαδικασίες, γιατί να συμμετέχει κανείς στο τοπικό ΣΥΡΙΖΑ; Πώς θα δημιουργηθεί η συλλογικότητά μας; Πώς θα εκπονήσουμε όλοι και όλες μαζί μια κοινή στρατηγική βασισμένη σε ένα πρόγραμμα αντιπαραθετικό στο κυρίαρχο;

Και πώς θα συγκροτήσουμε και θα συντονίσουμε τις αντιστάσεις στην κυρίαρχη λογική; Το μόνο σοβαρό επιχείρημα που άκουσα υπέρ του έργου ήταν ότι και άλλες φορές έχουμε ξεσηκώσει τον κόσμο κατά κάποιου έργου που στην συνέχεια αποδείχτηκε ότι δεν έχει και τόσο αρνητικές πλευρές. Είναι προφανές ότι τα κινήματα θα κάνουν και λάθη. Για παράδειγμα, ενδεχομένως θα εμποδίσουν έργα που ίσως δεν είναι και τόσο ζημιογόνα. Βέβαια στην περίπτωση του Αμβρακικού ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι αυτός. Είναι να μην εμποδίσουμε έργα που τελικά θα φανούν ακόμα πιο ζημιογόνα από ό,τι νομίζουμε. Αλλά δεν είναι αυτό το πιο σημαντικό επιχείρημα. Η ριζοσπαστική αριστερά είναι αναγκασμένη να βρεθεί στο πλευρό των κινημάτων. Ξέρουμε ότι θα υπάρχουν και λάθη. Αλλά στην οικονομία των επιλογών μας, δεν μπορούμε να κάνουμε και αλλιώς. Ο ρόλος μας είναι να πολιτικοποιήσουμε και να συντονίσουμε τις αντιστάσεις που συνεχώς δημιουργεί το ίδιο το σύστημα πολιτικής και οικονομικής εξουσίας. Πρέπει αυτός που αγωνίζεται κατά του καταφυγίου να δει ότι έχει πολλά κοινά με αυτή που στρέφεται κατά των ΣΔΙΤ. Στο κεντρικό επίπεδο ο ΣΥΡΙΖΑ έχει επιλέξει την προστασία του δημοσίου χώρου ως βασική αιχμή της πολιτικής της ριζοσπαστικής αριστεράς για την επόμενη περίοδο. Γιατί είναι ακριβώς στο δημόσιο χώρο που συμπυκνώνονται και εκδηλώνονται πολλές από τις αντιφάσεις του κυρίαρχου μοντέλου του νεοφιλελευθερισμού. Εδώ πρέπει να παρεμβαίνουμε για να αλλάξουν οι συνειδήσεις του κόσμου με στόχο την ανατροπή των κοινωνικών συσχετισμών.

Έτσι όπως ερμηνεύεται η αρχή της ομοφωνίας αποτελεί εμπόδιο και στη συγκρότηση του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ αλλά και στην ανάδειξη των κοινωνικών κινημάτων στην πόλη μας. Δεν επιτρέπει τη «ζύμωση» μεταξύ μας, δεν δημιουργεί τις συνθήκες για να ξεπεράσουμε τις φοβίες και τις καχυποψίες μας, δεν συμβάλλει στην εκπόνηση μιας κοινής στρατηγικής με βάθος χρόνου. Στην πανελλαδική του ΣΥΡΙΖΑ το φθινόπωρο πρόκειται να συζητηθεί η τροποποίηση της αρχής. Το πιο πιθανό είναι να αποφασιστεί μια αρχή αυξημένης πλειοψηφίας για τις τοπικές και κλαδικές του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά όλα αυτά που έχω γράψει θα ισχύουν και για το νέο καθεστώς. Γιατί και με αυξημένη πλειοψηφία χρειάζεται να υπάρχει μια δημοκρατική κουλτούρα για την επίλυση των διαφορών μας και για τη συγκρότηση του κοινού μας χώρου. Με άλλα λόγια τα οργανωτικά προβλήματα είναι πάντα και πολιτικά, και, άρα, τα πολιτικά προβλήματα δεν λύνονται μόνο με καλύτερες οργανωτικές λύσεις.

Να το πω ευθέως. Το ζητούμενο είναι να δημιουργηθεί ο κοινός χώρος της ριζοσπαστικής αριστεράς. Πολύ φοβάμαι ότι αυτό το εγχείρημα δεν έχει προχωρήσει γιατί έρχεται σε αντιπαράθεση με την επιλογή του ΣΥΝ Πρέβεζας (εσαεί;) για συμμαχία στο νομό και στο δήμο με το ΠΑΣΟΚ. Μάλλον για κάποιους ο τοπικός ΣΥΡΙΖΑ και τα κινήματα αποτελούν «παράπλευρες απώλειες» αυτού του σκοπού. Η επίκληση της αρχής της ομοφωνίας γίνεται για να εξυπηρετηθεί αυτός ο σκοπός. Και εδώ έγκειται η κακοποίηση.

Ευκλείδης Τσακαλώτος

Πολύ συζήτηση σηκώθηκε, στο Δημοτικό Συμβούλιο της 3ης Αυγούστου, για την τοποθέτηση της Περιβαλλοντικής και της Ομοσπονδίας Αλιέων σχετικά με το θέμα του λιμενικού καταφυγίου του Παντοκράτορα.

Η ΠΕΠ είχε ανακοινώσει την αντίθεση της στο έργο για λόγους κύρια περιβαλλοντικούς ενώ οι ψαράδες την αντίθεση τους στην σκοπιμότητα του έργου αφού το συνδέσανε και με την όλη κατάσταση του Αμβρακικού. Οι αρμόδιοι, με διάφορα τεχνάσματα (δήθεν μη ύπαρξη ομοφωνίας στην ΠΕΠ, ξάφνιασμα για την στάση των αλιέων μετά από δεκαετή αρμονική συνεργασία κλπ. κλπ.), προσπάθησαν να το περάσουν. Και το πέρασαν έστω και χωρίς ομοφωνία.

Ο κ .Νομάρχης είχε και την ενίσχυση του μελετητή ενώ ο κ. Δήμαρχος, χωρίς να πει κάτι νέο, ενίσχυσε τις θέσεις του συνοδοιπόρου του στην Τοπική Αυτοδιοίκηση με επιχειρήματα βγαλμένα από το μακρινό παρελθόν (τι έκανες τότε για το νηπιαγωγείο κλπ.). Κατά τα άλλα ο κ. Νομάρχης ανησυχεί για τον Αμβρακικό και καταγγέλλει ανυπαρξία πόρων και υποκρισία της κεντρικής διοίκησης όταν συναντιέται με τον Φορέα ενώ ετοιμάζει και “αποκαλυπτική” ημερίδα με την Πανηπειρωτική στην Αθήνα (!) για το ίδιο θέμα. Να θυμηθούμε εδώ ότι και την συζήτηση για τον Παντοκράτορα την έκανε στα Λέλοβα; Να θυμηθούμε επίσης ότι σχετικά με την μη αλλαγή χρήσης που ισχυρίζεται και διαβεβαιώνει υπάρχουν αρκετά προηγούμενα (πχ. πνευματικό κέντρο του Δήμου Πρέβεζας, κ.α.) που συνηγορούν για το αντίθετο;

ΔιΠ

Untitled-11Δεκαήμερο οικο-κάμπινγκ ενάντια στην εκτροπή του Αχελώου πραγματοποιήθηκε στις αρχές Αυγούστου στη Μεσοχώρα Τρικάλων από περιβαλλοντικές οργανώσεις, ΜΚΟ και κινήσεις πολιτών.

Το κάμπινγκ ξεκίνησε στις 5 Αυγούστου και στο πρόγραμμα του περιλαμβάνονται διάφορες εκδηλώσεις και πορεία στο φράγμα της Μεσοχώρας ενάντια στην εκτροπή του ποταμού. Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις «Περιβαλλοντική Κίνηση κατά της Εκτροπής του Αχελώου» και «Αχελώου ρους» καθώς και άλλοι οικολογικοί φορείς διαμαρτύρονται για την επιμονή της κυβέρνησης στο σχέδιο της εκτροπής αγνοώντας τις τέσσερις αρνητικές αποφάσεις του ΣτΕ και την άρνηση της Κομισιόν να χρηματοδοτήσει το έργο. Παρόλα αυτά  ο Γιώργος Σουφλιάς ενέκρινε αιφνιδιαστικά τους περιβαλλοντικούς όρους αλλά και το διαχειριστικό πρόγραμμα των λεκανών απορροής του Αχελώου και του Πηνειού, σε νομοσχέδιο που πέρασε στη βουλή το 2006.

Untitled-21Περιβαλλοντικές οργανώσεις, όπως το WWF, προσέφυγαν και πάλι στο ΣτΕ με σκοπό την ακύρωση των επίμαχων διατάξεων αλλά δύο χρόνια μετά, απόφαση δεν έχει εκδοθεί ακόμη. Παράλληλα, αντιδρούν και στην κατασκευή φράγματος στη Μεσοχώρα καθώς η τεχνητή λίμνη θα εξαφανίσει χωριά όπως η Μεσοχώρα, το Αρματωλικό και άλλους παραποτάμιους οικισμούς. Το παραπάνω φράγμα έχει ολοκληρωθεί ενώ έχει τελειώσει και η διάνοιξη της σήραγγας εκτροπής του Αχελώου και το φράγμα της Συκιάς κατασκευάζεται. Μάλιστα, αν ολοκληρωθεί το τελευταίο φράγμα, πολιτιστικά μνημεία ιδιαίτερης σημασίας, όπως το Βυζαντινό Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου στο Μυρόφυλλο, γέφυρες και παλιοί Οικισμοί πρόκειται να χαθούν για πάντα κάτω από το νερό.

Σύμφωνα με δηλώσεις του υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ, το έργο θα είναι περιβαλλοντικό, καθώς θα προσφέρει νερό στον Πηνειό και στο δέλτα εκβολής του, που σήμερα είναι σοβαρά υποβαθμισμένες, θα συμβάλλει στη μείωση της υφαλμύρισης του υπόγειου υδροφορέα (της Θεσσαλίας), ενεργειακό (μείωση της ενέργειας που καταναλώνεται για άντληση από βάθη που ξεπερνούν τα 200 μέτρα (στη Θεσσαλία), συμβολή στην παραγωγή «πράσινης» ενέργειας με τους υδροηλεκτρικούς σταθμούς Μεσοχώρας, Συκιάς και Πευκόφυτου), υδρευτικό (προσφορά νερού στις αστικές περιοχές της Θεσσαλίας που σήμερα παρουσιάζουν σοβαρό υδρευτικό πρόβλημα) και αρδευτικό (εξασφάλιση νερού για την άρδευση προβληματικών περιοχών της Θεσσαλίας και για την ανάπτυξη καλλιεργειών με ενεργειακά φυτά).

