You are currently browsing the monthly archive for Μαρτίου 2009.
Από ’δω το φέρνουν, από ’κει το φέρνουν, πάλι για τις περίφημες συνεργασίες μιλάνε. Κι αν ήταν μόνο οι γνωστοί δημοσιογράφοι, μικρότερο το κακό. Έχουν πια εκτεθεί αρκετά, έχουν καταστεί αναξιόπιστοι στους δικούς μας ανθρώπους, τους ανθρώπους τής ριζοσπαστικής αριστεράς, και δεν μπορούν να τους μπερδέψουν. Όταν, όμως, το ζήτημα επανέρχεται από τα επισημότερα χείλη τής κοινοβουλευτικής ομάδας τού Συ.Ριζ.Α., τότε έχουμε πρόβλημα.
Βάση της λειτουργίας τού Συ.Ριζ.Α., εξασφαλιστική τής μέχρι τα τώρα ομαλής διαδρομής μας στην πορεία σύνθεσης αυτού, που προσδοκούμε να γίνει κάποτε το κοινό σπίτι τής ριζοσπαστικής αριστεράς μας, είναι η ομοσπονδιακή και ανοιχτή λειτουργία μας, με ισοτιμία στη βάση –κάπως προβληματική, είναι αλήθεια, για τους ανένταχτους– και με την αρχή τής ομοφωνίας στη λήψη των αποφάσεων. Και οι εντός του Συ.Ριζ.Α. ομόφωνες συλλογικές αποφάσεις δεσμεύουν τους πάντες. Αυτά είναι φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά τού Συ.Ριζ.Α., της αριστεράς τού 21ου αιώνα, που επιχειρούμε να οικοδομήσουμε.
Όταν οι ομόφωνες αποφάσεις τού Συ.Ριζ.Α. –αλλά και οι συντριπτικά πλειοψηφικές αποφάσεις τού ΣΥΝ– δεν αφήνουν περιθώρια για τη στάση του έναντι του Πα.Σο.Κ., όταν το Πα.Σο.Κ. κι όλη η σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία δεν βρήκαν να ψελλίσουν τίποτε για τη στροφή τους προς το νεοφιλελευθερισμό ακόμη και τώρα, που έχει ξεσπάσει η μεγάλη κρίση, όταν ούτε μια αυτοκριτική φωνή δεν υψώθηκε για το πρόσφατο κυβερνητικό παρελθόν του, τι νόημα έχει αυτή η κορώνα για την ψήφο ανοχής; Τι είναι αυτό που άλλαξε, ώστε να την καταστήσει θεμιτή; Και τι μήνυμα μεταφέρει στους αριστερούς που, πρώτη φορά μετά από χρόνια, εμπιστεύονται και επενδύουν στη δική μας αριστερά, το Συ.Ριζ.Α.;
Το μόνο που άλλαξε τελευταία, είναι ότι το Πα.Σο.Κ. βγαίνει δημοσκοπικά πρώτο. Και η παλιά ασθένεια του κυβερνητισμού, που τόσο έχει κοστίσει στο χώρο μας, βρήκε, φαίνεται, έδαφος να ξανανθίσει. Ας υπερασπιστούμε τις αρχές μας και το Συ.Ριζ.Α. Κι ας κρατήσουμε τη νηφάλια δήλωση του Νίκου Βούτση, που με μια άλλη ευκαιρία είπε: “Όταν ασκείται πολεμική σε μια απόφαση ή σε μια πρακτική τής πλειοψηφίας είναι σαφές ότι παράγονται αρνητικά δεδομένα για τη δημόσια εικόνα τού κόμματος. Γι’ αυτό χρειάζεται μεγαλύτερη προσοχή απ’ όλους μας.”
Σε πρόσφατη ημερίδα που διοργάνωσε η παράταξη της Δημοτικής Αλλαγής της Άρτας στην αίθουσα Σκουφάς μίλησε και ο δήμαρχος Πρέβεζας. Το θέμα της ημερίδας ήταν οι δημόσιοι χώροι, η προστασία και η ανάδειξή τους. Σε άλλο σημείο του φύλλου μας δημοσιεύουμε σχετικό δελτίο τύπου της παράταξης.
Δεν ξέρω εάν έπεισε το ακροατήριο ο κ. Κλάπας. Όποιος δεν πείσθηκε ας έρθει μια βόλτα στην Πρέβεζα και θα το δει “ιδίοις όμασι”.
Εδώ τα πεζοδρόμια, είναι πάντα ελεύθερα, από εμπορεύματα, αυτοκίνητα ή ακόμη και μόνιμες κατασκευές και επεκτάσεις καταστημάτων. Με την ευκαιρία να θυμίσουμε ότι ο κ. δήμαρχος παρέβη την παλιά του διακηρυγμένη αρχή ότι «εγώ δεν πειράζω επαγγελματίες». Τους έχει αλλάξει τα φώτα και φυσικά υπέρ του ελεύθερου δημόσιου χώρου. Υπέρ των πεζών, αναπήρων, κλπ μειονοτήτων.
Λακκούβες δεν υπάρχουν στους δρόμους, ούτε τα νερά λιμνάζουν – μετατρέποντας την πόλη σε Φινλανδία ακόμη και Βενετία – όπως … αλλού.
Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι ότι οι πεζοί διαβαίνουν ήσυχοι την πόλη ακόμη και σε περίπτωση βαριάς βροχόπτωσης.
