You are currently browsing the monthly archive for Μαΐου 2009.
Εν μέσω σκανδάλων και προσπάθεια για ελεγχόμενη δικομματική πόλωση, εισερχόμαστε στον τελευταίο 20ήμερο πριν τις ευρωεκλογές.
Τα σκάνδαλα φαίνεται πως ευνοούν δημοσκοπικά το Πασοκ που προσπαθεί να παρατείνει την σκανδαλολογία, ενώ η Νέα Δημοκρατία προσπαθεί να τα κουκουλώσει και απαντά με κλείσιμο της βουλής. Όπως φαίνεται οι μπλε και οι πράσινες κουκούλες δεν θα βγουν ποτέ και δεν θα μάθουμε που κατάληξαν οι μίζες της ΖΗΜΕΝΣ και των συστημάτων ασφάλειας των ολυμπιακών αγώνων.
Η υπόθεση Παυλίδη ωχριά μπροστά στα μεγάλα αυτά σκάνδαλα.
Αλήθεια, ο Τσουκάτος, προσωπικό παιχνίδι έκανε; Και το Βερελή ως ευαίσθητο και υπεράνω να τον εκλάβουμε;
Το πρόβλημα, βεβαίως, όσο κι αν έχει κι αυτό τη σημασία του, δεν είναι τα όποια πρόσωπα «συλλαμβάνονται κλέπτοντα οπώρας», είναι το δικομματικό σύστημα της εναλλαγής στην εξουσία, σφιχταγκαλιασμένο με τις ισχυρές δυνάμεις του κεφαλαίου, τη λογική του κέρδους και της ‘κονόμας’, της λεηλασίας του δημόσιου χρήματος• αυτών των αξιών και συμφερόντων, που το 1999 έσπρωχναν τον κόσμο στο χρηματιστήριο, που λεηλατούσαν τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων «μέσω της ενεργούς επενδυτικής διαχείρισης» στις επενδυτικές «ευκαιρίες», αλλά για την τσέπη των μπλε και πράσινων golden boys• του συστήματος εξουσίας, της αδιαφάνειας και των συμφερόντων, που παράγει, διαρκώς κουμπάρους, Εφραίμ, επιτήδειους και μιζαδόρους.
Γνωρίζουν ότι ο κόσμος έχει γίνει λάστιχο, ποντάρουν, ότι μέσα στην ένταση των καθημερινών αναγκών, στη φτώχεια του και στα αδιέξοδα, δεν προλαβαίνει να ενημερωθεί σωστά και με την τεχνητή πόλωση, της τελευταίας στιγμής, Κυβέρνηση, ΠΑΣΟΚ και ΜΜΕ, θα προσπαθήσουν να τον σύρουν, για άλλη μια φορά, να ψηφίσει τον λιγότερο κλέφτη.
Παλιά και δοκιμασμένη τακτική.
Η χειραγώγηση του κόσμου άρχισε με τα στημένα παράθυρα και τους κάθε λογής «έγκυρους» τηλεοπτικούς αστέρες που δικαιολογούν τον πλουσιοπάροχο μισθό τους.
Ο μπαμπούλας των κατά παραγγελία δημοσκοπήσεων μπαινοβγαίνει στις εφημερίδες. Ο ΣΥΡΙΖΑ ανέδειξε το ζήτημα της μη επιστημονικής τεκμηρίωσης των δημοσκοπήσεων, καθώς, όπως αποδεικνύεται, οι δημοσκοπήσεις γίνονται τηλεφωνικά, όχι με τη μέθοδο της κάλπης και πολλές φορές παίζουν το ρόλο της χειραγώγησης και της δημιουργίας τάσεων εκλογικής συμπεριφοράς και όχι, όπως θα έπρεπε, της αποτύπωσης της συγκυρίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε ενοχλητικός για το σύστημα, είναι η απρόβλεπτη δύναμη που μπορεί να χαλάσει τα μαγειρέματα, θέλουν να ρίξουν το ηθικό των μελών και των φίλων του.
Θα πέσουν έξω!
Αυτή τη φορά οι ευρωεκλογές, μπορούν ν’ αποτελέσουν την αρχή, για ν’ αλλάξει το πολιτικό τοπίο. Το λόγο έχουν οι ζωντανές δυνάμεις της κοινωνίας, ο κόσμος της εργασίας, η νεολαία των 600 ευρώ και των stage.
Οι δυνάμεις της ενωμένης ριζοσπαστικής αριστεράς αποκαλύπτουν καθημερινά ότι για την οικονομική κρίση φταίει ο νεοφιλελευθερισμός και όχι οι εργαζόμενοι.
Οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ μέσα και έξω από την Βουλή και στο Ευρωκοινοβούλιο, προτάσσουν τις ανάγκες της κοινωνίας απέναντι στα κέρδη τους.
Αγωνίζονται να αλλάξει η σημερινή συντηρητική Ευρώπη να καταργηθούν, οι συνθήκες που οικοδόμησαν την Ευρώπη των πολυεθνικών και του κεφαλαίου, η Κ.Α.Π. που εξαφανίζει τη μικρομεσαία αγροτιά, η συνθήκη του Μάαστριχτ και το σύμφωνο σταθερότητας, η Μπολόνια και η Λισσαβόνα• ν’ αλλάξει ο συσχετισμός των δυνάμεων στο ευρωκοινοβούλιο υπέρ της αριστεράς.
Κάθε ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ αφαιρεί μια έδρα από τον νεοφιλελευθερισμό και την συντήρηση και προσθέτει μια φωνή στην άλλη Ευρώπη, των από κάτω.
Της Σύνταξης
Υ.Γ. Με έγγραφο του υπουργείου εθνικής οικονομίας, που αποκαλύφθηκε μετά την σύνταξη αυτού του κειμένου, αποδεικνύεται η δικομματική συμμετοχή στις μίζες της Siemens και εξηγείται έτσι η σπουδή για το κλείσιμο της βουλής και το δικομματικό παιχνίδι της τεχνητής πόλωσης.
Είναι ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της τελευταίας 20ετίας – και σίγουρα το πιο κρυφό.
Ίσως γιατί σε αυτό εμπλέκονται δύο πρωθυπουργοί, επτά υπουργοί, ένας δήμαρχος και ο πιο πλούσιος Έλληνας στον κόσμο…
Η υπόθεση του Mall Athens, του «μεγαλύτερου αυθαίρετου της Ευρώπης», επρόκειτο να εκδικασθεί σε τελευταίο βαθμό από την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας στις 8 Μαΐου. Αλλά για μία ακόμα φορά η υπόθεση πήρε αναβολή.