Όλα λοιπόν (παράνομα παρά τις δικαστικές αποφάσεις) για τους μεγαλοαγρότες της Θεσσαλίας, οι οποίοι επιδοτούνται αδρά από την ΕΕ (και ελέγχονται για τη διαχείριση των φυσικών πόρων – κάποιοι υπογράφουν!!!), ενώ επί της ουσίας καλούνται να μην κάνουν τίποτε για προβλήματα που οι ίδιοι με τη σπάταλη διαχείριση των φυσικών πόρων έχουν δημιουργήσει (λ.χ.  θα μπορούσαν να ενισχυθούν για εγκατάσταση  σύγχρονων συστημάτων άρδευσης, να αξιοποιήσουν λιγότερο υδροβόρες καλλιέργειες και πολλά άλλα μέτρα διαφόρων κλιμάκων).  .

Οι συμμετάσχοντες στο οικο-κάμπινγκ δήλωσαν αποφασισμένοι να συνεχίσουν την προσπάθειά τους. Κατά τη συνάντησή τους στη Μεσοχώρα άνοιξαν τη συζήτηση για τα μεγάλα θέματα της ενέργειας και του νερού, τα ζητήματα της ιδιωτικοποίησης των φυσικών πόρων και της καταστροφής των ποταμών ενώ σχεδιάζουν και τα επόμενα βήματα τους ενάντια στην εκτροπή και τα φράγματα. Το Φόρουμ θα επανέλθει στο θέμα.

(ΔιΠ . Πηγές:  Β.Ν,.  aheloos.blogspot.com , www.mesochora.grtrikalaola.blogspot.com , www.tvxs.gr/v18010

BOTEROΤο προηγούμενο διάστημα παρακολουθήσαμε τις αναταράξεις που προκάλεσε στη νέα αριστερά το 4,7%, που κατέγραψε ο ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές. Μια μεγαλύτερη απόσταση από τις 7 Ιουνίου επιτρέπει μια πιο ψύχραιμη ανάγνωση, αλλά και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για τη συνομολόγηση εκείνων των αλλαγών, που θα καταστήσουν το ΣΥΡΙΖΑ ακόμα πιο δημοκρατικό και αποτελεσματικό.

Οφείλουμε, όχι για να κρύψουμε τις ευθύνες μας, αλλά για λόγους στοιχειώδους κοινωνικής ανάλυσης, να δούμε τα δικά μας αποτελέσματα στο πλαίσιο του ευρύτερου ευρωπαϊκού πολιτικού χώρου, στην ιστορική συγκυρία της κυριαρχίας του νεοφιλελευθερισμού και συνακόλουθα των ατομικών απαντήσεων στα προβλήματα. Μιας κυριαρχίας, που σωστό είναι ότι, εξ αιτίας της κρίσης, έχει υποστεί ρήγματα και έχει εγείρει ερωτήματα, αλλά λόγω και του αδύναμου ακόμη εναλλακτικού πολιτικού σχεδίου, παραμένει κυρίαρχη και σε μεγάλο βαθμό καθορίζει και τα περιθώρια των πολιτικών επιρροών και των εκλογικών επιδόσεων. Ας το πούμε καθαρά, δεν έχουμε κατορθώσει και όχι μόνο εμείς, αλλά καμία εκδοχή της αριστεράς, να πείσουμε, ότι είναι δυνατόν οι κοινωνίες να οργανωθούν και να αποδώσουν έξω από τη λογική του καπιταλισμού.

Ασφαλώς και το γενικότερο περιβάλλον δεν επιδρά με τον ίδιο τρόπο σε κάθε χώρα και οι διαφορετικές επιδράσεις βρίσκονται σε συνάρτηση με την επιρροή, την ωριμότητα, το πολιτικό σχέδιο και την κοινωνική δικτύωση του πολιτικού υποκειμένου της αριστεράς. Φαίνεται πάντως να μην έχουν σοβαρό βάθος ερμηνείες που αποδίδουν το αποτέλεσμα στην «κόντρα των αρχηγών για το debate», στην «καρατόμηση» του επιτυχημένου ευρωβουλευτή ή, πολύ περισσότερο, που τα φορτώνουν όλα με ελαφρότητα στον Α. Τσίπρα και στη νέα γενιά στελεχών. Οι τέτοιες απλοποιήσεις, πέρα από το γεγονός ότι λειτουργούν αποπροσανατολιστικά, κινδυνεύουν να αποστερήσουν την αριστερά από την πιο δυναμική γενιά στελεχών και να δημιουργήσουν μόνιμα ρήγματα στην πολιτική έκφραση του νεανικού κατά βάση χώρου της ανεργίας, της επισφάλειας, των stage και της μερικής απασχόλησης.

Μήπως αυτά σημαίνουν ότι όλα έγιναν καλά και δεν πρέπει ν’ αλλάξει τίποτα;

SKITSO2Μήπως έχουν δίκιο «ιστορικά» ή όχι στελέχη της ανανεωτικής πτέρυγας που θέτουν ζήτημα αλλαγής της πολιτικής γραμμής (και μάλιστα, άκουσον – άκουσον, στα μουλωχτά, χωρίς συνέδριο, με απόφαση των αρίστων), που μιλάνε ευθέως για εξάντληση της προωθητικής δύναμης του ΣΥΡΙΖΑ και θέτουν άλλοτε πιο ανοιχτά και άλλοτε καλυμμένα ζήτημα κεντροαριστεράς;

Να θυμίσουμε σ’ αυτά τα στελέχη ότι ο δρόμος της «αριστερής στροφής», των κοινωνικών αγώνων, ο δρόμος του ΣΥΡΙΖΑ, είναι αυτός που έφερε τη ματαίωση της συντηρητικής αναθεώρησης στο Σύνταγμα, τις επιδόσεις στις βουλευτικές εκλογές του 2007, τη δημοσκοπική άνοδο και τη διεύρυνση0 του κοινωνικού μας ακροατηρίου.

Αντιθέτως η επιλογή αυτών των στελεχών με συστηματικό τρόπο και με τη στήριξη των media να εκφωνούν το ακριβώς αντίθετο πολιτικό σχέδιο –την ώρα που ξεδιπλώνεται η πιο απροκάλυπτη και ενορχηστρωμένη επίθεση στο χώρο μας για την έκρηξη του Δεκέμβρη, την ώρα που ο δικομματισμός αντιμετωπίζει προβλήματα ομαλής εναλλαγής– με την έκφραση της υποτιθέμενης διαθεσιμότητας του χώρου μας να στηρίξουμε ή ν’ ανεχθούμε κεντροαριστερές κυβερνήσεις ή με την αποστολή μηνύματος στην κοινωνία περί καρατομήσεων των ικανών αντί της προβολής του συγκριτικού πλεονεκτήματος του χώρου μας, ότι δηλαδή με δημοκρατικές διαδικασίες επιλέγουμε τη λίστα των υποψηφίων μας, φανερώνει επιλογές ασυνήθιστες στην κουλτούρα της αριστεράς, αλλά και στην οποιαδήποτε απαίτηση για φερέγγυο και αποτελεσματικό πολιτικό υποκείμενο.

Αλλά και τώρα ακόμη, σε τοπικό επίπεδο, στο όνομα της αυτονομίας των κοινωνικών χώρων (βλέπε και ΠΟΣΔΕΠ), με παλαιοκομματικούς αρχηγισμούς και παραγοντίστικες ιδιοτέλειες, εκπονούνται σχέδια όχι για την πιο δημιουργική εφαρμογή στον κοινωνικό μας χώρο των δημοκρατικών και με μεγάλες πλειοψηφίες αποφάσεων της ριζοσπαστικής αριστεράς, αλλά σχέδια  που στοχεύουν στην παράκαμψή τους και την αναβίωση των κεντροαριστερών σχεδίων δια του «μοιράσματος» των Δήμων και των Νομαρχιών, δια των λύσεων «πακέτο».

Χρειάζονται αλλαγές, αλλά σε ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Οφείλουμε και προς τα μέσα, αλλά κυρίως προς την κοινωνία, εξ αιτίας του θολού μηνύματος που εκπέμψαμε και κάποιοι συνεχίζουν, σαν να μην τρέχει τίποτα, να στέλνουν και σήμερα και κυρίως λόγω των αρχηγικών «καμωμάτων» μετά το αποτέλεσμα, να στήσουμε σε γερές βάσεις όχι μόνο τη σχέση μας με τα πληττόμενα κοινωνικά στρώματα, αλλά και την ίδια την εικόνα μας. Ν’ αντιστοιχήσουμε το σήμα μας με τα οράματα της κοινωνικής απελευθέρωσης που προσπαθούμε να προσεγγίσουμε. Όχι προσποιητά και επιτηδευμένα, αλλά με καθαρές αποφάσεις και κυρίως με ισχύ προς όλους και χωρίς εξαιρέσεις, με συλλογικότητα, εναλλαγές θητειών, όρια στις θητείες, ανανέωση και δημοκρατική δέσμευση.

Η κρίση μπορεί ν’ αντιστραφεί, αν πάρουμε με θάρρος και αποφασιστικότητα, χωρίς προσπάθεια να κουκουλώσουμε τα λάθη μας, εκείνες τις αποφάσεις που θα καταστήσουν το ΣΥΡΙΖΑ, οργανισμό που λειτουργεί πολιτικά. Οι δηλώσεις, κινήσεις και αποφάσεις συνιστωσών, η απόφαση της ΚΠΕ του Ιουλίου του ΣΥΝ, κινούνται στην κατεύθυνση εμβάθυνσης της πολιτικής λειτουργίας. Οι συνελεύσεις αναδεικνύονται σε κύτταρα συμμετοχής, ανάδειξης νέων αγωνιστών και στελεχών. Χαράζουν με ευθύνη την πολιτική τους γραμμή στα πλαίσια της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ. Μπορεί σε πρώτη φάση και προς διασφάλιση μικρότερων συνιστωσών και μελών του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν συμμετέχουν σε συνιστώσες, να απαιτούνται  αυξημένες πλειοψηφίες, αλλά να είμαστε σίγουροι ότι σε κάποιο διάστημα θα κτίζονται πλειοψηφίες στη βάση της συμφωνίας με τις προτάσεις και όχι στη βάση της κομματικής δέσμευσης.

Αυτοί οι χώροι της πολιτικής εκπαίδευσης των αγωνιστών της αριστεράς, πρέπει, με σεβασμό στην πολιτική εκπροσώπηση όλων των φωνών, να επιλέγουν τους εκπροσώπους τους, οι οποίοι και θα συγκροτούν ένα πανελλαδικό σώμα που θα λειτουργεί ως όργανο λογοδοσίας της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτές και άλλες προτάσεις, θα γίνουν αντικείμενο διαβούλευσης τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια της πανελλαδικής σύσκεψης του Οκτωβρίου, για ένα ΣΥΡΙΖΑ, πιο δημοκρατικό, πιο λειτουργικό και συλλογικό, που θα θέσει τις βάσεις για το πολιτικό υποκείμενο της αριστεράς του 21ου αιώνα.

