You are currently browsing the monthly archive for Ιανουαρίου 2009.
Η καθόλου αναπάντεχη εξέγερση των νέων -κυρίως- με αφορμή την εκτέλεση δεκαπεντάχρονου από αστυνομικό και με αιτίες, που ανάγονται τόσο στη συσσώρευση κοινωνικών αντιθέσεων -το 25% της ανεργίας των νέων και μόνο του αρκεί, όπως κατάλαβε ακόμη και “Το Βήμα”-, όσο και στη βία όχι μόνο της αστυνομίας, αλλά και τού οικονομικού καταναγκασμού, της εργοδοσίας, της εκπαίδευσης κ.λπ., την οποία οι εξεγερμένοι έχουν υποστεί -βλέπε, ως ακραία πρόσφατα παραδείγματα, την επίθεση σε συνδικαλίστρια με βιτριόλι ή τον εμπρησμό σπιτιού οικολόγου στη Γκιώνα-, έθεσε ξανά μπροστά μας το ζήτημα της σχέσης των κινημάτων, ιδίως των αυθόρμητων, με τη βία.
Το ζήτημα δεν τέθηκε μόνον από τους εκπροσώπους τής κάθε είδους δεξιάς και τα παπαγαλάκια της, που απαίτησαν από τη ριζοσπαστική αριστερά, ειδικότερα από το Συ.Ριζ.Α., πιστοποιητικό νομιμοφροσύνης, όταν αυτός στάθηκε δίπλα στους εξεγερμένους και υποστήριξε το αυτονόητο: ότι η εξέγερση έχει αιτίες και χρειάζεται ερμηνείες· και που, όταν δεν πήραν το πιστοποιητικό αυτό, επιδόθηκαν στη συκοφάντησή του: Ας θυμηθούμε, ενδεικτικά, τον Πάγκαλο, που μίλησε για πολιτική αλητεία, ή τον Αντώναρο, που έκρινε πως το πανό στην Ακρόπολη τη βεβήλωσε και διέσυρε τη χώρα. Αυτοί απλώς επιχειρούν να φοβίσουν την κοινωνία ότι ο Συ.Ριζ.Α. υπονομεύει τους θεσμούς και το επιχειρούν ακριβώς επειδή αυτός, συμπαρατασσόμενος με την εξέγερση, γίνεται επικίνδυνος αντίπαλος του δικομματισμού, όταν μάλιστα ο τελευταίος λόγω της εξέγερσης μπαίνει σε νέο κύκλο κρίσης, με όρους κοινωνίας και κινήματος, όπως επισήμανε ο Ν. Βούτσης.
Παραπέρα, δεν τέθηκε μόνον από το Κ.Κ.Ε., το οποίο, φοβούμενο, όπως πάντα, το αυθόρμητο και έχοντας την εμμονή ότι είναι περικυκλωμένο από προβοκάτορες και τυχοδιώκτες, κατέληξε στα εξωφρενικά συμπεράσματα ότι το κίνημα αυτό της νεολαίας στέκεται απέναντι στο εργατικό κίνημα και την επαναστατική πάλη και ότι δεν μπορούν να υπάρξουν μορφές πάλης, που απαγορεύονται απ’ το νόμο, λες και -όπως επισημαίνει ο Γ. Ρούσης- η ίδια η σοσιαλιστική επανάσταση είναι νόμιμη για την αστική εξουσία! Με τη στάση του το Κ.Κ.Ε. κέρδισε τη συμπάθεια της “σιωπηλής πλειοψηφίας” των αλλοτριωμένων, όμως έχασε μεγάλο μέρος τής νεολαίας κι απογοήτευσε τους αριστερούς, κατά τη γνώμη πάλι του Γ. Ρούση, που προσυπογράφουμε. Εξ ου και η αήθης επίθεσή του στο Συ.Ριζ.Α.
Το ζήτημα τέθηκε -και δικαίως- και μέσα στους κόλπους τής ριζοσπαστικής αριστεράς. Ο Συ.Ριζ.Α., αναλαμβάνοντας το όποιο πολιτικό κόστος και γνωρίζοντας την επίθεση, που θα δεχόταν, έπιασε, όπως όφειλε, το σφυγμό τής εξεγερμένης νεολαίας και στάθηκε μαζί της. Τι γίνεται όμως με τη βία;
Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα: Οι κινηματικές δράσεις στην Ακρόπολη, στην Ε.Ρ.Τ., στα θέατρα εντάσσονται στην έννοια της βίας; Μια πετριά σε τράπεζα και μια απόπειρα δολοφονίας αστυφύλακα είναι το ίδιο; Μια μολότοφ κι ένας τόνος χημικών είναι το ίδιο; Η συμβολική βία τού καψίματος του δέντρου είναι πράξη τρομοκρατίας; Ή μήπως δηλώνει -για να το πούμε κόσμια- “εδώ καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν”; Ή ίσως -κατά τον εξίσου κόσμιο και χιλιοτραγουδισμένο στίχο τού Δ. Σαββόπουλου- “είμαι δεκαεξάρης, σας γαμώ τα λύκεια”; Καθώς είπε ο Λ. Πάνιτς, πρέπει να διακρίνουμε τις πράξεις πολιτικού βανδαλισμού από τις πράξεις τρομοκρατίας· και πρέπει να ερμηνεύσουμε και να κατανοήσουμε τις πρώτες· το κατεστημένο στοχεύει τη μη κατανόησή τους.
