Με αφορμή το ατυχές  πρόσφατο γεγονός, του αιφνίδιου θανάτου 800 τόνων ψαριών σε τρεις μονάδες πάχυνσης ιχθύων στον Αμβρακικό Κόλπο, κοντά στην περιοχή του Μενιδίου, θα θέλαμε να καταθέσουμε ορισμένες σκέψεις,. Τόσο για να μην ξεχνάμε, όσο και για να μην ξανασυμβεί.

Οι συνέπειες ήταν τραγικές και για λίγες μέρες ανησύχησε το Πανελλήνιο. Μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια και συγκροτήματα εφημερίδων ενδιαφέρθηκαν για το «περίεργο» συμβάν. Ήταν μια είδηση που πούλαγε….. τη στιγμή εκείνη…

Είναι πράγματι αλματώδης η ανάπτυξη των ιχθυοκαλλιεργειών στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια και σημαντικό ποσοστό συμμετοχής στην μεγάλη εγχώρια παραγωγή έχει και η περιοχή του  Αμβρακικού Κόλπου. Δεν θα μπορούσε να αμφισβητήσει κανείς καλόπιστος παρατηρητής την συμβολή του παραγωγικού αυτού τομέα στην πρόοδο της Εθνικής Οικονομίας,  με τις εξαγωγές, την απασχόληση, τις μεταφορές κ.λ.π.

Δεν θέλουμε να επιμείνουμε στα θετικά αυτών των δράσεων. Άλλωστε όλα τα σχετικά sites στο διαδίκτυο, είναι αρκετά να πείσουν, ακόμα και τον πιο κακόπιστο, για το δίκιο του σχετικού με το θέμα Επιχειρηματία.

Οι σκέψεις όμως, που περνούν από το μυαλό μας και θέλουμε να καταθέσουμε με το σημείωμα αυτό, είναι για την άλλη όψη της ανάπτυξης αυτής και τις ιδιαιτερότητες του Αμβρακικού Κόλπου.

Ι. Διαπιστώθηκε μετά το «ατύχημα», που προαναφέραμε:

• Δύο από τις τρεις μονάδες δεν είχαν καν άδεια λειτουργίας.
• Το τονάζ σύμφωνα με την άδεια της τρίτης μονάδας ήταν πάνω από το επιτρεπτό όριο.
• Δεν υπήρχε ούτε από τις μονάδες-επιχειρήσεις, ούτε από καμία Δημόσια Υπηρεσία σχέδιο αντιμετώπισης έκτακτης ανάγκης, σχέδιο διαχείρισης κρίσιμης κατάστασης.
• Όλο το κόστος αποκομιδής των νεκρών ψαριών, «υγειονομικής» ταφής τους κ.λ.π επωμίστηκε το Δημόσιο (οι φορολογούμενοι πολίτες) και όχι οι ιχθυοκαλλιεργητές επιχειρηματίες. (Μήπως αποζημιώθηκαν κιόλας?).
• Δεν έγινε γνωστό αν υπήρξαν ευθύνες, αν αποδόθηκαν, αν τιμωρήθηκε κανείς…..
• Τόσο οι ανωτέρω ιχθυομονάδες, όσο και πολλές άλλες, αναπτύσσονται όχι σε κατάλληλες θέσεις, αλλά σε «βολικές» περιοχές, κοντά στη στεριά, σε μικρά βάθη, σε αποστάσεις μεταξύ τους ανεπίτρεπτες ακόμα κι απ’ τις ίδιες τους τις μελέτες. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η δημιουργία ενός στρώματος λάσπης (από τα υπολείμματα τροφών και αντιβιοτικών που πέφτουν σωρηδόν και φυσικά δεν καταναλώνονται όλα) χωρίς καθόλου οξυγόνο στον πυθμένα με καταστροφικά αποτελέσματα για κάθε είδους θαλάσσια ζωή. Η δε εκδοθείσα Κ.Υ.Α. για το Εθνικό Πάρκο Αμβρακικού δεν τις αγγίζει καν…

Αποτέλεσμα? Η κατάσταση που επικρατεί στην γραφική - τουριστική παραλία του Μενιδίου….και όχι μόνο.