Δεν μιλάμε βέβαια για τους – τελευταίου τύπου – ισόπεδους ποδηλατοδρόμους που πρόσφατα μπαίνουν σε λειτουργία. Τα αυτοκίνητα ούτε που τους πλησιάζουν. Έτσι σιγά-σιγά η πόλη έχει αρχίσει και γεμίζει ποδήλατα και ευτυχισμένους ποδηλάτες οι οποίοι – και με την βοήθεια της ποδηλατούσας δημοτικής αστυνομίας – εκτοπίζουν οριστικά το αυτοκίνητο από την πόλη. Σίγουρα όσα είπε ο καθηγητής Βλαστός στην σχετική ημερίδα έπιασαν τόπο. Για το τελευταίο μπορείτε να διαβάσετε σχετικά και το άρθρο του Μ. Μπάλκου, στο προηγούμενο φύλλο μας, άσχετα αν ο αρθρογράφος γκρινιάζει νομίζοντας ότι συμβαίνει το αντίθετο.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα νέου ποδηλατοδρόμου είναι η παρακάτω φωτογραφία:
ΔιΠ
Την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2009 το βράδυ, στην αίθουσα «Σκουφάς» στο κέντρο της πόλης της Άρτας, η παράταξη της «ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ» διοργάνωσε εκδήλωση με θέμα: «Δημόσιοι χώροι στη σύγχρονη πόλη». Τις απόψεις τους για τους ελεύθερους χώρους των πόλεων και τη λειτουργία τους παρουσίασαν ο Χρήστος Κορτζίδης, Δήμαρχος Ελληνικού Αττικής, ο Μιλτιάδης Κλάπας, Δήμαρχος Πρέβεζας και η Ελένη Πορτάλιου, Καθηγήτρια της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Ε.Μ.Π. και Δημοτική Σύμβουλος της «ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΠΟΛΗΣ» στο Δήμο Αθηναίων.
Τη συζήτηση άνοιξε η Όλγα Γεροβασίλη, επικεφαλής της «ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ» η οποία μίλησε για τους λόγους που η παράταξή της οργάνωσε την εκδήλωση, περιέγραψε την κατάσταση των δημόσιων χώρων στην Άρτα, μίλησε για τις Συμπράξεις Ιδιωτικού και Δημόσιου Τομέα θεωρώντας τες το σύγχρονο τρόπο επίθεσης στο δημόσιο χώρο αναφέροντας και τις περιπτώσεις που στο Δήμο Αρταίων επιχειρείται η κατασκευή έργων μέσω ΣΔΙΤ και μετέφερε την αντίληψη της παράταξής της για τους δημόσιους χώρους και τη λειτουργία τους. Αναφερόμενη στις γειτονιές και τις πλατείες είπε :
“Οι γειτονιές σήμερα σχεδιάζονται, κατασκευάζονται και λειτουργούν με δύο κεντρικές ιδέες:
την κυκλοφορία και το παρκινγκ των αυτοκινήτων και την άνεση μέσα στο σπίτι. Χαρακτηρίζονται δηλαδή από εσωστρέφεια και ατομικισμό, αφαιρούν τη δυνατότητα για κοινή δράση, αντιτίθενται στην κοινωνικοποίηση. Η γειτονιά είναι πλέον φτιαγμένη έτσι που να μη δημιουργεί στα παιδιά καμιά προδιάθεση για παιχνίδι. Έγινε η φτωχή έκφραση της αστικής ευτυχίας .Για κάποιους είναι τρόπος απόδειξης της κοινωνικής τους τάξης. Δυστυχώς, η πρώτη κοιτίδα της συλλογικότητας έγινε η ορθή προβολή της κοινωνικής αποξένωσης.
Οι πλατείες είχαν ανάλογη τύχη, έχασαν κι αυτές το ρόλο τους. Πριν λίγα χρόνια ήταν σημεία αναφοράς, λειτουργικά κέντρα και αρχιτεκτονικές προκλήσεις. Σήμερα γεμίζουν τραπεζοκαθίσματα, τα παγκάκια καταργούνται, το χώμα καλύπτεται από μαρμάρινες ή τσιμεντένιες πλάκες, το πράσινο περιορίζεται, τα δέντρα ελαττώνονται ή δεν υπάρχουν καν. Επικρατεί σιγά – σιγά η τσιμεντένια αισθητική, μια αισθητική αποκλεισμού των ανθρώπων”.
Καταλήγοντας την εισήγηση της τόνισε : “θέλουμε οι πόλεις μας να είναι λειτουργικές, όμορφες, ανθρώπινες, ζωντανές, ισχυρές και δεν θα επιτρέψουμε να μεταλλαχθούν και να παραδοθούν στη ζωή και στην ιστορία ρημαγμένες, λεηλατημένες και ανυπόληπτες”.
Με τα χρώματα της πραγματικότητας παρουσίασαν οι ειδικοί επιστήμονες την κατάσταση του Αμβρακικού, στην ημερίδα που οργάνωσε ο Φορέας Διαχείρισης Υγροτόπων Αμβρακικού την Πέμπτη 19/02/2009 στην Πρέβεζα.
ü Αυθαίρετη εναπόθεση κάθε είδους άχρηστου υλικού μέσα στον Αμβρακικό, μπαζώματα κατά βούληση, ρύπανση από χρήσεις στη χερσαία ζώνη (πτηνοτροφία, σφαγεία κ.λπ.), μολυσμένα νερά χειμάρρων και ποταμών που χύνονται στον κόλπο, φράγμα της ΔΕΗ, λαθροθηρία, εντατική χημική γεωργική εκμετάλλευση.
ü Αλλά και η τσιμεντοποίηση – φράξιμο στο στόμιο του Αμβρακικού και οι υδατοκαλλιέργειες και ο κίνδυνος από τις δεξαμενές καυσίμων, αναδείχθηκαν από τις παρεμβάσεις.