Είναι αλήθεια πως οι διαμαρτυρίες -πόσο μάλλον οι εξεγέρσεις- πρέπει να αναστατώνουν, να αναγκάζουν την κοινωνία να ασχοληθεί μ’ αυτές. Απ’ την άλλη μπορεί να καταλήξουμε να μην ξεχωρίζουμε την πραγματική σύγκρουση από την προβοκάτσια, όπως σωστά γράφει ο Π. Κοροβέσης. Με ποιο κριτήριο μπορούμε να διακρίνουμε;
Υπάρχουν μορφές βίας, που δεν είναι ποτέ αποδεκτές, σύμφωνα με τις ιδέες και τις αξίες μας: οι γνήσιες πράξεις τρομοκρατίας. Για παράδειγμα, η δολοφονική επίθεση στο νεαρό αστυφύλακα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή για κανένα λόγο. Από ‘κεί και πέρα; Ένας πολιτικός οργανισμός τής ριζοσπαστικής αριστεράς πρέπει να δρα με γνώμονα τα συμφέροντα των τάξεων, των στρωμάτων, των κατηγοριών, που ισχυρίζεται ότι -και οφείλει να- εκπροσωπεί και υπερασπίζεται. Για να χρησιμοποιήσουμε το ίδιο παράδειγμα, όποιος ισχυρίζεται ότι η δολοφονική επίθεση στον αστυφύλακα εξυπηρετεί αυτά τα συμφέροντα, είναι ανισόρροπος.
Γράφτηκε στην “Εποχή” ένα μικρό κείμενο με τίτλο την παλιά ρήση “Η βία μαμή τής ιστορίας”. Μην ξεχνάμε, όμως, πως τη μαμή τη χρειαζόμαστε στον τοκετό κι αυτός προϋποθέτει εννιά μήνες κύηση.
Τους αποκλεισμένους κατοίκους της μαρτυρικής Γάζας επιδιώκει να συναντήσει ελληνική αντιπροσωπεία αποτελούμενη από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Τάσο Κουράκη και Γιάννη Μπανιά, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ, της Ιντιφάντα, συνδικαλιστικά στελέχη και εκπροσώπους κοινωνικών κινημάτων. Η αντιπροσωπεία έφτασε στο Κάιρο και από εκεί θα προσπαθήσει μαζί με ευρωβουλευτές του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς να περάσει μέσω της Ράφα στην Γάζα.
Παράλληλα το πλοιάριο Αρίων, μετά την επισκευή βλάβης, ξεκίνησε και πάλι από την Λάρνακα με προορισμό την Γάζα. Οι δύο όμως βουλευτές (Σακοράφα και Δρίτσας) αναχώρησαν αεροπορικώς για Κάιρο για να συναντήσουν την υπόλοιπη αποστολή.
ΔιΠ
Η Γάζα ισοπεδώνεται. Άταφοι οι νεκροί. Η Παλαιστίνη πεθαίνει καθημερινά. Δεν μπορεί να είναι χειρότερη η Κόλαση από τη Λωρίδα της Γάζας σήμερα, με τους βομβαρδισμούς των Ισραηλινών – τους αγριότερους και τους φονικότερους τα τελευταία 60 χρόνια. Με «άλλοθι» την Χαμάς … με τις ΗΠΑ να τους υποστηρίζουν - ο σφαγέας Μπους σε διακοπές στο Τέξας και ο εν αναμονή, άλαλος !!! στην Χαβάη, με την ανοχή όλων των ισχυρών παρά τις «εκκλήσεις» και τα συνήθη μεγάλα λόγια . Το πένθος ταιριάζει σε όλους μας και όχι μόνο στην μαρτυρική Παλαιστίνη και γενικότερα στην Μέση Ανατολή μπαίνοντας στο 2009.
Η κραυγή της μάνας του νεκρού παιδιού, συγκλονίζει “Που είστε μεγάλοι ηγέτες ισχυροί; Γιατί δεν αφήνετε τις καρέκλες των σαλονιών σας να έλθετε εδώ να δείτε την γενοκτονία στην Γάζα;
Περισσεύει και η ντροπή !!!
Θάνατος. Θάνατος Παλαιστινίων κατά προτίμηση, αλλά και άλλων Αράβων. Αυτός είναι ο σύγχρονος θεός του αιμοσταγούς, κράτους του Ισραήλ. Εκατόμβες Παλαιστινίων της Λωρίδας της Γάζας προσφέρονται πάλι θυσία στην ακόρεστη δίψα του Τελ Αβίβ για αίμα. Αμύνονται, λέει οι Ισραηλινοί στις ρουκέτες της Χαμάς!!!