Μυστηριωδώς (;), ακόμα και η ύπαρξη της δίκης αποσιωπείται από τα ΜΜΕ. Όπως άλλωστε συμβαίνει εδώ και 9 χρόνια που το σκάνδαλο του Mall βρίσκεται σε εξέλιξη.
Ίσως γιατί στη δίκη του Mall διακυβεύεται κάτι πολύ σημαντικό.
Αν η πλευρά Λάτση χάσει, το Mall θα πρέπει να… κατεδαφισθεί ή έστω η εταιρεία Lamda να καταβάλει στο Δημόσιο πρόστιμα για κάθε αυθαίρετο τετραγωνικό (από τα 75.000…)! Οι άδειες των δεκάδων καταστημάτων και των κινηματογράφων θα ανακληθούν ή δεν θα ανανεωθούν ξανά. Οι λιγοστοί πολίτες του Μαρουσιού που πριν από 8 χρόνια ξεκίνησαν τον δικαστικό αγώνα θα έχουν κερδίσει τον Λάτση, τον Σημίτη, τον Καραμανλή…
Όμως, εδώ παίζεται κάτι πιο μεγάλο κι από το ίδιο το σκάνδαλο. Το 2003, η τότε κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει το «πρόβλημα» με την αντισυνταγματικότητα του Mall, σκαρφίστηκε ένα τέχνασμα ώστε να περνάει αντισυνταγματικές διατάξεις χωρίς να μπορεί το ΣτΕ να τις κρίνει. Από τότε, η εξωφρενική πατέντα δουλεύει συνέχεια, στην ουσία καταργώντας το ΣτΕ: χθες εκτροπή Αχελώου, σήμερα Βοτανικός, αύριο ίσως Ασωπός… Κοινά σημεία όλων αυτών των υποθέσεων η παρανομία, η διαπλοκή η απειλή κατά του περιβάλλοντος.
Αυτό που διακυβεύεται στη δίκη του Mall είναι : Θα επιβιώσει το ΣτΕ, η μόνη δημόσια αρχή που μπορεί να σταματάει τις εκάστοτε κρατικές αυθαιρεσίες; Ή θα χάσουμε οι πολίτες ένα από τα πιο αποτελεσματικά μέσα προστασίας που μας απέμεινε;….
(ΔιΠ – πηγή : www.facthemall.gr )
Σε άρθρο του στο ΠΡΙΝ (14/4) ο πάλαι ποτέ ευρωβουλευτής του ΚΚΕ (και του ΝΑΡ μετέπειτα) Δημ. Δεσύλλας μιλάει για την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και γιατί (σωστά) δεν πρέπει να ψηφιστούν στις ευρωεκλογές από τον κόσμο της εργασίας. Στην συνέχεια ταυτίζει τον ΣΥΝ με τον ΣυΡιζΑ με το γνωστό ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ του ΚΚΕ (πάνε χαμένα τα γονίδια;) καταλογίζοντας στον ΣυΡιζΑ συγκυβερνήσεις με το ΠΑΣΟΚ σε δήμους, νομαρχίες και συνδικάτα. Του καταλογίζει επίσης (του ΣυΡιζΑ) ταύτιση με τον υποταγμένο και εκφυλισμένο συνδικαλισμό, άρνηση ρήξης, ανατροπής και επανάστασης και τέλος του προσάπτει ότι προτείνει ένα νέο ανεδαφικό «κοινωνικό συμβόλαιο» μιας δήθεν φιλολαϊκής διαχείρισης. Κάνει έτσι πως δεν γνωρίζει (όπως και το ΚΚΕ άλλωστε) τις θέσεις και τις τακτικές επιλογές του ΣυΡιζΑ. Αλήθεια πότε και που ο ΣυΡιζΑ συνεργάστηκε με το ΠΑΣΟΚ; Αυτό δεν μας το λέει. Τι γίνεται εκεί όπου ο ΣυΡιζΑ (συνεπής με την τακτική της όσο το δυνατόν ευρύτερης αριστερής συσπείρωσης) συνεργάζεται και με δυνάμεις του ΝΑΡ και του ΜΕΡΑ σε τοπική αυτοδιοίκηση ή και συνδικάτα;
Στην συνέχεια μας λέει (χωρίς περαιτέρω ανάλυση) ότι η επιμονή του ΣυΡιζΑ σε αντινεοφιλελεύθερο μέτωπο στα κινήματα απέτυχε παταγωδώς. Δεν μας λέει που απέτυχε. Ούτε ποια ήταν και είναι η αντιπρόταση του ΝΑΡ (που πέτυχε!). Και τι γίνεται με τους πρόσφατους συνοδοιπόρους του ΝΑΡ στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ που μετέχουν σε τέτοια αντινεοφιλελεύθερα κινήματα (πχ Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ κ.α). Τα θεωρούν και αυτοί παταγώδη αποτυχία; Απ όσο ξέρω όχι.
Καλή η κριτική αλλά η μισή αλήθεια ή ακόμη περισσότερο η παραποιημένη για λόγους προπαγάνδας πραγματικότητα μόνο αριστεροσύνη δεν δείχνει. Και μάλιστα επαναστατική.
ΔιΠ
Η με σεμνότητα και ταπεινότητα επανίδρυση του κράτους από την κυβέρνηση της ΝΔ, έτσι τουλάχιστον όπως φάνηκε να βαδίζει μέχρι τώρα στο δρόμο που της έστρωσε ο εκσυγχρονισμός του ΠΑΣΟΚ, έγκειται από τα εξής αξιοπρόσεχτα στοιχεία:
απαγωγές Πακιστανών για λογαριασμό ξένων μυστικών υπηρεσιών
διευκολύνσεις κάθε είδους στους Ισραηλινούς για να τελειώνουν με την
υπόθεση Παλαιστίνη
κουμπάροι – ομόλογα – άγονες γραμμές
κάψιμο της μισής Ελλάδας από ασύμμετρες απειλές
Ζαχοπουλιάδα με DVD και σαλταρίσματα από την ταράτσα
υποκλοπές τηλεφωνικών συνδιαλέξεων (ακόμη και υπουργών)
εκκλησιαστικό παραχρηματιστήριο γης και αξιών Βατοπεδίου (με
ανανέωση σε Ανθιμοπέδιο)
δολοφονίες – εκπυρσοκροτήσεις – εξοστρακισμοί σφαιρών – αυτοτραυματισμοί και κλοπές αστυνομικών όπλων
τραυματισμοί πολιτών από ζαρτινιέρες (αυτοκινούμενες ή όχι)
καρτέλ – εκβιασμοί – λαδώματα (από ντόπιους και ξένους) σε διάφορα επίπεδα (ακόμη και υπουργικά)
μείωση των συντάξεων – αύξηση των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης
ελαστικοποίηση της εργασίας – κατάργηση εργατικών δικαιωμάτων – ανασφάλιστη εργασία – αύξηση της ανεργίας
ξεπούλημα ΔΕΚΟ και δημόσιας περιουσίας σε τιμές κάτω του κόστους
χάρισμα 28 δις στις τράπεζες για να τα φέρουν βόλτα εν μέσω κρίσης (που
οι ίδιες παρήγαγαν) …. και ο κατάλογος δεν έχει τέλος.