ü Όλα αυτά σύμφωνα με τους επιστήμονες έχουν μετατρέψει τον Αμβρακικό σε «ζώνη χωρίς ζωή», λίγα μέτρα κάτω από την επιφάνεια, λόγω έλλειψης οξυγόνου.
ü «Υπάρχει ελπίδα αντιστροφής της κατάστασης; Τι θα πω στα παιδιά που ασχολούνται με περιβαλλοντικά θέματα; Μπορούμε να αισιοδοξούμε ότι θα γίνει κάτι»; Ρώτησε, με αγωνία, η υπεύθυνη περιβαλλοντικής α΄βάθμιας εκπαίδευσης. Απάντηση δεν δόθηκε από τους εκπροσώπους του φορέα διαχείρισης· εκτός αν θεωρήσουμε ως επαρκή απάντηση την προθυμία της ΕΤΑΝΑΜ να «παραχωρήσει στοιχεία», στην υπεύθυνη καθηγήτρια και τα παιδιά, από τα αρχεία της.
ü Ο φορέας διαχείρισης, εκτός των άλλων, στερείται στελέχωσης και για την υλοποίηση των καθηκόντων εποπτείας και αποτροπής, αναφέρθηκε στη συζήτηση.
ü Και όχι μόνο, όπως ακούστηκε. Αλλά και η ίδια η Κοινή Υπουργική απόφαση, πόσο αξιόπιστη επιστημονικά μπορεί να θεωρείται, όταν αφήνει όχι μόνο εκτός των ζωνών προστασίας αλλά και της ζώνης παρακολούθησης, το στόμιο του Αμβρακικού (τυχαία;);
ü Μεγάλη πίεση ασκήθηκε και από τοπικούς παράγοντες, ειπώθηκε, από χείλη που γνωρίζουν, σε πηγαδάκι στο διάλειμμα, κατά την περίοδο που «χαράσσονταν» τα όρια των ζωνών προστασίας και σε μερικές περιπτώσεις δεν αποφεύχθηκαν οι ‘τεθλασμένες’ γραμμές, προκειμένου να ‘εξυπηρετηθούν’ υπάρχουσες εκμεταλλεύσεις ή άλλες που προετοιμάζονται.
ü Αλλά και ο εκπρόσωπος του Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ. δεν έκρυψε τη δυσαρέσκειά του, για την κριτική που ασκήθηκε για το ότι η περιβαλλοντική κλπ νομοθεσία που αφορά την περιοχή του Αμβρακικού (ΚΥΑ Αμβρακικού, Πρόγραμμα Δράσης κατά της Νιτρορύπανσης, Οδηγία Ε.Ε. για τα ύδατα κλπ) εμφανίζεται αποσπασματική και χωρίς να καλύπτει το εύρος των αναγκών της ευρύτερης περιοχής για προστασία.
ü «Στην ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ στηρίζω τις ελπίδες μου», ειπώθηκε στη συζήτηση, από έναν εκ των ομιλητών.
ü Στην αφύπνιση και στη συλλογική δράση, «από τα κάτω», μέσα από συλλόγους και περιβαλλοντικές οργανώσεις, θα προσθέταμε. Δράση που δε θα σφυρίζει αδιάφορα απέναντι σε συμφέροντα, που δε θα ανέχεται τις ένοχες ισορροπίες του τίποτα, που δε θα μένει στις διαπιστώσεις και τις φιλοφρονήσεις, που θα υποχρεώνει σε μέτρα αντιστροφής, όλη την κλίμακα των ιθυνόντων.
ü Μέσα από μια τέτοια διαδικασία, θα μπορέσει να μεταφέρει «ελπίδα» και «αισιοδοξία», για τις προοπτικές του οικοσυστήματος, η ευαίσθητη λειτουργός, στα παιδιά του σχολείου της.
Η.Χ.
Έφυγε την Τετάρτη 4/3 ο σύντροφος Γιώργος Μαύρος.
Αιγαιοπελαγίτης, αμοργιανός, φιλόλογος, συνδικαλιστής, εκπαιδευτικός.
Φοιτητής της φιλοσοφικής έγινε μέλος του Ρήγα επί χούντας στα Γιάννενα από το 1969 όπου και ανέπτυξε πλούσια αντιδικτατορική δράση, παρόλο που η δράση του αυτή ούτε καν αναφέρεται στα δύο βιβλία σχετικά με το φοιτητικό κίνημα στα Γιάννενα την περίοδο της χούντας. Βιβλία που κυκλοφορούν εδώ και καιρό, παραποιώντας έτσι την πραγματική ιστορία των αγώνων, του κινήματος και των αγωνιστών. Αγνοήθηκε; Ίσως, Όπως και τόσοι άλλοι (πχ. Γ. Μακρυγιάννης, Ράπτης κ.α.) που παρέμειναν σεμνοί χωρίς να επιζητούν οφίτσια. Οι λίγοι που ιστορούνται στα προαναφερθέντα βιβλία αναφέρονται σαν οι μοναδικοί αγωνιστές και φωστήρες του αντιστασιακού κινήματος. (Πρόσφατα κάποιος από αυτούς μας έκανε την τιμή να μας διαφωτίσει, εδώ στην πόλη μας, για το νέο εφεύρημα του «Ελληνικού ουμανιστικού πολιτισμού» με το οποίο μπορούμε να αντιταχθούμε στον μαζικοποιημένη παγκοσμιοποίηση !).
Ο Γιώργος, πιστός στις ιδέες της αριστερής ανανέωσης του κομμουνιστικού κινήματος, πέρασε στην Β΄ Πανελλαδική του Ρήγα, στο ΚΚΕ εσωτ., στο ΚΚΕ εσωτ.Α-Α αργότερα και της ΑΚΟΑ στο τέλος.