Όσοι σήμερα οχυρώνονται πίσω από τις ρουκέτες της Χαμάς για να δικαιολογήσουν «τις ίσες αποστάσεις» τουλάχιστον υποκρίνονται αδιάντροπα. Ποιος έχει κάνει «κουρελόχαρτο» τις αποφάσεις του ΟΗΕ για το Παλαιστινιακό ; Ποιος συνεχίζει να υψώνει «τείχη αίσχους»; Αλλά τι έκανε ο ΟΗΕ και το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για να τις επιβάλει ;
Έχουν περάσει ήδη έξη και πλέον μήνες από τότε που υπογράφηκε η εξάμηνη ανακωχή με την οποία το Ισραήλ ανέλαβε την υποχρέωση να επιτρέψει την ομαλή ροή εφοδίων προς την Γάζα. Παραβίασε κυνικά την υπόσχεσή του. Αντί των 500-600 φορτηγών που τροφοδοτούσαν ημερήσια την Γάζα πριν τον αποκλεισμό στους μήνες της ανακωχής είχαν γίνει μόνο 90.
Το Ισραήλ προσπαθεί να εμφανισθεί σαν θύμα των «τρομοκρατών» της Χαμάς. Άθλια προπαγάνδα. Η κυβέρνηση του Ισραήλ έχει απόλυτα την ίδια νομιμότητα που έχει και η Χαμάς. Η Χαμάς είναι η παράταξη που στις 26 Ιανουαρίου 2006 κέρδισε τις πιο δημοκρατικές εκλογές που έχουν γίνει ποτέ στην Παλαιστίνη – τις οποίες σημειώτεον διεξήγαγε η κυβέρνηση της Φατάχ, με απόλυτη πλειοψηφία 74 εδρών επί συνόλου 132, η Χαμάς πήρε λαϊκή εντολή να κυβερνήσει όλη την Παλαιστίνη.
Και όμως στις 7 Απριλίου 2006 οι ΗΠΑ και ΕΕ μποϊκοτάρουν την νέα κυβέρνηση διακόπτοντας την αποστολή βοήθειας με στόχο να εξαναγκάσουν την Χαμάς να αναγνωρίσει το Ισραήλ.
Όλοι φοβούνται την Χαμάς, Ισραήλ, Αμερικανοί, Ευρωπαίοι, Άραβες ηγέτες. επειδή εκπροσωπεί την σημερινή εκδοχή της ανυποχώρητης παλαιστινιακής αντίστασης.
Η ελληνική κυβέρνηση διατηρεί συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ εδώ και 12 χρόνια. Τον περασμένο Ιούνιο κάνει κοινή άσκηση με το όνομα «ένδοξος Σπαρτιάτης» που είχε χαρακτηρισθεί «πρόβα πολέμου» του Ισραήλ στο Ιράν πλήττοντας την διεθνή εικόνα της χώρας μας και μέχρι τώρα αρκείται στην αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας !!! ( Δεν γνωρίζουμε ακόμα αν έχει πάει στον προορισμό της μιας και το Ισραήλ απαγορεύει την είσοδο στην Γάζα.)
Τον ερχόμενο Απρίλη συμπληρώνονται 56 χρόνια από το ολοκαύτωμα που πάνω από έξη εκατομμύρια Εβραίοι οδηγήθηκαν σε φρικτό θάνατο στα κρεματόρια των Ναζί. Σήμερα η ιστορία γράφεται με το αθώο αίμα του Παλαιστινιακού Λαού στα νέα κρεματόρια της Γάζας. Τανκ και πύραυλοι από την μια, σφεντόνες με πέτρες οι μικροί Δαυίδ από την άλλη.
Και οι χώρες που απαρτίζουν τα Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ χρόνια τώρα καταπίνουν την φτυσιά που τους πετάει το κράτος-τρόμος του Ισραήλ και μαζί με την φτυσιά καταπίνουν την γλώσσα της υποκρισίας, της υποταγής, της ανικανότητας και της συνενοχής σε όλα τα εγκλήματα κατά του κόσμου των φτωχών.
Δεν μπορεί ο ΟΗΕ. ΚΑΛΥΤΕΡΑ!!! Να πέσει επιτέλους η μάσκα του ψέματος και της υποκρισίας. Ποτέ δεν μπορούσε. Ανίκανο πιόνι στα χέρια της εκάστοτε εξουσίας των ισχυρών. Χθες μια παλάντζα ανάμεσα σε ΕΣΣΔ και ΗΠΑ και σήμερα ξεδιάντροπα υπηρέτης της μιας και μόνης υπερδύναμης μετά των κολαούζων και λιμοκοντόρων τους.
Οι χώρες μέλη του συμβουλίου ασφαλείας του ΟΗΕ αιματοκυλούν αδιάκοπα όλο τον κόσμο για το κέρδος και την εξουσία.
