10ο ΤΕΥΧΟΣ

Την οικονομία της αγοράς, που όσο πιο φιλελεύθερη, δηλαδή ασύδοτη, τόσο πιο αποτελεσματική, διαφημίζουν οι θεωρητικοί εκφραστές του νεοφιλελευθερισμού και διεκπεραιώνουν πολιτικά και στη χώρα μας η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.

Το ευαγγέλιο της νέας ιδεολογίας, έχει πλέον ιστορία εφαρμοσμένης πολιτικής: ιδιωτικοποιήσεις κερδοφόρων, παρά την κακοδιοίκηση, τομέων της οικονομίας (ΟΤΕ, λιμάνια, αεροδρόμια κλπ), απορύθμιση, σε βάρος των εργαζόμενων, των εργασιακών σχέσεων, κατακερματισμό της κοινωνίας σε επιμέρους μικροσυμφέροντα, γενικευμένη ανασφάλεια.

Όλα αυτά, τα σκληρά πλην όμως αναγκαία, σύμφωνα με τους απολογητές του νεοφιλελεύθερου δικομματισμού, θα κατέληγαν σε μία οικονομία, που θα μείωνε τα ελλείμματα και το δημόσιο χρέος και, εν τέλει, θα διέχεε την ευημερία στο κοινωνικό σύνολο.

Τι βλέπουμε όμως στην πράξη; Στο όνομα της διεθνούς κρίσης – της κρίσης δηλαδή μιας πολιτικής που εκπορεύεται από τη Μέκκα του παγκόσμιου καπιταλισμού και με την οποία όχι μόνο συμφωνούν, αλλά και εφαρμόζουν με δογματική προσήλωση, οι κατά καιρούς κρατούντες – ο κ. Καραμανλής και η Κυβέρνησή του, ομολογούν τη αποτυχία, βλέπουν τον προϋπολογισμό να καταρρέει και:

1)   φοροεπιδρομούν στην κοινωνία, μέσω των έκτακτων φορολογικών μέτρων:

- Για την περαίωση, λεει, των φορολογικών υποθέσεων, απαιτούν κεφαλικό             φόρο, 500€ το χρόνο για έξι συναπτά έτη, συνολικά 3. 000€, επί δικαίων και   αδίκων επαγγελματιών και μικροεπιχειρήσεων

- Χαρατσώνουν ακόμα και τη γενιά των 700€, με την κατάργηση του            αφορολόγητου ορίου των 10.500€ και την επιβολή φορολογικού συντελεστή           10%, στις έτσι κι αλλιώς χαμηλές αμοιβές τους

- ενώ από την άλλη, πιστοί στον ταξικό χαρακτήρα της πολιτικής τους,          μειώνουν ακόμη       περισσότερο τη φορολογία των ανωνύμων και των   άλλων εταιρειών κατά 5 ποσοστιαίες μονάδες έως το 2014 (συνολικά 15            μονάδες μείωση τα τελευταία χρόνια)!

2) εκμεταλλεύονται ως χρυσή ευκαιρία, ένα θετικό κατά τα άλλα μέτρο, τη δημιουργία δηλαδή Εθνικού Κτηματολογίου, για να κλείσουν μαύρες τρύπες στα δημόσια έσοδα. Το 35€ ανά «δικαίωμα», γίνεται 70€, 105€, 140€ και πετάει στα 350€ αν ένα σπίτι έχει αγοραστεί με τραπεζικό δάνειο. Ο ίδιος φάκελος, δηλαδή, που υποβάλλεται πλήρης από μια οικογένεια, στοιχίζει 2, 3, 4 φορές περισσότερο όταν τυχαίνει να είναι συνιδιοκτήτες π.χ. ενός διαμερίσματος, περισσότερα μέλη της ίδιας οικογένειας! Και το πολύ «ωραίο», το τελικό ποσό υπερδιπλασιάζεται, γιατί οι τράπεζες μετακυλύουν το κόστος των δικών τους υποχρεώσεων, στους δανειολήπτες!

Την ίδια στιγμή, τα «γιαπάκια της εξουσίας, οι γυαλιστεροί εκπρόσωποι του δικομματισμού, εμφανίζονται γαλαντόμοι, όταν πρόκειται να διαχειριστούν τη δημόσια και συλλογική περιουσία.

Να θυμίσουμε: την καταλήστευση της περιουσίας των ασφαλιστικών ταμείων, τις υπηρεσίες προς τα καρτέλ με τους κουμπάρους, τη Ziemens, τον Παυλίδη, εσχάτως το Βουλγαράκη ή μήπως την ακραία περίπτωση δικομματικής συμπαιγνίας, με την απλόχερη παραχώρηση δημόσιας περιουσίας στους διαχειριστές των συμφερόντων της μονής Βατοπεδίου; Τη δικαίωση δηλαδή των ρασοφόρων καταπατητών και των, με το αζημίωτο, θεραπαινίδων τους;

Ας μείνουμε λίγο στο Βατοπέδιο: Επί 5 χρόνια ΝΔ και ΠΑΣΟΚ παρακολουθούσαν και κάλυπταν. Επί 5 χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ, ασκεί κοινοβουλευτικό έλεγχο (ερώτηση Γ. Δραγασάκη από το 2003 και με αδιάλειπτη συνέχεια από την κοινοβουλευτική ομάδα),  αποκαλύπτει επίμονα, συμμετέχει και ενθαρρύνει  κινητοποιήσεις (σε μία απ’ αυτές η Ευαγγελία Αμμανατίδου βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ, παραβιάζει, συμβολικά, το άβατο του Αγίου Όρους για να σπάσει τη σιωπή των ΜΜΕ). Απαιτεί να πάψει το δημόσιο να απέχει, ένοχα, από τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων κυριότητας, σε 45.000(!) στρέμματα, στην προστατευόμενη από το δίκτυο NATURA, λίμνη Βιστωνίδα.

Μήπως όλα αυτά και όχι μόνο, οδηγούν την κυβέρνηση σε αναστοχασμό, μήπως θέτουν υπό αναθεώρηση τις επιλογές της; Σε κάθε περίπτωση ΟΧΙ, λεει ο πρωθυπουργός οι «μεταρρυθμίσεις» θα συνεχιστούν, με μεγαλύτερη, μάλιστα, ένταση.

Με μεγαλύτερη, όμως, ένταση, δημιουργικότητα και ενωτική διάθεση, θα συνεχιστούν και οι αγώνες των εργαζομένων, με την ολόπλευρη πολιτική στήριξη της ριζοσπαστικής αριστεράς, για αλλαγή του πολιτικού τοπίου προς τ’ ΑΡΙΣΤΕΡΑ. Η μεγάλη κινητοποίηση της Θεσσαλονίκης, αποτέλεσε ένα πρώτο ηχηρό μήνυμα προς την Κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό. Μήνυμα που οφείλει να το λαμβάνει, με ενωτική ματιά, το σύνολο των δυνάμεων της πολιτικής αριστεράς.