Έγινε μέλος της Γραμματείας της ΑΚΟΑ και του Σύριζα. Του Σύριζα στον οποίο αφιέρωνε ατέλειωτες ώρες και ενέργεια..
Στην Πρέβεζα ήρθε αρκετές φορές, αγάπησε και θαύμασε την προσπάθεια που γίνεται από το Φόρουμ. Τελευταία ετοίμαζε κάτι σχετικό με τον πολιτισμό και την Αριστερά, τα μεγάλα του μεράκια, για να δημοσιευτεί στην εφημερίδα μας που την παρακολουθούσε ανελλιπώς.. Δεν πρόλαβε να το τελειώσει.
Χάθηκε ένας ιδιαίτερος άνθρωπος, ένας πραγματικός σύντροφος με την ψυχή ενός παιδιού.
ΔιΠ – Σ.Π.
ΑΝΤΙο μας είπε την Κυριακή 8/3/09, ο Χρήστος Παπουτσάκης, ο οραματιστής, ο αγωνιστής, ο δάσκαλος, ο εκδότης, ο άνθρωπος εκείνος που μαζί με τους συνεργάτες του πάλεψε για να γίνει ο Ελαιώνας το Μητροπολιτικό Πάρκο της Αθήνας, την εποχή που “όλος ο κόσμος ησύχαζε”.Μέχρι τέλους συμμετείχε και στήριζε την Επιτροπή Πολιτών για τη Διάσωση του Ελαιώνα, ήταν ένας από τους 130 πολίτες που έκαναν τη προσφυγή για να μη τσιμενταριστεί η περιοχή με το Mall του Βωβού και τα άλλα κτήρια του κ.Κακλαμάνη (Δημαρχείο κ.λπ).
Ήταν αυτός, που μαζί με το Μανώλη Γλέζο και άλλους επώνυμους πολίτες, ο Δήμαρχος Αθήνας είχε χαρακτηρίσει “περιοδεύοντα θίασο”.
Οι αγώνες του Χρήστου Παπουτσάκη έχουν καταγραφεί σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής, κοινωνικής και πολιτιστικής μας ζωής.
“Καλό ταξίδι σύντροφε”.
Ο Γιάννης Μπανιάς, για το θάνατο του Χρ. Παπουτσάκη:
Με βαθιά θλίψη αποχαιρετούμε το Χρήστο Παπουτσάκη. Οι συμφοιτητές του στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο , οι συναγωνιστές του ήδη από τα χρόνια του 60, τα χρόνια των αξέχαστων αγώνων της νεολαίας για Παιδεία, Δημοκρατία και Ελευθερία. Οι συνάδελφοι του αρχιτέκτονες, οι φίλοι και σύντροφοι του στον αντιδικτατορικό αγώνα, όταν με γενναιότητα ψυχής αποφάσισε να εκδώσει το πρώτο τεύχος του πνευματικού παιδιού του , του περιοδικού «Αντί», πληρώνοντας την επιλογή του αυτή με σύλληψη και φυλάκιση.Όλοι όσοι γνωρίσαμε την πολυδιάστατη, χαρισματική και πάντα ανήσυχη προσωπικότητα του Χρήστου Παπουτσάκη, είμαστε πλέον περισσότερο μόνοι. Θα τον βρίσκουμε πάντα στις καρδιές μας, σκύβοντας στις χιλιάδες σελίδες του δικού του και δικού μας «Αντί».
(Επιμέλεια ΔιΠ)
Η Αριστερή Ενότητα είναι μια ενωτική πλατιά δημοκρατική συσπείρωση που γεννήθηκε μέσα από το φοιτητικό κίνημα του άρθρου 16. Γεννήθηκε από την ανάγκη να ξεπεραστούν αδιέξοδες λογικές περιχαράκωσης, πολυδιάσπασης, ανούσιας όξυνσης. Είναι η συσπείρωση σχημάτων, παρατάξεων και ανένταχτων αγωνιστών από πάνω από 120 συλλόγους ΑΕΙ και ΤΕΙ. Στόχος μας είναι η ανασύνθεση της φοιτητικής αριστεράς για την ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος.
Η Αριστερή Ενότητα του ΤΕΙ Πρέβεζας δημιουργήθηκε επίσημα μετά τις περσινές φοιτητικές εκλογές. Εμείς που συγκροτούμε την Αριστερή Ενότητα του ΤΕΙ Πρέβεζας θεωρούμε ότι η ενωτική δράση της αριστεράς πάνω σε συγκεκριμένους στόχους είναι αυτή που βοηθάει να εκφραστούν μεγάλα και μαζικά κινήματα. Αντιλαμβανόμαστε τους εαυτούς μας ως οργανικό κομμάτι των νέων κοινωνικών κινημάτων, με τα πολύμορφα μέτωπα που έχουν φέρει. Αγωνιζόμαστε για έναν καλύτερο κόσμο μέσα από μεγάλους, μαζικούς, ενωτικούς και ανυποχώρητους αγώνες. Είμαστε με τα κινήματα απέναντι στα προβλήματα και όχι με την διαχείριση των προβλημάτων.