Έτσι θα οικοδομηθεί η νέα αριστερά, ψάχνοντας, ερευνώντας, προχωρώντας μπροστά, αλλά ενίοτε και με βήματα προς τα πίσω, πάντα όμως με όρους κοινωνίας.

Υπάρχει και ο άλλος δρόμος, της ηγεσίας του ΚΚΕ, που χαίρεται στα στραβοπατήματα της άλλης αριστεράς, που δε βλέπει γύρω του συμμάχους στον κοινωνικό αγώνα∙ ο δρόμος της μιας άποψης,  της αυτοεπιβεβαίωσης, της επιστροφής στις ρίζες της ιστορικής παρακμής, της δεκαετίας του ’30.

Αλλά αυτό το δρόμο δεν θα τον ακολουθήσουμε!

Ηλίας Χάιδας

Untitled2Παρά τις διαρκείς  παρεμβάσεις των φορέων της περιοχής τα τελευταία χρόνια, όσον αφορά στη ζωή και ασφάλεια των πολιτών που κινούνται στο οδικό δίκτυο του Νομού Πρέβεζας, με ημερίδες, προτάσεις, παρεμβάσεις κ.λπ., τα αποτελέσματα ουσίας ήταν ελάχιστα, πράγμα που επιβεβαιώνεται και από τον αριθμό των τροχαίων, που συνεχίζει να αυξάνεται.

Αυξάνεται  με ευθύνη του κράτους, που αιφνιδιάζει με τις κακοτεχνίες του τους νευρικούς έλληνες οδηγούς, οι οποίοι ξεχύνονται στους ελληνικούς δρόμους, στη μνήμη του Μέγα-Αλέξανδρου και άλλων μεγάλων προγόνων μας, που κατήγαγαν νίκες και θριάμβους μοναδικούς και έγραψαν ιστορία.

Η νέα ιστορία όμως, που και αυτή γράφεται με αίμα, δεν παράγει ήρωες, αλλά θύματα και κορόιδα ενός κράτους “φτωχού” και “επαίτη”, που δεν του φτάνουν ποτέ οι πιστώσεις για υποδομές, όπως βελτιώσεις αυτοκινητοδρόμων, υγεία, παιδεία κ.λπ. Αλλά και, αν του φτάνουν, η ιδιοτέλεια, η επίδειξη και ο ατομισμός της ελληνικής κοινωνίας μαζί με τους “ηγέτες της”, κατατρώγουν τα πάντα.

Φτιάχτηκε η σήραγγα του Ακτίου και στον ίδιο δρόμο των 300.000 οχημάτων το χρόνο δεχτήκαμε μια κυκλοφορία 2.000.000 οχημάτων, με υπερβολικά αυξημένα φορτία τους καλοκαιρινούς μήνες.

Τα ερωτήματα είναι εμφανή και βροντοφωνάζουν:

  • Είναι δυνατόν η πρώτη είσοδος της πόλης στη θέση “Ράχες” να μην έχει ζώνη επιβράδυνσης, για να μπει κάποιος ξένος στη πόλη;
  • Είναι δυνατόν στην πρώτη είσοδο της πόλης στη θέση “Ράχες” να μην υπάρχει ηλεκτροφωτισμός και όλοι να την προσπερνάνε στο απόλυτο σκοτάδι;
  • Είναι δυνατόν επάνω σε αυτόν τον άθλιο – ανύπαρκτο κόμβο να χορηγείται άδεια πρόσβασης σε μελλοντική επιχείρηση αυτοκινήτων πολλαπλασιάζοντας τη κίνηση, που κανείς δεν ξέρει πόσοι θα την πληρώσουν;
  • Μήπως δόθηκε προσωρινή άδεια σύνδεσης με την εθνική οδό χάρις στη γνωστή υπεύθυνη δήλωση του επιχειρηματία ότι δεν θα μπαίνουν στην επιχείρηση πάνω από 5 αυτοκίνητα την ημέρα (νέα  παγκόσμια ευρεσιτεχνία);
  • Είναι δυνατόν στην έξοδο – κόμβο της ΒΙ.ΠΕ. για πάνω από τριάντα χρόνια να μην έχουν γίνει ζώνες επιβράδυνσης για είσοδο και έξοδο των φορτηγών στο χώρο;
  • Αυτεπάγγελτη δίωξη από τους εισαγγελείς εναντίον των υπευθύνων του οδικού δικτύου δεν υπάρχει; Ή δικαστήρια και κράτος είμαστε όλοι κράτος;

Και επειδή συνήθως αποδίδεται ποσοστό ευθύνης  στα   ατυχήματα   κατά 90% στον ανθρώπινο παράγοντα, ανθρώπινος παράγοντας δεν είναι και αυτός που κατασκευάζει τους δρόμους χωρίς προδιαγραφές, που αφήνει στην τύχη και στην ικανότητα του οδηγού να καταλάβει ότι η στάση ενός αυτοκινήτου στην αριστερή λωρίδα του ρεύματος κυκλοφορίας του στην εθνική οδό –αν είναι δυνατόν!– είναι στάση για στροφή αριστερά, που οφείλουν όλοι να γνωρίζουν και να μην προσπερνάνε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, σκυλοβρίζοντας ή παρασύροντας στο θάνατο τον αμέριμνο οικογενειάρχη που γυρίζει από το μπάνιο του, αφήνοντας πίσω του ορφανά και πολυτραυματίες, όπως έγινε την περασμένη βδομάδα στο κόμβο “Ράχες” της  Πρέβεζας;

Προτάσεις υπάρχουν. Το  ΥΠΕΧΩΔΕ είχε αποδεχτεί τις προτάσεις του ΤΕΕ για την επικινδυνότητα της οδού και προχώρησε στη ανάθεση μελέτης με τίτλο “βελτίωση των κυκλοφοριακών συνθηκών στη παραλιακή οδό Πρέβεζας – Ηγουμενίτσας από κόμβο Παντοκράτορα μέχρι διασταύρωση ΕΟ 21” από τις 13-6-07. Έκτοτε έχουν σταματήσει οι γνωμοδοτήσεις για την προκαταρκτική περιβαλλοντική εκτίμηση στο Υπουργείο Πολιτισμού.

Τι έχουν όμως να πουν οι υπάλληλοι του Υπουργείου Πολιτισμού που εδώ και ενάμιση χρόνο καθυστερούν να γνωμοδοτήσουν για το έργο, επειδή παρά τη θετική γνωμοδότηση της τοπικής εφορείας αρχαιοτήτων, θέλουν να γνωμοδοτήσει και το ΚΑΣ (Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο) για τους παράπλευρους δρόμους και τον κόμβο στον Μύτικα; Τι παραπάνω μπορεί να ξέρει ή να πει το ΚΑΣ; Και εν πάση περιπτώσει όλοι αυτοί οι δημόσιοι υπάλληλοι, που δεν αναλαμβάνουν καμιά ευθύνη ή δεν έχουν άποψη και κρίση, για ποιο λόγο θεωρούνται εξειδικευμένοι επιστήμονες και πληρώνονται αρκετά καλά σε σχέση με άλλους νεοέλληνες;

Για τους νεκρούς από αυτή τη γραφειοκρατία δεν θα πληρώσει κανένας;

Η ΔΕΣΕ, η υπηρεσία συντήρησης του οδικού δικτύου, δεν πρέπει να πάρει άμεσα μέτρα ασφάλειας στα παραπάνω σημεία, ή πίσω από την έλλειψη πιστώσεων κρύβεται η γύμνια της, όσον αφορά στην ευαισθησία και ευελιξία της, στην προστασία των έργων και των πολιτών;

Η κυβέρνηση (αυτή και η προηγούμενη) που ιδιωτικοποίησαν το Ταμείο εθνικής οδοποιίας (ΤΕΟ), το μετέτρεψαν σε Α.Ε. για να το εκμεταλλευτούν “καταλλήλως”, τώρα που δεν έχουν πιστώσεις στο κρατικό προϋπολογισμό για τη συντήρηση του οδικού δικτύου, δεν θα πρέπει να τιμωρηθούν από τον ελληνικό λαό για τις πράξεις τους;

Μήπως τελικά πρέπει οι πολίτες να πάρουν τη ζωή τους (στη κυριολεξία) στα χέρια τους, μήπως πρέπει και εδώ να δημιουργηθεί κανένα νέο κίνημα πολιτών για την οδική ασφάλεια με κλείσιμο δρόμων, μηνύσεις, καταγγελίες (βλέπε κόμβο στα Χρονέικα) κ.λπ., μπας και σωθούν οι υπόλοιποι, ή θα μετράμε θύματα πιστεύοντας ότι αυτή η υπόθεση αφορά άλλους;

Πρέβεζα, 9-8-2009

Σπύρος Κανιώρης

PANTOKRATORASΤο Δημοτικό Συμβούλιο στις 3 Αυγούστου 2009 ενέκρινε κατά πλειοψηφία την κατασκευή Λιμενικού – Αλιευτικού Καταφυγίου στον Παντοκράτορα, ένα έργο τερατούργημα, ουσιαστικά όπως το αποφάσισε το Νομαρχιακό Συμβούλιο στο Θεσπρωτικό.

Κάθε έργο θα πρέπει να κρίνεται από την αναγκαιότητά του και τις επιπτώσεις που προκαλεί στο περιβάλλον.

Το έργο αυτό δεν έχει καμία αναγκαιότητα αφού πολύ κοντά είναι το Καταφύγιο του Μύτικα και της Πρέβεζας, οι δε επιπτώσεις στο περιβάλλον, στην παραλία και στην αισθητική του τοπίου πιστεύω ότι θα είναι μεγάλες και δεν δικαιολογούνται να γίνουν στο όνομα ενός έργου που δεν είναι αναγκαίο.

Η παραλία του Παντοκράτορα αν και εγκαταλελειμμένη τώρα είναι μία από τις δύο παραλίες του πολεοδομικού ιστού της πόλης με βαθιά καθαρά νερά λόγω του συνεχούς ρευματισμού, ενδιαφέροντα βραχώδη βυθό με πολλά ψάρια και θα μπορούσε με βελτίωση προσβασιμότητας στη θάλασσα να γίνει πόλος έλξης λουομένων ντόπιων και ξένων (αφού και τώρα συγκεντρώνει αρκετούς Ιταλούς) χωρίς την αναγκαστική χρήση αυτοκινήτου.

Στην περίπτωση αυτή θα αποκτούσαν και οι ποδηλατοπορίες ένα ουσιαστικό προορισμό ιδιαίτερα για τους πολίτες που δεν έχουν, που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να μετακινηθούν με αυτοκίνητο εκτός πόλης.