Είμαστε όλοι ανυποψίαστοι εσώκλειστοι όταν οι Παλαιστίνιοι είναι τρομοκράτες. Όταν οι Αφγανοί είναι τρομοκράτες. Όταν οι Κούρδοι είναι τρομοκράτες. Όταν το δίκαιο γράμμα, η γνώμη, η αντίρρηση, είναι τρομοκράτης. Όταν η ιδέα είναι τρομοκράτης. Όταν η σκέψη είναι τρομοκράτης.
Είμαστε όλοι υποψήφιοι εσώκλειστοι. Από την τρομοκρατία των ΗΠΑ που επιτίθεται, δολοφονεί, αυθαιρετεί, που δεν δέχεται το Δίκαιο, που παραποιεί και ψεύδεται στο όνομα της δικής της ευημερίας. Από τον ανώτερο πολιτισμό του νέου Γ’ Ράιχ, την τρομοκρατία της Ευρώπης, που συμμετέχει σε κάθε έγκλημα κατά των λαών και κρατών, που ληστεύει τον πλούτο των φτωχών, που αυθαιρετεί σε κάθε Δίκαιο ασύμφορο και που δεν δειλιάζει ακόμα και να πει ότι μετέχει στο έγκλημα. Τέτοια κατάντια.
Δεν έχει αθώους ο πόλεμος αυτός. Μόνοι αθώοι, τα παιδιά και οι άμαχοι είναι τα θύματα του νέου πολέμου. Τα μόνα θύματα που φεύγουν από την ζωή δίχως να προβάλουν αντίσταση και με την απορία μέσα στα μάτια τους. Όλοι οι άλλοι συμμετέχουμε. Με την φωνή, μα πιο πολύ με την σιωπή μας. Άμα τελειώσει ο πόλεμος στην Παλαιστίνη ή όπου, αλλού μεταφερθεί εκεί στην Κεντρική Ασία ή στη γειτονιά μας, πάνω στα αποκαΐδια και τα συντρίμμια σαν ύαινες και γύπες θα πάνε να καθαρίσουν τον τόπο για να οικοδομηθεί η νέα τάξη του προτεκτοράτου των ΗΠΑ, σ’ αυτό θα έχουμε συμβάλλει και εμείς. Και τότε πως θα σταθούμε μπροστά στο Δικαστήριο της Συνείδησης της Ιστορίας να δηλώσουμε την Απουσία μας, για ποιο μέλλον των παιδιών μας και της χώρας που τις τύχες της θα διαφεντεύουν οι σωτήρες της Ευρώπης; Ας το σκεφθούμε και να δράσουμε τώρα ….
Να σταματήσει τώρα η γενοκτονία. Είμαστε όλοι Παλαιστίνιοι.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΛΑΟ ν. ΠΡΕΒΕΖΑΣ
ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ και ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ
Για μια ακόμη φορά η ελληνική κυβέρνηση συλλαμβάνεται ψευδόμενη σχετικά με τη χρησιμοποίηση του λιμανιού του Αστακού για εφοδιασμό του Ισραήλ με στρατιωτικό υλικό προερχόμενο από τις ΗΠΑ.
Τελικά το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, και αφού η είδηση επιβεβαιώθηκε από το αμερικάνικό Πεντάγωνο, αναγκάστηκε να ανακρούσει πρύμναν και να υποστηρίξει πως δεν επετράπη στο πλοίο που μετέφερε πυρομαχικά να ελλιμενιστεί.
Πριν από μερικούς μήνες είχε γίνει ερώτηση εκ μέρους του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Γιάννη Μπανιά, σχετικά με τη στρατιωτική συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ και τώρα, μετά την ισραηλινή επίθεση στη Λωρίδα της Γάζας, τίθεται πλέον, επιτακτικά η κατάργηση αυτής της συμφωνίας.
Η ΑΚΟΑ καταγγέλλει τη συμφωνία και ζητά από την ελληνική κυβέρνηση να δεσμευτεί πως κανένα λιμάνι της χώρας δε θα χρησιμοποιηθεί για ανεφοδιασμό του Ισραήλ με στρατιωτικό υλικό το οποίο έχει ως στόχο τον αγωνιζόμενο παλαιστινιακό λαό.
Επιτέλους, η αλληλεγγύη προς τον παλαιστινιακό λαό να γίνει έμπρακτη…
Μέλος της επιτροπής αλληλεγγύης, ο συμπολίτης μας γιατρός Χάλεντ Καμπάνι, αποφάσισε να συμμετάσχει στην προσπάθεια του κινήματος Free Gaza Movement για σπάσιμο του κλοιού της Γάζας και παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας.
Στην ίδια αποστολή συμμετέχουν και άλλοι ακτιβιστές, εκπρόσωποι μεγάλων διεθνών ΜΜΕ καθώς και οι βουλευτές Θ. Δρίτσας (Σύριζα) και Σ. Σακοράφα (Πασόκ). Ευχόμαστε καλή επιτυχία στην όντως δύσκολη αυτή αποστολή.
σ.σ. Τελικά οι Ισραηλινοί τα ξημερώματα της Πέμπτης (15/1) ανάγκασαν τον Αρίωνα να επιστρέψει στην Λάρνακα.