Στόχος μας είναι να οικοδομήσουμε ένα ευρύτατο μέτωπο αντιπαράθεσης και αντίστασης, να συγκεντρωθούν δυνάμεις απέναντι στο νεοφιλελευθερισμό και τους πολιτικούς εκφραστές του. Είμαστε ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό μέσα και έξω από τις σχολές. Αγωνιζόμαστε για ένα φοιτητικό κίνημα κομμάτι του λαϊκού κινήματος, σε συντονισμό και κοινούς αγώνες με τους εργαζομένους και το λαό. Για πανεκπαιδευτικούς και παλλαϊκούς αγώνες για δημόσια και δωρεάν παιδεία, για δημόσια και δωρεάν υγεία, για την υπεράσπιση της κοινωνικής ασφάλισης, ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα, για σταθερή δουλειά, για λιγότερη δουλειά, δουλειά για όλους, για πραγματικές αυξήσεις, για να ζουν όλοι με αξιοπρέπεια από το μισθό τους. Ειδικά σήμερα παλεύουμε μαζί με το λαό ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις σε όλα τα δημόσια αγαθά. Αγωνιζόμαστε ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και σε όλες τις ρυθμίσεις που την προωθούν (αξιολόγηση, νόμος πλαίσιο, Α16 κλπ). Είμαστε συνολικά αντίθετοι στους ευρωπαϊκούς καταναγκασμούς, στη Μπολόνια. Είμαστε αντίθετοι στο βάθεμα των λογικών της αγοράς μέσα στο πανεπιστήμιο, στην εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης. Ενάντια στη διαμόρφωση ενός νέου μοντέλου εργαζόμενου, ευέλικτου, αναλώσιμου, πειθαρχημένου, χωρίς δικαιώματα. Ενάντια στην ιδιωτικοποίηση, στην υποχρηματοδότηση, στη βάση του 10, στα δίδακτρα, στη σύνδεση με επιχειρήσεις, και σε όλες τις πολιτικές που δίνουν χώρο στο κεφάλαιο. Η αναδιάρθρωση και η ιδιωτικοποίηση πάνε χέρι χέρι και είναι αλληλοσυμπληρούμενες πολιτικές.
Πιάνουμε το νήμα των αγώνων μαθαίνοντας από τα κινήματα και τις εξεγέρσεις του προηγούμενου διαστήματος. Παλεύουμε για την αναζωπύρωση των μαζικών διαδικασιών σε όλους τους κοινωνικούς μας χώρους.Δεν σταματάμε στις εκλογές. Θα είμαστε εδώ και μετά από αυτές, να δώσουμε κοινούς αγώνες για όλα αυτά που μας ενώνουν.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πολλά πράγματα, τόσα όσα και τα «πράγματα» με τα οποία ασχολείται. Ουσιαστικά είναι μια σχέση υπεράσπισης των κοινωνικών αγαθών και υπηρεσιών που μετατρέπονται καθημερινά σε εμπόρευμα. Προέρχεται από τα κοινωνικά πεδία που οργανώνονται οι αγώνες μας. Και πιο συγκεκριμένα τα πεδία της μισθωτής εργασίας, της τοπικής αυτοδιοίκησης και των κοινωνικών κινημάτων. Παράλληλα τα πεδία της θεωρητικής αντιπαράθεσης είναι τα ίδια τα πεδία που αναγνωρίζονται και οργανώνονται οι αγώνες, ενώ το πεδίο που οργανωμένα παράγεται θεωρία, είναι η πολιτική οργάνωση. Ο ΣΥΡΙΖΑ αν οργανωθεί δημοκρατικά είναι όλα αυτά.
Αν θέλουμε ο ΣΥΡΙΖΑ να έχει δυνατότητα οργάνωσης της κοινωνικής αντίστασης και σοβαρής πολιτικής παρουσίας-παρέμβασης στη Βουλή, οφείλει να διευρυνθεί ώστε να γίνει πλειοψηφικό ρεύμα στην κοινωνία και αν δεν θέλουμε η μαζικοποίηση που θα προκύψει να γραφειοκρατικοποιηθεί και να αλλοτριωθεί, θα πρέπει όλος ο πολιτικός οργανισμός να λειτουργεί δημοκρατικά, ολομελειακά, δικτυωμένος πανελλαδικά, με μικρή κάθετη και μη ιεραρχική δομή.
Η αυτοθέσμηση του ΣΥΡΙΖΑ ή θα περνάει μέσα από τα κοινωνικά πεδία και από εκεί στην πολιτική συγκρότηση-οργάνωση, ή θα περιοριστεί σε μια κακόγουστη αναπαράσταση.
Στη Θεσσαλονίκη, από τον Ιούνιο’07, αποφασίσαμε να λειτουργούμε με συνέλευση πόλης (μια φορά το μήνα-δίμηνο), διαμερισματικές-τοπικές κινήσεις, γραμματεία, συντονιστικό, θεματικές και κάθε φορά που οργανώνεται μια καμπάνια, διαδήλωση, εκδήλωση ορίζεται και μια ομάδα για την διεκπεραίωση των τεχνικών ζητημάτων. Και όλες αυτές οι διαδικασίες-όργανα είναι αμεσοδημοκρατικές και ανοιχτές. Αυτή η επιλογή έδωσε τη δυνατότητα συμμετοχής ενός κόσμου που ενώ δεν είναι σε καμία συνιστώσα θέλει να είναι ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Μαρξ είπε ότι η «χειραφέτηση των εργαζομένων είναι υπόθεση των ίδιων» και κάπου αλλού έγραψε ότι είμαστε ριζοσπάστες γιατί στρεφόμαστε στην αιτία του προβλήματος δηλαδή στον άνθρωπο.
Ο άνθρωπος χειραφετείται μέσα στην κοινωνία, σε αγώνες, συλλογικά, δημοκρατικά και όχι ευκαιριακά και μέσω της μετάθεσης της εξουσίας σε άλλους. Καθότι χειραφέτηση δεν νοείται δίχως συνείδηση*. Όλα αυτά θα εξυπηρετήσουν τη συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ παντού, σε όλη τη χώρα και είναι μια ευκαιρία να το δοκιμάσουμε πανελλαδικά.