Η σύνταξη

“Να αρθούμε στο ύψος των συναρπαστικών δυνατοτήτων που ανοίγονται, όταν οι μάζες χειραφετούνται πολιτικά και αγωνιστικά”*

Στις 3 Σεπτεμβρίου συνήλθε στην Πρέβεζα, μετά από αρκετό καιρό, η νομαρχιακή γενική συνέλευση του Συ.Ριζ.Α. -το ανώτερο αποφασιστικό όργανό του. Η συμμετοχή ήταν ικανοποιητική. Δεν είναι και λίγο να ‘ρθουν πάνω από εβδομήντα άτομα, πολλά απ’ αυτά μη οργανωμένα, για να συζητήσουν γενικώς, μετά από αδράνεια μηνών. Φανερώνει το μέγεθος της διαθεσιμότητας για ουσιαστική συμμετοχή στην παραγωγή πολιτικής και στην πολιτική δράση. Ακόμη πιο ικανοποιητικό ήταν το ενδιαφέρον για την πορεία και τις δράσεις τού Συ.Ριζ.Α., για τις δυνατότητες ανάληψης πρωτοβουλιών, παρέμβασης και κατάθεσης προτάσεών του τόσο στα γενικά πολιτικά ζητήματα, όσο και σ’ εκείνα που ανακύπτουν τοπικά. Το ενδιαφέρον ήταν τόσο και τέτοιο, που να γεννά αισιοδοξία για τη μελλοντική πορεία τού εγχειρήματος στον τόπο μας.

Τη συζήτηση άνοιξε η Τασία Χριστοδουλοπούλου, ανένταχτη αριστερή, μέλος τής Γραμματείας τού Συ.Ριζ.Α. Αποσπάσματα της ομιλίας της δημοσιεύουμε σε άλλη στήλη. Η συνέλευση όρισε πλατειά -σύμφωνα με την απόφαση της 1^ης πανελλαδικής σύσκεψης του περασμένου Μαρτίου- νομαρχιακή συντονιστική επιτροπή, όρισε την πρώτη ημέρα συνεδρίασής της και ζήτησε από τη συντονιστική επιτροπή να συστήσει θεματικές επιτροπές (εργασίας, παιδείας, περιβάλλοντος, αυτοδιοίκησης κ.λπ.). Φαίνεται πως τελικά πάμε καλά: αρχίζει να λειτουργεί η βάση τού Συ.Ριζ.Α.

Είναι αλήθεια πως η καθυστέρηση στη σύγκληση της συνέλευσης, όπως και η μη συστηματική λειτουργία τής συντονιστικής επιτροπής, δεν βοηθούν στην ανάπτυξη του Συ.Ριζ.Α.· με ελλειμματική λειτουργία δεν κατορθώνει να επιλέξει τις προτεραιότητές του και να δουλέψει για την επεξεργασία και τη δημόσια κατάθεση των προτάσεών του γι’ αυτές. Γι’ αυτό, άλλωστε, στην 1^η πανελλαδική σύσκεψη αποφασίστηκε ότι είναι καθήκον τού Συ.Ριζ.Α. η συγκρότηση και λειτουργία σε μόνιμη βάση όσων δηλώνουν ότι θέλουν να συμμετάσχουν ενεργά και ότι πρέπει να μελετηθεί ο τρόπος συμμετοχής όσων δεν ανήκουν σε πολιτικές συνιστώσες, ώστε να προωθηθεί η ισοτιμία μεταξύ ενταγμένων, ανένταχτων και νέων δυνάμεων που προσχωρούν στο Συ.Ριζ.Α. Εξ άλλου, από πολλούς έχει τονισθεί ότι το κέντρο βάρους των διαδικασιών πρέπει να μετατεθεί στη βάση τού Συ.Ριζ.Α. Κάποιοι φτάνουν μέχρι την “επανίδρυση” (Αριστερή Ανασύνθεση του ΣΥΝ, Κόκκινο, Ρόζα …)· άλλοι αρκούνται, σε διαφορετικό βαθμό καθένας, στην ενδυνάμωση της όσμωσης (Νάντια Βαλαβάνη, Περικλής Κοροβέσης, Όλγα Μπαλαούρα, Γιάννης Μπανιάς, Χριστόφορος Παπαδόπουλος, Κώστας Φώλιας, Νίκος Χουντής …). Καθώς έγραψε χαρακτηριστικά ο Άγγελος Ενωτικός στην “Εποχή” της 23-3-2008, «αναβάθμιση του ρόλου τού Συ.Ριζ.Α. δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς συμμετοχή τής βάσης του στη διαμόρφωση της πολιτικής του και όχι απλώς δικαίωμα λόγου, για “να πούνε τον πόνο τους οι ανέντακτοι”, όπως άκουσα σε εκπομπή». Κατόπιν αυτών, όπως έγραψε με χιούμορ βουλευτής τού Συ.Ριζ.Α. -ανασύροντας, μάλιστα, το Στάλιν-, η καθυστέρηση της συγκρότησής του μπορεί να εκληφθεί και ως προσπάθεια δολιοφθοράς.

Πρέπει να επισημανθεί ότι η καθυστέρηση αυτή οφειλόταν σε μια παρεξήγηση -που φαίνεται να λύνεται: Θεωρήθηκε ότι οι συνιστώσες τού Συ.Ριζ.Α. διαφωνούσαν μεταξύ τους στην αντιμετώπιση ενός ζητήματος, γι’ αυτό αποφεύχθηκε η συζήτηση μέχρι τη διεκπεραίωσή του από τρίτους, κατ’ επίκληση της αρχής τής ομοφωνίας και προς αποφυγή εσωτερικών τριβών. Και τα δύο επιχειρήματα είναι τόσο εσφαλμένα, όσο καλοπροαίρετα ακούγονται: Πρώτον, η ύπαρξη ή μη ομοφωνίας προκύπτει από την -εξαντλητική- συζήτηση στη συνέλευση· δεν προκατασκευάζεται ούτε προγιγνώσκεται διαφωνία πριν από τη συζήτηση. Τέτοια πρακτική οδηγεί σε καταστρατηγήσεις και σε νόθευση του Συ.Ριζ.Α. Για το δεύτερο αντιγράφουμε από τον Άγγελο Ενωτικό (ό.π.): «Ξέρουμε όλοι τις διαλυτικές συνέπειες που έχει η απόκρυψη των δύσκολων και στενάχωρων ζητημάτων “κάτω από το χαλί”, ακόμα και για τις πιο μικρές συλλογικότητες. … Αν υπάρχει συντροφική πίστη (που υπάρχει) να τα συζητάμε όλα! Χωρίς προσχηματικά επιχειρήματα. Χωρίς αριστερές (;) δικολαβίες και σοφιστείες. Και προπάντων χωρίς υστεροβουλία επιβολής, επικράτησης, κυριαρχίας. Όπως ταιριάζει σε συντρόφους!»