Και φυσικά η ανεξάρτητη δικαιοσύνη δεν βρίσκει κάτι το επιλήψιμο σε όλη αυτή την εθνική προσπάθεια. Μια προσπάθεια που αισίως έφθασε το δημόσιο έλλειμμα στα 5-6 %, το δημόσιο χρέος στα 98% και στα 5 δις την μαύρη τρύπα του προϋπολογισμού
(τρύπα που και μόνο η φορολόγηση των 1.300.000 στρεμμάτων (=4 δις) της εκκλησίας θα την κάλυπτε, για να μην βάλουμε την όλη φοροδιαφυγή).
Να τους χαιρόμαστε λοιπόν και αυτούς και τους άλλους εταίρους τους στο δικομματικό παιγνίδι (μαζί με τους εκάστοτε συνοδοιπόρους τους), που τους άνοιξαν τον δρόμο και πιθανόν ίσως επιστρέψουν δριμύτεροι για να συνεχίσουν ακάθεκτοι. Για να χτίσουν την Ελλάδα του αύριο (χωρίς αύριο).
ΔιΠ
Η παρέμβαση αυτή γράφεται στη γαλαρία ενός φοιτητικού αμφιθεάτρου, κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης για την εξέγερση που άλλαξε για πάντα το νόημα των Δεκέμβρηδων που έρχονται.
Δεν είναι η χώρα μας η μοναδική περίπτωση που τα πράγματα -έστω και στιγμιαία- ήρθαν πάνω-κάτω. Σε κάθε γωνιά της Ευρώπης, τα τελευταία χρόνια, γίνονται συνεχώς περισσότεροι και περισσότερες αυτοί και αυτές που αποφασίζουν να αφήσουν στην άκρη την ιδιώτευση και την απάθεια και να διεκδικήσουν -για πρώτη φορά τόσο μαζικά και δυναμικά- όσα μας αξίζουν: τη φωνή μας, τα δικαιώματά μας, μια καλύτερη ποιότητα ζωής, χωρίς επισφάλεια και ανασφάλεια, χωρίς παντοκρατορία του ιδιωτικού κέρδους έναντι των κοινωνικών συμφερόντων.
Σε λίγες μέρες αυτές οι φωνές θα ξαναβρεθούν πλάι πλάι. Αυτή τη φορά, για να δώσουν μια κοινή μάχη (είτε το έχουν συνειδητοποιήσει, είτε όχι), ώστε οι μεγάλοι αγώνες που δόθηκαν (και σε μερικές περιπτώσεις κερδήθηκαν κιόλας) να αποκρυσταλλωθούν επιτυχημένα και σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο, μέσω της αποφασιστικής ενίσχυσης των δυνάμεων της ριζοσπαστικής Αριστεράς σε κάθε χώρα, αλλά και πανευρωπαϊκά.
Το νεοφιλελεύθερο δικομματικό στρατόπεδο (ευρωπαϊκή δεξιά και ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία) κατηγορεί την ευρωπαϊκή ριζοσπαστική Αριστερά για έλλειψη σχεδίου διεξόδου από την κρίση. Λένε πως η Αριστερά είναι μια οικτρή, ακραία μειοψηφία, που αναγνωρίζει ως μοναδικό λόγο ύπαρξης της τη διαμαρτυρία, την άρνηση, τον “αντιευρωπαϊσμό” και που κάνει προτάσεις “ανεφάρμοστες” και “ουτοπικές”.
Απαντάμε: Το “σχέδιο” του νεοφιλελεύθερου δικομματισμού είναι αυτό που δοκιμάστηκε (με τρόπο εξαιρετικά επίπονο για τις καταπιεζόμενες κοινωνικές τάξεις και ομάδες) και οδήγησε στην μεγαλύτερη οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση που έχει γνωρίσει η Ευρώπη και ο πλανήτης μετά το κραχ του 1929. Αντιστοίχως, οι “λύσεις” που απεργάζονται και εφαρμόζουν αυτή την περίοδο η δεξιά και η σοσιαλδημοκρατία σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες (χάρισμα δισεκατομμυρίων ευρώ στο ιδιωτικό τραπεζικό σύστημα, εμμονή στην τήρηση του Συμφώνου Σταθερότητας και της Στρατηγικής της Λισαβόνας, συνέχιση των ιδιωτικοποιήσεων των κοινωνικών και δημόσιων υπηρεσιών, καταστροφή του περιβάλλοντος στο βωμό του κέρδους κ.α.) συνιστούν, στην πραγματικότητα, συνέχιση αυτής, ακριβώς, της ίδιας, καταστροφικής πολιτικής. Άρα είναι “μη λύσεις”. Είναι πολιτικές που οδηγούν στη διεύρυνση των ήδη ακραίων ανισοτήτων, τη συνέχιση της κρίσης των πολλών και της άπληστης κερδοφορίας των ολίγων.
Αντιθέτως, τα όσα υποστηρίζει εδώ και χρόνια η ευρωπαϊκή ριζοσπαστική Αριστερά αποδεικνύονται όχι και τόσο “ουτοπικά”. Οι προτάσεις μας για δημόσιο έλεγχο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και των τραπεζικών συστημάτων σε κάθε χώρα γίνονται σταδιακά παραδεκτές ακόμα και από (πρώην, όπως ισχυρίζονται) απολογητές του νεοφιλελευθερισμού, ενώ η αναγκαιότητα ενίσχυσης (κι όχι περαιτέρω απορρύθμισης) της σταθερής εργασίας και των βασικών κοινωνικών υπηρεσιών (υγεία, παιδεία, ασφάλιση, μεταφορές) γίνεται όσο ποτέ άλλοτε ορατή, ιδιαίτερα από τις κοινωνικές ομάδες που βιώνουν την επισφάλεια ως γενικευμένη συνθήκη ζωής (νέοι, γυναίκες, μετανάστες, συνταξιούχοι κ.α.).