Ο κόσμος που μας ψήφισε δεν το έκανε κατά λάθος, γι’ αυτό και εμείς οφείλουμε να συμβάλλουμε οργανωμένα στη συγκρότηση «χώρων υποδοχής». Αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρξει ως συλλογικότητα, όλος αυτός ο κόσμος θα μείνει σκέτα ψηφοφόρος και όχι μόνιμος.
Μπορούμε να λειτουργούμε με συνελεύσεις που θα ενταχθούν οι ανεξάρτητοι, δημιουργώντας με τις συνιστώσες ένα δημοκρατικό ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα διευρύνεται επηρεάζοντας στην κατεύθυνση ευρύτερης ενότητας της Αριστεράς με όρους δημοκρατικούς και όχι ευκαιριακούς, δίχως να ακυρώνεται η αυτονομία των συνιστωσών
Ας το γενικεύσουμε, γιατί χρειαζόμαστε έναν άλλο κόσμο, επειδή αυτός ο κόσμος δεν είναι πολιτισμένος, αλλά η αλλοτρίωση του. Μπορούμε.
Καρανίκας Νίκος - ΣΥΡΙΖΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Υ.Γ.: Μπορεί να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ δημοκρατικός και ριζοσπαστικός αρκεί να μην κυριαρχήσει ο κομματικός πατριωτισμός των οργανώσεων, ο πρώτος στη σειρά οπορτουνισμός των αριστερών κομμάτων-οργανώσεων.
* Συνείδηση είναι η οργάνωση της ενεστώσας αισθητής εμπειρίας. Γ.Χειμωνάς, Έξι μαθήματα για το λόγο.
(Από την συζήτηση στην συνέλευση του Σύριζα Πρέβεζας για την οικονομική κρίση με εισηγητές τους Δ. Στρατούλη και Χρ. Κατσούλα που έγινε στην Λαϊκή Αγορά το Σάββατο 21 Φλεβάρη.)
Το βάθεμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης αγγίζει και την χώρα μας. Από ότι προβλέπεται τον Μάιο και τον Ιούνιο τα πράγματα θα είναι πολύ άσχημα.
Η κυβέρνηση, με συναίνεση του ΠΑΣΟΚ, αντί να στηρίξει τα εισοδήματα στηρίζει τις τράπεζες με τα 28 δις. που προσφέρει.
Η ευρωπαϊκή ένωση και η Commission παραγγέλλει πρόσθετα μέτρα, πάγωμα των μισθών και συντάξεων, πάγωμα των δημοσίων των επενδύσεων, είσπραξη πρόσθετων φόρων και ιδιωτικοποιήσεις. Περιορίζει το Δημόσιο έλλειμμα στο 3% που το υπαγορεύει το σύμφωνο σταθερότητας, σύμφωνα με την αναθεωρημένη συνθήκη του Μάαστριχ.
Όμως για να κινηθεί η οικονομία, εν μέσω κρίσης, και να αυξηθεί η αγοραστική δύναμη των μισθωτών πρέπει να γίνουν δημόσιες επενδύσεις, να αυξηθούν οι δημόσιες δαπάνες και δεν πρέπει να προέχει η συγκράτηση του ελλείμματος.
Η ΕΕ γράφει στα παλιά της τα παπούτσια το σύμφωνο σταθερότητας (ΣΣ) όταν πρόκειται να στηρίξει τους τραπεζίτες και τους εφοπλιστές.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά την κατάργηση του ΣΣ και να ηττηθούν οι αντιλαϊκές πολιτικές.
Εκτός από την στήριξη των κινημάτων, της νεολαίας και των εργαζομένων, προτείνουμε 15 σημεία ως άμεσο πρόγραμμα πάλης.
Θέλουμε να δείξουμε ότι δεν αδιαφορούμε για την κρίση και τις επιπτώσεις τις στα αδύναμα λαϊκά στρώματα της κοινωνίας που δεν ευθύνονται για την κρίση.
Πιο συγκεκριμένα ζητάμε :
Ø Αύξηση των κοινωνικών δαπανών.
Ø Στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Ø Δημιουργία προγραμμάτων του ΟΑΕΔ για την εργατική κατοικία.
Ø Νομοθετική ρύθμιση για τις απολύσεις.
Ø Διπλασιασμό του κοινωνικού τουρισμού.
Ø Αύξηση των επιδομάτων για τους ανεργους.
Ø Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά την εγγύηση των αποθεματικών των ταμείων που είχαν πριν από την κρίση και την απόσυρση αυτών από το χρηματιστήριο επίσης ζητά την προστασία των δανειοληπτών.
Ø Η εθνικοποίηση της Εθνικής τράπεζας, του Ταχυδρομικού Ταμιευτήριου και της Αγροτικής τράπεζας μπορεί να προσφέρει τα εργαλεία για τη παραπάνω πολιτική.
Οι γενικότερες προτάσεις, με αντινεοφιλελεύθερη κατεύθυνση, συγκεντρώνουν ευρύτερες δυνάμεις με στόχο την αλλαγή της κοινωνίας και τον σοσιαλισμό.
Τέτοιες προτάσεις είναι :
Ø η ριζική αναδιανομή των εισοδημάτων καθώς υπάρχουν τρομακτικές κοινωνικές ανισότητες στη χωρά μας.
Ø Ανακατανομή των πόρων για την παιδεία, έρευνα και την καινοτομία.
Ø Η μείωση των εξοπλισμών είναι απαραίτητη για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.