Μετά απ’ αυτά μάς αποκαλύπτεται πως κάποια ζητήματα οργανωτικού ή διαδικαστικού χαρακτήρα δεν αφορούν μόνο στον τύπο, αλλά και στην ουσία, αφού επηρεάζουν τόσο την ίδια την πορεία τής εξέλιξης και της συγκρότησης του Συ.Ριζ.Α. εσωτερικά, όσο και την ικανότητα παρέμβασης και την αποτελεσματικότητά του εξωτερικά. Αν δεν συνεδριάζει, αν δεν συζητά, αν δεν βρει ένα τρόπο να παίρνει αποφάσεις, πώς θα συγκροτηθεί ως κοινός χώρος παραγωγής πολιτικής και ως ενιαίος φορέας δράσης; Παραπέρα, απευθυνόμενος στην κοινωνία ο Συ.Ριζ.Α. οφείλει να εντοπίσει προβλήματα, να ορίσει προτεραιότητες, να προτείνει και να επιβάλει λύσεις· να συνδιαμορφώσει με την κοινωνία το πρόγραμμά του, να διευκρινίσει πως η κατάρτιση προγράμματος δεν ταυτίζεται με τον κυβερνητισμό· να καταστρώσει πολιτικό σχέδιο και να το αναδείξει ως εναλλακτική πρόταση· να εξηγήσει σ’ όσους τον προσεγγίζουν και τον ακούν για πρώτη φορά τους λόγους, για τους οποίους αρνείται “κεντροαριστερές” ή “αντιδεξιές” επιλογές, ώστε να πάψουν να απορούν για την άρνησή του αυτή και να δυσπιστούν απέναντί του· να μιλήσει απλά και καθαρά για τις εργασιακές σχέσεις, την ασφάλιση, την αγοραστική δύναμη των μισθωτών, τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα. Και, σε τοπικό επίπεδο, να μιλήσει για τους απολυμένους των κλωστηρίων, για τους παραγωγούς κηπευτικών, για τους ψαράδες, που τους αφανίζει η ρύπανση του κόλπου κι η παράνομη αλιεία, για την τουριστική βιομηχανία, το φυσικό και το δομημένο περιβάλλον, το αρχαιολογικό πάρκο τής Νικόπολης, τα αισθητικά δάση, το νερό, τους προστατευόμενους υγρότοπους· για την υπεράσπιση του δημόσιου χώρου, που δεν είναι μόνον ο Ο.Τ.Ε., αλλά και το διαβατό δρομάκι της πόλης κι ο πεζόδρομος χωρίς αυτοκίνητα και το καθαρό αποστραγγιστικό χαντάκι στα χωράφια κι η αμμουδιά που ακούγονται τα τζιτζίκια κι όχι τα σουξέ. Αν αυτά δεν τα κάνει η βάση τού Συ.Ριζ.Α., ποιος θα τα κάνει για λογαριασμό της; Και -ακόμα χειρότερα- ποιος θα κρίνει τι πρέπει να κάνει;

Απαντήσεις σ’ αυτά τα ερωτήματα έχουμε κατά καιρούς συναντήσει: Οι φωτισμένες ηγεσίες· τα όργανα, στα οποία εκχωρούνται αρμοδιότητες· οι -κατ’ επάγγελμα- πρωτοπορίες. Τέτοιον Συ.Ριζ.Α. ζητάμε; Η αισιοδοξία αυτού του άρθρου οφείλεται στο ότι η απάντηση του κόσμου μας σ’ αυτό το τελευταίο ερώτημα μοιάζει αρνητική.

Μιλτιάδης Μπάλκος

* Ο τίτλος αντλήθηκε από το άρθρο τής Νάντιας Βαλαβάνη “Να μη σπαταλήσουμε τη δεύτερη ευκαιρία”, δημοσιευμένο στην “Εποχή” της 23-3-2008.

Εκδήλωση του ΣΥΝ στην Πρέβεζα με το Ν. Χουντή

Πραγματοποιήθηκε με επιτυχία στις 10 Σεπτεμβρίου στην πλατεία Ελευθερίας ανοιχτή εκδήλωση του Συνασπισμού της Αριστεράς των κινημάτων και της Οικολογίας με κεντρικό ομιλητή το γραμματέα της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής σ. Νίκο Χουντή.

Ο ομιλητής αναφέρθηκε  στην πολιτική της κυβέρνησης μετά και από τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Η νεοφιλελεύθερη πολιτική   της ΝΔ οδηγεί σε μεγαλύτερους φόρους και μεγαλύτερη πίεση στα οικονομικά κατώτερα στρώματα. Η κάλυψη που παρείχε σε υπουργούς και ιδιαίτερα στον κ. Βουλγαράκη , είναι σκανδαλώδης. Κατήγγειλε τις ιδιωτικοποιήσεις στην Παιδεία και στις ΔΕΚΟ, ενώ αναφέρθηκε στην πλήρη εναντίωση του Συνασπισμού στις αναμενόμενες Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα με αφορμή τη κατασκευή Νέου νοσοκομείου στην Πρέβεζα.

Επίσης στηλίτευσε τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ, αφού τόνισε ότι ο Συνασπισμός θεωρεί το ΠΑΣΟΚ μέρος του συστήματος. Παράλληλα απέκλεισε για ακόμη μία φορά, κάθε ενδεχόμενο προεκλογικής ή μετεκλογικής συνεργασίας με το κόμμα του ΠΑΣΟΚ.

Επεσήμανε την αρνητική στάση της ηγεσίας του ΚΚΕ απέναντι σε κάθε πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για ενότητα της αριστεράς

Τόνισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να διαμορφώσει το εναλλακτικό πρόγραμμα διακυβέρνησης της χώρας γιατί αυτό απαιτούν οι πολίτες και οι συνθήκες. Υπάρχει απάντηση στο δικομματισμό.

Της εκδήλωσης προηγήθηκαν συναντήσεις με φορείς της Πρέβεζας, όπως με το Δήμαρχο ,με αγρότες, με απολυμένους από τα κλωστήρια Πρέβεζας. Ο Ν. Χουντής έδωσε και συνέντευξη τύπου στο τοπικό τύπο.

Απ. Π.

Συ.Ριζ.Α.:Πανελλαδική συγκρότηση, πρόγραμμα και ριζοσπαστικός λόγος*

Της Τασίας Χριστοδουλοπούλου

Πέρσι εδώ συζητήσαμε γύρω από εκλογές, που περιμέναμε. Είχα πει ότι δεν θα ζούσαμε το θρίλερ του 3%, δεδομένου ότι είχαμε να στηριχτούμε σε κάποια πράγματα. Πιάσαμε πέντε κόμμα τάδε. Σ’ αυτό συνέβαλε το ότι ο Αλαβάνος επέλεξε να κατέβει στο Ηράκλειο. Έδινε ένα νέο στίγμα. Έδειξε ότι η καρέκλα δεν είναι το παν σ’ αυτό το νέο κίνημα, που αναπτύσσεται γύρω απ’ το Συ.Ριζ.Α. Αυτή του η παρέμβαση είχε συγκινήσει και δημιουργήθηκαν οι όροι για να τον στηρίξουνε και να κερδίσει την έδρα. Στις εκλογές, όποτε γίνουν, πρέπει να σκεφτούμε τι είναι αυτό, πάνω στο οποίο θα διεκδικήσουμε την ψήφο.