Ποιοι είναι, άραγε, πιο “αντιευρωπαϊστές”; Εμείς, ή το αντίπαλο στρατόπεδο; Ψάχνοντας στο Google αναλύσεις για τον όρο “αριστερός ευρωπαϊσμός”, που εμείς στο ΣΥΝ αρεσκόμαστε να χρησιμοποιούμε, ένα από τα πρώτα αποτελέσματα που προκύπτουν είναι η χρήση του όρου για την περιγραφή του πρωταγωνιστικού ρόλου που έπαιξε η γαλλική Αριστερά στη διαδικασία απόρριψης του “Ευρωσυντάγματος”, χρωματίζοντας πολιτικά το ΟΧΙ του γαλλικού λαού με το σύνθημα “Μια άλλη Ευρώπη είναι εφικτή”. Η ριζοσπαστική Αριστερά είναι πρωτίστως και πάνω απ’ όλα διεθνιστική και έχει από καιρό αντιληφθεί πως το σημερινό στρατηγικό πεδίο ανάπτυξης κοινωνικών αγώνων για την επίτευξη μικρότερων και ευρύτερων κοινωνικοπολιτικών μετασχηματισμών είναι η Ευρώπη. Ποιά Ευρώπη όμως;
Η Ευρώπη του Μπαρόζο, του Σαρκοζί, της Μέρκελ, του Μπράουν, του Μπερλουσκόνι και του Σόκρατες, η Ευρώπη της επισφάλειας, των ιμπεριαλιστικών εκστρατειών, του ρατσισμού, του 65ώρου, της καταστολής και της περιβαλλοντικής καταστροφής είναι ο χειρότερος εχθρός όλων όσοι ευαγγελίζονται, αγωνιούν και συλλογικά δρουν με βάση τις αξίες της ειρήνης, της αλληλεγγύης, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ισότητας και της συναδέλφωσης των λαών, για την προοπτική μιας πραγματικά ενοποιημένης ηπείρου, που θα λειτουργεί προς όφελος των “από κάτω”. Αντιθέτως, η Ευρώπη του Γαλλικού, του Ολλανδικού και του Ιρλανδικού ΟΧΙ, η Ευρώπη του Άρθρου 16, η Ευρώπη του 35ωρου, του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ και των πανευρωπαϊκά συντονισμένων, εργατικών, περιβαλλοντικών και νεολαιίστικων αγώνων, αποτελεί τον χειρότερο εφιάλτη αυτής της κοινωνικά μειοψηφικής ελίτ, που τόσα χρόνια προσπαθούσε να μας πείσει για το αναπόφευκτο και το νομοτελειακό των ιδεών και των πολιτικών της.
Το βράδυ της 7ης Ιουνίου αξίζει και πρέπει να τους κάνουμε να ξαναδούν αυτόν τον εφιάλτη. Αξίζει και είναι δίκαιο να βγούμε από ακόμα μια κρισιμότατη μάχη νικητές και νικήτριες, έχοντας επιτύχει ακόμα ένα οδυνηρό χτύπημα στον πιο αντιδραστικό αντιευρωπαϊσμό: το νεοφιλελευθερισμό.
Γιάννης Μπουρνούς
Μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του Συνασπισμού,
Υπεύθυνος του Τμήματος Ευρωπαϊκής Πολιτικής
ΤΟΥ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥ ΣΤΟ ΕΥΡΩΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ,
ΤΖΟΥΛΙΑΝΟ ΤΖΟΥΛΙΑΝΙ
Σας ευχαριστώ για την τιμητική πρόσκληση να είμαι υποψήφιος στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ. Διέθεσα όλη την ζωή μου στους αγώνες της ιταλικής εργατικής τάξης μέσα από τις γραμμές του μεγαλύτερου ιταλικού συνδικάτου, της Γενικής Συνομοσπονδίας Ιταλών Εργατών. Στις 20 Ιουλίου του 2001 στην Γένοβα κατά την διάρκεια της βίαιης καταστολής της πορείας των συγκεντρωμένων κατά της συνόδου των G8 δολοφονήσανε τον γιο μου Κάρλο Τζουλιάνι. Από τότε η κύρια προσπάθειά μου είναι να θυμίζω και να καταγγέλλω εκείνα τα τραγικά γεγονότα, να ζητώ την αλήθεια και την δικαιοσύνη.
Η υπεράσπιση της δημοκρατίας και των συνταγματικών δικαιωμάτων, που καταπατώνται όλο και πιο συστηματικά τα τελευταία χρόνια, είναι αναγκαία για να βάλουμε φράγμα στους αυταρχικούς κατήφορους που βρίσκονται σε εξέλιξη σε πολλά μέρη της Ευρώπης και ιδιαίτερα στην Ιταλία. Με ιδιαίτερη συγκίνηση θυμάμαι και χαιρετίζω τους πρόσφατους αγώνες της ελληνικής νεολαίας που έδωσαν νέα ώθηση και ελπίδα στους αγώνες όλης της ευρωπαϊκής νεολαίας.
Ενώνω την φωνή μου με τις δικές σας προσπάθειες για ένα καλό εκλογικό αποτέλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ στην μάχη των ευρωεκλογών.
Τζουλιάνο Τζουλιάνι
Δήλωση της Ελένης Σωτηρίου για τις ευρωεκλογές:
Μπήκαμε στη μάχη των ευρωεκλογών. Είναι η στιγμή που θα εκφραστεί και τυπικά ο λαός, μετά από μια σειρά ηχηρά μηνύματα που έστειλε μέσα από μεγάλους αγώνες. Θυμίζω τις παλλαϊκές κινητοποιήσεις ενάντια στο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο. Θυμίζω την εξέγερση του Δεκέμβρη. Το μήνυμα αυτών των αγώνων πρέπει να περάσει και από τις κάλπες. Να τιμωρηθούν και οι δύο πυλώνες του νεοφιλελευθερισμού: και η κυβέρνηση Καραμανλή και η συναινετική αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ. Να καταγγελθεί και η Ευρωπαϊκή Ένωση, το επιτελικό στρατηγείο του κεφαλαίου. Χρεοκόπησε η πολιτική σας. Χρεοκόπησε ο νεοφιλελευθερισμός σας. Δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση σας! Όλες και όλοι στη μάχη. Μπορούμε να καταφέρουμε ένα μεγάλο αποτέλεσμα για ΣΥΡΙΖΑ και την ενωτική και κινηματική αριστερά. Η αποφασιστική ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ και η ανάδειξή του σε τρίτη δύναμη με διψήφιο ποσοστό-στόχος για τον οποίο θα παλέψουμε σπίτι το σπίτι, και άνθρωπο τον άνθρωπο-είναι ένας πρώτος σταθμός για τη ριζική ανατροπή του πολιτικού σκηνικού. Για να βγεί από το περιθώριο η κοινωνία των 600 ευρώ, για να αποκτήσουν επιτέλους φωνή όσοι και όσες δεν έχουν φωνή.
