Αυτό τον καιρό που η ευφορία σ΄ ένα κομμάτι της Αριστεράς δικαιολογημένα  περισσεύει η πρόσκληση από τους φίλους του forum για κάποιο σημείωμα με ξάφνιασε ευχάριστα.
Βέβαια το θέμα του σημερινού σημειώματος δεν φαίνεται από πρώτη ματιά νάναι εντός κλίματος. Μπορεί και όχι. Ας το δούμε.
Τα τελευταία καλοκαίρια στην Πρέβεζα  με την ευθύνη κυρίως του Πνευματικού Κέντρου γίνονται μια σειρά εκδηλώσεις με μικρή ή μεγαλύτερη προσέλευση κόσμου. Ορισμένες μάλιστα με ονόματα της διεθνούς μουσικής κυρίως σκηνής προσελκύουν θεατές και από τις γύρω περιοχές Γιάννενα, Άρτα, Λευκάδα αλλά και Αγρίνιο και Ηγουμενίτσα. Δεν είναι λίγες οι φορές που ζητούν πληροφορίες και κλείνουν εισιτήρια από Κέρκυρα, Κεφαλονιά και Θεσσαλονίκη και Αθήνα ακόμη. Φυσικά οι ξένοι επισκέπτες κάνουν αισθητή την παρουσία τους.
Και μιλάμε για τις συναυλίες του Έρικ Μπάρτον, των Στράγκλερς, του Μπρέγκοβιτς, των Μπουένα Βίστα.
Έτσι χρόνο με το χρόνο η Πρέβεζα γίνεται χωρίς να το καταλαβαίνει ένα ιδιότυπο πολιτιστικό κέντρο της Δυτικής Ελλάδας. Αυτό δημιουργεί βέβαια απαιτήσεις και προσδοκίες βάσιμες ή όχι.
Είναι αρκετή η μετονομασία των <Νικοπολείων> σε <Φεστιβάλ Πρέβεζας> μια οπωσδήποτε επιβεβλημένη αλλαγή, για να καλύψει αυτές τις ανάγκες; Όχι βέβαια. Ούτε αρκεί μια <μεγάλη> συναυλία μέσα σε ένα άθροισμα θεατρικών και χορευτικών παραστάσεων των περισσότερων πρόχειρων που άλλωστε αποτελούν το πρόγραμμα όλων των επαρχιακών <φεστιβάλ> για να δικαιολογήσεις τον θεσμό.
Δυστυχώς έπρεπε να έρθει ο Λούκος στην Αθήνα για να δείξει τι σημαίνει Φεστιβάλ καταφέρνοντας με πείσμα και πολεμώντας με θεούς και δαίμονες να βάλει την πρωτεύουσα στον Παγκόσμιο Πολιτιστικό χάρτη. Αλλά βέβαια δεν μιλάμε για κάτι τόσο μεγάλο. Υπάρχουν όμως θεματικά φεστιβάλ όπως το Φεστιβάλ Χορού της Καλαμάτας που κατάφεραν να καθιερώσουν μια πόλη χωρίς ιδιαίτερη παράδοση στο χορό σαν το αδιαμφισβήτητο κέντρο χορού της Ελλάδας.
Αλλά και το Ναύπλιο μπορεί να καυχιέται για το Φεστιβάλ κλασσικής μουσικής που φιλοξενεί στην αρχή κάθε καλοκαιριού.
Στα πιο μαζικά μπορούμε να αναφέρουμε τα φεστιβάλ στο Νεστόρειο ή στον Άρδα πολυήμερα με συναυλίες και happenings που φιλοξενούν χιλιάδες κόσμου αλλά και το <ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ> της Καβάλας .
Nα μην ξεχάσουμε το Σάνη Φέστιβαλ που οργανώνει το ομώνυμο ξενοδοχείο και είναι από τα πιο ποιοτικά και πετυχημένα στο είδος του.
Αλλά και τα φεστιβάλ του ΣΥΡΙΖΑ ή της ΚΝΕ στην Αθήνα έχουν το δικό τους ενδιαφέρον.