Η επίθεση κατά του αστυνομικού των ΜΑΤ στα Εξάρχεια ήταν λίγο πολύ αναμενόμενη. Ήταν η επίθεση που όλοι μας, δυστυχώς, περιμέναμε κυρίως μετά την ύποπτη επίθεση στην κλούβα των ΜΑΤ στου Ζωγράφου. Η κυβέρνηση και η αστυνομία είχαν χάσει πλήρως τον έλεγχο των γεγονότων, η αστυνομία εισέπραττε καθημερινά την αποδοκιμασία της κοινωνίας σε μεγάλο ποσοστό. «Κάτι» έπρεπε να γίνει.
Μετά την τραγική δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από όπλο μπάτσου υπήρξε μια τεράστια αντίδραση της κοινωνίας ενάντια στην κρατική καταστολή και στα σώματα ασφαλείας. Ήταν μια εξέγερση. Ίσως δεν περίμενε κανένας την έκταση που θα έπαιρναν τα γεγονότα. Ο κόσμος είδε τους μπάτσους (ακόμα και μέλη της χρυσής αυγής) να ξυλοκοπούν τα παιδιά του και να τα πνίγουν στα χημικά. Είδε προβοκάτορες παρακρατικούς να σπάνε μικρομάγαζα και να καίνε. Οι αστυνομικοί να λένε ότι βρίσκονται σε αμυντική θέση, ο πρόεδρος της ΠΟΑΣΥ ερωτώμενος για ύπαρξη ασφαλιτών με κουκούλες απάντησε πως «αν υπάρχουν εντολές από αξιωματικούς για την δράση των κουκουλοφόρων ασφαλιτών θα πρέπει να τις αναστείλουν», δηλαδή να σταματήσουν να δίνουν παρόμοιες εντολές προσωρινά!
Η αστυνομία αντιμετώπιζε συνεχείς επιθέσεις, σε πολιτικό επίπεδο, για την δράση της. Η αποδοχή τους από την κοινωνία είχε φτάσει στο ζενίθ της ακόμη και για στοιχειώδεις αστυνομικές πράξεις. Για το νέο έτος οι κινητοποιήσεις που αναγγέλθηκαν υπενθύμισαν ότι η αναταραχή στην εκπαίδευση θα συνεχιστεί. Από την άλλη για να φέρει με το μέρος της την κοινωνία και να δαμάσει την εκπαιδευτική αναταραχή επικαλούμενη την τάξη και ασφάλεια χρειαζόταν κάτι για να αντιστρέψει κάπως τα πράγματα.
Μετά την επίθεση στην κλούβα των ΜΑΤ, ο Παυλόπουλος αλλά και αξιωματικοί της αστυνομίας έλεγαν πως φοβόντουσαν για αίμα αστυνομικών και πως η αστυνομία είναι σε συναγερμό. Τότε γιατί δεν πήραν μέτρα προστασίας για τους αστυνομικούς? Γιατί δεν παρείχαν στους αστυνομικούς τουλάχιστον στα Εξάρχεια περισσότερη ασφάλεια αφού εκεί γίνονται στόχοι? Μήπως γιατί ένα τέτοιο χτύπημα βόλευε πολιτικά την ΝΔ? Μήπως γιατί ήταν ένα τέτοιο χτύπημα θα δικαιολογούσε περισσότερα μέτρα καταστολής? Μετά την επίθεση στην περιοχή των Εξαρχείων επικρατούσε πραγματική χούντα. Η αστυνομία με αστραπιαίες κινήσεις εισέβαλλε σε μαγαζιά αρπάζοντας τους θαμώνες κάνοντας προσαγωγές στην τύχη, εισέβαλλαν σε σπίτια αν και οι ένοικοι ή μάρτυρες δεν βρίσκονταν εκεί, συνέλαβαν ως υπόπτους για την «τρομοκρατική επίθεση» για γελοία αντικείμενα που μπορεί να βρίσκονται στο σπίτι του καθενός (ρόπαλο, σουγιά κτλ) ως όπλα. Ακόμα και σε σπίτια δικηγόρων. Πραγματική τρομοκρατία. Στις αμέσως επόμενες διαμαρτυρίες είδαμε απίστευτη αγριότητα από τα ΜΑΤ, ακόμα περισσότερες πράξεις άγριας καταστολής στους διαδηλωτές.
Τώρα για το ποιος είναι ο τρομοκράτης προσωπικά, δεν γνωρίζω. Αλλά σίγουρα πολλοί τρομοκράτες βρίσκονται στην τηλεόραση και όχι στα Εξάρχεια. Και αυτοί είναι οι χειρότεροι, γιατί αυτοί σκοτώνουν το μυαλό.