Πιστεύω ότι συμβιβασμοί, διακομματικές συνεννοήσεις και εξυπηρέτηση διαφόρων συμφερόντων δεν μπορούν να γίνονται όταν υπάρχουν τέτοιες επιπτώσεις στο περιβάλλον.

Είμαι σίγουρη για τις περιβαλλοντικές ευαισθησίες των δημοτικών συμβούλων, οι οποίες όμως δεν μπόρεσαν να εκφραστούν στο όνομα της παραταξιακής πειθαρχίας ή καλύτερα της διακομματικής συνεργασίας και αλληλεγγύης. Είμαι σίγουρη ότι θα υπήρχαν πολλές αντιδράσεις από τις συνεργαζόμενες δυνάμεις της οικολογίας, των κινημάτων και της πράσινης ανάπτυξης αν το έργο το συνέχιζαν οι τοπικοί άρχοντες της «συντηρητικής» παράταξης, από τους οποίους ξεκίνησε.

Με αυτό όμως τον τρόπο δεν εκφράζεται το δημοκρατικό υπόβαθρο των δυνάμεων που στηρίζουν τη συνεργασία και παραφράζεται η λαϊκή εντολή.

Καθημερινά βιώνουμε την υποβάθμιση των δημοσίων αγαθών. Θα πρέπει λοιπόν, αν μη τι άλλο, να φροντίσει ο Δήμος να περιφρουρήσει με κάθε τρόπο το μόνο δημόσιο αγαθό που θα έχουμε σε λίγο, το ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ, γιατί επιδρά άμεσα και καταλυτικά στην ποιότητα ζωής των πολιτών.

Ξανθούλα Κατσή

Σχετικά με όσα ειπώθηκαν, ερήμην της, για την Περιβαλλοντική Εταιρεία Πρέβεζας (Π.Ε.Π.) και την τοποθέτηση της, με ανακοίνωση, για το θέμα του λιμενικού – αλιευτικού καταφυγίου στο Παντοκράτορα, στη σχετική συζήτηση κατά τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 3-8-2009 :

  1. Η ανακοίνωση της Π.Ε.Π. για το ανωτέρω ζήτημα που δόθηκε στα Μ.Μ.Ε. στις 30-7-2009 εγκρίθηκε ομόφωνα.
  2. Οι αποφάσεις της Π.Ε.Π. λαμβάνονται σύμφωνα με το καταστατικό της.
  3. Η δυνατότητα δημόσιας έκφρασης απόψεων από πολίτες ή οργανωμένες ομάδες πολιτών και συλλογικότητες παραμένει συνταγματικά κατοχυρωμένη!

Για την Π.Ε.Π.

Η Διαχειριστική Επιτροπή

σ.σ. Η  ανακοίνωση της ΠΕΠ για το θέμα του Παντοκράτορα δημοσιεύεται στο παρόν φύλλο του Φόρουμ.


ΣΑΒΒΑΤΟ  5 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ  6 μμ  ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

EKTHESIΗ φετινή διαδήλωση στη ΔΕΘ γίνεται σε μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο. Η ατζέντα Καραμανλή  περιλαμβάνει σκληρά αντιλαϊκά μέτρα φορτώνοντας το κόστος της κρίσης αποκλειστικά στις πλάτες των εργαζόμενων.

Στο μέτωπο του ασφαλιστικού προωθεί τα χτυπήματα στον κλάδο υγείας και ΙΚΑ, το πετσόκομμα στα βαρέα και ανθυγιεινά και τις αναπηρικές συντάξεις. Προετοιμάζει την εφαρμογή της απόφασης του Ευρωπαϊκού δικαστηρίου για την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης των γυναικών.

Οι απολύσεις και τα κλεισίματα έχουν πάρει τη μορφή χιονοστιβάδας στα εργοστάσια, στα ΜΜΕ, στον ΟΣΕ, στις ΔΕΚΟ και τις τράπεζες.

Για άλλη μια χρονιά οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι θα δουν το εισόδημα τους να μειώνεται δραματικά με το πάγωμα των αυξήσεων, την κατάργηση των επιδομάτων, με την εξαγγελία πρόσθετων φόρων. Οι ιδιωτικοποιήσεις συνεχίζονται (ΕΥΑΘ – νερό, ΔΕΠΑ-αέριο) και βέβαια η παραπέρα επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων.

Τη στιγμή που διαφημίζονται τα μέτρα για την αντιμετώπιση της νέας γρίπης το δημόσιο σύστημα υγείας καταρρέει. από την συνεχή απαξίωση του.

Στη ΔΕΘ η κυβέρνηση προτίθεται να εξαγγείλει τα νέα μέτρα με πρόσχημα την οικονομική κρίση. Θέλει να πείσει τους εμπόρους και τους βιομηχάνους για την ορθότητα της  πολιτικής της και την συνέπεια στην εφαρμογή της.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΣΗΚΩΘΟΎΜΕ – ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ – ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΜΕ.

Τα συνδικάτα πρέπει να αντιδράσουν. Οι διαδηλώσεις στη ΔΕΘ έγιναν σταθμός του εργατικού κινήματος όταν οργανώθηκαν από κάτω με όρους μαζικού κινήματος. Έτσι πρέπει να οργανωθεί η φετινή διαδήλωση στη ΔΕΘ. Να γίνει υπόθεση όλων των εργαζόμενων. Να γίνουν συνελεύσεις των σωματείων και να παρθούν αποφάσεις και πρωτοβουλίες σε όλους τους εργασιακούς χώρους.

Η διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας να αποφασίσει και να συντονίσει τη συμμετοχή των σωματείων της δύναμης του στην διαδήλωση. Καθοριστικό ρόλο πρέπει να παίξουν οι δυνάμεις της συνδικαλιστικής αριστεράς που για ακόμη μια φορά καλούνται να συσπειρώσουν τους εργαζόμενους σε μια ενωτική- μαζική διαδήλωση έστω κι αν αυτό δυσκολεύεται από την στείρα άρνηση της ηγεσίας ενός κομματιού του εργατικού κινήματος (ΠΑΜΕ).

Η οργάνωση του συλλαλητηρίου στη ΔΕΘ είναι μια πρώτης τάξης ευκαιρία για την ανασύνταξη και αντεπίθεση του Συ.Ριζ.Α. Με περιοδείες σε εργασιακούς χώρους, αφισοκολλήσεις, μοίρασμα υλικού, αποφάσεις συνελεύσεων των τοπικών Σύριζα εξασφαλίζουμε την μαζική συμμετοχή στη συγκέντρωση στο άγαλμα Βενιζέλου.

Μπορούμε και αυτή τη φορά να κάνουμε τη διαφορά. Οι δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς και της ριζοσπαστικής οικολογίας πρέπει να ανασυνταχτούν δηλώνοντας “παρόν” στους καθημερινούς πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες, διεκδικώντας τον ρεαλισμό και την ουτοπία.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΊΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ.

ΣΤΗ Δ.Ε.Θ. στις 5 του Σεπτέμβρη – 6 μ.μ. στο άγαλμα του Βενιζέλου.

Σπύρος Παγκράτης

Θεματική εργατικού Σύριζα.

Το θέμα της παραχώρησης οικοπέδου από τον Δήμο Ζαλόγγου για κατασκευή νέου νοσοκομείου με την μέθοδο των ΣΔΙΤ συζητήθηκε στα τέλη Ιούλη στο δημοτικό συμβούλιο Ζαλόγγου. Μετά την υπέρ της παραχώρησης τοποθέτηση του δημάρχου κ. Μικρούλη έγιναν παρεμβάσεις από τον πρόεδρο του ιατρικού συλλόγου Πρέβεζας κ. Βελέντζα, τον πρόεδρο του σωματείου εργαζόμενων στο νοσοκομείο Πρέβεζας κ. Βουγέλη και τον νομαρχιακό σύμβουλο κ. Μπακιρτζόγλου. Και οι τρεις τάχθηκαν κατά της παραχώρησης δημόσιας περιουσίας στους ιδιώτες, κατά της επιλεγείσας μεθόδου (ΣΔΙΤ) που άμεσα ιδιωτικοποιεί τον ευαίσθητο κλάδο της υγείας και υπέρ της ανάγκης για ίδρυση δημόσιου νοσοκομείου στο νομό. Στην σχετική ψηφοφορία η πρόταση του δημάρχου για παραχώρηση δημοτικού οικοπέδου πέρασε μόνο με τις ψήφους της παράταξης του. Ο ΣύΡιζΑ Πρέβεζας εξέδωσε ανακοίνωση που μοιράσθηκε και την οποία δημοσιεύουμε : Untitled

Όχι στην ιδιωτικοποίηση της υγείας

Η υποχρηματοδότηση του Ε.Σ.Υ. και η ενίσχυση του ιδιωτικού τομέα έχουν οδηγήσει στην υποβάθμιση της ποιότητας της περίθαλψης στο δημόσιο σύστημα υγείας και σε αύξηση του κόστους της: Ένα νοικοκυριό στην Ελλάδα ξοδεύει γύρω στα 1.200,00 € το χρόνο από την τσέπη του για θέματα υγείας. Ακόμη, ένας στους τέσσερις κατοίκους είναι αποκλεισμένος από το δημόσιο σύστημα υγείας: οι ανασφάλιστοι και οι μετανάστες.

Η χρηματοδότηση του Ε.Σ.Υ. για προσλήψεις και υποδομές υποκαθίσταται από τη σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (Σ.Δ.Ι.Τ.). Οι Σ.Δ.Ι.Τ. συνιστούν μορφή διείσδυσης του ιδιωτικού κεφαλαίου στα πιο ιερά κοινωνικά αγαθά. Η είσοδος του ιδιωτικού τομέα αλλάζει τους συσχετισμούς ισχύος και μειώνει τη δυνατότητα παρέμβασης της κοινωνίας σε κοινωνικά ζητήματα. Αυτό το βρίσκουμε μπροστά μας στο μέλλον, γι’ αυτό από τώρα πρέπει να προφυλαχτούμε.

Η κυβέρνηση πρόκρινε την ανέγερση μ’ αυτό το σύστημα και του νέου Γενικού Νοσοκομείου τής Πρέβεζας. Η κατασκευή έργων με Σ.Δ.Ι.Τ. αποτελεί ουσιαστικά δημόσιο δανεισμό, και μάλιστα με τους πιο επαχθείς για το Δημόσιο όρους, προς όφελος των ιδιωτικών κερδών. Έτσι, το κόστος κατασκευής πενταπλασιάζεται, ενώ για τη λειτουργία τού έργου το Δημόσιο καταβάλλει για δεκαετίες υψηλό ενοίκιο. Κι έτσι, οι υπηρεσίες υγείας ακριβαίνουν, τα ταμεία υγείας ασφυκτιούν και το Ε.Σ.Υ. από οικοδεσπότης γίνεται ενοικιαστής.