Στην γειτονική Σερβία στο Νόβισαντ το ΕΧΙΤ θεωρήθηκε τι καλύτερο Φεστιβάλ πέρσι και φιλοξενεί εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες και το χρηματοδοτούν οι κρατικές αρχές.
Στην Μπούντβα του Μαυροβούνιου πόλη δέκα χιλιάδων το ξέρατε ότι έπαιξαν οι Rolling Stones;
Γιατί τα λέμε όλα αυτά.
Γιατί πιστεύω ότι είναι ώριμη η στιγμή για ένα πραγματικό Φεστιβάλ που να έχει διάρκεια, φιλοσοφία, προβολή.
Ένα φεστιβάλ 3 τουλάχιστον συνεχόμενων ημερών με διάφορα σχήματα με Headliner κάθε μέρας, με events, εκθέσεις κλπ.
Πιο το θέμα του; Πιστεύω η μουσική είναι που συγκινεί και ενώνει τους κατοίκους της Δυτικής Ακτής. Η λογική των <μουσικών του κόσμου> που δεν είναι αποκλειστικά World music αλλά και rock και folk και pop και διεθνείς αλλά και Έλληνες με κύριο χαρακτηριστικό τη μοναδικότητα   και την εμβέλεια είναι κοντά σ’ αυτό που φανταζόμαστε.
Αυτό όμως απαιτεί εκτός των άλλων οργάνωση και χρήματα. Και κυρίως για τα χρήματα που είναι το μόνιμο πρόβλημα πρέπει Δήμος και  Νομαρχία εφόσον κατανοήσουν την αξία ενός τέτοιου εγχειρήματος να συνδράμουν αποτελεσματικά. Γιατί να μην διεκδικήσουν χρηματοδότηση από την Περιφέρεια εφόσον ο χαρακτήρας θα είναι υπερτοπικός ή από το Υπουργείο Πολιτισμού ή το Υπουργείο Νέας Γενιάς ή το Υπουργείο Τουρισμού. Οι χορηγοί έπονται αλλά είναι ευκολότερο να επιχορηγήσουν ένα «Πανηπειρωτικό» γεγονός. Με εξασφαλισμένο ένα σημαντικό μέρος του προϋπολογισμού δεν κάνεις οικονομία στην προώθηση, στην οργάνωση στον εξοπλισμό και δεν «φορτώνεις» άμεσα τον κάθε θεατή με το κόστος όλων των παραστάσεων εξασφαλίζοντας την επιτυχία τους. Παράλληλα ανανεώνεις τους «κουρασμένους» χώρους υποδοχής τέτοιων γεγονότων (καθίσματα, αποδυτήρια, εκδοτήρια κλπ.) που κάθε καλοκαίρι μας ταλαιπωρούν.
Έχεις έτσι «κλείσει» και παρουσιάσει το πρόγραμμά σου από το Μάρτη με σχήματα που έχεις επιλέξει δίνοντας το δικό σου «στίγμα» και επιλέγοντας αργότερα αυστηρά τις υπόλοιπες εκδηλώσεις που παρουσιάζονται σε όλη την Ελλάδα ώστε αφενός να μην λειτουργούν ανταγωνιστικά στην δική μας προσπάθεια και αφετέρου να λειτουργούν συμπληρωματικά έχοντας ένα κάποιο επίπεδο ποιότητας. Γιατί κακά τα ψέματα η σημερινή οικονομική αδυναμία μας οδηγεί να δεχόμαστε οποιονδήποτε αρκεί να μην «αγοράσουμε» την παράστασή του.
To κείμενο διαπιστώνω ότι γράφτηκε παραμονές Πρωταπριλιάς. Όμως σαν ψέμα δεν ήταν να βλέπεις τον Eric Burdon να πίνει στου «Ζώη» ή τους Stranglers να τρώνε στην «Ψάθα» και τους κρουστούς των Buena Vista να χαιρετούν τους θαμώνες του «PR»!

Γιώργος Μήτσιος (liminto@otenet.gr)