Ο Συ.Ριζ.Α. βρίσκεται σε διαδικασία αυτοπροσδιορισμού. Είναι πόλος έλξης των αριστερών; Πόλος αναφοράς των κοινωνικών πρωτοποριών; Μέσο ανατροπής των πολιτικών συσχετισμών; Πυροδότης κοινωνικών αντιστάσεων και διεργασιών; Αυτά είναι ερωτήματα, αλλά ταυτόχρονα και τα καθήκοντα, που θέτει ο Συ.Ριζ.Α. σε μια συγκυρία πολιτική, ενδιαφέρουσα, αλλά και εξαιρετικά δύσκολη. Θα την περιγράψω με τρία λόγια: Είναι κρίση τού δικομματισμού, τής νεοφιλελεύθερης διαχείρισης και τού πολιτικού συστήματος. Σ’ αυτή την τριπλή κρίση παράγονται κενά, προνομιακά μέτωπα, δυνατότητες, τις οποίες ο Συ.Ριζ.Α. καλείται να διαχειριστεί. Μπορεί; Γιατί δεν σημαίνει ότι κάθε κρίση μπορεί η Αριστερά να την αξιοποιήσει προς όφελός της.

Με την πανελλαδική συνδιάσκεψη, που έγινε τον Ιούλιο, βγήκε ως στόχος ότι ο Συ.Ριζ.Α. δίνει το κύριο βάρος στην πανελλαδική ανάπτυξη. Το θέμα είναι αν είσαι σ’ όλη την Ελλάδα, αν ο κόσμος σε πλησιάζει, αν εμπνέεις, αν ανοίγεις μέτωπα. Αυτά είναι τα σταθερά πράγματα, πάνω στα οποία θα πατήσεις, για να δημιουργήσεις όρους κοινωνικής αφύπνισης. Σ’ αυτή την πανελλαδική συνδιάσκεψη το κοινό, που είχαν όλες οι παρεμβάσεις, ήταν ένας απίστευτος ενθουσιασμός για τη δουλειά που κάνανε τοπικά. Είχανε όλοι -ήταν τρομερό σαν σύμπτωση, λες και είχαν συνεδριάσει όλοι μαζί- δύο αιτήματα. Το ένα: πώς θα καθορίσουν τις αποφάσεις τού Συ.Ριζ.Α. σε κρίσιμα ζητήματα. Σε ενδεχόμενη συνεργασία Συ.Ριζ.Α. – Πα.Σο.Κ., λέγανε, εάν τεθεί τέτοιο ζήτημα, εμείς πού θα ακουστούμε, πώς θα μετρήσει η γνώμη μας· πώς θα ακουστούν οι τοπικές επιτροπές τού Συ.Ριζ.Α. και δεν θα παιχτεί παιγνίδι κορυφής -αυτό ήταν η αγωνία τους. Και το δεύτερο: Επειδή θέλουν όλοι γραφείο και εφημερίδα, ζητούσανε μέρος τής χρηματοδότησης που δίνεται στα κόμματα να μοιράζεται στις τοπικές επιτροπές τού Συ.Ριζ.Α.

Η Γραμματεία τού Συ.Ριζ.Α. ήτανε υπό κριτική φοβερή. Οι τοπικές επιτροπές τού Συ.Ριζ.Α. μας λέγαν ότι δεν προτείνουμε δράσεις και μέσα σ’ αυτό το κλίμα δημιουργήθηκε η ανάγκη -βγήκε και σαν απόφαση- να διαμορφώσουμε ένα πρόγραμμα· και αυτό έχουμε αναγγείλει προς πάσα κατεύθυνση. Το πρόγραμμα αυτό θα είναι μια συνισταμένη όλων όσων συμβάλανε είτε στα κινήματα, είτε στο συνδικαλισμό, είτε στην τοπική αυτοδιοίκηση, δηλαδή σ’ όλους τους τομείς και σ’ όλα τα μέτωπα, που έχουμε δώσει μάχες, αλλά και σ’ αυτά, που σαν Συ.Ριζ.Α. δεν έχουμε καταφέρει μέχρι στιγμής να αρθρώσουμε συγκεκριμένο πολιτικό λόγο, είτε να καταθέσουμε διεκδικήσεις. Είμαστε σ’ αυτή τη φάση. Κοιτάμε σ’ όλη την Ελλάδα να συγκροτηθεί ο Συ.Ριζ.Α. και μέσα από τη δράση -γιατί αυτά δεν γίνονται εγκεφαλικά- να συμβάλει στον εμπλουτισμό τού προγράμματος, που προσπαθούμε να συναρθρώσουμε.

Αυτό είναι ένα ζήτημα που πρέπει να το δείτε κι εσείς. Αν υπάρχουνε άνθρωποι διαθέσιμοι να αναπτύξουν δράση, είναι πολύ σημαντικό, γιατί αυτή η δράση θα φαίνεται. Υπάρχει κόσμος, που περιμένει να δει κάτι από μάς. Αν ξεκινήσετε με μια εξωστρέφεια, αυτό είναι το ζήτημα. Εκπροσωπήστε τον κόσμο γι’ αυτά που τον απασχολούν.

Η ενότητα, την οποία διεκδικήσαμε, αποτελεί το συγκριτικό μας πλεονέκτημα μέσα στην Αριστερά. Θέλω να κατανοήσετε -στην Αθήνα το έχουμε κατανοήσει-, δεν κερδίζουμε κανέναν πασοκτζή, δεν υπάρχει ούτε ένας. Ό,τι κερδίζουμε, είναι από τους αριστερούς που είναι εν υπνώσει. Αυτοί είναι η δική μας πελατεία θεωρητικά, οι δικοί μας άνθρωποι, που θα ενταχθούν· και οι νέοι άνθρωποι που μπαίνουνε στην πολιτική. Στη βάση αυτή πρέπει να καταλάβουμε ότι κερδίζει ο ριζοσπαστικός λόγος. Κερδίζει ο αντικομφορμισμός. Η κίνηση του Αλαβάνου, να φύγει σε μια στιγμή που είχε απογειωθεί η αίγλη του, έγραψε. Αυτό είναι το ένα, με το οποίο θα πάμε στις εκλογές. Το δεύτερο είναι με τους αγώνες, πάλι, της νεολαίας. Και ό,τι προκύψει από ‘δώ και πέρα· και ο αντικομφορμισμός και ο πλουραλισμός, που είχαμε στη Βουλή.

Ο Συ.Ριζ.Α. είναι πολύτιμος για όλους. Χωράμε όλοι. Αρκεί να τον έχουμε για να δράσουμε. Μην πάμε να γίνουμε ένα τρίτο κόμμα στην πολιτική σκηνή για να καμαρώνουμε. Πάμε ν’ αλλάξουμε τους κοινωνικούς και τους πολιτικούς συσχετισμούς. Για να ζούμε καλύτερα. Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν σε τραγικές συνθήκες. Ας τιμήσουμε αυτό που είμαστε και ας προστατεύσουμε το Συ.Ριζ.Α. από αντιθέσεις, που, τουλάχιστον σήμερα, δεν είναι επίκαιρες. Αν αύριο γίνουν, το βλέπουμε. Έτσι λύνουμε τα ζητήματα μέσα στη Γραμματεία. Και αυτό μας έχει οδηγήσει να προχωράμε: δύσκολα· με αντιφάσεις· με πισωγυρίσματα· μα είναι ένα πρωτότυπο εγχείρημα. Ο Συ.Ριζ.Α. δεν υπάρχει αλλού, σε καμιά χώρα τού κόσμου. Με διαφορετικές αναφορές, με διαφορετική πολιτική καταγωγή, με διαφορετικά “θέλω”, με διαφορετικό χτες και μ’ ένα παρόν για όλους μας γεμάτο αινίγματα. Θα τα λύσουμε όμως.