Εμείς οι φοιτητές, μαθητές και εργαζόμενοι αποδείξαμε πως δεν φοβόμαστε την τρομοκρατία τους. Όλες αυτές τις μέρες αναπτύχθηκε ένα τεράστιο κίνημα που συνεχίζει να είναι ζωντανό και το νέο έτος. Η εκπαίδευση βρίσκεται σε κρίση και η πανεπιστημιακή κοινότητα ήδη στους δρόμους. Και σίγουρα δεν φοβόμαστε κανέναν «τρομοκράτη». Θα συνεχίσουμε να κατεβαίνουμε στους δρόμους, μαζικά και ειρηνικά, θα συνεχίσουμε να φωνάζουμε για ότι μας χτυπάει και μας πονάει.
Χρήστος Βλάχος – φοιτητής
Τέταρτος στην σειρά, στην λίστα των αντιπροέδρων της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, φιγουράρει ο υπουργός άμυνας του Ισραήλ, ο γνωστός πια σε όλους μας Εχούντ Μπάρακ. Γνωστός από τον πρωταγωνιστικό του ρόλο και στην πρόσφατη σφαγή – κύρια των αμάχων και των παιδιών- της Γάζας.
Πολύ πιο κάτω ο Βρετανός πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν και ο Ιταλός Μάσσιμο Νταλέμα.
Της Διεθνούς που προεδρεύει ο δικός μας Γιώργος Παπανδρέου.
PRESIDENT George A. Papandreou (Greece)
SECRETARY GENERAL Luis Ayala (Chile)
VICE-PRESIDENTS
Pascal Mfi N’Guessan (Cote d’Ivoire)
Ramon Alburquerque (Dominican Republic)
Michelle Bachelet (Chile)
Ehud Barak (Israel)
Victor Benoit (Haiti)
Gordon Brown (Great Britain)
Nouzha Chekrouni (Morocco)
Helen Clark (New Zealand)
Massimo D‘ Alema (Italy)
Να υποθέσουμε ότι όλοι αυτοί οι «κύριοι» συνεργάζονται για θέματα αφοπλισμού, ειρήνης, δικαιωμάτων, κλπ. κλπ.
Να τους χαιρόμαστε τους σοσιαλιστές του πλανήτη μας.
Απορεί μετά κανείς για την στάση τους απέναντι στο μακελειό;
(με αφορμή mail του venceremos - ΔιΠ)
(κ. Τρυφωνίδη, Τσιαντούλα, Ανατολιωτάκη, Μικρούλη κ.α.)
«Οι ΣΔΙΤ, έτσι όπως εφαρμόζεται ο θεσμός στην Ελλάδα, το μόνο που προσφέρουν είναι πολλαπλάσιο κόστος, επιβάρυνση του μελλοντικού δημόσιου χρέους και καθυστερήσεις στην υλοποίηση αναγκαίων έργων. Μέσα στις συνθήκες οικονομικής κρίσης που βιώνουμε, η ελληνική οικονομία έχει ανάγκη από την άμεση εκτέλεση έργων και όχι από τις καθυστερήσεις των ΣΔΙΤ. Πανάκριβα θα στοιχίσουν στον ελληνικό λαό, ακόμη και από την κατασκευή τους, τα έργα – συνολικού ύψους 5,7 δις ευρώ προς το παρόν – που η κυβέρνηση σκοπεύει να αναθέσει με τις περιβόητες ΣΔΙΤ. Τα έργα με ΣΔΙΤ κοστίζουν στον ελληνικό λαό 3,3 φορές περισσότερο (ή 350% παραπάνω)!»
Τάδε έφη ο κ. Γρηγόρης Γρηγορόπουλος πρόεδρος της ΠΕΣΕΔΕ (ένωση εργοληπτών δημόσιων έργων) σε πρόσφατο συνέδριο του ΤΕΕ που είχε θέμα τα μεγάλα έργα.
(επιμέλεια ΔιΠ , πηγή : ενημερωτικό δελτίο ΤΕΕ, 22/12/08)
(Δημοσιεύουμε εκτενή αποσπάσματα από την εισήγηση του Τζούλιου Συναδινού, από το τμήμα Αθλητισμού του ΣΥΡΙΖΑ, στην επιτυχημένη ημερίδα, για θέματα αθλητισμού, που πραγματοποιήθηκε στην Άρτα στις 08/12/2008, στα πλαίσια μιας εξωστρεφούς διαδικασίας για τη συγκρότηση της εναλλακτικής προγραμματικής πρότασης της ριζοσπαστικής αριστεράς.
Επιμέλεια Η. Χάιδας)
Όταν εμείς στην αριστερά μιλάμε για αθλητισμό, έχουμε στο μυαλό δυο διαφορετικά πράγματα. Από τη μια είναι ο αθλητισμός, η φυσική άσκηση των πολλών, η ενεργητική ενασχόληση με αγωνίσματα και αθλήματα. Αυτό το θεωρούμε κοινωνικό δικαίωμα όλου του λαού, του κάθε πολίτη. Αυτός ο αθλητισμός μπορεί να αναπτυχθεί στην εκπαίδευση, στη γειτονιά και στον τόπο εργασίας.