Το Δημόσιο δεσμεύεται να παραχωρήσει δωρεάν γη για την ανέγερση νοσοκομείων, ενώ διατίθενται και χώροι για εμπορική εκμετάλλευση στους κατασκευαστές. Το ιδιωτικό κεφάλαιο βάζει χέρι στο χώρο τής δημόσιας υγείας κι έχει λόγο ακόμα και στον ιατρικό εξοπλισμό τού νοσοκομείου.

Και μόνο για τους λόγους αυτούς είμαστε αντίθετοι σε κάθε Σ.Δ.Ι.Τ. Είμαστε αντίθετοι σε κάθε διευκόλυνση με παραχώρηση οικοπέδου –δημόσιας περιουσίας– από όποιο Δήμο ή από το Δημόσιο για την κατασκευή όποιου έργου με Σ.Δ.Ι.Τ.

Αυτό που σήμερα διακυβεύεται, δεν είναι ζήτημα τοπικό, γεωγραφικό. Δεν είναι ποια περιοχή θα κερδίσει τα κοντινά στο νοσοκομείο ενοικιαζόμενα δωμάτια, τα καφενεία και τα τοστάδικα. Είναι: δημόσιο νοσοκομείο ή κερδοσκοπική επιχείρηση; Γι’ αυτό δεν πρέπει να επιτρέψουμε στον κυβερνητικό βουλευτή τού νομού, σε κάθε πολιτευτή, του κέντρου ή ντόπιο, με τους εκβιασμούς τους να δημιουργήσουν και να υποδαυλίσουν τοπικιστικές διαμάχες μεταξύ γειτονικών δήμων, που τα συμφέροντα των κατοίκων τους είναι κοινά.

  • Θέλουμε νέο σύγχρονο νοσοκομείο ενταγμένο στο Ε.Σ.Υ., κατασκευασμένο από το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων και όχι με την μέθοδο  Σ.Δ.Ι.Τ.
  • Δεν θέλουμε να χαρίσουμε δημόσια περιουσία για να επιδοτήσουμε ιδιώτες επενδυτές.
  • Καλούμε το Δήμο Ζαλόγγου καθώς και κάθε άλλο Δήμο και φορέα  να αρνηθούν την πολιτική αυτή και να τεθούν επικεφαλής καμπάνιας ενημέρωσης των πολιτών για τις επιπτώσεις της.
  • Ο αγώνας των εργαζομένων στο Ασκληπιείο Βούλας μαζί με τους φορείς τής περιοχής ματαίωσε τα σχέδια του “Υγεία – Marfin”. Ο αγώνας των εργαζομένων στο νοσοκομείο τής Πρέβεζας μαζί με την τοπική κοινωνία μπορεί να είναι νικηφόρος.
  • Ναι στην ανέγερση του νέου νοσοκομείου Πρέβεζας.
  • Όχι στην ιδιωτικοποίηση της υγείας.

Συντονιστική Επιτροπή ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Πρέβεζας

(Π.Ε.Π.) Πρέβεζα  30 Ιουλίου 2009

Ανακοίνωση

Η Περιβαλλοντική Εταιρία Πρέβεζας μετά από σύσκεψη που αφορούσε στο θέμα της κατασκευής και λειτουργίας «Λιμενικού-αλιευτικού καταφυγίου στον Παντοκράτορα Πρέβεζας» κατέληξε στα ακόλουθα :

1. Μετά από σχετική ενημέρωση της ΠΕΠ από την Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Πρέβεζας και με βάση τα στοιχεία του φακέλου του έργου έχει να παρατηρήσει τα ακόλουθα :

-                        Υπάρχουν σοβαροί λόγοι ανησυχίας και αντίθεσης στο έργο γιατί η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (Μ.Π.Ε.) του έργου δεν έχει λάβει υπόψη της κρίσιμα στοιχεία που περιλαμβάνονται σε ωκεανογραφικές μελέτες της περιοχής και αφορούν στην αναπαραγωγή και μετακίνηση των ιχθυοπληθυσμών, στην κίνηση των ρευμάτων, στο θαλάσσιο οικοσύστημα της περιοχής κ.α. Επισημαίνεται ότι η ευρύτερη περιοχή του έργου συμπεριλαμβάνεται στους τόπους αναπαραγωγής συγκεκριμένων ειδών ψαριών, που τροφοδοτούν τα ιχθυοαποθέματα του Αμβρακικού.

-                        Δεν πείθει το επιχείρημα ως προς την σκοπιμότητα του έργου, ότι δηλαδή θα εξυπηρετηθούν οι αλιείς σε ακτίνα 70 χιλιομέτρων. Αντίθετα ο συνδυασμός της θέσης και του υπερβολικού όγκου του έργου, είναι αποχρώσες ενδείξεις για μελλοντική του λειτουργία ως μαρίνα τουριστικών σκαφών (οι οποίες τελικά παραχωρούνται σε ιδιώτες).

-                        Έργο τέτοιου μεγέθους δεν προβλέπεται για την περιοχή από το Περιφερειακό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης, ούτε και από το Γ.Π.Σ. Δήμου Πρέβεζας.  Το δε Πεδίο Βολής προτείνεται (Γ.Π.Σ.) ως χώρος πρασίνου.

-                        Η κατασκευή ενός ακόμη λιμενικού έργου  στην ευρύτερη περιοχή του στομίου του Αμβρακικού κρίνουμε ότι θα επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την όλη κατάσταση, λειτουργώντας αθροιστικά με τις πολλές και σημαντικές παρεμβάσεις στην ευρύτερη περιοχή του στομίου του κόλπου. Επισημαίνεται έντονα ότι ο κόλπος σήμερα βρίσκεται σε οριακό σημείο επιβίωσης. Οι αιτίες για την κατάσταση αυτή θα πρέπει να αναζητηθούν στον υπερβολικά μεγάλο αριθμό των εγκατεστημένων ιχθυοκαλλιεργειών, στα ανεξέλεγκτα ρυπαντικά φορτία (γεωργικά, κτηνοτροφικά, αστικά κλπ. λύματα) που καταλήγουν στο σύστημα του κόλπου, στο στένεμα του διαύλου επικοινωνίας του με το Ιόνιο λόγω σειράς έργων (λιμάνι Πρέβεζας, μαρίνες, βραχίονες Κυανής Ακτής, υποθαλάσσια σήραγγα, κλπ), στην αλλοίωση της τροφοδοσίας του με γλυκά νερά λόγω φραγμάτων κ.α.

2. Με βάση τα παραπάνω η ΠΕΠ συμπαρατάσσεται με την πρωτοβουλία πολιτών Πρέβεζας κατά της κατασκευής και λειτουργίας του συγκεκριμένου καταφυγίου, εκφράζοντας την αντίθεση της σχετικά με την χωροθέτηση, σκοπιμότητα και τον όγκο του.

Καλούμε την Ν.Α. Πρέβεζας, η οποία προωθεί το έργο προς ένταξη στο ΕΣΠΑ, αντί τέτοιων έργων, να προωθήσει, σε συνεργασία και με όλους τους αρμόδιους φορείς,  συγκεκριμένα έργα και μέτρα, που στόχο θα έχουν την αναστροφή της πορείας θανάτου του Αμβρακικού κόλπου. Ενός οικοσυστήματος που κανείς δεν αμφισβητεί τη ζωτική του σημασία για την ευρύτερη περιοχή.

Η αλλαγή πορείας και η απεμπλοκή από παρωχημένα και αντιπεριβαλλοντικά μοντέλα ανάπτυξης είναι σήμερα, περισσότερο από ποτέ, επιτακτική.

Για την Π.Ε.Π.

Η Διαχειριστική Επιτροπή

konkistadorΜετά από πολλές πιέσεις ο δήμαρχος εδέησε να συζητήσει το θέμα του καταφυγίου στο δημοτικό συμβούλιο. Παρών ήταν και ο νομάρχης, που «δημοκρατικότατα» ήρθε, μίλησε και απήλθε. Έτσι φαίνεται να αντιλαμβάνεται το διάλογο. Ανέλαβε λοιπόν να βγάλει τα κάστανα από την φωτιά ο κ. δήμαρχος. Στην καθαρά πολιτική μου τοποθέτηση ότι για την υπεράσπιση του περιβάλλοντος στον Παντοκράτορα έχει αναπτυχθεί ένα αυθόρμητο κίνημα από πολίτες με πάνω από 1000 υπογραφές, συλλόγους, οργανώσεις που δεν πρέπει να αγνοήσει, ο κ δήμαρχος έχασε την ψυχραιμία του και εξετράπη σε προσωπικές επιθέσεις εις βάρος μου με καθαρά ψεύδη για άλλα άσχετα με το θέμα ζητήματα.

Είπε ότι δεν ήμουν παρών στο Ζάλογγο, στη συζήτηση για το νοσοκομείο. Είναι γνωστό ότι το πρώτο άρθρο υπέρ του δημόσιου νοσοκομείου και κατά του ΣΔΙΤ το έγραψα εγώ, στο πρώτο τεύχος του “Φόρουμ Πρέβεζας”, ενώ ο ίδιος διαπραγματευόταν το οικόπεδο. Και, αν δεν μπόρεσα να πάω λόγω κωλύματος, ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ παρών και αυτό αρκεί.

Αυτό, όμως, που μου έκανε εντύπωση και δείχνει παράλληλα και την έλλειψη ψυχραιμίας και επιχειρημάτων ήταν το ότι θυμήθηκε μια παλιά ιστορία 10 χρόνων. Ισχυρίστηκε ότι τότε μάζευα υπογραφές να μην γίνει το νηπιαγωγείο στο παλιό “τραχωματικό”, γιατί τάχα θα μου έκρυβε τη θέα από το σπίτι μου. Κι αυτό ακούστηκε σ’ όλη την Πρέβεζα από το ραδιόφωνο .Είναι σίγουρο ότι οι γείτονές μου θα γέλασαν. Είναι γνωστό ότι το σπίτι μου δεν έχει θέα προς το νηπιαγωγείο, αλλά βρίσκεται πίσω από τις γύρω από το νηπιαγωγείο πολυκατοικίες, γεγονός που το γνωρίζει κι ο ίδιος ο δήμαρχος, αφού με έχει επισκεφθεί.