Τασία Χριστοδουλοπούλου

μέλος τής Γραμματείας τού Συ.Ριζ.Α.

___________________________________________________________________________________

* Αποσπάσματα ομιλίας στη συνέλευση της 3-9-2008 του Συ.Ριζ.Α. στην Πρέβεζα.

Ανοιχτή επιστολή προς την Συντακτική Επιτροπή του Φόρουμ

Σύντροφοι

Από τις 15 Ιουλίου περίπου, λίγο πριν κυκλοφορήσει το 8^ο φύλλο του Φόρουμ, έπαψα να συμμετέχω στις συνεδριάσεις της Συντακτικής Επιτροπής. Από  τη μεριά σας σταματήσατε να με ενημερώνετε για την αρθρογραφία της εφημερίδας και τις αποφάσεις σας τις λαμβάνατε χωρίς την άποψή μου.

Ως εκ τούτου δεν έχει νόημα  να αναφέρεται το όνομά μου στη σύνθεση της Συντακτικής Επιτροπής μια και δεν συμμετέχω.

Αν και γνωρίζετε τους λόγους, που με οδήγησαν σε αυτή την απόφαση, είμαι υποχρεωμένος να τους δημοσιοποιήσω για ενημέρωση των αναγνωστών.

Ήδη με την απάντησή μου στο σχόλιο «Περί Ταγαράδων» έκφρασα την αντίθεσή μου σε ένα μέτωπο της εφημερίδας που έτεινε να γίνει κυρίαρχο: Το μέτωπο ενάντια στο Δήμο. Ό,τι κι’ αν έκανε ο Δήμος, καλό, κακό έπρεπε να χτυπηθεί, να σχολιαστεί ειρωνικά στο όνομα της ελευθερίας της γνώμης, του πλουραλισμού.

Το πράγμα βέβαια είχε και συνέχεια:

• Με επίθεση ενάντια στην «παραβατική» συμπεριφορά της  οργάνωσης του ΣΥΝ που πριν …από δύο χρόνια πήρε την απόφαση να συνεργαστεί με το ΠαΣοΚ στο επίπεδο του Δήμου και του Νομού. (Συγκεκριμένα με τις κινήσεις «Νέα Εποχή για την Πρέβεζα» με επικεφαλής τον Μιλτιάδη Κλάπα και «Δύναμη Προόδου» με επικεφαλής τον Βασίλη Ιωάννου)
• Με παραινέσεις προς το ΚΚΕ να μην τα βάζει με όλον τον ΣυΡιζΑ, για την παραχώρηση του οικοπέδου για το νοσοκομείο. Αυτό το έκανε ο «κακός» ΣυΡιζΑ, υπάρχει όμως και καλός. Μην τον πυροβολείτε!!!
• Με ειρωνικούς σχολιασμούς απόντων για το τι ελέχθη στην πρόσφατη συνέλευση του ΣΥΝ
• Με αυθαίρετες προβολές στο …μέλλον των συνεπειών μιας απλής περίφραξης

Όλα αυτά και άλλα που έχουν γραφεί για τη Οργάνωση του ΣΥΝ με απόφαση (!!!) της Συντακτικής Επιτροπής να προκαλέσει διάλογο, ερήμην των εκλεγμένων οργάνων, εντείνουν την εσωστρέφεια και την διαίρεση και δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της Μεγάλης Αριστεράς που θέλουμε να οικοδομήσουμε.

Σ’ αυτή την Συντακτική Επιτροπή προσωπικά δεν έχω θέση.

Άλλωστε το Φόρουμ δεν είναι όργανο κόμματος. Μια παρέα συντρόφων είστε και είναι απαραίτητη  η σύμπνοια. και το πνεύμα συνεργασίας. Προσωπικά είμαι εκτός κλίματος, όπως διαμορφώθηκε τον τελευταίο καιρό .Πιστεύω ότι θα είμαι πιο χρήσιμος απ’ έξω.  Γι αυτό και θα συνεχίσω να αγωνίζομαι για γόνιμο και προωθητικό διάλογο, διάλογο ενωτικό για τα προβλήματα του λαού και του τόπου, από άλλη θέση.

Με αντιπαράθεση στο επίπεδο των ιδεών, άνοιγμα στην κοινωνία και συζήτηση προτάσεων στα πλαίσια πάντα της αριστερής δεοντολογίας και των αξιών της Αριστεράς!

Δημήτρης Παπαδήμος

13 ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΕΒΕΖΑ ΤΟΥ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗ

Φέτος τον Αύγουστο και το Σεπτέμβριο τον πεζόδρομο της παραλίας της Πρέβεζας κοσμούσαν  20 αντίγραφα έργων γνωστών ζωγράφων με θέμα το ποίημα του Κώστα Καρυωτάκη «Πρέβεζα».

Ο υπεύθυνος του εκδοτικού οίκου «Μίμνερμος» κ. Δημακαράκος είχε την ιδέα να καλέσει 13 γνωστούς ζωγράφους να εικονογραφήσουν από 10 πρωτότυπα βιβλιαράκια ο καθένας όπου θα ήταν τυπωμένο το ποίημα «Πρέβεζα». Το αποτέλεσμα είναι να ετοιμαστούν 130 μικρά κομψοτεχνήματα που τα μισά ανήκουν στους ζωγράφους και τα υπόλοιπα θα διατεθούν σε ιδρύματα ή ιδιώτες που έχουν ήδη εκδηλώσει ενδιαφέρον. Πρόκειται για σειρές όπως είναι φανερό με ιδιαίτερη συλλεκτική αξία. Έτσι εκτός από τη σχέση της ποίησης του Καρυωτάκη με τη μουσική (Θεοδωράκης, Γκαϊφύλιας, Πλάτωνος αλλά και νέοι όπως τα σχήματα Ενδελέχεια και Υπόγεια ρεύματα) έχουμε μια νέα σχέση ζωγραφικής-ποίησης με αφορμή ένα όπως και να το δει κανείς δυνατό ποίημα την Πρέβεζα.

Το εγχείρημα πρόβαλε το πολιτιστικό ένθετο της εβδομαδιαίας εφημερίδας «Ποντίκι» και σκεφτήκαμε πως άξιζε τον κόπο να παρουσιαστεί αυτή η πρωτότυπη εικαστική απεικόνιση στην πόλη που αναφέρονταν.

Ο Δήμαρχος, ο Πρόεδρος και το ΔΣ του Πνευματικού Κέντρου αποδέχτηκαν με θέρμη την πρόταση και αποφασίστηκε η συνδιοργάνωση της εκδήλωσης με το ίδρυμα Ακτία Νικόπολη που είναι γνωστή η παρουσία του σε θέματα που αφορούν την ιστορία και τον πολιτισμό της πόλης.