Από την άλλη μεριά υπάρχει και εκείνος ο αθλητισμός που τον αντιλαμβανόμαστε και τον καταναλώνουμε ως θέαμα. Φυσικά ως παθητικοί θεατές είτε από το σπίτι μας είτε από τις εξέδρες ενός γηπέδου.
Ανάμεσα λοιπόν σε αυτούς τους δυο «αθλητισμούς» υπάρχει ένα τεράστιο χάσμα, το οποίο είναι αποτέλεσμα πολιτικής επιλογής. Όχι μόνο σε επίπεδο οικονομικών μεγεθών, διοικητικής οργάνωσης και στήριξης από την πολιτεία, αλλά επειδή, πολύ συχνά, ολόκληρη η δομή και λειτουργία του εμπορευματοποιημένου αθλητισμού, του αθλητισμού-θέαμα για τα κέρδη, επιβάλλει τους όρους του και πνίγει τον αθλητισμό των πολλών.
Το σημερινό αθλητικό μοντέλο της χώρας αποτελεί δομικό εργαλείο στο σύστημα του δικομματισμού, μέσο διανομής και αναδιανομής του δημοσίου πλούτου στον ελληνικό καπιταλισμό. Οι δαπάνες για τον αθλητισμό δεν ξεπερνούν ετησίως το 0,4% του ΑΕΠ και μάλιστα δεν πρόκειται για αναπτυξιακές αλλά στην πλειοψηφία τους για ανελαστικές δαπάνες, όταν οι εισροές στο Υπουργείο Οικονομικών από αθλητικές δράσεις είναι τεράστιες.
Οι κοινωνικές δαπάνες για τον αθλητισμό συνεχώς συρρικνώνονται. Εδώ ν’ αναφέρω ότι τα σχετικά κονδύλια σε ολόκληρη την περιφέρεια της Ηπείρου στον προϋπολογισμό του 2009 είναι μειωμένα δραματικά, σε βαθμό που ακυρώνει ακόμα και τις πιο βασικές ανάγκες, όπως τη διενέργεια σχολικών αγώνων, την προμήθεια υλικού στα σχολεία, την ανάπτυξη στοιχειωδών προγραμμάτων από την Τ.Α. Πρόκειται για μια κατάσταση υποχρηματοδότησης που αποτέλεσμα θα έχει πάλι οι ίδιοι οι γονείς να πληρώνουν για την άθληση των παιδιών.
Όμως, για να επανέλθω σε ότι έλεγα, δεν είναι μόνο τα οικονομικά θέματα. Ο αθλητισμός είναι ο χώρος όπου, πριν προκύψουν σε κάθε άλλο πεδίο κοινωνικής εφαρμογής, εμφανίζονται φαινόμενα, όπως:
- η δοκιμή μεθόδων άμεσου ελέγχου και επιβολής κατασταλτικών μέτρων στις κοινωνίες (βλέπε κάμερες παρακολούθησης, αρχικά στα γήπεδα, με πρόσχημα τους ολυμπιακούς αγώνες)
- η ιδιωτικοποίηση δημόσιων χώρων και εκχώρηση αρμοδιοτήτων σε ιδιωτικά συμφέροντα και η εφαρμογή των ΣΔΙΤ
- Πριν από τον Μπους και τον Αλογοσκούφη, όλοι οι Υφυπουργοί αθλητισμού, επίσης θιασώτες του ελεύθερου ανταγωνισμού, ήταν οι πρώτοι που άνοιξαν τα ταμεία του κράτους για την σωτηρία των αθλητικών ιδιωτικών εταιρειών και προώθησαν την ενσωμάτωση του αθλητισμού στο σύστημα της πολιτικοοικονομικής διαπλοκής.
Εμείς λοιπόν αγωνιζόμαστε για να συντρίψουμε αυτό το μοντέλο. Και επιδιώκουμε την αλλαγή συνολικά της αθλητικής πολιτικής στην χώρα μας. Προνομιακή στήριξη από την πολιτεία του αθλητισμού στα σχολεία και τα πανεπιστήμια, με σύγχρονες υποδομές. Σε ποια χώρα της Ευρώπης όταν βρέχει τα παιδιά δεν κάνουν γυμναστική; Αθλητικές δράσεις από την τοπική αυτοδιοίκηση για κάθε κοινωνική ομάδα. Χρειάζεται εκδημοκρατισμός, να ανοίξουν τα αθλητικά σωματεία και να στηριχθεί ο ερασιτεχνικός αθλητισμός. Και τα χρήματα, πρέπει να δούμε ποιοι πόροι μοιράζονται, πού, με ποιον τρόπο και με ποια κριτήρια. Τώρα όλα δίνονται για την συντήρηση ενός πελατειακού συστήματος, στον «υψηλό» αθλητισμό και φυσικά και εμμέσως στις ΠΑΕ.