*από τον Θανάση Περδικάρη (Γραμματέας ΣΥΝ Λευκάδας-μέλος Συντονιστικού ΣΥΡΙΖΑ)
Στις 10-11-12 Απριλίου πραγματοποιήθηκε η 2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ για το Πρόγραμμά του και το Πολιτικό Πλαίσιο των Ευρωεκλογών. Ενάμιση χρόνο μετά τις εκλογές το πρωτόγνωρο αυτό πολιτικό εγχείρημα αφού «συνομίλησε» με τους πολίτες, κωδικοποιεί τώρα προτάσεις και θέσεις, που διαμορφώθηκαν από την έντονη παρουσία του στους κοινωνικούς αγώνες και τις παρουσιάζει ως την Εναλλακτική Πρόταση της Ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Και είναι ακριβώς η δράση και τα ντοκουμέντα του ΣΥΡΙΖΑ, που δημιουργούν ελπίδες, που δίνουν δυναμική και προοπτική στη Ριζοσπαστική Αριστερά να γίνει χρήσιμη στην κοινωνία.
Έτσι το Πολιτικό Πλαίσιο για τις Ευρωεκλογές αναφέρεται «Σε μια Ευρώπη κοινωνική, οικολογική, φεμινιστική. Ευρώπη της αλληλεγγύης, του πολιτισμού και της ειρήνης. Ευρώπη του σοσιαλισμού. Ευρώπη των κινημάτων και των αντιστάσεων. Μια «άλλη» Ευρώπη είναι εδώ».
Η Εναλλακτική Πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ είναι «Πρόγραμμα αγώνων για λύσεις στα μεγάλα και οξυμένα προβλήματα των εργαζομένων, που πλήττονται καίρια από την κρίση και τις πολιτικές που την προκάλεσαν ….. Πρόγραμμα διαμόρφωσης και συγκρότησης μιας νέας πολιτικής – κοινωνικής πλειοψηφίας για υλοποίηση ώριμων ριζικών κοινωνικών και πολιτικών αλλαγών στην κατεύθυνση του σοσιαλισμού ….. Πρόταση ρήξης με το σημερινό σύστημα και υπέρβασής του …. Το Πρόγραμμα είναι καρπός συλλογικής προσπάθειας, αποτέλεσμα δράσης και σκέψης χιλιάδων αριστερών και πολιτών που προσβλέπουν στην Αριστερά ….. Η διαδικασία σύνταξής του είναι μια συνεχής και ανοιχτή διαδικασία, άρρηκτα συνδεδεμένη με τους αγώνες μας, αναπόσπαστα δεμένη με τις προϋποθέσεις υλοποίησής του …..».
Πρόκειται σίγουρα για πολύ σημαντική στιγμή της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ αν αναλογιστεί κανείς τη συνύπαρξη τόσων διαφορετικών πολιτικών δυνάμεων, που κρίνονται στα πλαίσια της κοινής συμφωνίας και της πολιτικής πλατφόρμας της συνεργασίας. Γνωρίζουν ότι δοκιμάζονται από πολίτες που ενδιαφέρονται για ένα «νέο πολιτικό τοπίο», που θέλουν ρήξεις με τις συντηρητικές λογικές, που επιθυμούν την ανατροπή του άδικου πολιτικοοικονομικού συστήματος.
Κάθε βήμα σ’ αυτή την κατεύθυνση, οδηγεί όλο και πιο κοντά στη συμπόρευση με πολίτες που αντιλαμβάνονται τους στόχους του δικομματισμού, ο οποίος μπροστά στα αδιέξοδα, στην κρίση και στο φόβο για κοινωνικές αντιδράσεις, προβάλλει και προπαγανδίζει με όλα τα μέσα, όλο και πιο έντονα, ως μοναδική διέξοδο την εναλλαγή ΠΑΣΟΚ – ΝΔ.
Στόχος: ο αποπροσανατολισμός, ο παροπλισμός και ο εφησυχασμός μπροστά σε μια απόλυτα ελεγχόμενη κυβερνητική αλλαγή.
Πολεμούν τις πολιτικές διεργασίες που επιφέρουν οι αγώνες επειδή φοβούνται τη ριζοσπαστικοποίηση της κοινωνίας.
Γι αυτό και στη συντονισμένη προσπάθεια αποδόμησης του ΣΥΡΙΖΑ συμμετείχαν πολλοί. Ήταν οι δικομματικοί εταίροι και τα εξαπτέρυγα που φρόντιζαν να μη χάσουν «τη κουτάλα». Ήταν και οι επαγγελματίες «λαϊκοί προστάτες» που προσπαθώντας να κρατήσουν το «κομματικό θησαυροφυλάκιο», εφάρμοσαν μεθόδους που γνωρίζουν καλά για να εισπράξουν την εκτίμηση του συστήματος που ….. «πολεμούν».
Όμως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να συναινέσει σε σιωπή και απραξία. Αντιμετωπίζουμε με σοβαρότητα, υπευθυνότητα και ειλικρίνεια τα πολιτικά-κοινωνικά ζητούμενα αλλά δεν υποχωρούμε στις πιέσεις για ενσωμάτωσή μας στο σύστημά τους ως «σοβαροί, υπεύθυνοι και λογικοί συνεργαζόμενοι παράγοντες».
Γνωρίζουμε ότι δύναμη του εγχειρήματός μας είναι η ιδέα της συνεργασίας. Ο κοινός βηματισμός και η δράση τόσων διαφορετικών δυνάμεων της Αριστεράς είναι αυτό που ενοχλεί και θα ενοχλεί πολλούς όσο υπάρχει προοπτική. Ενοχλεί επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί ως πολιτικό εγχείρημα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς :
• δεν είναι όχημα για κεντροαριστερές κυβερνήσεις
• δεν συμβάλλει σε λίφτινγκ του δικομματισμού
• δεν είναι βατήρας κεντροαριστερών απόψεων.