Ø Να υπάρξει πολιτική βούληση για επανάκτηση από το δημόσιο των επιχειρήσεων που ιδιωτικοποιηθήκαν στην ενέργεια, νερό, βασικές συγκοινωνιακές δομές , χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Ø Ζητάμε άλλο τρόπο λειτουργίας του δημοσίου, με κοινωνική αποτελεσματικότητα, χωρίς γραφειοκρατία, με εργατικό έλεγχο σε όλα τα κέντρα των αποφάσεων με κοινωνικούς στόχους χωρίς τους ρουσφετολογικούς μηχανισμούς της εκάστοτε κυβέρνησης.
Ø Επανακοινωνικοποίηση της υγείας, παιδείας, κοινωνικής προστασίας. Δεν νοείται να βγαίνει κέρδος από αυτά τα αγαθά.
Ø Προστασία του περιβάλλοντος σε κάθε δραστηριότητα.
Ø Παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας που στηρίζεται σε αδύνατες βάσεις οπως η ναυτιλία, η οικοδομή και ο τουρισμός.
Ø Αναθεώρηση του Συντάγματος με διασφάλιση των κοινωνικών δικαιωμάτων χωρίς διακρίσεις και ρατσισμό.
Ø Είμαστε εναντία στον ιμπεριαλισμό, στο νεοφιλελευθερισμό. Ζητάμε να διαλυθεί το ΝΑΤΟ και αγωνιζόμαστε για την παγκόσμια ειρήνη.
Για να γίνουν όλα αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αναλάβει την πρωτοβουλία για ανάπτυξη των αγώνων και μέσα και έξω από την βουλή, για να ηττηθεί ο δικομματισμός σε μια εναλλακτική ρεαλιστική πρόταση.
Επιμέλεια ΝΙΚ. ΛΙΒ
Εκδήλωση της ΑΚΟΑ στα Γιάννενα
Η ΑΚΟΑ Ιωαννίνων πραγματοποίησε την Τετάρτη 11/3 στο Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων εκδήλωση με θέμα «Παγκόσμια Κρίση – Επιστροφή στον Μαρξ – Επιστροφή στο Μέλλον».
Ομιλητές οι : Βένιος Αγγελόπουλος, ανένταχτος αριστερός (και καθηγητής Πολυτεχνείου) και Σταμάτης Κοιλάκος, οικονομολόγος από την ΑΚΟΑ. Συντόνισε ο δημοσιογράφος Φιλήμονας Καραμήτσος.
Μετά τις πολύ κατατοπιστικές εισηγήσεις των ομιλητών, γύρω από την φύση και την λειτουργία της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, των ποσοτικών – ποιοτικών, κοινωνικών – οικονομικών σωρεύσεων και συμπυκνώσεων, έτσι όπως μπορούν να ιδωθούν από την μαρξιστική θεώρηση των πραγμάτων, ακολούθησε πλούσιος διάλογος με πολλές τοποθετήσεις εκ μέρους των ακροατών, κύρια γύρω από το “παλιό” – τόσο θεωρητικά όσο και πρακτικά ή τακτικά – πρόβλημα του δίδυμου «Επανάσταση ή μεταρρύθμιση».
Η εκδήλωση ήταν μια πολύ καλή αριστερή συνεύρεση με προβληματισμό και αναζήτηση.
ΔιΠ
H ΚΟΕ στην Πρέβεζα
Με τίτλο «Δεκέμβρης του 08 – μέρες του Αλέξη, παράθυρο στο μέλλον» η ΚΟΕ (Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας), συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ, πραγματοποίησε εκδήλωση με προβολή ντοκυμαντέρ και συζήτηση στο Εργατικό Κέντρο Πρέβεζας το Σάββατο 14/3. Περισσότερα για την εκδήλωση στο επόμενο φύλλο μας.
Εκδήλωση της επιτροπής αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό στην Πρέβεζα
Με άφθονο φωτογραφικό υλικό, που έφερε μαζί του από το πρόσφατο ταξίδι του στην μαρτυρική Γάζα, ο γιατρός και συμπολίτης μας Χάλεντ Καμπάνι, εκπρόσωπος της επιτροπής αλληλεγγύης, καθώς και με πλούσια κουβέντα και πληροφορίες από τον Βαγγέλη Πισσία, συντονιστή της απόπειρας του κινήματος “Free Gaza movement” να σπάσει τον ασφυκτικό ισραηλιτικό κλοιό της Γάζας με το πλοιάριο Αρίων, και τον Πέτρο Γιώτη, δημοσιογράφο και εκδότη της εφημερίδας Κόντρα, έγινε την Κυριακή 15/3 στην Δημοτική Αγορά της Πρέβεζας μια πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση και πλούσιο διάλογο την οποία παρακολούθησε αρκετός κόσμος.
Χαιρετισμό έστειλαν και οι Έλληνες βουλευτές Τάσος Κουράκης και Θοδωρής Δρίτσας του ΣΥΡΙΖΑ και η Σοφία Σακοράφα του ΠΑΣΟΚ, επιβάτες του Αρίωνα.
Το Φόρουμ είχε φιλοξενήσει στο προηγούμενο φύλλο του εκτενή συνέντευξη του Χάλεντ Καμπάνι. Στο επόμενο φύλλο μας θα έχουμε εκτενέστερη κάλυψη της πολύ καλής αυτής εκδήλωσης.
ΔιΠ
Η επίθεση με χειροβομβίδα στο «Στέκι των Μεταναστών» στα Εξάρχεια αποτελεί μια σημαντική πολιτική εξέλιξη των ημερών.
Είναι πιο σημαντική και από την απόδραση Παλαιοκώστα στον Κορυδαλλό. Η επίθεση στην Τσαμαδού σηματοδοτεί την ενεργή επανεμφάνιση του παρακράτους στα πολιτικά πράγματα με σκοπό το ξεκίνημα ενός νέου κύκλου αίματος.