ΙΙ. Πολλά άλλα «ατυχήματα» δεν παίρνουν δημοσιότητα, δεν γίνονται γνωστά. Παράδειγμα: είτε από δελφίνια ή θαλάσσιες χελώνες είτε από αστοχία υλικού, σπάζουν τα δίχτυα από μονάδες πάχυνσης ιχθύων, με είδη ποιος ξέρει ποια και γεννήτορες ποιος ξέρει από πού και διαφεύγουν ελεύθερα στον Αμβρακικό Κόλπο (προς μεγάλη χαρά βεβαίως των ερασιτεχνών κυρίως αλιέων).

Αποτέλεσμα:

• επιμειξία των παχυνόμενων και των άγριων πληθυσμών των ψαριών (εφόσον βέβαια τα είδη αυτά διασταυρώνονται) και εκφυλισμός των άγριων ειδών
• Πιθανή εμφάνιση ασθενειών, που δεν ήταν γνωστές ή είχαν εκλείψει απο την περιοχή.
• Διατάραξη της ισορροπίας των ειδών στον Αμβρακικό Κόλπο.

Γνωρίζει κανείς τις συνέπειες; Τα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα τι λένε;

ΙΙΙ.  Χερσαίες εγκαταστάσεις εξυπηρέτησης των Ιχθυοκαλλιεργειών.

• Στις περισσότερες (νόμιμες) μονάδες, δεν προβλέπονται χερσαίες εγκαταστάσεις για αποθήκευση ιχθυοτροφών, στέγνωμα - πλύσιμο των διχτύων, ψυγείων, γραφείων εξυπηρέτησης κλπ., με συνέπεια (αφού εξυπηρετούν την Εθνική Οικονομία) να χρησιμοποιούν Δημόσιο χώρο για τις ανάγκες τους (Ιχθυόσκαλα Αγίου Θωμά-Πρέβεζας), μετατρέποντάς την σε εργοτάξιο ή εμπορικό λιμάνι ιδιοκτησίας τους και εν τοις πράγμασι σκουπιδότοπο (και χωρίς να πληρώνουν ούτε τέλος στον Δήμο για την αποκομιδή των απορριμμάτων τους).
• Όπως δεν υπάρχει κανένα χωροταξικό σχέδιο στην θαλάσσια περιοχή για την ανάπτυξη των ιχθυομονάδων, το ίδιο συμβαίνει και για τις χερσαίες εγκαταστάσεις εξυπηρέτησής τους. Αποτέλεσμα? Επιλογή «βολικών» θέσεων κατά βούληση του επιδοτούμενου επιχειρηματία, τεράστιες εκσκαφές και επιχωματώσεις, τοίχοι αντιστήριξης μεγάλου ύψους κ.λ.π (η πολεοδομία βλέπει ή θέλει έγγραφη καταγγελία επώνυμου πολίτη?), και σχεδόν όλα «κατά παρέκκλισιν» και με τη σύμφωνη γνώμη όλων των Υπηρεσιών «κατά τον λόγον αρμόδιότητάς των».

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ:

Η επικαλούμενη «βιώσιμη ανάπτυξη» και «αειφορική διαχείριση των φυσικών πόρων» γίνεται στην περιοχή του Αμβρακικού Κόλπου με τυχαίο - «βολικό» τρόπο, αποδεικνύοντας ακόμα μία περίπτωση «άγριας»-«άναρχης» ανάπτυξης ή εκμετάλλευση των φυσικών πόρων κατά το δοκούν, αδιαφορώντας για το περιβάλλον, με μοναδικό σκοπό το κέρδος. Και όλα αυτά επιδοτούμενα….

ΠΡΟΤΑΣΗ:

Να θεσμοθετηθούν Περιοχές Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών (Π.Ο.Α.Υ.), με επιστημονικά κριτήρια, να μπει μια τάξη στα πράγματα, προτού μας επιβληθεί (με την μορφή προστίμων) από την Ε.Ε., στην οποία υποτίθεται ότι είμαστε ισότιμο μέλος… και πολιτισμικά αξιότερο…

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ  ΕΤΑΙΡΕΙΑ  ΠΡΕΒΕΖΑΣ