Έτσι εκπέμπουμε το καθαρό πολιτικό μας σήμα, εντείνουμε τις δραστηριότητές μας και απαντάμε με τον καλύτερο τρόπο στις συστηματικές επιθέσεις, κερδίζοντας την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Ενόψει των ευρωεκλογών ξεκινάμε την προσπάθεια, για ένα ισχυρό πλήγμα στην πολιτική που οδηγεί πολλές κοινωνικές ομάδες στην εξαθλίωση. Συζητάμε για τα πραγματικά προβλήματα και τις ανάγκες της κοινωνίας. Παρουσιάζουμε τις προτάσεις μας για Ελλάδα και Ευρώπη, δίνοντας απαντήσεις στις συναινετικές – καταστροφικές πολιτικές που ΝΔ και ΠΑΣΟΚ διαδοχικά εφαρμόζουν. Δείχνουμε στους πολίτες τη διαφορετική ποιότητα αρχών και αξιών της Ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Φέρνουμε την Αριστερά στο προσκήνιο!
Το τριήμερο 10-12 Απριλίου, πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα η 2η Πανελλαδική Σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ.
Αν η πρώτη Πανελλαδική Σύσκεψη, χαρακτηριζόταν για τον πανηγυρικό της χαρακτήρα, για τη γεμάτη ενθουσιασμό συνάντηση αριστερών από διαφορετικά ιστορικά ρεύματα, υπό την επικαιρότητα των δημοσκοπικών επιδόσεων ̇ στη δεύτερη διακρίνονταν κάποια άλλα χαρακτηριστικά.
Τόσο κατά τη συζήτηση με φίλους ή με τους διπλανούς, στο χώρο των συζητήσεων, αλλά και από τους ομιλητές έβλεπες έναν προβληματισμό, μια περίσκεψη.
Αναγνωρίζεται ότι, ο ΣΥΡΙΖΑ, προσέρχεται στη φετινή του Σύσκεψη με ενισχυμένα τα κινηματικά και ριζοσπαστικά του χαρακτηριστικά, έχοντας παίξει κεντρικό ρόλο σε κορυφαίες πολιτικές και κοινωνικές συγκρούσεις: για την υπεράσπιση του δημόσιου Πανεπιστήμιου, τη στήριξη στη νεολαιίστικη εξέγερση του Δεκέμβρη, την υπεράσπιση του δημόσιου χώρου, την αποτροπή της τσιμεντοποίησης του Ελαιώνα κλπ ̇ αποτελώντας, συνήθως, τη μοναδική αντιπολιτευτική δύναμη που αντιπαρατίθεται με πολιτικό και κινηματικό τρόπο στα συγκεντρωμένα συμφέροντα εργολάβων, μεγαλοεπιχειρηματιών της ενημέρωσης, φορέων του οικονομικού και του πολιτικού κατεστημένου ̇ αναγνωρίζεται ότι, ο ΣΥΡΙΖΑ, κάνει πολιτική επί του συγκεκριμένου, χωρίς υπεκφυγές και αναχωρητικές αναβολές, δε ‘λουφάρει’ την ώρα της σύγκρουσης, διαμορφώνει συμμαχίες, προτάσσει τις αξίες της ενότητας.
Οι τοποθετήσεις των ομιλητών και οι όποιες κριτικές, είχαν μέσα τους την έγνοια για το ΣΥΡΙΖΑ, ως το κοινό μας σπίτι, που χρειάζονται όμως αλλαγές για να προχωρήσει με ακόμα ποιο σίγουρα βήματα.
1)Να προχωρήσουμε όλοι μαζί στο βάθεμα της οργανωτικής του συγκρότησης: Το πολιτικό μας όχημα, με το οποίο διανύσαμε, με αρκετή επιτυχία, τα πρώτα χιλιόμετρα πολιτικής και κινηματικής δράσης, έχοντας στις πρώτες θέσεις και σωστά για αρχή, εκπροσώπους των συνιστωσών, δεν αρκεί.
Χρειάζεται να βρούμε και να υλοποιήσουμε εκείνες τις οργανωτικές αλλαγές, που θα δώσουν χώρο στο σύνολο των δυνάμεων που είναι οργανωμένες μέσω συνιστωσών ή των ανένταχτων. Ν’ αντιστοιχίσουμε την οργανωτική μας συγκρότηση και λειτουργία με στοιχεία του οραματικού μας αύριο, για μια κοινωνία της πιο πλατιάς και υπεύθυνης συμμετοχής.
Χώρο λοιπόν στον κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ – ευθύνη στο σύνολο των «μελών» των Τοπικών και Θεματικών κινήσεων για την πολιτική στο χώρο τους – άνθιση των δημοκρατικών λειτουργιών με τη συμμετοχή «του όλου σώματος» του ΣΥΡΙΖΑ, στις διαδικασίες της άμεσης δημοκρατίας και της δημοκρατικής εκπροσώπευσης.
Θα προσπαθήσουμε, όλοι εμείς, στην επόμενη Πανελλαδική συνάντησή μας, μετά τις Ευρωεκλογές, «να κρατάμε την κάρτα των αντιπροσώπων», όπως ανέφερε και συνάντησε την ένθερμη αποδοχή, στην ομιλία του ο Αλέκος Αλαβάνος, με ότι αυτό συνεπάγεται για την εμβάθυνση της ενοποίησης του πολιτικού μας χώρου.
2) Τόσο κατά τη συζήτηση για το ΣΧΕΔΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ, όσο και για ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ αναδείχτηκε ο βαθύς διχασμός της Ευρώπης, καθώς, ιδιαίτερα, τα 25 χρόνια κυριαρχίας του νεοφιλελευθερισμού , διευρύνθηκε το χάσμα ανάμεσα σε πλούσιους και φτωχούς, αποδιαρθρώθηκε το κοινωνικό κράτος, κονιορτοποιήθηκαν οι εργασιακές σχέσεις, καλλιεργήθηκε ο ρατσισμός και η στρατιωτικοποίηση.
Με όχημα τις συνθήκες : από το Μάαστριχτ και το Σύμφωνο Σταθερότητας, μέχρι το «ηττημένο» από τους λαούς Ευρωσύνταγμα και τη Συνθήκη της Λισσαβόνας, οι κυρίαρχες δεξιές και σοσιαλδημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις, οικοδόμησαν την Ευρώπη του κεφαλαίου και του πλούτου.