Με την βοήθεια της Τοπικής Εφορείας Αρχαιοτήτων επελέγη ο τύπος των «ταμπλώ» που θα φιλοξενούσαν τα μεγεθυσμένα αντίγραφα των έργων. Έτσι 20 καλαίσθητα,  πιστεύουμε, stands από γυαλί με βαριά μεταλλική βάση τοποθετήθηκαν στον πεζόδρομο της παραλίας. Στο καθένα τοποθετήθηκαν από ένα έργο μπρος-πίσω. Να σημειώσουμε την προθυμία με την οποία τόσο οι ζωγράφοι όσο και ο εκδότης έδωσαν την άδεια για την παρουσίαση αυτή.

Το επιστέγασμα του εγχειρήματος ήταν η εκδήλωση της 23^ης Αυγούστου μπροστά στα Δικαστήρια με την παρουσία 5 ζωγράφων και του εκδότη που αναφέρθηκαν στο πως ο καθένας «ένιωσε» την Πρέβεζα του Καρυωτάκη.

Η συμβολή του προέδρου του ιδρύματος Ακτία Νικόπολη Νίκου Καράμπελα σ’ όλες τις φάσεις του εγχειρήματος ήταν σίγουρα  καθοριστική.

Πιστεύω πως με βάση αυτή την εκδήλωση μπορούν να γίνουν πολλές σκέψεις που θα οδηγήσουν σε διάφορες προτάσεις.

Ο Καρυωτάκης και η Πρέβεζα 80 χρόνια μετά την αυτοχειρία του νομίζω περνάνε σε μια νέα σχέση. Απενοχοποίησης κατ’ αρχή και δημιουργικής συμπόρευσης με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό για τον πολιτισμό της πόλης αλλά και γιατί όχι και για τον τουρισμό και την οικονομία όσο κι αν κάτι τέτοιο σε πρώτη ανάγνωση ακούγεται χυδαίο. Παρεμπιπτόντως η κρατική τηλεόραση πρόκειται να προβάλλει άμεσα σειρά για τη ζωή του Καρυωτάκη (γυρίσματα θα γίνουν και στην πόλη μας).

Αλλά και σκέψεις για την πόλη και την καλοκαιρινή της όψη, για τον τρόπο προβολής των εκδηλώσεων ακούστηκαν με αφορμή τον τρόπο προβολής αυτής της εκδήλωσης.

Όπως και για τη ζωγραφική, τη γλυπτική, τη φωτογραφία, το μοντέρνο χορό και τους δημιουργούς τους που παραμένουν άγνωστοι στο κοινό της πόλης αλλά είναι καιρός να υπάρξουν, να λειτουργήσουν.

Όλα αυτά χρειάζονται άμιλλα αλλά και συντονισμό και συνεργασία των φορέων που ασχολούνται με το πνευματικό-πολιτιστικό γίγνεσθαι. Η συνεργασία του Πνευματικού Κέντρου με το ίδρυμα Ακτία Νικόπολη σ’ αυτή την εκδήλωση είναι ένα καλό παράδειγμα.

Γιώργος Μήτσιος

Οι ζωγράφοι είναι:

Στάθης Βατανίδης, Αλέξης Βερούκας, Γιώργος Δέρπαπας, Στάθης Λιβάνης, Κώστας Παπατριανταφυλλόπουλος, Βασίλειος Σπεράντζας, Φαέθων Στάθης, Γιώργος Σταθόπουλος, Νίκος Στεφάνου, Αλέκος Φασιανός, Παύλος Χαμπίδης, Μανώλης Χάρος.

Και μια πρόταση από το Φόρουμ

Μετά και από την ημερίδα για το ποδήλατο, όπου τόσα και τόσα ειπώθηκαν – χωρίς να γίνεται τίποτα απολύτως – προτείνουμε στον Δήμο να δείξει (έστω για μια φορά) το καλό παράδειγμα  στην προσπάθεια αποσυμφόρησης της πόλης από το αυτοκίνητο και να προμηθεύσει την Δημοτική Αστυνομία με ποδήλατα για να κυκλοφορούν στην πόλη.

Γρήγορα, καθαρά, αθόρυβα μεταδίδοντας ταυτόχρονα μήνυμα για το πώς πρέπει να κυκλοφορούν οι πολίτες στην πόλη.

ΔιΠ

Το Γ΄ΚΠΣ και το Υπουργείο Πολιτισμού.

Στο τέλος του χρόνου τελειώνει το τρίτο «πακέτο» από την Ευρώπη, ή αλλιώς το Γ΄ΚΠΣ. Το Γ΄ΚΠΣ εκτός των άλλων ήταν υπεύθυνο και για τη χρηματοδότηση πολυποίκιλων έργων ανάδειξης αρχαιολογικών χώρων σε ολόκληρη την Ελλάδα. Στο νομό μας χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αξιοποίηση των χρημάτων για ανάδειξη του τεράστιου και σημαντικού χώρου της Νικοπόλεως. Ενταγμένο στο Γ΄ΚΠΣ είναι επίσης και η επανέκθεση και ο εξοπλισμός του Νέου Μουσείου Νικοπόλεως που αναμένεται να ολοκληρωθεί όπως το επιβάλλει το Γ΄ΚΠΣ στο τέλος του χρόνου. Επίσης με τις ίδιες πιστώσεις ολοκληρώθηκαν αναδείξεις στους επίσης σημαντικούς χώρους, την Κασσώπη και το Όρραον από την ΙΒ΄Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.

Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν σε Συνέδριο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων  το 2005 από τον τότε ΓΓ του Υπουργείου Πολιτισμού κ. Ζαχόπουλο η απορροφητικότητα για έργα  στο τομέα των Μνημείων είναι πάνω από 65% και στα έργα των Μουσείων 45%. Βέβαια έχουν περάσει 3 χρόνια από τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων και η απορροφητικότητα σίγουρα θα προχώρησε κι’ άλλο. Αναμένουμε την τελική αποτίμηση και απολογισμό του Γ΄ΚΠΣ.

Ας προσπαθήσουμε όμως μία προσέγγιση.

