Ή θα απαλείψετε από τη σύμβαση παραχώρησης του οικοπέδου τον όρο ότι όλες οι λειτουργίες τού νοσοκομείου θα παραμείνουν στο δημόσιο, ή το νοσοκομείο θα γίνει σ’ άλλο δήμο, που κάθεται ήσυχα. Αυτό είπε με απλά λόγια το Υπουργείο Υγείας διά της αρμόδιας υπηρεσίας του στο Δήμο Πρέβεζας. Κι η στάση αυτή γεννά κάποιες απορίες.

Ούτε ο όρος, του οποίου η απάλειψη ζητείται, ούτε κάποιος άλλος, απ’ όσους έθεσε ο Δήμος Πρέβεζας προκειμένου να παραχωρήσει το οικόπεδο, αποκλείουν την κατασκευή τού νοσοκομείου με την αγαπημένη μέθοδο των θιασωτών τής εκχώρησης των πάντων στην ελεύθερη αγορά, δηλαδή τη μέθοδο της κατασκευής με σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, γνωστή ως Σ.Δ.Ι.Τ. Κατά τη μέθοδο αυτή ο ιδιώτης επενδυτής αμείβεται είτε απευθείας από τους χρήστες μιας υπηρεσίας, που η παροχή της του παραχωρείται, είτε από το δημόσιο φορέα, που του ανέθεσε την κατασκευή, σε ετήσια βάση και για πολλά χρόνια, είτε κι απ’ τους δύο. Στην περίπτωσή μας, αν τεθεί ο επίμαχος όρος, ο ιδιώτης δεν θα μπορεί να κερδίζει από την άσκηση πολλών λειτουργιών τού νοσοκομείου, θα κερδίζει όμως από άλλες πηγές. Παράδειγμα: Θα προμηθεύει τον εξοπλισμό τού νοσοκομείου, δεν θα μπορεί όμως να κερδίζει και από τη συντήρησή του, την οποία θα αναλάβει η δημόσια τεχνική υπηρεσία τού νοσοκομείου. Και, βέβαια, δεν θα χάσει την ετήσια πρόσοδό του από το δημόσιο.

Να, λοιπόν, μια απορία: Πώς προεξοφλεί το υπουργείο ότι ο ιδιώτης επενδυτής -ο εργολάβος- θα θέλει οπωσδήποτε να του παραχωρηθούν όλες οι λειτουργίες τού νοσοκομείου, πλην της ιατρικής και της νοσηλευτικής; Είναι γνωστός από τώρα και υπαγορεύει όρους; Ή το υπουργείο σκέφτεται πριν απ’ αυτόν γι’ αυτόν;

Παραπέρα, το κόστος τού νοσοκομείου για το δημόσιο φτάνει σε πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Μπροστά σ’ αυτό το ποσό, το κόστος αγοράς οικοπέδου είναι ασήμαντο. Αν, λοιπόν, όπως σωστά επισημαίνει σε συνέντευξή του ο Δήμαρχος Πρέβεζας, η κυβέρνηση κι οι τοπικοί πολιτευτές της θέλουν να φτιάξουν νοσοκομείο στην Πρέβεζα, γιατί δεν αγοράζουν -ή, κάτι που κοστίζει περίπου το ίδιο, δεν απαλλοτριώνουν για λόγους δημόσιας υγείας- ένα οικόπεδο, ώστε να ξεμπερδεύουν με το δήμο και τους ενοχλητικούς όρους του; Μήπως έχουμε να κάνουμε με εσωτερικά παιγνιδάκια τού κόμματος που κυβερνά; Μήπως έχουν αποφασίσει πως προτιμούν να εξυπηρετήσουν άλλο δήμο; άλλο δήμαρχο;

Όσο για μάς, τους αριστερούς πολίτες αυτού του τόπου, τα πράγματα είναι πια απλά: Υπερβαίνοντας το διχασμό, που παρήγαγε μια τακτική στηριγμένη στην αυταπάτη ότι μπορούν να χωρέσουν δυο καρπούζια σε μια μασχάλη, και, συγχρόνως, αρνούμενοι να εμπλακούμε σε τοπικιστικές αντιπαραθέσεις, να κοιτάξουμε τον εχθρό, όσους, δηλαδή, επιχειρούν να ιδιωτικοποιήσουν κάθε δημόσιο αγαθό με σκοπό το κέρδος -για ζημιές ούτε λόγος· αυτές τις κοινωνικοποιούν…-, και να στήσουμε ένα συμπαγές μέτωπο απέναντί του, πείθοντας όλη την τοπική κοινωνία ότι ένα νοσοκομείο φτιαγμένο με Σ.Δ.Ι.Τ. βλάπτει σοβαρά την υγεία. Μπορούμε.

Της Σύνταξης