Εφαρμόστηκε η καταστρεπτική για τη μικρομεσαία αγροτιά ΚΑΠ, επιχειρήθηκε η παραπέρα «ελαστικοποίηση» του χρόνου εργασίας με το 65ωρο, η προώθηση της οδηγίας Μπολκενστάιν, η παραπέρα οικοδόμηση της Ευρώπης ως ασύδοτης κοινής αγοράς. Πολιτικές στις οποίες αντιστάθηκαν μεγάλα τμήματα εργαζομένων στην Ευρώπη και πρωτοστάτησε η Ευρωομάδα της Αριστεράς, GUE/NGL.
Σ’ αυτές τις εκλογές χρειάζεται να ηττηθεί η «μεγάλη συμμαχία» του νεοφιλελευθερισμού στην Ευρώπη και στην Ελλάδα η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, που εναλλάσσονται στην εξουσία και εφαρμόζουν την ίδια πολιτική. Ο Μπαρόζο είναι δεξιός νεοφιλελεύθερος, αλλά και ο Αλμούνια είναι σοσιαλδημοκράτης νεοφιλελεύθερος. Η ΝΔ ξεπουλάει σήμερα το δημόσιο πλούτο, αλλά το δρόμο τον έδειξε το ΠΑΣΟΚ. Η περίπτωση της Κούνεβα είναι σύμπτωμα του καθεστώτος δουλείας στον καθαρισμό δημόσιων χώρων, που συντηρεί η Κυβέρνηση Καραμανλή, αλλά το θεσμικό πλαίσιο το δημιούργησε το ΠΑΣΟΚ.
Να ηττηθεί ο λαϊκισμός, η ξενοφοβία, το κοινωνικό μίσος και ο επικίνδυνος ρατσισμός του ΛΑΟΣ, που προσπαθεί να ‘σπρώξει’ την πολιτική ζωή προς τα ακροδεξιά, δηλώνοντας παράλληλα τη διαθεσιμότητά του, για τη στήριξη του ενός πόλου του δικομματισμού, της ΝΔ.
Σ’ αυτές τις εκλογές, δεν είναι η καλύτερη αριστερή λύση η ενίσχυση του «απομονωτισμού» της ηγεσίας του ΚΚΕ, που περιφέρει χωρίς ιστορικό αναστοχασμό την ιδιοκτησία της μοναδικής αλήθειας, διασπάει την ενότητα της αριστεράς [προς όφελος τίνος τελικά(;)], οδηγεί στις ξεχωριστές συγκεντρώσεις, σε μια περίοδο που απαιτείται η πιο πλατιά λαϊκή και πολιτική ενότητα στην αριστερά, αναζητά στηρίγματα στις χειρότερες στιγμές του σταλινικού ολοκληρωτισμού.
Η γενναία εκλογική ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ ενισχύει τη φωνή της σύγχρονης ριζοσπαστικής αριστεράς στην Ευρώπη – της ανοιχτής αριστεράς της διαβούλευσης, της συνεργασίας, της προγραμματικής συνάντησης και της πολιτικής και κινηματικής δράσης – δυναμώνει την κοινή Αριστερή Ευρωομάδα, GUE/NG.
Για την Ευρώπη της ΕΙΡΗΝΗΣ, των ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΓΑΘΩΝ (δημόσια υγεία, παιδεία και Ασφάλιση), της προστασίας του ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ και της ΑΕΙΦΟΡΟΥ και ΣΥΜΜΕΤΡΗΣ ανάπτυξης, των ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ και του ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ ΤΟΥ 21ου αιώνα.
Για το ΣΥΡΙΖΑ, ΤΡΙΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ως πρώτο βήμα μια μεγάλης μετατόπισης της πολιτικής ζωής προς τις ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, με πρωταγωνιστικό ρόλο, χωρίς αποκλεισμούς και αυταρέσκειες, της νέας – πλουραλιστικής και ριζοσπαστικής ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ.
ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ – ΣΥΡΙΖΑ!
Ηλίας Χάιδας
Την Παρασκευή 10 Απριλίου οι 25 εργαζόμενοι στα βιομηχανικά σφαγεία Αγρινίου τα οποία παραχωρήθηκαν-ενοικιάστηκαν στην αρχή της χρονιάς από την ΕΑΣ Αγρινίου στον ιδιώτη επιχειρηματία Γ. Αϋφαντή, βρέθηκαν στην είσοδο των σφαγείων για να διεκδικήσουν το αυτονόητο: ότι πρέπει να συνεχίσουν να εργάζονται στο χώρο με την συλλογική κλαδική σύμβαση που ίσχυε μέχρι τότε και δεν επιθυμούν να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις, αναθεωρώντας τις απολαβές τους προς τα κάτω. Η απάντηση από την πλευρά του κράτους και της εργοδοσίας ήταν η καταστολή. Με παρουσία εισαγγελέα και ισχυρών δυνάμεων ΜΑΤ οι 25 εργαζόμενοι οδηγήθηκαν στα κρατητήρια όπου κρατήθηκαν για ώρες. Τους απαγγέλθηκαν κατηγορίες ότι εκτόξευαν απειλές για χρήση βίας εναντίον του επιχειρηματία και μ’ αυτές τις κατηγορίες οδηγήθηκαν στα δικαστήρια την Δευτέρα 13 Απριλίου. Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν φυλάκιση 4 μήνες με αναστολή για όλους τους εργαζόμενους πλην ενός, παρόλο που από την ακροαματική διαδικασία δεν προέκυπτε καμία ενοχή των κατηγορουμένων. Το μήνυμα που ήθελε να στείλει η «ανεξάρτητη» κατά τα άλλα δικαιοσύνη ήταν σαφές: μην συνεχίσετε τις διεκδικήσεις σας γιατί θα μας βρείτε απέναντι σας.
• Ο ΣΥΡΙΖΑ Αιτωλοακαρνανίας καταγγέλλει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τέτοιες ενέργειες και πρακτικές που έχουν σαν στόχο να σπείρουν το φόβο και την τρομοκρατία στους εργαζόμενους.
• Δηλώνουμε απερίφραστα ότι θα σταθούμε στο πλευρό των εργαζομένων μέχρι να εξασφαλίσουν τις θέσεις εργασίας τους, με ανθρώπινες συνθήκες και μισθούς.
• Καλούμε την δημοτική και νομαρχιακή αρχή να πάρουν θέση επί του θέματος και όχι να προσποιούνται ότι δεν έχουν μάθει τίποτα.
• Καλούμε τον Αγρινιώτικο λαό να σταθεί στο πλευρό των εργαζομένων στα σφαγεία Αγρινίου, γιατί η δική τους νίκη θα είναι νίκη όλων μας για μια πιο αξιοπρεπή ζωή.