Στο τέλος της δεκαετίας του 80 η αρχαιολογική  Υπηρεσία μετά από την πολιτική της συνεχούς υποχρηματοδότησης των κυβερνήσεων τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της ΝΔ έφτασε σε οριακό σημείο πραγματοποίησης των ουσιωδών καθηκόντων της  και προτίστως του σπουδαιότερου, της προστασίας και συντήρησης των Μνημείων. Παράλληλα οι αίθουσες των Μουσείων γέμιζαν ασφυκτικά από αρχαία και επιζητούσαν την ένταξή τους σε μία πιο σύγχρονη φιλοσοφία παρουσίασης και πολλές φορές τα παλαιά Μουσεία αδυνατούσαν να προσαρμοστούν σ΄αυτή τη νέα φιλοσοφία. Η ίδια και χειρότερη κατάσταση υπήρχε και στην περιφέρεια. Τα μνημεία σιγά- σιγά καταστρέφονταν παρά τις πραγματικά φιλότιμες προσπάθειες των επιστημόνων και των ανθρώπων της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας. Μουσεία δεν υπήρχαν. Τότε ήρθαν τα περίφημα «πακέτα», το α’ πακέτο Ντελώρ θα το θυμούνται κάποιοι, το Β΄ και το Γ΄ΚΠΣ όπως έγινε γνωστό. Ακολουθεί το Δ’ΚΠΣ που κωδικά ονομάζεται ΕΣΠΑ. Στα δύο πρώτα δεν έγινε κατορθωτό να γίνει απολογισμός αφού δεν υπήρχαν ουσιαστικές ασφαλιστικές δικλείδες. Η απορροφητικότητα δε υπήρξε χαμηλή. Στο Γ΄ΚΠΣ έγινε προσπάθεια να τοποθετηθούν ασφαλιστικές δικλείδες, ώστε  ο έλεγχος που θα ακολουθούσε να ήταν ουσιαστικός για το που διοχετεύτηκαν τα χρήματα.

Σε ιδεολογικό επίπεδο το αξίωμα «σύνδεση επιστήμης και παραγωγικότητας» είχε ως αποτέλεσμα οι ανθρωπιστικές επιστήμες να υποχωρούν, επειδή η κυρίαρχη άποψη ήταν ότι δεν είναι παραγωγικές, δηλαδή ότι δεν έχουν κέρδος.

Οι πιστώσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση μπορούσαν να αποτελέσουν υπό προϋποθέσεις μία ώθηση ώστε, τόσο να αναδειχθούν όσο και να συντηρηθούν  τα μνημεία. Αυτό θα έδινε ώθηση στις ίδιες τις ανθρωπιστικές επιστήμες, θα τις έφερνε ξανά στο επίκεντρο.

Αντ΄αυτού οι χρηματοδοτήσεις έγιναν με στόχο την αύξηση της απορροφητικότητας και μόνο. Έπαιξε επίσης ρόλο η ψηφοθηρία της εκάστοτε κυβέρνησης, αφού τα έργα που βρίσκονταν σε εξέλιξη παρουσιάζονταν ως έργα αποτέλεσμα κυβερνητικής πολιτικής. Και εδώ οι δύο κυβερνήσεις δώσανε τα ρέστα τους. Ας θυμηθούμε τα χιλιάδες έργα που διαφημίζονταν επί ΠΑΣΟΚ ,αλά και συνεχίζουν επί ΝΔ.

Χωρίς να πετάμε τα θετικά της χρηματοδότησης, στοιχειώδης συντήρησης μνημείων, δημιουργία νέων μουσείων, επιστημονικές μελέτες που προκύπτουν από τις εργασίες πρέπει να επισημάνουμε και κάποιους προβληματισμούς.

Τα έργα στους αρχαιολογικούς χώρους συνδέθηκαν με το κέρδος, αφού η ανάπτυξη του Τουρισμού φάνταζε και φαντάζει ως μέσο ανάπτυξης του τόπου. Η ίδια ανάδειξη των αρχαιολογικών χώρων έγινε και γίνεται με μοναδικό γνώμονα τους επισκέπτες και ΜΟΝΟ ενός χώρου. Όταν δε εννοούμε επισκέπτες εννοούμε το μαζικό τουρισμό που στοχεύει διαχρονικά η πολιτική του δικομματισμού. Το πρώτιστο καθήκον που έχουν οι άνθρωποι της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, την προστασία και συντήρηση καθώς και η μελέτη και ερμηνεία του μνημείου σε πολλές περιπτώσεις υποχωρεί στο όνομα «κατασκευής» ενός χώρου υποδοχής τουριστών. Η ίδια η υπηρεσία και το ΥΠΠΟ διολισθαίνει  σε τομέα του Υπουργείου Τουρισμού. Αναγκαία επίσης επισήμανση είναι ότι δε διαφωνούμε με την άποψη ότι τα μνημεία ανήκουν σε όλους, αντίθετα την επικροτούμε. Όμως αυτή η άποψη δεν δίνει το δικαίωμα σε οποιαδήποτε κυβέρνηση οι αρχαιολογικοί χώροι να γίνουν τουριστικά θέρετρα.

Τελειώνοντας νομίζω ότι τα λόγια από το απόσπασμα των σ.σ. Στάθη Γκότση και Αμ. Τσιτούρη (αρχαιολόγων μέλη της Ενωτικής Αγωνιστικής Κίνησης) που παραθέτω από την ημερίδα που διοργάνωσε ο ΣΕΑ στην Διεθνή ημέρα των Μουσείων φέτος, ισχύουν ακεραία και για την αξιοποίηση των αρχαιολογικών χώρων:

• «αύξηση της επισκεψιμότητας» δεν σημαίνει γι’ αυτούς (ενν.του κυβερνώντες) μεγαλύτερη και καλύτερη επικοινωνία με τους επισκέπτες, αλλά σημαίνει αύξηση των εσόδων από εισιτήρια και πωλητέα, μεγαλύτερη υπαγωγή στους νόμους της πολιτιστικής και τουριστικής βιομηχανίας,
• «ευελιξία» δεν σημαίνει γι’ αυτούς δυνατότητα για πολλαπλές δράσεις, για υπέρβαση των παραδοσιακών εκθεσιακών πρακτικών, ούτε βέβαια εκθεσιακός και ερμηνευτικός αναστοχασμός, αλλά σημαίνει συμπράξεις με ιδιώτες, προσέλκυση χορηγικών κεφαλαίων, ανταλλαγές εκθεμάτων και εκθέσεων με χαμηλότερο κόστος και χαλαρότερο θεσμικό και διαχειριστικό έλεγχο,
• «ανταποδοτικότητα» δεν σημαίνει γι’ αυτούς γόνιμη και παραγωγική, διαδραστική θα έλεγε κανείς -με έμφαση, δηλαδή, στην ανατροφοδότηση του μουσείου από τους επισκέπτες, σε μια ζωντανή σχέση επικοινωνίας, αλλά σημαίνει «όσα δίνω πρέπει και να παίρνω, αλλιώς είναι αντιπαραγωγικό» ή, ακόμη περισσότερο, «χρηματοδοτώ όσα είναι κερδοφόρα, αλλιώς ας κλείσουν ή ας βρουν χορηγούς».

Παπαδημητρίου Απόστολος

Αρχαιολόγος,μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων και της Ενωτικής Αγωνιστικής Κίνησης

Δελτίο τύπου

Στην Πρέβεζα, σήμερα, 21.07.2008, συνήλθαμε οι εκπρόσωποι των οικολογικών οργανώσεων “Περιβαλλοντική Εταιρεία Πρέβεζας”, “Σύλλογος Ενεργών Πολιτών Περιοχής Αμβρακικού”, “Σύλλογος Προστασίας Αράχθου” και “Σύλλογος Προστασίας Λούρου” και, αφού ανταλλάξαμε απόψεις για την κατάσταση που διαμορφώθηκε στο Εθνικό Πάρκο Αμβρακικού, καταλήξαμε στα εξής:

1. Ιδρύουμε ένα συντονιστικό όργανο όλων των οικολογικών οργανώσεων της ευρύτερης περιοχής τού Αμβρακικού, το οποίο θα ενημερώνει τα μέλη για τα προβλήματα που προκύπτουν και θα συντονίζει ένα κοινό μέτωπο για την επίλυσή τους.