Όσο για τις υπογραφές, είμαι περήφανος που με τους κάτοικους της περιοχής προσπαθήσαμε να σώσουμε ένα δημόσιο χώρο που μας ανήκει και θέλαμε να γίνει πλατεία και πράσινο μια παλιά αλάνα, όπου μεγάλωσαν γενιές Πρεβεζάνων. Χάρις στις κινητοποιήσεις μας τότε σώσαμε μια σταλιά παιδική χαρά που γεμίζει παιδιά στην πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή της Πρέβεζας, αλλά που είναι σήμερα εγκαταλειμμένη από τον δήμο με σπασμένες κούνιες. Όσο για το νηπιαγωγείο, και ο πιο κακοπροαίρετος θα συμφωνούσε ότι δεν ήταν ίσως η πιο κατάλληλη θέση, με τις νοικοκυρές από τις γύρω πολυκατοικίες να τινάζουν τις σκόνες και τα ακάρεα στα κεφάλια των νηπίων.

Το θέμα δεν είναι αυτό, αλλά ότι για μια ακόμα φορά ο κ. δήμαρχος προσωποποιεί την πολιτική αντιπαράθεση. Όποιος του κάνει κριτική, το εκλαμβάνει είτε ότι έχει προσωπικά μαζί του, είτε ότι έχει κάποιο συμφέρον. Αυτό κάνει και μέσα στα όργανα του Συνασπισμού. Για αυτόν δεν νοείται ο ΣΥΡΙΖΑ ή ο ΣΥΝ να διαφωνεί με τις απόψεις του και προσπαθεί με το μηχανισμό που διαθέτει να τις επιβάλει με κάθε τρόπο. Όσο για τα “προσωπικά” που είχα εναντίον του, να του θυμίσω την υποστήριξη μου στη προσπάθειά του να προταθεί δήμαρχος στην τότε αντιπαράθεση με τον κ. Γιαννούλη, αλλά και αργότερα στις δύο υποψηφιότητές του για τη δημαρχία.

Πιστεύω ότι τέτοιες πρακτικές και συμπεριφορές από τον κ .Κλάπα δεν έχουν σχέση με την ηθική της κινηματικής αριστεράς, που αγωνιζόμαστε να δημιουργήσουμε.

Νίκος Λιβιεράτος

καρδιολόγος, μέλος της Πρωτοβουλίας Πολιτών Πρέβεζας κατά του λιμενικού καταφυγίου Παντοκράτορα και μέλος του Συνασπισμού της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας

Καημένε Παντοκράτορα, τι σού ’μελλε να πάθεις… Ακολουθείς και συ τη μοίρα αυτής της πόλης που λέγεται Πρέβεζα, αφού Πρέβεζα σημαίνει Παντοκράτορας και Παντοκράτορας σημαίνει Πρέβεζα, όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να τα χωρίσουν.

Σε ρίξανε και σένα ως άλλη βορά λεόντων στο Κολοσσαίο των μονομάχων.

Ακολούθησες κι εσύ τη μοίρα του Αμβρακικού, της παραλίας του Ακτίου, του λιμανιού της Πρέβεζας, του Μύτικα, της ακτής του Μονολιθίου (ευτυχώς κάποιοι πρόλαβαν και χαρακτήρισαν ένα κομμάτι ως αισθητικό δάσος κι έτσι δεν χτίζεται ακόμα) και αυτής της “ανοχύρωτης πόλης”  που δεν είναι η Ρώμη αλλά η Πρέβεζα. Η Πρέβεζα που αγαπήσαμε σέρνεται στην αρένα του Κολοσσαίου στο όνομα της ανάπτυξης, του εκσυγχρονισμού και της επιχειρηματικότητας…

Μη στεναχωριέσαι Πρέβεζά μου και συ Παντοκράτορά μου, η «ανάπτυξη» καιροφυλακτεί στη γωνιά και θα σε σώσει ! Έχει δοθεί το σύνθημα «από πάνω» για το άνοιγμα του μεγάλου αναπτυξιακού μετώπου, αρκετά πια με την αθλιότητα των φυσικών τοπίων, των βράχων, των ψαριών και των κυμάτων (στα τελευταία οφείλεται ότι αργοπεθαίνει ένας ολόκληρος κλάδος, οι ψαράδες ντε, ναι στα μεγάλα κύματα του Ιονίου και όχι βέβαια στην πολιτική της Ε.Ε. και των κυβερνήσεων που την ακολουθούν κατά γράμμα…).

Λοιπόν η μεγάλη ρουλέτα ξεκίνησε, ποντάρετε σ’ αυτήν όλοι, νεόπλουτοι, μεσοαστοί και μικρομεσαίοι επενδύοντας και αξιοποιώντας. Έτσι όλοι θα ανταμειφθούμε  πλουσιοπάροχα. Γιατί ο τόπος έχει ψωμί (σχεδόν) για όλους. Βέβαια όλα γίνονται με βάση τον γνώμονα της οικολογίας και του περιβάλλοντος, έτσι ως μαϊντανός, επειδή είναι της μόδας καλέ!

Α ξέχασα! Το ΤΕΕ Παράρτημα Πρέβεζας πού είναι; Δεν το βλέπω. Α! όχι να εκεί στην άκρη της αρένας, τηρεί σιγή ιχθύος καθότι για θαλάσσια περιοχή πρόκειται… Είναι γνωστή εξάλλου η τακτική του, όπως τότε, που μεταμορφωνόταν η θάλασσα του Ακτίου σε τσιμέντο. Εξάλλου μια ολόκληρη κοινωνία θα κερδίσει από το νέο αναπτυξιακό μέτωπο που οδεύει προς την Πρέβεζά μας, κτηματομεσίτες, εργολάβοι, επενδυτές γης, ξενοδόχοι, η “νέα αστική τάξη”, δηλαδή οι νεόπλουτοι. Όλοι ανεξαιρέτως έγιναν λάτρεις της θάλασσας.

Μη φοβάσαι Πρέβεζά μου με τον Παντοκράτορά σου, “περιμένοντας τους βαρβάρους … προβλέπω (και πολλοί προβλέπουν) πως ο εφιάλτης θα φανεί στο τέλος και οι Μήδοι επιτέλους θα διαβούνε”.

Ειρήνη Δ. Παπαδημητρίου

δημοτική σύμβουλος Πρέβεζας

Στις 29 Ιουλίου 2009 στο Νέο Αρχαιολογικό Μουσείο της Νικόπολης εγκαινιάστηκε η έκθεση ζωγραφικής της Μαρίας Ζιάκα “Νικόπολη cosa senti mentale” και συγχρόνως το Μουσείο άνοιξε τις πύλες του στο κοινό.

nikopolis3Πρόκειται για το “τέρμα” μιας σχεδόν τριετούς επίπονης αλλά άκρως δημιουργικής διαδρομής, κατά τη διάρκεια της οποίας ένα άδειο κέλυφος μετατράπηκε σε μουσείο. Για να καταστεί αυτό εφικτό, μια πολυπληθής ομάδα νέων επιστημόνων, τεχνικών και τεχνιτών δούλεψε μαζί με τους λιγοστούς μόνιμους υπαλλήλους της Εφορείας, συνήθως χωρίς ωράριο, για να χαρίσει σε δύο πόλεις, την αρχαία Νικόπολη και τη σύγχρονη Πρέβεζα, το Αρχαιολογικό Μουσείο, που τους αξίζει.

Η επίπονη αυτή προσπάθεια αυτών των ανθρώπων, που χρόνια τώρα εξαναγκάζονται να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους ως συμβασιούχοι, καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες σε ένα υποστελεχωμένο και μονίμως υποχρηματοδοτούμενο Υπουργείο Πολιτισμού, ουδέποτε ανταμείφθηκε. Από την αρχή του 2009, προσφέρουν τις υπηρεσίες τους για την ολοκλήρωση και τη λειτουργία του Μουσείου, άλλοι απλήρωτοι, άλλοι απολυμένοι και όλοι τους με την απειλή της μόνιμης και οριστικής ανεργίας, λόγω 24μήνου, να κρέμεται ως Δαμόκλειος σπάθη πάνω από τα κεφάλια τους.

Απλήρωτοι, όσοι επέστρεψαν στην εργασία τους με δικαστικές αποφάσεις, τις οποίες το ΥΠ.ΠΟ. εκτελεί ως προς το σκέλος της απασχόλησης, αλλά όχι και της πληρωμής τους! Απολυμένοι, όσοι δεν ενεπλάκησαν στη διαδικασία διεκδίκησης των δικαιωμάτων τους, αφού το ΥΠ.ΠΟ. παρέκαμψε τη δικαιοσύνη! Και όλοι υπό την απειλή της μόνιμης ανεργίας, καθώς, έχοντας συμπληρώσει προϋπηρεσία 24 μηνών στο ΥΠ.ΠΟ., δεν μπορούν να συνεχίσουν να απασχολούνται στο συγκεκριμένο φορέα, τον αποκλειστικό, σημειωτέον, φορέα απασχόλησής τους!

Οι διαδόσεις του Υπουργού, κ. Σαμαρά, για επίλυση των προβλημάτων των συμβασιούχων στόχευαν στο να κρατήσουν καθαρό το χαλί των εγκαινίων του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης. Ένα χαλί που χρόνια έστρωναν οι εργαζόμενοι για να το πατήσει ο ευνοημένος αυτός Υπουργός, που η σχέση του με τα έργα που εγκαινιάζει τον τελευταίο καιρό ήταν όση και η κατανόηση που έδειξε για τους εργαζόμενους. Απολύτως καμία.

Στις 27 Ιουλίου οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι στο Νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης δε γιόρτασαν την ολοκλήρωση των προσπαθειών. Αντίθετα βίωσαν εντονότερα την απαξίωση που τους επιφυλάσσει μία ακατανόητα εχθρική πολιτική ηγεσία.

Στις 27 Ιουλίου οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι στο Νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης δεν ολοκλήρωσαν μία προσπάθεια. Τερμάτισαν οριστικά τις καριέρες τους, απορρίπτοντας πτυχία και σπουδές στον κάλαθο των αχρήστων.

Στις 27 Ιουλίου, το Νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης καλωσόρισε τους επισκέπτες και αποχαιρέτησε, απλήρωτους και απολυμένους, τους ανθρώπους που το δημιούργησαν, μαζί με αυτούς και την ευκαιρία να λειτουργήσει ως ζωντανός οργανισμός παραγωγής πολιτιστικού, ερευνητικού, εκπαιδευτικού και τουριστικού προϊόντος υψηλού επιπέδου.

Από τις 27 Ιουλίου, όσοι επισκεφθούν το Νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης ας επιχειρήσουν μια επιπλέον ανάγνωση και ας απαντήσουν στο εξής ερώτημα:

Αξίζει η Πολιτιστική Κληρονομιά της χώρας μας και οι άνθρωποι, που την υπηρετούν, την αντιμετώπιση, που τους επιφυλάσσει το Υπουργείο Πολιτισμού και η σημερινή κυβέρνηση στο σύνολό της;

Μαζί με τους συναδέλφους μας από όλη την Ελλάδα ζητάμε:

Την άμεση κατάργηση των περιοριστικών διατάξεων περί 24μήνου του Π.Δ. 164/2004 (Π.Δ. Παυλόπουλου).