Το γραφείο τύπου του ΣΥΡΙΖΑ ΑΙΤΩΛ/ΝΙΑΣ
• Η σιωπή είναι συνενοχή: Να καταγγείλουμε την άγρια βία της Λιμενικής Αστυνομίας και την αντιμεταναστευτική πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ
Πολύ άσχημη-σχεδόν ανεπίστρεπτη-είναι η κατάσταση της υγείας του 29χρονου Κούρδου μετανάστη, Αριβάν Οσμάν Αμπντουλάχ, που νοσηλεύεται σε κατάσταση «φυτού», στη εντατική του Νοσοκομείου «Παπανικολάου» Θεσσαλονίκης. Στις 3 Απρίλη σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, ξυλοκοπήθηκε άγρια από άνδρες του Λιμενικού Σώματος, στο Λιμάνι της Ηγουμενίτσας, που του χτυπούσαν το κεφάλι στο τσιμέντο του λιμανιού, μέχρι που αυτός έπαθε εσωτερική αιμορραγία.
Το γεγονός κρατήθηκε κρυφό από τις Αρχές για 16 μέρες για να εξαφανιστούν τα όποια ενοχοποιητικά στοιχεία. Έγινε γνωστό, μετά την επιμονή και τις καταγγελίες συγγενών του, φίλων του και αντιρατσιστικών οργανώσεων και της δημοσιότητας, που πήρε η υπόθεσή του. Η σοβαρότητα των καταγγελιών, ανάγκασε τον αρχηγό του Λιμεν. Σώματος, να διατάξει τη διενέργεια ΕΔΕ.
Καθημερινό, μόνιμο φαινόμενο και όχι τυχαίο-όπως θέλει να το εμφανίσει η κρατική προπαγάνδα-είναι πλέον οι εκπυρσοκροτήσεις όπλων, οι δολοφονικοί εξοστρακισμοί σφαιρών, τα κτηνώδη κτυπήματα, οι βασανισμοί, τα φαινόμενα της άγριας κρατικής και εργοδοτικής βίας, ιδιαίτερα σε βάρος των ανυπεράσπιστων μεταναστών, όπως έδειξε και η δολοφονική επίθεση στην Κωνσταντίνα Κούνεβα. Καθημερινά διαπράττονται δεκάδες μικρά ή μεγάλα εγκλήματα, συχνά από τους ίδιους τους «φύλακες του νόμου», σε βάρος αθώων, που δεν έχουν συγγενείς σε κάποια ευρωπαϊκή χώρα. Τα περισ-σότερα από αυτά ούτε καν φθάνουν στο φως της δημοσιότητας, όπως αρχικά έγινε με τον άτυχο Κούδρο.
Ιδιαίτερα έντονα είναι τα φαινόμενα αυτά στην Ελληνική πύλη του ευρωπαϊκού φρουρίου της Ε.Ε. και ιδιαίτερα στα Λιμάνια της Πάτρας και της Ηγουμενίτσας, όπου συσσωρεύεται το μεγαλύτερο μέρος των δυστυχισμένων μεταναστών, στην μακριά βασανιστική πορείας τους, από την Ανατολή (Ιράκ, Αφγανιστάν, Πακιστάν κλπ)-όπου οι ιμπεριαλιστές άναψαν τις φωτιές του πολέμου-για μια θέση στον ήλιο της «πολιτισμένης» Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε όλη αυτή την πορεία γίνονται αντικείμενα στυγνής εκμετάλλευσης των δουλεμπόρων, των αρχών, των αφεντικών τους, όταν καταφέρνουν τελικά να βρουν μια δουλειά. Συχνά-πυκνά και στη πόλη μας φθάνουν κακοποιημένοι μετανάστες στο Κέντρο Υγείας, τσακισμένοι από το ξύλο των ανδρών των δυνάμεων καταστολής.
Οργή για τα πάθη του κούρδου μετανάστη επικρατεί στην περιοχή, ενώ ζητούμενο είναι η έρευνα, η πλήρης διαλεύκανση της υπόθεσης και η παραδειγματική τιμωρία των οργάνων καταστολής, που μέσα από τις δομές των κρατικών κατασταλτικών μηχανισμών, υλοποιούν τις απάνθρωπες αντι-μεταναστευτικές πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρέπει να καταγγελθεί η πολιτική της κυβέρνησης που εφαρμόζει αυτές τις πολιτικές και να στιγματισθεί παράλληλα η προσπάθεια να σβηστούν τα ίχνη της κακοποίησης του Κούρδου μετανάστη και η απαράδεκτη καθυστέρηση στις έρευνες, που είναι χαρακτηριστική του τρόπου με τον οποίον αντιμετωπίζονται οι μετανάστες από τις αρχές.
Φαίνεται τελικά ότι οι “Μανωλάδες” δεν είναι κάτι μεμονωμένο, αλλά είναι η έκφραση της αντιμεταναστευτικής πολιτικής που ακολουθεί η χώρα μας. Η Ευρώπη με τις συμφωνίες Σένγκεν, την Ευρωαστυνομία, τον Ευρωστρατό κλπ, γίνεται ένα απόρθητο φρούριο για μετανάστες και εργαζόμενους.
Η κρατική καταστολή, όπως έδειξε περίτρανα και η δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, η συνεχής δράση των ΜΑΤ, των δικαστηρίων, των νέων αντιδραστικών νόμων, των χαφιεδοκαμερών κλπ., έρχεται να χτυπήσει συνολικά τα δικαιώματα και τις ελευθερίες νεολαίας, εργαζομένων και μεταναστών. Όλα αυτά είναι γεννήματα του άθλιου καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος, που με περισσή φροντίδα υπηρετεί η Ε.Ε. και οι ελληνικές κυβερνήσεις της Ν.Δ. σήμερα, αλλά και οι προηγούμενες.
• Κάτω η κρατική και εργοδοτική βία και τρομοκρατία
• Έλληνες και ξένοι εργάτες ενωμένοι
• Ανθρώπινα δικαιώματα στους μετανάστες-Να καταργηθούν οι ευρωπαϊκές συμφωνίες και οι αντιμεταναστευτικοί νόμοι – Όχι στην Ευρώπη φρούριο
• Σήμερα τσακίζουν ξένους μετανάστες αύριο θα χτυπάνε Έλληνες εργάτες
Πρωτοβουλία Εργαζομένων
Θεσπρωτία της αντίστασης και του αγώνα
Πρωτοβουλία Φοιτητών ΤΕΙ Ηγουμενίτσας