Σε αυτόν τον νέο κύκλο του αίματος που επιχειρείται να ξεκινήσει, οι κυβερνητικές ευθύνες είναι τεράστιες. Οι αποδείξεις από την δράση του παρακράτους στην διάρκεια των συγκρούσεων του Δεκέμβρη κατατέθηκαν ακόμη και στην Βουλή, χωρίς να ιδρώσει το αυτί κανενός υπουργού.
|
Ανακοινώσεις για το θέμα έβγαλαν πολλοί πολιτικοί φορείς και κινήσεις. Το Δίκτυο για τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα ανακοίνωσε :
“Tο βράδυ της 24/2/09 «άγνωστοι» πέταξαν χειροβομβίδα στο Στέκι Μεταναστών που βρίσκεται στην οδό Τσαμαδού στα Εξάρχεια (στον ίδιο χώρο στεγάζονται και τα γραφεία του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα). Εκείνη την ώρα το Στέκι ήταν γεμάτο κόσμο μιας και είχε ανοιχτή εκδήλωση ο Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης και συνεδρίαζε το συντονιστικό της οργάνωσης μας. Η επίθεση δεν είχε θύματα από καθαρή τύχη δεδομένου ότι η χειροβομβίδα δεν μπόρεσε να σπάσει το διπλό τζάμι του παραθύρου, έκανε γκελ, και τελικά έσκασε στη ζαρντινιέρα που βρίσκεται μπροστά στο κτίριο.
Η χτεσινή φασιστική παρακρατική δολοφονική επίθεση εντάσσεται στη γενική προσπάθεια καθεστωτικής αντεπίθεσης μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη. Όλο το τελευταίο διάστημα παρατηρούμε την όξυνση της κρατικής και παρακρατικής βίας καθώς και μια εκστρατεία μαύρης προπαγάνδας ενάντια στους χώρους αντίστασης («η άκρα Αριστερά είναι υπεύθυνη για τη βία»). Οι «άγνωστοι» που πέταξαν τη χειροβομβίδα δεν στρέφονται μόνο εναντίον μας, αλλά ενάντια συνολικά στο ανταγωνιστικό κίνημα, σε όσους και όσες εξεγέρθηκαν το Δεκέμβρη, σε όσες και όσους αρνούνται έμπρακτα τη δικτατορία των αγορών και τη «δημοκρατία» του ροπάλου.
Είναι μάλλον περιττό να πούμε ότι δεν πρόκειται να κάνουμε βήμα πίσω, είναι μάλλον περιττό να δηλώσουμε ότι το παρακράτος θα πάρει την απάντηση που του αξίζεi”.
Σε σχετική του ερώτηση στην Βουλή, ο βουλευτής επικρατείας του Σύριζα Γιάννης Μπανιάς αναφέρει :
«Μετά την επίθεση με χειροβομβίδα εναντίον του «Στεκιού Μεταναστών» επί της οδού Τσαμαδού στην Αθήνα, η Αστυνομία δήλωσε ότι ο αριθμός κυκλοφορίας του αυτοκινήτου διαφυγής του δράστη είναι «ακαταχώριστος». Συμβάν με αυτοκίνητο που έφερε επίσης «ακαταχώριστο» αριθμό κυκλοφορίας είχε καταγγελθεί και στο παρελθόν από μέλος του «Δικτύου για τα Κοινωνικά και Πολιτικά Δικαιώματα» που στεγάζεται στον ίδιο χώρο. Όπως είναι γνωστό, «ακαταχώριστους» αριθμούς κυκλοφορίας φέρουν τα συμβατικά αυτοκίνητα της ΕΛ.ΑΣ. Δικαιολογείται επομένως η υπόνοια ότι πρόκειται για έργο παρακρατικών σε επαφή με αστυνομικούς της ΕΛ.ΑΣ.»
(επιμέλεια ΔιΠ)
Mε επιτυχία πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση της Πολιτικής κίνησης της νεολαίας Συνασπισμού Πρέβεζας για τα εξήντα έξι χρόνια από την ίδρυση της ΕΠΟΝ το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου στη Θεοφάνειο αίθουσα με θέμα:
«Νεολαιίστικο κίνημα στην Αντίσταση και η νεολαία σήμερα».
Όσοι σύντροφοι βρέθηκαν στην εκδήλωση είχαν την ευκαιρία να ακούσουν και να μοιραστούν τις εμπειρίες και τα βιώματα του συντρόφου Σπύρου Ανωγιάτη που αφιέρωσε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του για την Εθνική Αντίσταση.
Ενδιαφέρουσα ήταν και η τοποθέτηση του συντρόφου γραμματέα του Κ.Σ της νεολαίας Συνασπισμού Δημήτρη Τζανακόπουλου, ο οποίος σύνδεσε το κίνημα της Αντίστασης με τη νεολαία σήμερα, κάνοντας αναφορά στη σημερινή διεθνή συγκυρία και στη κρισιμότητα των αποφάσεων που πρέπει να πάρει η αριστερά και τα κινήματα.
Στην εκδήλωση διαβάστηκαν ακόμη αποσπάσματα από το βιβλίο του συντρόφου Παναγιώτη Τσιάπαλη « Στα στενά και φαρδιά περάσματα της ζωής μου».
Ευχαριστούμε όλους τους συντρόφους που βοήθησαν να γίνει η εκδήλωση και βρέθηκαν εκεί, τα μέλη της πολιτικής μας κίνησης και ιδιαίτερα τους συντρόφους της Αντίστασης Σπύρο Ανωγιάτη και Παναγιώτη Τσιάπαλη.
Π.Κ νεολαίας ΣΥΝ Πρέβεζας