Την κατάργηση της ρουσφετολογικής διάταξης “Βουλγαράκη” για την επιλογή του έκτακτου προσωπικού από το Γραφείο Υπουργού και τη θεσμοθέτηση αξιοκρατικών και αντικειμενικών κριτηρίων για αυτού του είδους τις προσλήψεις.

Την κάλυψη των οργανικών κενών του ΥΠ.ΠΟ. και τη στελέχωση των Υπηρεσιών του με μόνιμο προσωπικό όλων των ειδικοτήτων (συντηρητές, ανθρωπολόγους, μηχανικούς, αρχαιολόγους κ.λπ.), με διαφανείς διαδικασίες και αντικειμενικά κριτήρια.

Την άμεση κατάργηση του καθεστώτος ομηρίας των συμβασιούχων και τη μετατροπή των συμβάσεων όλων των εργαζομένων στο ΥΠ.ΠΟ., που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

Σύλλογος Συμβασιούχων ΥΠ.ΠΟ. Βορειοδυτικής Ελλάδας

Σωματείο Εργαζομένων στην Αρχαιολογία Άρτας – Πρέβεζας

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία, ιδίως μετά τις ευρωεκλογές, για το ζήτημα της οργανωτικής αναδιάταξης του Συ.Ριζ.Α., ώστε να συμμετέχουν ισότιμα στις διαδικασίες του όλοι όσοι δηλώνουν ότι τον υποστηρίζουν: τόσο τα μέλη των συνιστωσών του, όσο και οι ανένταχτοι, των οποίων, κατά το βουλευτή Π. Κοροβέση, ο Συ.Ριζ.Α. έχει αφαιρέσει τα πολιτικά δικαιώματα. Μιας και ανάλογο με το Συ.Ριζ.Α. πολιτικό εγχείρημα θεωρείται γενικά το πορτογαλικό Μπλόκο, το οποίο, επί πλέον, στις πρόσφατες ευρωεκλογές υπερδιπλασίασε τη δύναμή του και με ποσοστό 10,70% αναδείχθηκε τρίτο κόμμα στη χώρα του, αναδημοσιεύουμε από την “Εποχή” της 5-10-2008 αυτό το άρθρο τής Αγγέλικας Σαπουνά, για να δούμε πώς αντιμετώπισαν εκεί κάποια οργανωτικά ζητήματα της αριστερής ανασύνθεσης, που κι εκεί επιχειρούν. Οι συνθήκες, βέβαια, δεν είναι ακριβώς ίδιες∙ οι τρεις αρχικές συνιστώσες του Μπλόκου ήταν περίπου ισοδύναμες, σ’ αντίθεση μ’ όσα συμβαίνουν σ’ εμάς. Όμως κι εκεί, όπως κι εδώ, η άλλη “συνιστώσα”, αυτή των ανένταχτων αριστερών, που ποτέ δεν ένοιωσαν βολικά με την ιδεολογία τής αποστράτευσης και πάντα αναζητούν τρόπους ενεργού συμμετοχής τους, φαίνεται πως κάνει τη διαφορά. Κι αξίζει να προσέξουμε το ρόλο, που εκεί της επιφύλαξαν.

Μ.Μ.

Πολύ ενδιαφέρουσα και καθόλου εθιμοτυπική ήταν η συνάντηση που πραγματοποιήθηκε μεταξύ αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ και του Ρενάτο Σοέιρο, υπεύθυνου Διεθνών Σχέσεων του Αριστερού Μπλόκο της Πορτογαλίας και εκπροσώπου του κόμματος στο Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, την περασμένη Κυριακή στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ στη Βαλτετσίου. Τα μέλη της αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ (Χρ. Παπαδόπουλος, Π. Κοσμάς, Τ. Μαστρογιαννόπουλος, Α. Σαπουνά, Ν. Θεοδωρακοπούλου, Τ. Κορωνάκης, Α. Καρίτζης, Θ. Χίτζογλου) ενημέρωσαν τον Πορτογάλο σύντροφο για τις λειτουργίες, τις δραστηριότητες και τις επεξεργασίες του ΣΥΡΙΖΑ από την ίδρυσή του μέχρι τη σημερινή συγκυρία. Ο. Ρ. Σοέιρο ανταπέδωσε την ενημέρωση από την πλευρά του Μπλόκο, πάνω στα ίδια σημεία και η συζήτηση, που κράτησε περίπου 2μιση ώρες, έγινε πραγματικά θερμή, αφού διαπιστώθηκαν ουκ ολίγες αναλογίες! Παραθέτουμε τα πιο ενδιαφέροντα σημεία:

Αναφορικά με τη συγκρότηση του Μπλόκο, που ιδρύθηκε το 1999 από 3 αριστερές οργανώσεις (Δημοκρατική Λαϊκή Ένωση – UDP, Σοσιαλιστικό Επαναστατικό Κόμμα – PSR και Politica 21) και πολλούς ανένταχτους, ο Σοέιρο μας είπε πως αποφάσισαν εξαρχής να ιδρύσουν ένα ενιαίο κόμμα και όχι μια “ομοσπονδία” κομμάτων, προκειμένου να εξασφαλισθεί ισοτιμία μεταξύ μελών των οργανώσεων και ανεντάχτων. Έτσι, τα ιδρυτικά κόμματα μετασχηματίστηκαν και θεσμικά σε πολιτικούς ομίλους, οι δε τάσεις που δημιουργήθηκαν στο νέο κόμμα σύντομα έπαψαν να αντιστοιχούν στα ιδρυτικά κόμματα. Στο ιδρυτικό τους συνέδριο αποφάσισαν για την πρώτη διετία (και μόνον) η πλειοψηφία όλων των οργάνων να αποτελείται από ανένταχτους. Επίσης, αποφάσισαν να μην ιδρύσουν ξεχωριστή οργάνωση νεολαίας, ώστε οι νέοι να συρρεύσουν μέσα στο κόμμα. Σήμερα, το Μπλόκο έχει το μεγαλύτερο ποσοστό νέων, τόσο μελών όσο και ψηφοφόρων, απ’ όλα τα πορτογαλικά κόμματα. Επίσης, η σύνθεση των μελών του έχει ομογενοποιηθεί και οι παλιές διαφοροποιήσεις μεταξύ των ιδρυτικών συνιστωσών έχουν ατονήσει, ωστόσο οι δυο μεγαλύτερες τάσεις του κόμματος αποτελούνται, κατά την πλειονότητά τους, η μεν μία από μέλη των παλαιών οργανώσεων, η δε άλλη από νέους ανένταχτους!

Αναφορικά με τη σημερινή συγκυρία, το Μπλόκο εκτιμά ότι η σοσιαλδημοκρατία, που έχει μεταλλαγεί σε σοσιαλφιλελευθερισμό, βρίσκεται σε αδιέξοδο. Η κυβερνητική συνεργασία είναι αδύνατη. Στην Πορτογαλία το κόμμα του Μάριο Σοάρες, με σημερινό πρωθυπουργό τον Σόκρατες, είναι αυτό που περνάει τις πιο σκληρές νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις, χειρότερες κι από τις περιορισμένες μεταρρυθμίσεις που εισήγαγε η προηγούμενη κυβέρνηση συνεργασίας με την κεντροδεξιά. Το Μπλόκο έχει κάποιες συνομιλίες με την αριστερή τάση του Σοσιαλιστικού Κόμματος Πορτογαλίας, το οποίο περνά κρίση, εκτιμά, όμως, ότι μια πιθανή διάσπαση του ΣΚ θα αποφευχθεί, εφόσον προταθεί ως υποψήφιος για την Προεδρία της χώρας ο σημερινός ηγέτης της αριστερής του τάσης.

mplokoΗ νεολαία αποτελεί προνομιακό πεδίο παρέμβασης και τροφοδότησης των δυνάμεων του Μπλόκο. Το Μπλόκο θεωρεί ότι η νεολαία σήμερα, όχι μόνον δεν είναι απολίτικη, αλλά ριζοσπαστικοποιημένη, όμως αυτό εκφράζεται με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι στην παραδοσιακή αριστερά, της δεκαετίας του ’70 π.χ., απ’ όπου προήλθαν και τα ιδρυτικά κόμματα του Μπλόκου. Το Νοέμβριο το Μπλόκο σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Κοινωνικών Επιστημών οργανώνει συνέδριο για τον μαρξισμό του σήμερα, για όλες τις πτυχές του κοινωνικού γίγνεσθαι, με συντριπτική συμμετοχή και πλειοψηφία των νέων.

Η σχέση του Μπλόκο με το ΚΚ Πορτογαλίας είναι πολύ τεταμένη. Το τελευταίο έχει σκληρύνει πολύ τη στάση του σε όλα τα επίπεδα: Μαζικές αλλαγές προσώπων στην ηγεσία όλων των φορέων, από τη Βουλή (όπου διέγραψε τη μοναδική γυναίκα βουλευτίνα, η οποία ανεξαρτητοποιήθηκε) μέχρι τα συνδικάτα, όπου απέσυρε από την ηγεσία του αριστερού συνδικάτου (όπου συμμετέχουν συνδικαλιστικά το ΚΚ Πορτογαλίας, το Μπλόκο και αριστεροί σοσιαλδημοκράτες) έναν ιστορικό ηγέτη του ανοιχτό προς τις άλλες δυνάμεις της αριστεράς, και τον αντικατέστησε με έναν “σκληρό”. (Σσ το ΚΚ Π δεν έστειλε στο Μπλόκο την πρόταση που απηύθυνε στην ευρωομάδα της Αριστεράς στο ευρωκοινοβούλιο, αναφορικά με το ιρλανδικό ΟΧΙ, ενώ την έστειλε σε άλλα κομμουνιστικά κόμματα, όπως το ΚΚ Γαλλίας, το ΚΚ Ισπανίας και φυσικά στο δικό μας ΚΚΕ). Πρόσφατα, το ΚΚ Π δημοσίευσε απόφασή του που καταγγέλλει το ΕΚΦ ως “στυλοβάτη” του καπιταλιστικού συστήματος!