Ο ελληνικός αθλητισμός είναι γίγαντας με ξύλινα πόδια· βιτρίνα. Ο αθλητισμός περνά κρίση, πρόκειται για κρίση αξιών, κοινωνικού προσανατολισμού και πολιτικών επιλογών για την οποία οι ευθύνες των δυνάμεων του δικομματισμού είναι τεράστιες. Τόσο της σημερινής κυβέρνησης, αλλά πολύ περισσότερο του ΠΑΣΟΚ που αγωνίστηκε στη Βουλή με νύχια και με δόντια ώστε να αποσυρθεί η τροπολογία για την απλή αναλογική στον αθλητικό νόμο. Βλέπετε, όταν εξυπηρετούνται κάποια συμφέροντα, το κράτος και επί ΠΑΣΟΚ και επί ΝΔ παρενέβαινε. Θυμίζω τον ν.879/79 με την βίαιη εμπορευματοποίηση του ποδοσφαίρου, στον ν.423 που έδωσε τα στάδια στην τοπική αυτοδιοίκηση χωρίς τους απαραίτητους πόρους, την ιδιωτικοποίηση του ΟΠΑΠ που ξεκίνησε επί ΠΑΣΟΚ, τις διαχρονικές παρεμβάσεις Φούρα και Βενιζέλου στο εκλογικό σύστημα της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, μέχρι και τους Ολυμπιακούς νόμους που μετέτρεψαν την Βουλή σε πολεοδομικό γραφείο.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει από καιρό προτείνει την δημιουργία ενός «Ενιαίου, Εθνικού και Δημοκρατικού συστήματος Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού»:
Ενιαίου, διότι πρέπει να εξυπηρετεί στο σύνολό του τη φιλοσοφία ενός αθλητισμού για τον άνθρωπο (αθλητισμός στην εκπαίδευση, αθλητισμός για όλους, αγωνιστικός αθλητισμός).
Εθνικού, διότι πρέπει να έχει στόχο την δημιουργία αντικειμενικών συνθηκών άθλησης σε όλη την επικράτεια της χώρας
Δημοκρατικού, διότι πρέπει να υπερασπίζεται και να κατοχυρώνει στην πράξη το δικαίωμα κάθε πολίτη στην ισότιμη σωματική άσκηση και ενασχόληση με τον αθλητισμό.
Μια ανθρωποκεντρική κρατική πολιτική στον αθλητισμό οφείλει να αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της γενικότερης κοινωνικής πολιτικής της πρόνοιας.
Απαραίτητη προϋπόθεση είναι οι ριζοσπαστικές τομές, που αλλάζουν εντελώς το σκηνικό στον χώρο του αθλητισμού και συναντιούνται με την φιλοσοφία της Αριστεράς, όπως ο εκδημοκρατισμός στην θεσμική λειτουργία και τον τρόπο διανομής και αναδιανομής των πόρων, μέσα σε συνθήκες κοινωνικού ελέγχου και διαφάνειας. Αυτοί είναι πολιτικοί στόχοι για τους οποίους αγωνιζόμαστε σε όλα τα επίπεδα.
Έγινε και ο ανασχηματισμός! Και τι ανασχηματισμός! Ένας Ονεδίτης που χόρευε έφυγε από το Παιδείας άλλος ήρθε! Μούτρωσε (λίγο) ο κ. Αβραμόπουλος γιατί τον άφησε στα ίδια. Πικράθηκε (λίγο) ο κ. Αλογοσκούφης γιατί του πήρε την θέση ο υφιστάμενος του που ο ίδιος είχε επιλέξει. Το καλύτερο ίσως έγινε στο Ανάπτυξης. Έφυγε ο κ.Φώλιας και ήρθε ο αποδεδειγμένα «καλύτερος» κ.Χατζηδάκης. Ναι αυτός που έβαλε σε μια σειρά την Ολυμπιακή, τον ΟΤΕ, τα λιμάνια, τον ΟΣΕ και τόσα άλλα. Σε μια σειρά για πούλημα φυσικά. Πούλησε σε Γερμανούς, Κινέζους, Άραβες κ.α. Να δούμε τι θα πουλήσει και από το Ανάπτυξης!!
Ανέπαφο έμεινε το μοναδικό στον κόσμο ΚΑΙ Δημοσίων Έργων ΚΑΙ Περιβάλλοντος. Για να μπορέσουν να ολοκληρωθούν οι διάφορες υπέρ τρίτων εργολαβίες!
Όσο για την μετά 17 χρόνια επιστροφή σε κυβερνητικό θώκο του κ. Σαμαρά μάλλον αποτελεί ήττα της επίτιμης «οικογένειας». Θα τον δούμε άραγε σε διακοπές στα Σκόπια μαζί με τον κ. Άνθιμο;
Τα σαΐνια των διάφορων τηλεπαράθυρων (ξέρετε οι Πρετεντέρηδες και Σία) τελικά μας μπέρδεψαν περισσότερο. Πάμε για εκλογές; Δεν πάμε; Ισορρόπησε η Ν.Δ.; Τι ήθελε να πει ο ποιητής κ. Καραμανλής;
Ευτυχώς ήρθε το σκίτσο του Απόστολου και βάζει τα πράγματα στην θέση τους. (ΔιΠ)