2. Καταγγέλλουμε ότι η κυβέρνηση σκοπίμως συνέταξε μια διάτρητη Κ.Υ.Α. για τον Αμβρακικό, την οποία μπορεί να προσβάλλει καθένας που θίγεται το προσωπικό του συμφέρον, και απαιτούμε να εκδοθεί Π.Δ., που να δίνει περισσότερες αρμοδιότητες, προσωπικό και πόρους στο Φορέα Διαχείρισης.

Ζητάμε το Εθνικό Πάρκο να περιλαμβάνει το στόμιο του Αμβρακικού καθώς και το λιμάνι τής Πρέβεζας, που αποτελούν ευαίσθητα σημεία για την προστασία τού οικοσυστήματος. Να φύγουν όλες οι δεξαμενές καυσίμων, γιατί κι αυτές των 300 κυβικών μέτρων, που επιτρέπονται από την Κ.Υ.Α., είναι αρκετές για να προκαλέσουν καταστροφή σε περίπτωση ατυχήματος. Μέχρι να απομακρυνθούν οι δεξαμενές, να μπαίνουν στον κόλπο μόνο διπύθμενα δεξαμενόπλοια.

3. Οι περιφερειάρχες και οι νομάρχες πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να αρχίσουν να εφαρμόζουν την υπάρχουσα νομοθεσία έστω και τώρα, κάνοντας τακτικούς και έκτακτους ελέγχους αποτελεσματικής λειτουργίας των βιολογικών καθαρισμών όλων των μονάδων που τα απόνερά τους καταλήγουν στους ποταμούς Άραχθο και Λούρο, από τις πηγές τους ως τον Αμβρακικό, καθώς και σε τάφρους. Να κατασκευάσουν βιολογικούς καθαρισμούς σε πόλεις και χωριά που δεν έχουν, αφού είναι πια επιστημονικά διαπιστωμένο ότι ο Αμβρακικός βρίσκεται σε οριακό σημείο.

Για την κατάντια αυτή συνυπεύθυνοι είναι όλοι: κυβερνήσεις, περιφερειάρχες, νομάρχες και δήμαρχοι των τελευταίων 30 χρόνων.

Μετά την παραίτηση του προέδρου και μελών τού Δ.Σ. του Φορέα Διαχείρισης εφιστούμε την προσοχή στην κυβέρνηση, στους περιφερειάρχες και στους τοπικούς άρχοντες ότι δεν θα ανεχθούμε οποιαδήποτε ενέργεια ή απόφαση θα επιβαρύνει περισσότερο το ήδη βεβαρημένο οικοσύστημα του Αμβρακικού.

Θα είμαστε σε διαρκή επαγρύπνηση και έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε οποιαδήποτε απειλή του.

Θα κατονομάζουμε τον κάθε πολιτικό, που θα παίρνει αποφάσεις για την εξυπηρέτηση συμφερόντων και σε βάρος τού οικοσυστήματος.

Καταδικάζουμε τη μεθόδευση της “Μηχανικής” για την υποβολή καινούργιας αίτησης στη Ρ.Α.Ε. (Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας) και είμαστε κάθετα αντίθετοι στην κατασκευή νέων φραγμάτων σ’ όλα τα ποτάμια και ειδικά σ’ εκείνα που εκβάλλουν σε κλειστούς κόλπους.

4. Οι Σύλλογοι Προστασίας Αράχθου και Λούρου θα καταγράψουν όλες τις ρυπογόνους επιχειρήσεις κατά μήκος των ποταμών και θα απαιτούν τακτικούς ελέγχους από τις αρμόδιες αρχές, που τα αποτελέσματά τους να δημοσιεύονται στον τοπικό τύπο.

Καθορίζουμε νέα συνάντηση στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2008, για να συντονιστούμε με σκοπό την ανάληψη κοινών δράσεων.

Περιβαλλοντική Εταιρεία Πρέβεζας

Σύλλογος Ενεργών Πολιτών Περιοχής Αμβρακικού

Σύλλογος Προστασίας Αράχθου

Σύλλογος Προστασίας Λούρου

Αποτελέσματα μελέτης για τον Αμβρακικό

<!–[if !mso]> <! st1\:*{behavior:url(#ieooui) } –>

Η καταγραφή της νεκράς θάλασσας στον βυθό του Αμβρακικού προκάλεσε σοκ σε όλους τους παρευρισκομένους στην κατάμεστη αίθουσα του Κέντρου Περιβαλλοντικής Έρευνας Σαλαώρας την Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2008, όπου η επιστημονική ομάδα του πανεπιστημίου Πατρών ο καθηγητής βιολογίας κος Κ. Κουτσικόπουλος και ο καθηγητής γεωλογίας κος Γ. Φερεντίνος παρουσίασαν τα αποτελέσματα έρευνας – μελέτης «αλιευτική δραστηριότητα στον Αμβρακικό: υφιστάμενη κατάσταση και προοπτικές» που διοργάνωσε με επιτυχία η Ομοσπονδία Αλιευτικών Συλλόγων Ηπείρου.

Νεκρική σιγή επικρατούσε στην αίθουσα κατά την διάρκεια προβολής του βίντεο.

Μέσα στην αίθουσα ο Υφυπουργός Υγείας κος Γ. Παπαγεωργίου, ο Γενικός Δ/ντής Αλιείας κος Αθ. Παλαιοκώστας, ο Νομάρχης Πρέβεζας κος Β. Ιωάννου, Ο Αντινομάρχης Αιτ/νίας κος Ψαράκης, ο Αντινομάρχης Άρτας κος Πατήλας, ο Δήμαρχος Αμβρακικού, ο Αντιδήμαρχος Άρτας Β. Γιάπρος, εκπρόσωποι υπηρεσιών και των τριών νομών, Φορέας Διαχείρισης Αμβρακικού, Ιχθυοκαλλιεργητές, Χοιροτρόφοι, Πτηνοτρόφοι, Ψαράδες, Ενεργοί Πολίτες, κάτοικοι της περιοχής, όλοι τους έγιναν άμεσα κοινωνοί του προβλήματος.

Και τώρα τι μέλλει γενέσθαι ; Οι ανοξικές μάζες αρχίζουν από τα 22 μέτρα. Το Θηρίο ΘΕΡΙΕΨΕ.

Η διάγνωση της ασθένειας του Αμβρακικού έγινε. Τώρα όλοι ξέρουν και πρωτίστως η Πολιτεία. Και όσοι παράγοντες απουσίαζαν, έχουν την υποχρέωση να μάθουν και να ενεργήσουν.

Πρέπει αμέσως να εντάξουν τον Αμβρακικό σε ένα εντατικό πρόγραμμα «ίασης και θεραπείας».

Οι ευθύνες είναι μεγάλες και συγκεκριμένες.

(Πηγή: site του Συλλόγου Ενεργών πολιτών Αμβρακικού http://amvrakikos-sos.blogspot.com/)