Τέλος, αναφορικά με την Ευρώπη, οι ιδρυτικές δυνάμεις του Μπλόκο είχαν ταχθεί κατά της ένταξης της Πορτογαλίας στην τότε ΕΟΚ. Ωστόσο, στο ιδρυτικό συνέδριο του Μπλόκο, αποφάσισαν να πιάσουν τη συζήτηση από τα (τότε) δεδομένα του παρόντος αφήνοντας το παρελθόν στην άκρη. Η λογική που επικράτησε είναι ότι η ΕΕ είναι ένα πεδίο ταξικής αντιπαράθεσης πολύ σημαντικό και γι’ αυτό προκρίνουν την ενότητα των αγώνων των αντινεοφιλελεύθερων, αντικαπιταλιστικών δυνάμεων σε όλα τα επίπεδα, και σ’ αυτό του ΚΕΑ, και της Αντικαπιταλιστικής Διάσκεψης (συμμετέχουν και στα δυο μορφώματα) και φυσικά των κινημάτων. Θεωρούν την αλλαγή των συσχετισμών ιδιαιτέρως κρίσιμη στο εθνικό επίπεδο και σ’ αυτό το επίπεδο θα είναι επικεντρωμένη η προεκλογική τους εκστρατεία το 2009 (έχουν και εθνικές εκλογές). Ενδεικτικά ως προς τις θέσεις τους για την ΕΕ: Σε παλαιότερο τηλεοπτικό ντιμπέιτ, ο εκπρόσωπος του ΚΚ Π είπε ότι η ΕΕ είναι ένα μόρφωμα φτιαγμένο από την άρχουσα τάξη για να προωθεί τα συμφέροντά της. Ο εκπρόσωπος του Μπλόκο ανταπάντησε ότι και το πορτογαλικό κράτος είναι κάτι αντίστοιχο, θα πρέπει λοιπόν να φύγουμε από την Πορτογαλία;

Α.Σ.

“Και μες στην τέχνη πάλι, ξεκουράζομαι από τη δούλεψή της”

Κ. Π. Καβάφης

nikopolisΤο νέο Μουσείο της Νικόπολης άνοιξε τις πύλες του φιλοξενώντας την Έκθεση Πινάκων Ζωγραφικής της Μ. Ζιάκα. Μετά την επιτυχία που σημείωσε στους θαυμάσιους χώρους του “Βυζαντινού Μουσείου Αθηνών” τον χειμώνα, η γενέθλια πόλη υποδέχεται την έκθεση στο φυσικό χώρο της, “την Νικόπολη”.

Η τέχνη της Μ. Ζιάκα είναι γνωστή από πολλά χρόνια. Η συγκεκριμένη μας εντυπωσίασε για πολλούς λόγους.

Η Μαρία τόλμησε να αναμετρηθεί με το ανεκτίμητο φυσικό και πολιτισμικό περιβάλλον του αρχαιολογικού χώρου της Νικόπολης. Και το πέτυχε!

Θαυμάσια σύλληψη στην κατανομή των ενοτήτων! Ευρηματικότητα στην ταξινόμηση του χώρου! Χρώματα γήινα με την γνωστή λιτότητα της Μαρίας!

nikopolis2Μια σημαντική προσπάθεια που τιμά την πόλη, μια προσφορά στον τόπο μας και για ένα άλλο λόγο:

Αναδεικνύει με τον χρωστήρα το μεγάλο στοίχημα της πολιτισμικής μας παράδοσης που είναι το “Αρχαιολογικό Πάρκο της Νικόπολης”.

KariotakisΆλλη μια εκδήλωση για τον Καρυωτάκη στην Πρέβεζα, που προβλημάτισε για το σκοπό και τον τρόπο που γίνονται αυτές οι εκδηλώσεις. Ήταν μια επετειακή εκδήλωση για τον ποιητή; Ήταν ένα λογοτεχνικό συμπόσιο για την ποίηση και τη ζωή του; Ή μια προβολή – διαφήμιση του γνωστού τηλεοπτικού σήριαλ και του δημιουργού του, Τάσου Ψαρρά; Και τι χρειαζόταν η ομιλία του Γιάννη Σολδάτου για το έργο του σκηνοθέτη; Ποιο ήταν το τιμώμενο πρόσωπο;

Ό,τι έχει σχέση με τον Καρυωτάκη έχει ειπωθεί και γραφεί .Παρ’ όλα αυτά, σε ρόλο ντετέκτιβ ο κ Ψαρράς προσπάθησε να προβάλει μια νέα εκδοχή για την αυτοκτονία του. Ότι την απόφαση για την αυτοκτονία του συντόμευσε ένα γράμμα που πιθανώς να έλαβε από την ασφάλεια, γιατί είχε συναντηθεί με τον Πικρό που οργάνωνε αγροτική διαδήλωση στην Πρέβεζα. Επίσης αναφέρθηκε στο mail, που πήρε από κάποιον Σολδάτο, που λέει ότι είναι από την περιοχή και έκανε έρευνα για τον Καρυωτάκη και που η σπιτονοικοκυρά του κ. Πόπη επιβεβαιώνει.

Θέλω να παρατηρήσω ότι ο Δημήτρης Σολδάτος είναι υπαρκτό πρόσωπο και μάλιστα άρθρο του έχει δημοσιευθεί στην εφημερίδα “Φόρουμ Πρέβεζας”, που, αν ο δήμαρχος είχε την ευγενή καλοσύνη να δώσει στον κ Ψαρρά πριν την εκδήλωση, ο τελευταίος θα ήταν ενήμερος της σχετικής συζήτησης που διεξάγεται στα τελευταία τεύχη της εφημερίδας μας για το θέμα αυτό. Επίσης θα μπορούσε και να τον προσκαλέσει στο πάνελ των ομιλητών.

Τέλος πάντων, τέτοιες εκδηλώσεις fast food δεν βοηθούν στον προβληματισμό των παρευρισκομένων, που ήταν παρά πολλοί, πράγμα που σημαίνει ότι ο Καρυωτάκης ενδιαφέρει ακόμα και σήμερα τους Πρεβεζάνους. Αυτό που συγκράτησα ως θετικό ήταν η πρόθεση του δήμαρχου να αγοράσει το σπίτι που έμενε ο ποιητής, για τη δημιουργία κάποιου ιδρύματος Καρυωτάκη ή και μουσείου ,πρόταση που έγινε και από αρθρογράφους της εφημερίδας μας.

Όσο για τον ποιητή, σιωπηλός το διασκέδαζε κοιτώντας από ψηλά για αυτά που άκουγε και έβλεπε.

ΝΙΚ. ΛΙΒ.

_____________________________________________________________________

Π.Μ.: Μιλάς για την Πρέβεζα…

Τ.Ψ.: Ναι. Ο Καρυωτάκης δεν έγινε ποτέ ιδιαίτερα αποδεκτός εκεί. Γκρέμιζαν το άγαλμά του! Το σίριαλ, λοιπόν, άλλαξε άρδην την αντίληψη που είχαν για τον ποιητή. Τώρα γίνονται τα Καρυωτάκεια, μια αίθουσα του δήμου παίρνει το όνομα του ποιητή, και είμαι προσκεκλημένος, εγώ και οι συντελεστές της ταινίας. Ούτε ο δήμαρχος, ούτε ο νομάρχης κρύβουν πως το σίριαλ έπαιξε σημαντικό ρόλο. Μέχρι τώρα υπήρχε η φοβία απέναντι σ’ ένα συφιλιδικό, και τώρα βλέπουν πως είχε τη χαρά της ζωής… Χαίρομαι πάρα πολύ γι’ αυτό.

(Απόσπασμα από συνέντευξη του Τάσου Ψαρρά στον Παύλο Μεθενίτη,

δημοσιευμένη στο “On Off”, ένθετο της “Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας” της 9-8-2009).

prokroustisΌπως ο Προκρούστης, έτσι και η εκάστοτε άρχουσα Τάξη της Πρέβεζας που εξουσιάζει το στενό του Ακτίου “κόβει και ράβει” όπως τη συμφέρει. Έτσι το νέο λιμάνι της Πρέβεζας που τώρα ιδιωτικοποιήθηκε και έγινε μαρίνα, το εμπορικό λιμάνι, η παράνομη μαρίνα, οι ιχθυοκαλλιέργειες, το αλιευτικό καταφύγιο έγιναν άναρχα και σε τέτοια σημεία για να προσφέρουν ανάπτυξη και χρήματα στους Πρεβεζάνους, με “μπακαλίστικη” νοοτροπία, χωρίς μακροπρόθεσμους στόχους και προοπτικές αειφόρου ανάπτυξης, χωρίς να αναλογίζονται τις επιπτώσεις στο θαλάσσιο περιβάλλον και στα ενδότερα του Αμβρακικού Κόλπου.

Βάζοντας πάντα μπροστά τους ψαράδες για να πετύχουν εγκρίσεις και χρηματοδοτήσεις των έργων, μετά η άρχουσα Τάξη σπρώχνει τους ψαράδες στην “άκρη” και σκέπτεται το κέρδος, την ιδιωτικοποίηση του φυσικού πλούτου και την τουριστική ανάπτυξη. Ο τουρισμός όμως είναι μεταβλητός παράγων και όταν υποβαθμισθεί η περιοχή, θα στραφεί σε κάποια άλλη περιοχή, οι επιπτώσεις στο περιβάλλον θα είναι μόνιμες και μη αναστρέψιμες.

Ο νομός Πρέβεζας έχει πολλά λιμάνια/αλιευτικά καταφύγια, μαρίνες και ένα ακόμη άλλο στον Παντοκράτορα δεν θα σταματήσει την προκρούστια νοοτροπία. Γιατί μετά σκέπτονται την επέκταση του εμπορικού λιμένα ή την κατασκευή νέου στο Σκαφιδάκι εντός του Αμβρακικού, γι αυτό άφησαν και την περιοχή εκτός ζωνών του Εθνικού Πάρκου του Αμβρακικού, για να κάνουν ό,τι θέλουν. Η Πρέβεζα δεν χρειάζεται εμπορικό λιμάνι για να εκφορτώνονται ιχθυοτροφές και ζωοτροφές, όταν σε μικρή απόσταση υπάρχουν τα δύο μεγάλα υπερσύγχρονα λιμάνια της Ηγουμενίτσας και του Αστακού. Να σταματήσει λοιπόν αυτή η άναρχη και με κάθε κόστος ανάπτυξη και να γίνουν επενδύσεις στην προστασία του περιβάλλοντος του Αμβρακικού, στην πράσινη ανάπτυξη, να γίνουν επενδύσεις για να ανοίξει το στόμιο, οι γέφυρες του κεντρικού λιμανιού της Πρέβεζας, που χρόνια παραμένουν βουλωμένες, να γίνουν επενδύσεις για να δώσουν μια ανάσα ζωής στον Αμβρακικό Κόλπο.

ΟΧΙ λοιπόν στο νέο λιμάνι (μαρίνα) στον Παντοκράτορα της Πρέβεζας, όχι στην προκρούστια νοοτροπία.
ΝΑΙ σε προκάτ αλιευτικό καταφύγιο για την εξυπηρέτηση των ψαράδων της περιοχής.

Παύλος Χαραλάμπους – Πρόεδρος Ενεργών Πολιτών Περιοχής Αμβρακικού Κόλπου

ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΑΤΟΥ ΦΥΛΛΟΥ

ΑΡΧΕΙΟ

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ

  • 93,991 hits