Την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2009 το βράδυ, στην αίθουσα «Σκουφάς» στο κέντρο της πόλης της Άρτας, η παράταξη της «ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ» διοργάνωσε εκδήλωση με θέμα: «Δημόσιοι χώροι στη σύγχρονη πόλη». Τις απόψεις τους για τους ελεύθερους χώρους των πόλεων και τη λειτουργία τους παρουσίασαν ο Χρήστος Κορτζίδης, Δήμαρχος Ελληνικού Αττικής, ο Μιλτιάδης Κλάπας, Δήμαρχος Πρέβεζας και η Ελένη Πορτάλιου, Καθηγήτρια της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Ε.Μ.Π. και Δημοτική Σύμβουλος της «ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΠΟΛΗΣ» στο Δήμο Αθηναίων.

Τη συζήτηση άνοιξε η Όλγα Γεροβασίλη, επικεφαλής της «ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ» η οποία μίλησε για τους λόγους που η παράταξή της οργάνωσε την εκδήλωση, περιέγραψε την κατάσταση των δημόσιων χώρων στην Άρτα, μίλησε για τις Συμπράξεις Ιδιωτικού και Δημόσιου Τομέα θεωρώντας τες το σύγχρονο τρόπο επίθεσης στο δημόσιο χώρο αναφέροντας και τις περιπτώσεις που στο Δήμο Αρταίων επιχειρείται η κατασκευή έργων μέσω ΣΔΙΤ και μετέφερε την αντίληψη της παράταξής της για τους δημόσιους χώρους και τη λειτουργία τους. Αναφερόμενη στις γειτονιές και τις πλατείες είπε :

“Οι γειτονιές σήμερα σχεδιάζονται, κατασκευάζονται και λειτουργούν με δύο κεντρικές ιδέες:

την κυκλοφορία και το παρκινγκ των αυτοκινήτων και την άνεση μέσα στο σπίτι. Χαρακτηρίζονται δηλαδή από εσωστρέφεια και ατομικισμό, αφαιρούν τη δυνατότητα για κοινή δράση, αντιτίθενται στην κοινωνικοποίηση. Η γειτονιά είναι πλέον φτιαγμένη έτσι που να μη δημιουργεί στα παιδιά καμιά προδιάθεση για παιχνίδι. Έγινε η φτωχή έκφραση της αστικής ευτυχίας .Για κάποιους είναι τρόπος απόδειξης της κοινωνικής τους τάξης. Δυστυχώς, η πρώτη κοιτίδα της συλλογικότητας έγινε η ορθή προβολή της κοινωνικής αποξένωσης.

Οι πλατείες είχαν ανάλογη τύχη, έχασαν κι αυτές το ρόλο τους. Πριν λίγα χρόνια ήταν σημεία αναφοράς, λειτουργικά κέντρα και αρχιτεκτονικές προκλήσεις. Σήμερα γεμίζουν τραπεζοκαθίσματα, τα παγκάκια καταργούνται, το χώμα καλύπτεται από μαρμάρινες ή τσιμεντένιες πλάκες, το πράσινο περιορίζεται, τα δέντρα ελαττώνονται ή δεν υπάρχουν καν. Επικρατεί σιγά – σιγά η τσιμεντένια αισθητική, μια αισθητική αποκλεισμού των ανθρώπων”.

Καταλήγοντας την εισήγηση της τόνισε : “θέλουμε οι πόλεις μας να είναι λειτουργικές, όμορφες, ανθρώπινες, ζωντανές, ισχυρές και δεν θα επιτρέψουμε να μεταλλαχθούν και να παραδοθούν στη ζωή και στην ιστορία ρημαγμένες, λεηλατημένες και ανυπόληπτες”.